Rozterka miłosna co mam robić...? - Netkobiety.pl

Jesteś silna ? To to zrób.. od użalania się przejdź do czynów.. kiedyś to on się starał, teraz TWOJA kolej.. Nie bój się bo nie ma czego.. kto ie ryzykuje ten traci- już raz straciłaś bo nic nie zrobiłaś, więc chcesz znowu popełniać ten sam błąd?

Jeśli naprawdę coś do niego czujesz i uważasz że mogła byś być z nim szczęśliwa to nie ma co się zastanawiać..
Nie jestem zwolenniczką "rozbijania związków" ale uważam ze relacja jego z tą inną to nie do końca "związek" bo jak to tak że pod dodanym zdjęciem 150 innych gości wysyła buziaczki i serduszka?
Powiedz mu że przemyślałaś kilka spraw i musisz z nim porozmawiać -coby nie było .. Jeśli ich związek to na poważnie - i on Ci o tym powie -wtedy odpuść i nie ingeruje w jego życie, natomiast gdy powie że to -nie związek bądź że i tak jej nie kocha itp itd .. wtedy powiedz mu wszystko to, co napisałaś tutaj ...

Pozdrawiam

PS. Co do fb - jeśli poważnie nie da rady się spotkać.. to zrób to nawet przez fb bądź telefon. Chodź spotkanie to najlepsze rozwiązanie.
A więc -zapytaj co z jego związkiem , a potem przejdź do sedna sprawy.

Dziewczyno weź się w garść i do dzieła.
Tak jak powiedziała TakaOtoJa nie masz nic do stracenia.
Przypomina mi się moja historia.
Miałem 17 lat i pojechałem na wczasy. Na tych wczasach była dziewczyna, która dwa dni po moim przyjeździe wracała do domu.
Pierwszego dnia nie rozmawialiśmy. Dopiero następnego dnia zamieniliśmy parę słów.
Niestety trafiła mnie strzała amora.
Ona wyjechała. Nie znałem jej adresu zamieszkania (a Warszawa jest duża).
Ale udało mi się ustalić adres i po powrocie do domu pojechałem do niej.
To było dla mnie bardzo trudne. Tak jechać do dziewczyny bez uprzedzenia.
Nie wiedziałem jak zareaguje i bałem się jak diabli.
Suma sumarum jesteśmy już wieloletnim małżństwem i nigdy nie żałowałem tego, że odważyłem się do niej pojechać.
Dlatego zrób wszystko aby się z nim spotkać.
Do odważnych świat należy.
Powodzenia.

