Dziwna sytuacja, dziewczyna z chłopakiem - Netkobiety.pl

Wychodzimy czasem na spacer, czy coś. Właśnie podobnie pomyślałem. Dać sobie jeszcze około miesiąca, jeżeli nic się nie zmieni to może się otworzę i powiem jej, że z czasem się bardziej angażuje i wolę zakończyć to teraz, niż później żałować. Dzięki wielkie za słowa poparcia.

Nie zrozumieliśmy się - nic jej nie mów, kobiety nie chcą słuchać "ja do Ciebie coś czuję, ale Ty jesteś w związku więc może zrób coś z nim, albo ja usunę się w cień" - to JEJ związek, niech ona sobie to komentuje.

A Ty z niczego nie rezygnuj i się nie wycofuj, lepiej przez chwilę spełniając marzenie polec niż nigdy nie spróbować! I potem myśleć "a gdybym zadzwonił/pogadał/ pocałował etc".
Przecież nie każę Ci się do niej wprowadzać.
Gadaj z nią, spaceruj, ale i zapraszaj gdzieś, pokaż że jest ważna, że jej słuchasz, że ją znasz coraz lepiej i nie odpuszczaj, bo ona ewidentnie kiedyś zostawi tego swojego chłopaka chociażby ze zwykłej ludzkiej ciekawości. Więc bądź obok jak to się już wydarzy.

A wogóle czy oni mają plan że on do niej dojedzie ? czy to tylko praca na wakacje ? Nie wygląda mi na to by mieli jakiś plan, zresztą - postaw jej życie na głowie i przestań się wahać. Czujesz mięte więc powoli idź za ciosem.

Nie "unieszczęśliwiasz" nikogo.
Po prostu się nie poddajesz. Ona podejmie decyzję (w swoim czasie) z kim i gdzie chce być.
Nie są małżeństwem byś miał mieć jakieś wyrzuty. On nie jest przy niej. A ona ewidentnie szuka kontaktu z Tobą.
Z tego co piszesz to macie ze sobą sporo wspólnego i może jej z Tobą lepiej ułoży się przyszłość - nie będzie walk co robić, czy zostać w DE czy wracać do PL. Z nim i tak miałaby taki problem i kto wie jakby się to dla nich skończyło.
Nie czuj się jak złodziej, co podkrada zdobycz drugiemu.
Oboje ciągniecie do siebie, ona jest w "związku na odległość", a z Tobą jest coraz bliżej. Ja w tym nie widzę żadnej podłości.

A zdrowy egoizm jest mile widziany

Zgadzam sie z poprzedniczkami. Dodalabym jeszcze cos: Nie mów jej pierwszy co do niej czujesz-przynajmniej nie teraz, nie majac pewnosci jak ona na to zareaguje. Nie wiem jak inne dziewczyny, ale ja ze swojego doswiadczenia wiem, ze jak kogos postrzegam jako przyjaciela (zawsze sluzy rada, pocieszy, pomaga w trudnych chwilach, piszemy sobie smsy,i po prostu jest zawsze, gdy go potrzebuje), to takie "wyznanie" moze wszystko popsuc. Potem taka znajomosc zaczyna mi ciazyc, bo wiem, ze jemu na mnie zalezy, a mi niekoniecznie (w sensie jako na partnerze), i nie chcac mu robic nadziei zaczynam odsuwanie go ode mnie. Po jakims czasie, kiedy moj przyjaciel znajduje wreszcie dziewczyne (czego sama mu z calego serca zyczylam) i juz nie jest "mój", dopiero wtedy zaczynam zauwazac jakim moglby byc wspanialym partnerem.

Do czego zmierzam- na mnie dziala odwrotna taktyka, niz ta, ktora Ty zamierzasz przyjac- czyli odpuscic   Ona Cie bardzo lubi, wie ze ma w Tobie przyjaciela i ze moze na Ciebie liczyc. Mysle, ze zeby zaczela postrzegac Cie jako kandydata na faceta, musialbys troche ja olac (wiem, kuriozum), byc nadal milym itd., ale dac jej poczuc, ze jestes od niej niezalezny ii.. ze jestes pewny siebie. Meska pewnosc siebie jest pociagajaca i daje do myslenia.

Ona ma wygodna sytuacje- ma tutaj kogos kto emocjonalnie kompensuje jej rozlake (rozmowy, spacery, wspolne wyjscia). Dzieki temu, nie czuje sie tak samotna i ma osobe, na ktora zawsze moze liczyc. Ale tego sie nie docenia, gdy sie to ma. Ja bym troche ograniczyla Wasz kontakt, smsy, moze nawet poszla na kawe z kims innym, po to, aby dac jej do myslenia. Cos w stylu dyskretnej wiadomosci "Masz obok siebie fajnego faceta, albo to wykorzystasz, albo mozesz go stracic"

Pozdrawiam!