Witam,
Czytam wątek od dawna,chyba czuje potrzebę żeby sama opisać swoją historię...
Prawie 7 miesięcy temu dowiedziałam się,że mąż ma kochankę,w której jest zakochany,a na dodatek ona jest z nim w ciąży...Romans trwał 4 miesiące,a od 1,5 stał się poważny.
Totalny szok,niedowierzanie,dno rozpaczy!
Mieliśmy w domu niemowalaka 4 miesięcznego,myślę,że romans kwitł jeszcze jak byłam w ciązy(choć mąż twierdzi,ze wtedy jeszcze nic poważnego nie było).Oprócz tego 3 letnią córkę.
Od dłuższego czasu nam się nie układało,doszło do tego,że cała ciąże spędziłam na kanapie w salonie,bo wygodniej mi się na niej spało.Praktycznie nie rozmawialśmy ze sobą,ja myślałam,że mamy po prostu MEGA KRYZYS i ani przez moment mi przez głowę nie przeszło,że może mieć romans w momencie kiedy na świecie pojawiło się nasze drugie dziecko.Dla rozgrzeszenia powiem,ze miałam baaaardzo trudną ciąże,straszny poród,a później ciężko było mi się pozbierać przy dwójce dzieciaków.Przychodził do mnie,pytał czy go kocham,nigdy mu nie powiedziałam,że nie,ale obiektywnie stwierdzam,ze traktowałam go okropnie(co jednak ma uzasadnienie w moim ówczesnym stanie).
Przeczytałam ich miłosne smsy,mnóstwo w nich było zapewnień o wielkim uczuciu do niej,co było dla mnie wielkim bólem.Wiem,że wielokrotnie podkreślał,ze myśli że go już nie kocham,że nic między nami nie ma,że nie chce mu się wracac do domu,bo czuje się w nim jak intruz.Wiem,ze mógł tak czuć,ale nic go nie USPRAWIEDLIWIA!
Bardzo zdziwił się moją reakcją,był pewien,ze mnie ucieszy,że zniknię z mojego życia.Ja byłam w takim szoku,że nic nie jadałam,nie spałam,straciłam pokarm,myślałąm,ze tego nie przezyje.On zmienił front-zapewniał,ze gdyby tylko wiedział,ze jest cień nadzieji,zeby wszystko naprawić nigdy by nie dopuścił do tej sytuacji.Nie wiedział co robić-kochanka w ciązy, a żona jednak kocha i on tez kocha!Komedia po prostu,ale mnie nie było do śmiechu.Po drodze wydarzyło się jeszcze mnóstwo rzeczy...Powiedziałam,że spróbuje wybaczyć i jakoś z tym żyć.Próbuje,ale łatwo nie jest...momentami nie do zniesienia...
Kochanka to koleżanka z pracy,jest na zwolnieniu od dawna,nie widują się,nie będzie mieć nigdy do czynienia z tym dzieckiem(co jest zapewne trudne dla niego),odkochał się,twirdzi,że tylko Ja się licze i jestem dla niego najważniejsza.Wie,że tylko mnie kocha,a tamto wydarzyło się,bo coś w nim pękło,bo już nie miał siły walczyć.Wiecznie go odtrącałam i to niestety prawda.
Teraz staje na rzęsach,stara się,chce wynagrodzić,ale ja nie potrafię żyć chyba z tym,że gdzieś na świecie pojawi się dziecko być może podobne do moich dzieci.Mam ochotę go zabić,powiesić za jaja,uderzyć w twarz itp.
Nie dość,ze mnie oszukiwał,zdradzał to jeszcze dziecko zrobił!!!:( Tyle przeszłam przez ostatnie miesiące,tyle bólu ,upokorzenia...
Jestem wściekła za niego,moja rodzina nie chce go znać.Jak mam żyć z takim człowiekiem?Jakie to życie będzie.Czuje się taka oszukana i nieszczęsliwa:(
Przepraszam z góry za błędy,pewnie ten post jest bez składu i ładu,ale nie mam nawet siły go przeczytać ...
i nie bardzo mam chęć aby do tego wracać, ale skoro zapytałaś to nie wypada udawać że się nie widzi...dlatego tez napiszę, że mój były małżonek do tego dziecka się nie przyznawał przez bardzo długi okres czasu...gdy dowiedziałam się o Jego romansie nasze dziecko miało zaledwie 4 miesiące...nie było zmiłuj, wywaliłam z domu...po czasie wiem, że zakończył z Nią przygodę od razu, z tym że Ona była wtedy w 3 tyg ciąży o czym dowiedziałam się po upływie jakiś 4 miesięcy od powzięcia wieści na temat tego że ex przyprawia mi rogi...i tak jak pisałam wyżej do ciąży się nie przyznawał, ich dziecko się urodziło, nadal twierdził że to nie Jego, nawet fakt że było podobne do Niego wypierał ze świadomości, międzyczasie kochanka zawzięła się urwała z Nim totalnie kontakt, oczywiście jak On to mnie/nas nie kochał i dom tez stawiać chciał, na rękach chciał nosić... sprawa rozwodowa się odbyła (trwała 3 lata) nadal uważał że to nie Jego, a dziecko wypisz wymaluj cały On, badania też potwierdziły owy fakt...i nie, nie opiekował się tym dzieckiem, w ogóle i w zeszłym roku doszły do mnie wieści że po wyszunieniu się exa, po jego porażkach życiowych, kolejnych przygodach i znajomościach, bo chłopina się totalnie odnaleźć nie mógł w tym całym galimatiasie który notabene sam sobie zgotował kochanica przyjęła go z otwartymi rękoma i teraz z tego co mi wiadomo dziecko razem wychowują ... 
ot taki mały cyrk 
