Witam,jestem nowa na tym forum i szukam wsparcia oraz pomocy...chodzi mi o moją jedyną siostre. Jest to kobieta która ma 26 lat a prawie zawsze zachowuje się jak dziecko :-( dodam że wraz z męzem i dwójką dzieci mieszkamy z nią i rodzicami w domu. Gdy miała 13 lat nauczycielka wysyłałają do psychologa ale poszły raz bo siostra nie chciała chodzić. Odzywa się do moich rodziców w niewłaściwy sposób,obraża ich,nie ma pracy, chłopaka i chociaż rodzice jej mówią żeby coś zrobiła ze swym życiem toona ma to w nosie. Czasami uśmiecha się sama do siebie, robi awantury,ma nagłe wybuchy agresji...dziś popchnęła moją 2 letnią córke, mam wrażenie że boi się ludzi tzn jak przebywa poza domem wśród innych ludzi to się nie odzywa a w domu powtarza czasami czyjeś zdania najczęściej zdania które wypowiedziała matka...ona nie chce pójśc do psychologa. Niewiem co o niej myśleć...czy to choroba czy ma taką dziwną osobowość? Czy da sie ją jeszcze zmienić?
- barbara 87
- Niewinne początki
- Nieaktywny
na pytanie czy się ją da zmienić jeszcze, chyba odpowiedzi nie dostaniesz
bo na siłę nikogo nie zmienisz, jeśli ktoś tych zmian nie chce, a na to pytanie nie nam odpowiadać
może ma jakieś kompleksy że tyle lat a w życiu dalej w miejscu,
ja bardziej bym odbierał jej zachowanie jako próbę zwrócenia na siebie uwagi,
kwestia dotarcia do niej po co to robi, chyba
ale to tylko moja skromna opinia 
a jeśli nie chce do psychologa, bo wszyscy jej mówią że musi,
może jakoś to ubrać inaczej, żeby efekt ten sam uzyskać
nie zawsze metoda na "Kijek" jest dobra, czasem na "marchewkę" lepiej
pozdr
- takiwiatr
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Jeśli chcesz pomóc siostrze to postaraj się ją zrozumieć. Może ma jakieś kompleksy, jest czymś sfrustrowana, obrażona na świat. Czy kiedyś miała pracę? Czy studiowała? Co robi przez cały dzień? Czy jakoś pomaga w domu, przy sprzątaniu, gotowaniu...? Czy dba o siebie, czy raczej się zaniedbuje? Czy ma zainteresowania, o czym można z nią porozmawiać?
- O_O
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Myślę, że można do niej podejść spokojnie. Tak, żeby dobrze się czuła i wiedziała, że ma przy Was wsparcie. Trzeba z nią porozmawiać o niej samej.
(mogę się mylić) 