**********************************
W moich ostatnim wątku napisałam o tym że się zakochałam ale z chłopakiem tym straciłam "bliski" kontakt. Ale odważyłam się i napisałam do niego. Gadaliśmy bez jakiś większych rewelacji przez tydzień pisałam do niego ciągle (ale nie jakoś nachalnie) żeby widział że na nim mi zależy. I w niedziele napisał pierwszy (po dodaniu przeze mnie zdjęcia) śmialiśmy się w sumie z niego i nadszedł "ten" temat...zaczął naciskać "co mam w głowie" ale nie chciałam napisać bo się wstydziłam bałam więc napisał tylko "jak chcesz... ja ide dobranoc." jakby mu na tym bardzo zależało co czuję.Więc wziełam się na odwagę i powiedziałam sobie "teraz albo nigdy" napisałam co leży mi na serduchu i na drugi dzien wiele się zdarzyło. Napisał wgl że nie zrozumiał  o co mi chodzi,(-,-)więc napisałam mu jak najprościej "ZALEŻY MI NA TOBIE NADAL...CHYBA SIĘ ZAKOCHAŁAM"....a w tym czasie zobaczyłam że dziewczyna o której wspomniałam we wcześniejszym poście dodała z nim wydarzenie w związku...więc zrezygnowana napisałam że w tej sytuacji to już i tak jest bez znaczenia.Jednak on po tym jak przeczytał to wszystko pousuwał wszystko co ona dodała mu na tablicę (czyli serduszka jak i całe wydarzenie związku bo to ona dodała post i go w nim oznaczyła) jednak to nie zmienia faktu,że mogą być razem...I gadaliśmy o tym wszystkim dalej.Napisał że też by chciał mi coś napisac powiedzieć ale zostawi to dla siebie sad następnie napisał że teraz tymbardziej nie potrafi zrozumieć mojego zachowania pod koniec naszej "bliższej" znajomości że poczuł się zraniony że bolało go że po tym jak pisaliśmy codziennie po pare godzin,spotykaliśmy się ja przestałam się odzwyać...Ale to nie było całkiem tak jak on pisze.To on się nie wiem obraził? To on mi już nie odpisał i zignorował to jak chciałam wyciągnąć do niego ręke. Usłyszałam również,że trudno utrzymać uczucie po 2 miesiącach i że szkoda tego wszystkiego bo nasza znajomość mogła iść w innym kierunku napisał też że wiele razy chciał napisać naprawić to ale on się boi że go drugi raz zranie... miał sobie blokade że znowu nie będe odpisywać będe go olewać !!! Ale przecież to  ja wiele razy pisałam a to on mnie odrzucał...I napisal że szkoda że takie rozmowy przeprowadzamy przez fb ... więc przemyślałam to i zaproponowałam spotkanie...to było w poniedziałek w nocy odczytał to wczoraj i już nie odpowiedział...Siedzi na tym fb...i nic.Mam straszny żal do siebie że nie pisałam tak jak on chciał ale naprawde nie chciałam żeby wyszło tak że go olałam zraniłam i zagrałam mu na uczuciach przecież pisałam tak jak tylko mogłam poświęcałam mu się jak mogłam...A przede wszystkim walczyłam o to wszystko a on odpuścił i to bardzo szybko...;(
A teraz opisze jak to wszystko się potoczyło ...To było w Wielkanoc. Pojechałam do rodziny a to jest tak że jak tam się jedzie to nie wiadomo w co ręce włożyć na wszystkie sprawy (odwiedzienie babć,chrześniaka kuzynek itd )miałam po 30 min telefonu w ręce za często nie miałam. Ale zawsze mu odpisywałam na wszystko może nie za często ale odpisywałam na wszystko. A ponadto pisałam do niego co wieczór kiedy już byłam wolna...A on pod koniec naszej ostatniej "normalnej" rozmowy napisał mi tylko "napisałabyś coś częśniej..." na co ja troche podirytowana(bo pisałam że urwanie głowy tutaj mam) napisałam "zajęta byłam...wink" czyżby za ostro? ale on zawsze chciał żebym odpisywała w ciągu max.10 min non stop...robił mi dziwne no nie wiem "wyrzuty" kiedy tego nie robiłam albo kiedy poszłam się napić z przyjaciółmi szłam gdzieś na imprezy...jestem osobą spontaniczną i często wychodzi nam coś na "spontanie" a on pisał np. "coś często masz takie spontany..." ale przecież nie był moim chłopakiem...Wracając do tego wszystkiego,od tej wiadomości właśnie wszystko się skończyło. Nie odpisał mi nawet słowem na to. Nie napisał nic. Kompletnie,a ja byłam troche przygnębiona tym,że naprawde byłam zajęta a jak widać on tego nie potrafił zrozumieć czy co? Nie odezwałam się również,ale po dwóch dniach napisałam czy coś się stało(bo w sumie powinnam.) że nie napisał co się dzieje. Napisał że "jakoś tak wyszło" coś w tym stylu a kiedy napisałam że chce nadal żeby pisał nie dostałam już odpowiedzi...Pomyślałam "okey w takim razie jeśli mnie nie chcesz...to nie'' Jednak nie zostawiłam tego tak nie chciałam tego OLAĆ napisałam pare dni później znowu co się dzieje czemu? Dlaczego już nic nie pisze...usłyszałam znowu "jakoś tak wyszło" i "to nie jest tak że nie chce żebyś nie pisała w sumie sam nie wiem" napisałam mu że tęsknie za tym wszystkim i mi tego brakuje. Brak odpowiedzi. Dałam spokój,ale poczułam że ja się w nim zakochałam? zauroczyłam. Płakałam za nim i postanowiłam że udowodnie mu że nadal jest dla mnie ważny. Pojechałam na jego mecz specjalnie żeby widział że nie zapomniałam o nim.Nie grał -,- w ogóle go nie było ale to nic ! Pare dni po meczu napisałam do niego "czemu to się nie grało?" i tak się zaczeło od tamtego momentu aż do poniedziałku pisaliśmy bez rewelacji ale pisaliśmy noi przyszło wtedy na tę rozmowe.
Naprawdę tak bardzo mi tego szkoda myśle o nim ciągle...o nim. I o tym że jemu już nie zależy,że nie dał mi SZANSY ŻADNEJ...że wydawał się jednak troche inny.I mam wielkie poczucie winy,że to jednak ja zawaliłam ;( od dwóch dni leże w łóżku i rycze,bo przecież już nic nie zrobię a nadal mam w sobie nadzieje że przyjdzie taki dzień aż napisze i będzie walczył tak jak ja walczyłam ;( Jestem beznadziejna...zakochana.

