PRZESADA...? - Netkobiety.pl

czy jego mam zawsze wszystko sama w domu robiła? mój mąż tak miał ale mu to wybiłam z głowy prostym stwierdzeniem że jego mama nie pracowała a ja pracuje jestem zmęczona i nie będę w tygodniu gotować po pracy, sprzątamy razem tzn. on odkurza a ja reszta ale dobre chociaż to, jesli chodzi o obiady w tygodniu to wykupil sobie obiady za 10zl dziennie a ja mam jedna rzecz z glowy i wszyscy zadowoleni

Tak wszystko robiła sama gotowała i sprzątała a on nic .Tak jest przyzwyczajony , matka go nic widocznie nie nauczyła.Niestety nie ma możliwości wykupienia obiadu ,myślałam że jak przestane sprzątać to może wezmie się trochę ale nie jemu to nie przeszkadza dopiero jak się nie da przejść to łaskawie proponuje wspólne sprzątanie .Większość rzeczy jest jego ( wszędzie rozwalone ubrania,i brudne naczynia)nie mam ochoty sprzątać tego kiedy mu się nagle zachce .:(

Dziękuje za odpowiedz:)

To ja Ci powiem, że on się nie zmieni!
I rozstanie to jest jedyne dobre wyjście z tej całej sprawy.
Chyba, że chcesz być nieszczęśliwa.
Decyzja zależy wyłącznie od Ciebie

nowa542, ja z moim mężem dzielimy się obowiązkami po połowie, tylko mam o wiele lepszą sytuację bo mój mąż jest pedantem, dlatego powiedz jasno i wyraźnie temu swojemu że od dziś dzielicie się obowiązkami po połowie, raz ty gotujesz, nawet obiad na 3  dni, raz on. Nie zrobi to nie ma obiadu, nie jest uprane, itd. Swoje pranie zrób. A ze sprzątaniem to nie wiem co ci doradzić.
Lista obowiązków co każdy ma robić i tyle. Zastanów się nad nim na poważnie czy chcesz (jeśli on się nie zmieni) być z takim kolesiem.

Nie uderzył mnie nigdy,ale zdarzyła się sytuacja gdy myślałam że mógłby to zrobić. Sam pózniej tłumaczył się że trochę wypił ( sylwester) i mi się tylko wydawało bo on nigdy by mnie nie uderzył. A po ostatniej kłótni wtedy gdzie właśnie ostro podnosł głos potem powiedział że ledwo się powstrzymywał. Jak się nie kłócimy to jest wszystko ok (oprócz porządków) ale to jest tylko wtedy gdy wszystko jest po jego myśli. Z drugiej strony on twierdzi że to ja jestem winna ciągle prowokuje i kiedyś potrafiłam się zachować a teraz już nie. W sumie trochę mnie to zastanawia bo skoro tak twierdzi to czemu niegdy nie zaproponował rozstania skoro mu tak zle ze mna. Mówi tylko ciągle że mam być ''grzeczna''...W uczuciach tez się zrobił mniej wylewny już nie pisze w sumie nic miłego ale może to dlatego że razem mieszkamy. Ja też nie jestem chyba bez winy bo tez się za bardzo nie staram ale nie wiem jak mam to robić ,bo jesli nawet jest ok i on powie coś chamskiego czego kiedys by nigdy nie powiedział to już nie mam ochoty dalej być dla niego miła. I tak wkoło przypominam sobie jak się do mnie odzywał i czuje niechęć.Niepokoi mnie to że zaczął od ''PIERD** sie'' a teraz już nawet pozwolił sobie na obrażanie mnie " nie masz mózgu" itp. nawet nie przeprosił . Za to ja go przeprosiłam bo twierdził że to moja wina i w końcu wzięłam winę na siebie. Zle się z tym czuje ,bo się że tym zachowaniem dałam mu przyzwolenie na więcej.

Coś jest nie tak skoro czuje się zle ciągle, nie chce się od razu wyprowadzać , chyba boję się samotności i jestem do niego przyzwyczajona.  A może po kolejnej kłótni powiem żebyśmy się rozstali i zobaczę jego reakcje?

