teściowa i mój mąż - Netkobiety.pl

tak się kończy mieszkanie u rodziców jednej strony czy drugiej, chcesz mieć normalne życie to zamieszkajcie sami, a teściowa Cie po prostu nie lubi

jakby lubiła to by ciągle nie wymyślala nowych rzeczy żeby synuś zrobił a pozwoliła mu załatwiać swoje sprawy z rodziną

Właśnie chodzi o to, że każda ,,szczera" rozmowa(pomimo mojego proszenia, aby się nie denerwował)kończy się kłótnią.Ogólnie mam bardzo dobry kontakt z teściową, ale jeżeli już mają natłok pracy i po cichaczu sie dogadują to ja się czuję jak piąte koło u wozu.KAŻDA rozmowa na temat rodziny męża kończy się tak samo.O wyprowadzce nie ma mowy nawet...zresztą zainwestowaliśmy dużo pieniędzy w wykończenie piętra...ajjjjjjjjjjjjjjj.już powoli tracę siły.

bo twój mąż nie lubi jak się nagaduje na jego matkę, po prostu jest to dla niego bardzo ważna kobieta w życiu, został tak wychowany, całe życie robił jak ona chce i teraz też tak robi.

nie narzekaj na jego matkę, nie walcz z nią,

Wyremontowane piętro olej. Najlepiej to wyprowadźcie się.

A póki mieszkacie razem to rób tak że jak teściowa powie że twój ma coś zrobić to ty w tym momencie powiedz że jesteś zmęczona i żeby to on poszedł do sklepu, zajął się dzieckiem czy innymi obowiązkami.
Albo powiedz że macie plan teraz iść gdzieś z dzieckiem, a sama nie pójdziesz bo nie będziesz ganiać za dzieckiem bo nie masz siły.

Daj mu więcej w tym czasie obowiązków sugerując że ty teraz akurat nie możesz tego zrobić bo jesteś zmęczona
A przecież obiad sam się nie ugotuje,
nie posprząta się samo
itd itd

Albo w tym czasie wyjdź na zakupy czy coś porobić, a dziecko mu pod opiekę zostaw

Mój mąż jak ma pomóc teściowi na działce to pod jednym warunkiem
mamy małe dziecko
skoro ja siedzę od 6 do 16 z dzieckiem
to potem jak mój mąż chce pomóc na działce to musi załatwić żeby teściowa wzięła dziecko
bo ja nie będę z dzieckiem siedziała cały dzień bo nie mam na to tyle sił
tak to załatw

Zdecydowałas się mieszkać z teściami w ich domu, tak? Piszesz, że zrobiliście sobie tam piętro, ale to oni wam to piętro podarowali i to zawsze będzie część ich domu, nie twojego. Tak więc mieszkasz w domu teściowej i jeśli jest to twoja suwerenna decyzja, to musisz uszanować tam panujące obyczaje. W domu mojego męża też było pięterko przygotowane dla nas, ale nigdy nie zgodziłam sie tam mieszkać, dlatego nie umiem zrozumieć kobiet, które idą na takie układy, a wiedzą przecież, że kompromisy nie są ich mocną stroną. Ja nie jestem osobą kompromisowa i ugodową więc nie poszłam mieszkać do cudzego domu, bo wiedziałam, że nie dam rady. Jeśli ty czujesz sie tam źle, to sie wyprowadź.
Twoja teściowa sie nie zmieni, na to nie licz. Jest przyzwyczajona do pewnych rzeczy i póki będzie miała na to przyzwolenie, będzie korzystać i robić swoje. Z mężem nie rozmawiaj o jego matce, nie rób żadnych podchodów, bo to sie zawsze obróci przeciwko tobie.
Powiedz mu wprost - nie chcę żeby tak było dalej, nie chce mieszkać z twoja matką i jeśli sytuacja sie nie zmieni ja odchodzę. Pytanie tylko - czy ty jesteś gotowa na opuszczenie pięterka i na zaakceptowanie każdej decyzji męża?

Ja osobiście jestem wielka fanką teściowych. Relacja z moją nauczyła mnie bardzo pożytecznych rzeczy takich jak na przykład głośne i wyraźne mówienie słowa nie, oraz stawianie na swoim. Dziś teściowa jest jedną z najbliższych mi osób na świecie.