Ale on chyba już napisał mi "nie" zacytuję te wiadomość 'Nie wiem co moge napisać  Moge Ci napisać to ze strasznie mi się z Tobą dobrze rozmawiało rozumialem sie z Tobą jak z nikim innym chyba, mielismy wspolne tematy w miare i jak to sie mowi nadawalismy na tych samych falach, az do czasu kiedy wlasnie przestalas sie mną interesować i jak ja to sobie tlumaczylem ze mnie olałas. Jak dobrze wiesz ostatnio dziewczyne mialem 2 lata temu i jak Ci opowiadalem to powinnas pamietac ze mnie skrzywdzila wiec nie mialem ochoty ani Cie zranic ani skrzywdzic czy tez zabawic. Co moge wiecej napisać ze napewno szkoda ze tak to sie potoczyło wszystko bo mysle ze moglo pojsc w innym kierunku. Wiem ze dziewczyny tez strasznie wszystko przezywają i nie chce abys sie  denerwowała , miala jakies depresje czy cos z mojego powodu. Prosze o uśmiech ' także no. Potem napisałam że walką o niego chciałam i chce udowodnić że już to się nie stanie (że niby go zraniłam) a on pisał o wszystkim w czasie przeszyłm "nie byłaś mi obojętna"...napisał też przecież,że "trudno utrzymać uczucie po 2 miesiącach przerwy" a pozatym to już bedzie nie ładne chyba tak pisać non stop non stop bo to ja napisałam ostatnią widaomość z propozycją spotkania a on już mi nie odpisał choć wiele razy był na fb...i przeczytał to. A z resztą przecież on chyba z tą dziewczyną jest.(I przecież ja mu wyznałam że się w nim zakochałam...) Już nie siedzi tyle na fb...i ona oznaczając go w poście "w związku" przecież musiał o tym wiedzieć a to że to wszystko pousówał to nic nie znaczy. Jestem beznadziejna ;( płacze już chyba 3 dzień...narazie się nie otrząsne więc będę na niego czekać...choć już nie mam na co...

Wiem...ale mam taki straszny żal do niego że skoro dogadywaliśmy się jak nikt inny skoro mu zależało to czemu tak szybko odpuścił? I jak sobie poradzić z tym że cały czas mam go w głowie.

