Moja zagubiona historia. - Netkobiety.pl

straszne...kochana nie wracaj, nie warto, za dużo łez już przez niego wylałaś! musisz się od tego uwolnić wiem ze będzie cięzko ale gorzej by było jak byś dalej tkwiła w tym toksycznym zwiazku.

Po co wracać do przeszłosci...wiadomo,ze kazdy kiedyś z kimś był i pozostają wspomnienia...uwazam jednak, ze nie powinniscie rozmawiać o swoich "miłosnych historiach" Jedyne co mnie niepokoji to jego reakcja na wiadomość, ze Iwona nigdy Go nie kochała, bo gdyby Go to nie ochodziło to na pewno nie zareagowałby na to płaczem...w ogóle by nie zareagował...być moze On nadal cos do niej czuje. No i te zerwane zaręczyny...jednak pozostawiają niesmak...poza tym nie rozumiem Cie, zerwałaś z nim zaręczyny i nadal z nim jesteś...dlaczego??? Jak On na to zareagował???Moim zdaniem to chyba nie ma juz sensu, tymbardziej, ze nie ufasz mu.

Jak na moj gust facet cie kilka razy porzadnie upokorzyl. Ja po jednej takiej sytuacji wykopalabym go za okno, jemu wszystko uszlo na sucho, bo  dalej chcesz z nim byc. Moim zdaniem on doskonale wie co robi, bo widzi jaka jestes ulegla. Jesli z nim zostaniesz to bedzie tylko gorzej. Nie zdziwie sie jak jeszcze nie raz znajdziesz jakies smsy, jak przylapiesz go na zdradzie. Twoja glowa w tym zeby przestac byc uzalezniona od osoby ktora cie rani. Facet nie jest od tego zeby zastapic ci ojca. Jak masz z tym problem to trzeba isc do psychologa, a nie ciagnac ta dziecinade.

ja byłam w związku 4 lata. też mnie oszukiwał, wiem że spotykał się z byłą spotykał się również za moimi plecami z "koleżankami" o których ja nie miałam wogóle pojęcia!!!!
Da się skończyc związek szczególnie jeżeli jest w nim tyle cierpienia i upokorzenia. Ja jestem od ponad miesiąca sama i czasem jest lepiej czasem jest gorzej ale da się żyć.
Tylko musisz być konsekwentna w swoim postępowaniu.
Z tego związku już raczej nic nie będzie niestety

nie, ja bym sobie juz glowy nie zawracała, nie umiałam bym takiemu ufac.

Wczoraj wieczorem próbowałam z nim porozmawiać o nas, zapytałam jak to dalej z nami będzie, odpowiedział, że normalnie tak, jak jest, on nie jest typem mężczyzny który chce zakładać rodzine, brać ślub, on chce być wolny. I już kłótnia gotowa.
Powiedziałam, że w takim razie, ja mu zakłócam ową wolność. On na to, że nie.
Zapytałam więc, co by zrobił, gdyby okazało się, że jestem w ciąży. Zamyślił się i po chwili odparł, że musiałby wyjechać za granice, żeby zarobić Ja na to, że zwyczajnie by uciekł. Cytuje "Znowu się czepiasz".
Próbowałam do niego jakoś dotrzeć, że brakuje mi tego jak było dawniej, zapytałam, czy pamięta jak było cudownie, on na to, że nie.
Kolejna próba.
Chciałam się przekonać, czy dalej go pociągam, zaczełam go uwodzić, przyciągać do siebie (po raz kolejny), on popatrzył i wyszeptał: "O Boże.." Ja natomiast oczy jak ping pongi, i na to, że już wogóle go nie podniecam, już nawet nie ma ochoty się ze mną kochać, i że już nie pamiętam, kiedy on zrobił ten pierwszy krok w tym kierunku. On na to, że nie będzie się za każdym razem narzucał.
Zapytałam, więc po co ze mną jest? Bo mnie kocha.
Nie miałam siły na przedłużanie tej idiotycznej rozmowy, na zakończenie dodałam tylko, że gdyby ktoś popatrzył z boku na tą naszą wielką miłość, to by stwierdził, że katujemy się nawzajem. Odpowiedział, że w takim razie idzie spać, skoro nie mogę się na niego już patrzeć.

Dzisiaj rano obudził się, jak gdyby nigdy nic, przytulił mnie, pocałował i pojechał do swojego domu pomóc rodzicom.

Nie męcz się. Daj sobie spokój i rozstańcie się.
Nie mogłabym być z facetem, który uciekłby, gdyby tylko dowiedział się, że jestem w ciąży...

wiesz facet zachowuje sie jak bachor. odpuść sobie może na jakiś czas, wyprowadź się na chwilę , przemyśl wszystko na spokojnie, zobacz czy on sie przejmie. daj czas sobie i jemu.

Nie jest do końca tak. Ja nie jestem zazdrosna o jego przeszłość, tylko bolało mnie jak specjalnie przy mnie (albo bezpośrednio mnie) mówił takie rzeczy.
On ma 25 lat. Więc na moje oko już dawno powinien się wybiegać za kobietami.. (mieszka u mnie, nie ja u niego).

witam. moja historia jest bardzo zagmatwana i sama jestem sobie winna ,że teraz cierpię!

A więc... zacznę od początku. Najpierw poznałam Kamila, on już kiedyś coś do mnie świrował tak mi się wydawało tylko, że ja spotykałam się z kimś innym. Później on miał dziewczynę i jakoś kontakt się urwał. Po jakimś czasie znowu zaczęliśmy ze sobą pisać on rozstał się właśnie ze swoją dziewczyną ja też byłam sama i postanowiliśmy się omówić w następny weekend.
Jednak w aktualny weekend poznałam bardzo przystojnego  faceta od razu mi się spodobał i czułam że iskrzy między nami... tylko że on miał dziewczynę z którą mieszkał i byli ze sobą już 4 lata:((
Jednak tak bardzo chcieliśmy być ze soba że on rozstał się ze swoja dziewczyna bo już od dawna się między nimi psuło i postanowił być ze mna!
Było cudownie on taki czuły wiedziałam że mu zależy czułam to że jako pierwszemu facetowi na mnie zależy...tylko że ja go zostawiąłm dla tego kamila bo ma więcej kasy czy coś!!! I dlatego,że też rodzina mnie namawiała...

Jednak z Kamilem mi się nie udało a a ten drugi nadal mnie chciał tylko że ja się bałam zaryzykować i przeciwstawić się innym.

Teraz on znowu zaczyna być ze swoją była a ja cierpię bo zrozumiałam że go kocham i chce z nim być!! bardzo !!! i chcę się zmienić zrobię wszystko żeby go odzyskać tylko że on się boi mi zaufać

Pomóżcie wiem ze jestem głupia!!! i ze teraz mam za swoje

No ladnie...
Tez mnie t razi, TO "bo ma wiecej kasy".
Jak bedziesz takimi kategoriami myslec to nigdy nie zbudujesz prawdziwego i trwalego zwiazku opartego na milosci...