Moja mama zmarła niedługo po naszym ślubie i myślę, że po części chciałam w teściowej odnaleźć choćby iskierkę matczynego wsparcia.Teściowa jest dobrą kobietą i sie dogadujemy super dopóki właśnie mój mąż nie stanie pomiędzy i wybiera ich potrzeby.Nie moge po prostu pojąć, czemu tak robi?Ja zawsze jesgo stawiam na pierwszym miejscu.I macie rację, że wszystko co bym nie powiedziała obróci przeciwko mnie,a najlepszy to był kiedyś tekst męża-jak Ci tak przeszkadza, że im pomagam to pójde zaraz powiem mamie, że sobie nie życzysz i zobaczymy co wtedy zrobisz.Nawet nie wiecie jak ja się poczułam jakby ktos mnie trzasnął w twarz.Bo cały czas się łudzę, że być może bedzie za mną, ale coraz częściej daje dowody wręcz przeciwne.Wcześniej byliśmy bardzo szczęśliwi naprawde.Trochę przeszliśmy razem i bardzo dobrze nam się układało, a teraz to jest nie do porównania.To jest moja wina bo właśnie od początku nie postawiłam żadnych zasad i teraz mam.Ale co  to za związek kiedy ja się staram żeby nasze relacie były  fajne a on olewa to.

szanuję to, ze tu mieszkam i nie ośmielam się nawet dyskutować na ten temat bo to nie jest moje mieszkanie i nigdy nie będzie.Nawet jak teściwa mówi, że daje mi do dyspozycji ogródek po ,,mojej"stronie to i tak między wierszami wtrąci-a to by tu pasowało a tu to...szanuję teściów i pomagam im w miarę moich możliwości.ale mam jeszcze tatę, który jest dla mnie ważnieszy od nich.kurcze jeszcze mamy wesele w tą sobotę, będę maiła mnóstwo pracy-szykowanie młodej i kilka kobiet do malowania i czasania, teściową no i siebie, na dodatek jeszce mąż i dziecko:), oczywiście już miesiąc wczesniej upprzedziłam męża że ma się opiekować dzieckiem zeby w ostatniej chwili nie wyskoczył z robotą jakąś, ale oczywiści dodał że gdyby coś to mama zostanie...

mieliśmy przepiękny ślub, po prostu wspaniały.ksiądz przemówił pięknymi słowami-najważniejszy jest Bóg, potem jest żona i mąż, dzieci, rodzice nie mają prawa sie wtrącać do dzieci.potem rodzeństwo itd...no ale nijak to się ma do rzeczywistości.

dokładnie znajdź sobie prace i wtedy on tez bd musial siedziec z dzieckiem

Pracy w sobotę to mam na cały dzień, na szczęscie i to poza domem.Własnie takie wypady pomagają mi się zragenerować.

Weź ją na babską rozmowę , powiedz jej że czujesz się nieszczęśliwa, że jesteś zazdrosna że mama ma ciągle jakieś aluzje do męża, że Ty nie możesz nic zaplanować, że to jest dla Ciebie bardzo ważne, bo jesteś zmęczona dzieckiem, chcesz odpocząć też i jakoś zorganizować sobie czas. Nie kłóć się...potem, spytaj czy możesz mamę przytulić i zrób to. Nie gwarantuje że to pomoże, ale jakoś może rozświetli jej w głowie, że jest ci ciężko i potrzebujesz wsparcia.

Wczoraj zakończyłam dzień pełna nadziei po tym jak z mężem w końcu bez kłótni porozmawialiśmy poważnie, ale dziasij k...wa z powrotem.Pojechałam męzowi kupić kapelusz bo pracyje na słońcu.Wróciłam z dzieckiem i proszę teściową, aby została z dzieckiem bo muszę zawieźć męzowi ten kapelusz.A ona się uśmiecha i mówi, że też była w tym sklepie kupiła kapelusz i już zawiozła mojemu mężowi.Ale nie martw się to on weźmie sobie ten, który kupiłaś a ten co ja kupiłam to dostanie jego brat.ja już nerwowo nie wytrzymuje.Nie lubie się kłócić, ale jak za dużo się we mnie nazbiera to wybuchnę i będzie bardzo niemiło.Od kilku dni tak mi szarpią nerwy,że już nie mogę wytrzymać.Jezszcze na dodatek jedzenie im robi i zawozi.

Owszem przyznaję, nakręcam się może i bez sensu.Chiałabym być osobą, która oleje to, naprawdę.Postaram się olać i tyle.