Ale ja naprawdę sie starałam tylko jak mogłam :(To ja w ogóle zaczełam go "bajerować" może po prostu nakręciłam się na samym początku a to on traktował mnie tylko i wyłącznie jak "koleżanke" i przede wszystkim zostałam niedawno bardzo zraniona.( w styczniu tego roku) Miałam stany depresyjne,ponieważ mój były potraktował mnie jak za przeproszeniem szmate,a ja  mu się zawsze dawałam.Wykorzystywał mnie a kiedy ja płakałam po nocach za nim, on sypiał z naszą wspólną przyjaciółką.A na moich oczach podrywał i miział się z inną,następnie umawiał się ze mną na drugi dzień i mówił że sobie coś ubzdurałam przecież wiem jak dla niego jestem ważna. Dawał mi ciągle złudną nadzieje aż pewnego dnia znalazł sobie kogoś innego...nawet nie chce pamiętać co się wtedy ze mną działo pisałam nawet listy pożegnalne,bo miałam zamiar się zabić. I ja się też troche bałam tego wszystkiego że ktoś skrzywdzi mnie na nowo ale byłam silna i próbowałam mimo wszystko mieć kogoś nowego ! Poświecałam mu każdy wolny czas pisaliśmy całymi dniami. Nie jestem osobą która ma telefon w ręku 24 h na dobe i to mu chyba nie pasowało...Naprawdę mu odpisywałam jak tylko mogłam i byłam zainteresowana...To ja go pierwsza pocałowałam...To ja pierwsza podsunełam pomysł spotkania.Dawałam mu wiele znaków że jest "mój" a on za nim to pokazywał to ja chyba opadłam z sił.Bo ile można być pierwszym? I to jeszcze dziewczyna,ale mimo wszystko nie dałam się ! Kiedy widziałam że zaczyna mu zależeć pokazywałam mu...A on strzelił "focha" tylko dlatego że nie pisałam w takich odległosciach czasowych jak on chciał. I to ON ! Pierwszy zerwał kontakt nie ja. Ile razy pisałam "co się dzieje" z 5 razy ... i dostawałam krótkie i bezsensowne odpowiedzi...a teraz to ja płacze od 3 dni w poduszkę a on ma kogoś...Byłam dla niego naprawde jak kumpel i kochanka.Nie dawał mi żadnych znaków że coś jest źle.I to ja go zraniłam ja go olałam...Myślicie że choć troche brakuje mu mnie naszych rozmów naprawdę o wszystkim...tak jak mi? choć trochę?

Wiesz co masz jednak racje...Ale wydawał mi się bardzo wrażliwy taki,że jedna na milion i koniec...Ale to był bardzo atrakcyjny (znaczy nadal jest) chłopak,który miał "branie" wiele razy pisał mi że jakaś dziewczyna do niego pisze zagaduje wysyłał mi ich profile i kurcze jak je widziałam to było mi słabo że ja taka szara myszka i on ? Te dziewczyny były po prostu śliczne.Ale on pisał że nie był nimi zainteresowany (ale na naszym ostatnim spotkaniu z kimś bardzo pisał sms-y i się uśmiechał...pomyślałam może kolega? ale teraz wydaje mi się to dziwne,mi nigdy przy nim nie zdarzyło się z nikim pisać...nawet dzwonić do mamy) Myślę,że zmieniłabym to z tym pisaniem nad tym da się popracować to jeszcze nic trudnego...Ale nie jestem pewna czy byłabym z nim w 100% szczęśliwa.Niby nic takiego ALE! Robił mi dziwne wyrzuty za to że idę napić się piwa...(nie mówię tu o nachlaniu się tak żeby nic nie pamiętać) ale mały wypad (ostatnio jak pisaliśmy to napisał,że mogłabym się ogarnąć z tym ...jakbym nie wiadomo ile imprezowała a ja imprezuje no nie wiem ? 2 razy na miesiąc,a tak raczej siedzę w domu) i przede wszystkim o moje "spontany" z przyjaciółmi.Wspomniałam mu o tym jak spontanicznie wybraliśmy się do Katowic na imprezę (busem) albo kiedy (z moją ekipą ale już tylko damską) urządziłyśmy  sobie wieczór "Lejdis" też spontanicznie to usłyszałam "coś strasznie często masz te spontany..."pomyślałam okey? Nawet żeby pokazać mu że nie jest mi obojętny zabrałam go na grilla z przyjaciółmi i przedstawiłam go...wtedy nawet się całowaliśmy za mało mu pokazałam? A na dodatek stwierdził że dla mnie już koniec imprezy i mnie stamtąd wziął,a dlaczego? Bo paliłam papierosy -,- a jemu to nie pasowało (nie jestem nałogowym palaczem,tylko do piwka). To było dziwne,nie spodobało mi się to. Ale stwierdziłam że no dobrze trudno.Wydawało mi się,że chciał mnie już kontrolować. Zdarzyło mu się nawet zajrzeć mi w rozmowy na fb...Ale przecież nie byliśmy parą. Może jemu nie pasowało,że ja tego nie robiłam? I te sms-y w czasie naszej randki...I dopiero na naszej ostatniej randce zaczął mnie calować przytulać,a spotykaliśmy się przez ponad miesiąc,może dlatego że na tych spotkaniach traktował mnie jak koleżankę a tylko na rozmowach przez fb był inny to tak wyszło...czy naprawdę to wszystko było moją winą ;(? Czy jestem naprawdę taka beznadziejna...