To, że jeszcze Ciebie nie uderzył to tylko kwestia czasu.
Zrozum on Tobą manipuluje, on Ci robi pranie mózgu i jak widzę to jest na bardzo dobrej drodze.
Najlepszą metodą jest to aby tak zamnipulować Tobą abyś to Ty czułaś się winna.
No nie przeprosił Ciebie bo to Ty i tylko Ty jesteś winna, Ty go przeprosiłaś i utwierdziłaś, że on jest biedny misio a ty ta zła , to jest chore.
Nie sprzątasz, nie gotujesz, nie pierzesz etc.
Dziewczyno Twoje ego spada do zera.
Nie daj sobą pomiatać.
Partnerstwo to jest drużyna dwóch osób a nie tylko jednej.
Miałaś pecha, że trafiłaś na takiego "łaskawcę".
On łaskawie Cie odpysknie i rzuci wulgaryzmem i przy okazji nawyzwa Ciebie od najgorszych.
Ocknij się i pomyśl czy Ty jesteś taka zła.
Czy chcesz być dalej poniżana, obrażana.
A gdzie poczucie Twojej wartości , nie wiem.
Ja nie powiem Tobie co masz zrobić.
Powiem jeszcze raz co ja bym zrobił będąc na Twoim miejscu.
Ja natychmiast kopnąłbym go w .
Nie bój się samotności bo dasz radę. Nie daj się poniżać.
Tu jest sporo wątków gdzie faceci znęcają się fizycznie nad swoimi partnerkami.
Nie bądź jedną z nich.
Nie mów mu, że chcesz się rozstać.
Po prostu zacznij się bez słowa pakować.
Tylko przygotuj się na ten krok i zapewnij sobie jakieś lokum.
Jestem przekonany, że jak zobaczy, że się pakujesz to zmieni front o 180 stopni.
Nie jest mu z Tobą źle ,ma posprzątane, ugotowane i jeszcze seksik na każde żądanie etc.
Żyć nie umierać. Też bym tak chciał.
Tylko nie daj mu się uprosić, bo jak to zrobisz to poległaś.
Wyprowadź się i daj sobie trochę czasu.
Przemyśl czy chciałabyś z takim partnerem spędzić resztę życia?
Jest takie powiedzenie, " jak sobie pościelesz to tak się wyśpisz".
Ty na razie kiepsko sobie ścielesz, niestety.
Powtarzam, szanuj się dziewczyną.
Lepiej nie mieć żadnego niż mieć takiego jak Ty obecnie.
Ale to jest Twoje życie i Twoja decyzja.
Tylko nie zmarnuj życia.

Właśnie teraz ja też nic nie robię w domu (oprócz prania) .Żałuje że się wyprowadziłam z nim ,a  wyprowadzka zmusiłaby mnie chyba do powrotu do domu gdzie ciężko znalezc pracę ,a w mieście w którym aktualnie mieszkam nie chce nic wynajmować z obcą osobą a samej mnie nie stać. Kurde cały czas się zastanawiam czy może da się go jakoś ''nawrócić'' żeby zachowywał się tak jak kiedyś i czy ja jestem całkiem bez winy? Może zmienię jakoś swoje zachowanie i wtedy on tez ? Tylko jak

Dziękuje wam za odpowiedzi :*

Dobra dziewczyno zniszcz sobie życie, jeśli tego chcesz. Ja już nie mam do Ciebie siły, tyle osób Ci mówi, że krzywdzisz samą siebie będąc z nim, a Ty dalej go bronisz. Jeżeli ktoś czegoś bardzo chce i do tego dąży, to rozwiązania znajduje. Ale trzeba tego na prawdę chcieć.
A Ty  chcesz z nim zostać, więc sobie bądź z nim, ale nie płacz później, że jesteś nieszczęśliwa.

Tyle z mojej strony.

No wlasnie zawsze jak już się razem zamieszka to się w pełni poznaje swojego partnera i to jest jego PRAWDZIWE ja. Nie licz ze się zmieni, bo się nie zmieni. A i nie zgadzam się z tym ze chłopak autorki jej nie kocha bo ktoś tak napisał, widać ze kocha ale to trochę zakrawa o związek patologiczny, ma nad toba władze psychiczna zmusza cie do poczucia winy, sam nie potrafi się przyznać do błędu. wg mnie to zwykły LEŃ jakich teraz pełno.

Moja siostra ma 22 lata mieszka z chłopakiem od roku obydwoje pracują ale ona 7 dni w tyg bez dnia wolnego, on ma zawsze caly weekend wolny i co wtedy robi? GRA CAŁE DNIE NA KOMPIE a to ona sprząta, gotuje pierze on ewentualnie jak maja przyjść goście to sam się garnie do odkurzania i mycia podłogi bo mu zwyczajnie wstyd i chce się pokazac przed znajomymi. I wiesz jak moja siostra zalatwiła te sprawę? nie zrobila nic, on nauczony ze mama przyniosła zaniosła umyla, wyprala a ona wiadomo czasem nie wytrzymuje i zaczyna się wojna ale itak siedzi i tkwi w tym związku ostatnio się zaręczyli nawet i ona już to wie ze on się nie zmieni nie ma u  mężczyzn takiego czegos jak zmiana ze np. nagle zacznie sprzatac czy sam z siebie robic obiad, chlop potrzebuje konkretnych wytycznych co i jak to ewentualnie może cos zrobi raz na jakiś czas, tylko ze martwi mnie jedno autorko skoro używa względem ciebie wulgaryzmów i POWSTRZYMYWAL się przed uderzeniem ciebie bo nie wrózę pięknej przyszłości.