Ja takich nie chce...Tylko naprawdę,był albo robił takie wrażenie kochanego nawet koleżanki mnie karciły,żebym czasem była taka jak on.Ale one nie odczuwały tego co ja tych wyrzutów.A wiesz co jeszcze jest najlepsze? Że z dziewczyną z którą chyba teraz jest( o ile jest bo jak wspomniałam wcześniej,ona dodawała jakiś tam post że jest z nim w związku,dodawała mu serduszka,ale on to usunął a teraz nie ma nic kompletnie,status zwiazku ma ukryty) ja wiem kto to jest bo właśnie to jest jedna z wysyłanych mi dziewczyn i nic takiego by nie było w tym dziwnego gdyby nie to,że on opisał ją bardzo negatywnie. Pisał mi o tym,że jest dziwna bo zaprosiła go do znajomych widząc go raz w życiu na ławce na dniach otwartych szkoły (bo poszedł prezentować swoją szkołę) i za gimbaze to on dziękuje bardzo,że ładna jest,ale że źle się z nią pisze(teraz tak sobie myśle,że pisał z nią pisząc ze mna?)że długo jej nie odpisywał to mu napisała "to ja ide bo ktoś tu ze mną nie pisze Papatki !" i że bardzo złe wrażenie na nim wywarła i czy z grzeczności napisać jej "nie przeszkadzasz"na co ja,żeby taki nie był,że może to jest jego kobieta życia a on powiedział "no to trudno przeżyje bez niej". Opisywał mi również,że jakieś dziewczyny się w nim zakochały,ale czy ja wiem czy to było tak żeby na mnie wpłynąć tak jak opisujesz? Nie znam niestety facetów ;( ich rozumowania czy ja naprawdę tak bardzo go skrzywdziłam?Aha i jeszcze jedno bardzo narzekał na samotność BARDZO!!! ja też jestem samotna i strasznie mi z tym źle ale nie pisałam o tym jak on i to jeszcze całkiem nie dawno bo pisał mi o tym tydzień? dwa tygodnie temu?

Tłumaczył się tym,że dziewczyna skrzywdziła go 2 lata temu...Kurcze troche czasu mineło,a z tego co mi opowiadał to owszem skrzywidziła go,ale myślę że nie w takim stopniu jak mnie. Nie przeżywał myśli samobójczych. Mieli po ile ? 16-17 lat ?Zakochał się pierwszy raz,a dziewczyna po prostu poczuła coś do jego kolegi bardzo nie ładnie z jej strony rzeczywiście,ale ona pod koniec tego związku troche przypominała mnie (mniej pisała nie spotykała się już  z nim,aż w końcu zerwała) tylko że różnica jest w tym,że ja pisałam tylko że nie tyle co on bo byłam u RODZINY no...Może ją kontrolował a jej się to nie spodobało? Bywałam zimna,ale ja mu wiele razy pisałam,że ja mam taki charakter,ale jak trzeba to pokazuje jak zalezy mi i jak kocham tylko mi trzeba o tym mówić ! Były chłopak gdy coś było nie tak właśnie miałam taki "zimny" okres stawiał mnie do porządku dawał wyraźny znak i wystarczyło mi raz powiedzieć usłyszałam nawet  (już od niego po zerwaniu)że zasługuje naprawde na super chłopaka bo jestem kochana... A przede wszystkim każady popełnia bład( i nie zagrałam mu na uczuciach specjalnie i nie chciałam go skrzywdzić-uważam że granie komuś na uczuciach to np. mówienie że zakochałam się w Tobie jestem tak bardzo ważny dla mnie, a potem zerwanie kontaktu całkowitego, ja tak nie zrobiłam,nie powiedziałam o swoich uczuciach aż do tego tygodnia a przede wszystkim to ja ciągle chciałam odbudowac to wszystko,to ja wyciągałam ręke) ale ja ten błąd zrozumiałam i dąrzyłam do tego by udowodnić mu że jest i był  dla mnie bardzo ważny ! WALCZYŁAM ! a on po prostu stwierdził,że nie jestem już nim zainteresowana to mnie olał.

No on mnie do niej porównał więc zapewne tak.(tylko troche nie rozumiem? spotykałam się z nim regarualnie  kiedy tylko  chciał,pisałam non stop oprócz tego cholernego dnia, jednego dnia!) Nie nie,ja mojego byłego nie olewałam tylko nie jestem osobą która pokazuje swoje uczucia na "pokaz" ja wolę we dwoje w oczy okazywać uczucia,a nie przez fb(dodawanie setki postów drugiej osobie) smsy czy rozmowy na czacie facebooka (nie wiem jak się pisze ) i im obydwu chyba to nie pasowało...Wydaje mi się,że chciał mnie zamknąć w klatce,złotej,ale klatce. Oczekiwał chyba,że będę tylko jego,na wyłączność. Mam taką koleżankę której chłopak właśnie bardzo przypominał mi moją miłostkę. Pisanie 24h na dobę,brak spontanów,imprez coś mi zaczeło to przypominać...

Ja bym się męczyła.Jestem jeszcze baaardzo młodą osobom mam dopiero 18 lat ale jestem bardzo wrażliwa (mimo że czasem jestem zimna i to mnie bardzo gubi przez to właśnie chyba go straciłam) i romantyczna wierzę,że jeszcze spotkam mojego księcia na białym koniu...Może nie pokazywałam mu tego zainteresowania tak jak on by chciał? Ale naprawdę się starałam z całego serducha.Kiedy ostatni raz się spotkaliśmy to pokazywałam mu,że nie jest mi obojętny...tuliłam go byłam jak misio...
Ale on nigdy nie powiedział mi co czuje czy jestem ważna czy moje starania mają jakiś cel. Byłam tylko koleżanką. A to wszystko trwało 3 miesiące...mam nadzieje,że szybko mi minie...mam jego zdjęcie w portfelu znaczy wyjęlam je już, ale zasnęłam z tym zdjęciem dzisiaj w ręku.Naprawdę próbuje przeanalizować gdzie popełniłam błąd i niestety wiem,że bede żyła jeszcze nadzieją głupią nadzieją.

A może to jego męska duma nie pozwala mu mi wybaczyć? Przecież mógł dać mi szansę...a jeśli bym to spieprzyła to wtedy mógłby zerwać ze mną kontakt.

Wiem,że nie wszystko zależy od facetów i wiem,że tutaj również był mój wielki błąd dokładnie to co napisałeś przez moją wrażliwość,a przede wszystkim strach ! Od zawsze mnie to trapi tylko,że jego błędem było  to,że odpuścił nie podjął żadnych starań o mnie,walki,bo ja mimo mojego błędu nie dałam za wygraną,zrozumiałam co zrobiłam źle i próbowałam to naprawić,a on co? Pisał "chciałem to naprawić mieć znowu z Tobą bliski kontakt,ale miałem blokade" ja też miałam blokade...że to ja dziewczyna zrobiłam błąd i powinnam dać mu spokój,ale tak  mi zależało ( i niestety nadal tak jest) że przełamałam się i zrobiłam to co miałam na celu, a jak widać u niego to było chyba tylko jakieś gadanie...Ja spróbowałam mimo tego że też się bałam trochę siebie jak i jego no bo znowu będą te wyrzuty i to wszystko,a on nie zrobił nic. Czyli chyba nigdy mu nie zależało tak jak mnie...Może byłam tylko kandydatką...