ja mysle ze poczul się po prostu pewnie już przy tobie, wiadomo jak w każdym związku nie można dzielic faceta ze albo jest tylko kochany albo jest tylko psycholem bo może być meszanka obydwóch cech i dobrze wiesz ze on się nie zmieni ale czy jesteś gotowa żeby zawsze udawac ze jest ok zawsze odpuszczać? Kiedys miałam chłopaka który tez ciagle w kólko gral na komputerze i wg moich obserwacji tacy ludzie nigdy nie będą gotowi do zalozenia normalnej zdrowej rodziny bo jeżeli gierki sa ważniejsze od porozumienia w związku to zwykla dziecinada.

Nie czujesz się czasem jakbys miała dziecko w domu?  Najlepiej zero obowiązków ale wszystkie przywileje by chciał mieć?

Wygodna jesteś i tyle. No i fakt wzięcia własnego życia w swoje ręce Cię przeraża. Ergo, nie jesteś dorosła, a jedynie udajesz dorosłą.

Nie stać Cię na wynajmowanie czegoś samej, to znajdź dodatkową pracę. A jak nie chce, to można wynająć pokoje w mieszkaniach, ale Ty nie chcesz mieszkać z obcą osobą... Do domu nie wrócisz, bo nie ma tam pracy.

Wiesz czego Ty chcesz? Aby on w magiczny sposób się zmienił, aby stał się kimś innym, a Ty nic nie będziesz musiała robić w tym kierunku. Wszystko ma się zrobić samo i najlepiej tak, zeby Tobie było wygodnie i dobrze.

Jak już pewnie zauważyłaś nie zawsze dostajemy to, co chcemy. Masz wiele wyjść, ale żadna Ci nie pasuje bo "coś tam".

Reasumując - masz faceta- buraka, który ma Cię gdzieś i jesteś z nim nieszczęśliwa. Możesz odejść i wziąć życie we własne ręce, ale nie chcesz, bo łatwiej by było jakby on się zmienił. Co masz zrobić, wiesz doskonale. Opcje również znasz doskonale. Warunki i swoje możliwości też znasz doskonale. Teraz przyszedł czas na podjęcie decyzji. "Chcenia" i "jęczenia" są w obecnej sytuacji bez sensu.

Nie jestem wygodna , po prostu nie chce wszystkiego robić sama. Kiedy mam znalezc dodatkową prace jak pracuje 6 dni w tygodniu,łatwo mówić. Ale w jednym masz racje że przeraża mnie to i dobrze to podsumowałaś...

Jak to, nie chcesz robić sama? Nie chcesz sama o sobie decydować? Nie chcesz sama żyć dla siebie? Kto ma za Ciebie podejmować te decyzje? Jeśli nie chcesz, to wracaj do rodziców i oddaj się na powrót pod ich opiekę.

Na razie tylko wymówki czytam. Dodatkowe prace są dodatkowe czyli zajmują kilka godzin i są w różnym przedziale czasowym. Ale skoro nie chcesz, to przecież nie musisz. Zostaje wynajęcie pokoju, albo powrót do rodziców. Albo, oczywiście zostanie z chłopakiem.

Jeśli uważasz, że ciężko Ci zostawić człowieka, który nic od siebie nie daje, przeszkadza, zawadza i nie szanuje, a ma jedynie wymagania i jest Ci z nim źle, to proponuję udać się na jakąś terapię, bo to zdrowe nie jest.

masz dopiero 21 lat, boisz się dorosłości, ale wyluzuj, im prędzej zrezygnujesz i wyprowadzisz się od niego, zamieszkasz sama, tym lepiej dla ciebie. Nie zwlekaj bo szkoda czasu, i życia. Rób co ci doradzają koleżanki (starsze). Możliwości jakieś są, musisz tylko podjąć decyzję i działać.

Da się zmienić, wszystko się da. Mój facet też był tak nauczony. Że mamusia prała, sprzątałam, gotowała, prasowała, prała i jedenie pod nos do komputera przynosiła. Bardzo szybko się nauczył, że ze mną tak nie będzie. Nie umie włożyć rzeczy do pralki? To chodzi w brudnych. Nie umie umyć po sobie talerza? To je przez miesiąc na tym samym tak długo, aż się nauczy. Nie umie od czasu do czasu czegoś ugotować? Idę jeść na miasto a on musi sobie radzić sam. Bardzo szybko się nauczył wykonywać obowiązki domowe. I też próbował krzyczeć, czy podnosić rękę. Ale tylko raz. I wiem, że już się więcej nie odważy. Myślał, że to na mnie podziała jak na jego brata, że się wystraszy i już. Zapomniał jednak, że ja też miałam brata, który obrywał ode mnie