Tylko wiesz co? Trochę mi szkoda,że pisząc do niego całkowicie się obwiniłam Bo teraz myśląc nad tym, on też mnie zranił.I przede wszystkim nie dał mi tej szansy za takie w sumie głupstwo. To co by było gdybyśmy byli w związku?Przecież różne rzeczy się przechodzi w czasie związku,bo przecież sama to przeszłam,ale mój były partner wiele się różnił od niego mimo że okazał się wielkim draniem to  ZAWSZE nie odpuszczał dopóki się nie zmienił-niestety,nigdy nie odpuścił daliśmy sobie szanse i nigdy tego nie żałowaliśmy chociaż i ja go zraniłam jak i on mnie.A tu? Co? Nie dałam z siebie idealnej Natalii   no to nie ma o co walczyć...Szkoda mi tego bo brakuje mi z nim strasznie rozmów.Był osobą której mogłam powiedzieć wszystko i kiedy jest mi źle to czasem włączam okienko z jego nazwiskiem chce napisać,ale już tego nie zrobie za tym bardzo tęsknie i za jego uśmiechem za moim murzynem...bo tak sobie mówiliśmy.

Zastanawiam się czy czasem nie jesteś psychologiem,albo jasnowidzem,bo z samych moich postów tutaj całkowicie mnie rozgryzłeś ;o! Tylko mnie dobija samotność, strasznie. A do tego on mnie z tej samotności uwolnił i przede wszystkim z tego dołka po tym draniu...;)

Haha to ta gazeta jeszcze istnieje ?;d

O 13stce to nawet nie mowie Bo to klasyk!
To wymien te jego pozytywy, zalety, coś czego nie ma żaden inny chłopak na świecie i czemu nie potrafisz sobie tych dobrych rzeczy zapewnić sama?

Jak typowa niedowartościowana i emocjonalna kobieta...
No ok, był atrakcyjny, ale
- kochany (dla mnie nic nie znaczy), dobry (nie powiedziałbym po tym co pisałaś), jak przyjaciel (nie masz innych? dzis tez nie masz z kim pogadac, wyjsc, cokolwiek?), podobne poczucie humoru (no, składnik chemii), miał pasje, dobrze wyglądał (atrakcyjny po prostu).

I teraz, czy żaden inny nie moze byc lepszy od niego i też sie Tobą zainteresować? Bo chcesz, by ktos poswiecal Ci uwage, to na pewno.

Wiele kobiet o tym marzy, wiec dziwna nie jesteś. Nie możesz jednak marzeń kreować sobie sama w głowie, że akurat on do tej bajki pasuje. Oceniaj po faktach, a fakty niestety nie były tu za bajką. I teraz troche mojego narzekania (:D). Często kobieta dostaje takiego ksiecia, ktory sie stara i w ogole jest bajka, romantiko, najwazniejsza na swiecie, rozumiana, wspierana - a jednak go koniec koncow nie chce i cala romantycznosc pada, bo ona nie moze nic czuc do niego. Dlatego mniej bujania w obłokach, a wieksza swiadomosc czego naprawde się chce i czy ten ktos moze Ci to dać.

Troche głupio tak nie spotykac go i wymijac, bo ciagle nakierowujesz mysli o nim (i tym samym koło sie toczy). Chociazby ten strach moze potęgowac to niby uczucie. Jak sie zmierzysz z tym to bedziesz silniejsza. Mozesz mu pokazac, ze sie nie przejmujesz i gratulujesz swietnej dziewczyny - bo gdybys była chlopakiem to na pewno tez bys z nia była Ale oczywiscie lepiej po prostu olać - to samo co zrobił on. Tylko bez pokazywania "focha", bo to zawsze oznacza, ze zależy ; )

Czy upierdliwa nastolatka może wam jeszcze pozawracać głowę? Kurcze trochę doszło do moich wydarzeń! Zaczęłam prace(MASAKRA!!!PRZEZ STRES NIE ŚPIĘ PO NOCACH) okazało się że to jest duża dzielnica w Krakowie i niestety obok jego osiedla (ale w pobliżu jest wiele innych sklepów a poza tym jest to naprawdę wielka dzielnica...) ale pomyślałam,że trudno że to mało prawdopodobne żebyśmy się spotkali.....nie. Już w niezielę się spotkaliśmy ... Znaczy eh. Ja się strasznie speszyłam.Moje nogi się ugieły kiedy tylko go spostrzegłam, w gębie zabrakło języka  i wyszło tak że ja go "nie zauważyłam" a on mnie tak.Mało tego. Zatrzymał się pomiędzy wejściem a alejką-jest to naprzeciwko mojego stoiska. Gapił się,perfidnie się gapił.Po prostu mnie nie poznał - ostatnio jak się widzieliśmy miałam jaśniejsze włosy byłam troszkę bardziej jak szkielet a teraz mam ciemne włosy i wreszcie wyglądam jak kobitka(ale bez przesady oczywiście) wszystko obserwowałam "spod byka" i tak jechał z tym wózkiem cały czas się obracając...Nie widziałam co robić. Gorzej było jak już wracał. Bo oczywiście znowu jego wzrok na mnie a ja? Oniemiałam.Moja miłość tak blisko mnie Nasz wzrok się spotkał ale na sekundę,bo szybko spuściłam wzrok...Czułam się dziwnie patrząc na niego wiedząc,że on wie o moich uczuciach...I było mi trochę przykro/dziwnie że nawet nie powiedział "cześć" cały dzień już myślałam o nim,ale z drugiej strony byłam szczęśliwa,że go zobaczyłam...serducho mocniej zabiło...Ale nie napisałam on też nie. Do czasu nie minęło 2 dni i napisał. Zapytał się co ja tam robiłam czy to byłam ja w ogóle i przeprosił że nie podszedł,bo nie był pewien czy to ja i się śpieszył,bo jechał z rodzicami do siostry a na dodatek napisał też że często bywa a tym markecie .Wszystko potwierdziłam noi oczywiście napisałam,że tam pracuje. Zaczął pisać do mnie jak kiedyś...Był u kolegi a pisał do mnie napisał mi w pewnym momencie że schodzi i idzie do domu,a jak wróci i będzie to żebym napisała...(pomyślałam sobie "człowieku daj mi spokój jeśli znowu chcesz namieszać mi w uczuciach,o co Ci chodzi?"...)coś tam mu odpisałam. Pośmialiśmy się pogadaliśmy tak jak dawniej. Po prostu znowu na tych samych "falach"...Napisał,że bardzo dobrze wyglądałam(akurat jestem skromna,ale rzeczywiście w tym dniu jakoś mi wyszło z wyglądem więc miałam farta!) i że to komplement od niego...wszystko było okey do czasu kiedy ktoś go nie wkurzył i nagła zmiana humoru. I kto go pocieszał? Oczywiście że ja Zawsze tak było,ostatnio też.Kiedy miał lewe dni ja byłam zawsze...mógł mi się pożalić a ja mu np. "śpiewałam" albo opowiadałam co mnie śmiesznego spotkało(no tego trochę jest ) i jestem zła na niego że kiedy ja np. teraz strasznie się stresuje nawet płacze przez tą prace bo tak się boje :C to nawet nie mogę do niego napisać,bo się nie odezwie... i na końcu rozmowy pożyczyłam mu żeby jutro dzień miał lepszy,rano napisałam mu szybko,że znowu idę do pracy więc jak mnie pozna to żeby mi pomachał tym razem.Zero odpowiedzi do dzisiaj...Jestem na niego zła.Niepotrzebnie do mnie wgl pisał i to znowu w jakiś dziwny sposób (komplementy,"napisz do mnie") o co temu człowiekowi chodzi...?