Rozstanie po 2 latach.... - Netkobiety.pl

Masz całkowitą rację, że nie tylko miłością człowiek żyje. Czy rozmawialiście o wspólnej przyszłości? Jak to będzie wyglądać? Czy dążyliście do tego?
Byłam 2 lata w związku na odległość (400 km) i rozpadł się dlatego, bo brak było jakichkolwiek planów, on nie potrafił "ruszyć dalej". Były tylko suche na zasadzie "Może kiedyś będziemy mieć psa", "Może kiedyś będziemy mieć tyle a tyle dzieci". KIEDYŚ. Po 2 latach potrafi być to frustrujące, to jak zawieszenie w czasie - niby jest OK, ale tak naprawdę nie dzieje się nic.

Na Twoim miejscu - ale piszę to wyłącznie ze swojej perspektywy - próbowałabym się z nią skontaktować na różne sposoby przez kilka dni. Jeśli to nie dałoby rezultatu i ona by nadal nie odbierała/odpisywała, napisałabym, że przemyślałam parę spraw i bardzo chciałabym z nią porozmawiać, jeśli i ona będzie chciała, to się może odezwać o każdej porze. A póki co nie narzucam się, co nie znaczy, że mi nie zależy.

Tak, tylko w takim razie żeby jej później nie mówili "No widzisz, olał cię, mieliśmy rację".
W sumie przykre, jak niektórzy lubią wtrącać się w nie swoje życie.

Nazwę użytkowania niby masz stunterską a skomlesz jak porzucona baba ;P

Jeździsz na moto ?

Łażeniem za nią, nagabywaniem jej i męczeniem ckliwymi smsami możesz tylko pogorszyć sprawę !!! A już broń Boże nie pisz do niej, że płaczesz po nocach za nią bo będziesz na bank skręślony u tej kobiety...

To Twój pierwszy związek w życiu ? Przeżywałeś jakieś rozstania poważne wcześniej ?

Doskonale, Cię rozumiem bo kochasz tęsknisz, przyzwyczaiwszy się do jej bliskości i układałeś z nią plan na przyszłość. Ale musisz wziąć się w garść !!!

Widać słabe były jej uczucia do Ciebie jeżeli była taka podatna ma wpływy i zdanie innych osób na wasz temat...

Na pewno jej nie pisz jak się okropnie bez niej czujesz, bo ona odbierze to tak, jak byś próbował wzbudzić w niej poczucie winy.
Jeśli już chcesz coś pisać, to napisz jej, że potrzebujesz by ona dokładnie Ci wyjaśniła dlaczego odeszła. Powiedz, że po prostu potrzebujesz to zrozumieć, by pójść z tym dalej.
No właśnie: problem pewnie jest w tym, że ona czuła się za bardzo kochana. Na czym to dokładnie polega? Ona zrozumiała jak bardzo jest ważna dla Ciebie i przeraziła się tego, zaczęła pewnie się zastanawiać czy Ty dla niej też jesteś aż tak ważny i doszła do wniosku, że Ty ją bardziej kochasz, a to doprowadziło do tego, że odeszła od Ciebie...

może trzeba się po prostu uzbroić w cierpliwość ..może to za wcześnie na kontakt...miłość nie jest dobrym doradcą w takich przypadkach niestety

Ale czemu Ty masz się teraz do niej czaić jak byś to Ty był wszystkiemu winny? Po prostu napisz jej z grubej rury, że chyba należą Ci się jakieś wyjaśnienia czemu księżniczka nagle odeszła! Albo lepiej nic nie pisz do niej tylko ją po prostu zlej na jakiś czas, a sama wróci. Zero kontaktu, zero płaczu. Zacznij wychodzić do ludzi, pójdź na imprezę ze znajomymi, poznaj kogoś (nie do związku, tak po prostu, bo fajnie jest poznawać nowych ludzi) i pokaż jej, że bez księżniczki wcale świat się nie kończy.
Twoja dziewczyna jest bardzo niedojrzała jak na swój wiek. Tylko małolata odchodzi od faceta, gdy zaczynają się problemy. Co ona myślała, że wiecznie u was będzie kolorowo? A jej rodzina czemu uważała, że nie jesteś odpowiednim kandydatem dla niej? Co biłeś ją lub psychicznie się nad nią znęcałeś? A może wiecznie pijany chodziłeś, rzeczy z domu wynosiłeś na alkohol? Nie? To do cholery jaki miała powód, by w taki sposób Cię zostawić bez słowa wyjaśnienia?!
A Ty co chcesz robić? Chcesz się do niej czaić i żebrać od niej kilku minut uwagi? Weź wkońcu otwórz oczy i zrozum, że Twoja była jest jeszcze niedojrzałą panną, którą nawet nie było stać na szczerą rozmowę!

Dzięki dziewczyny .....czas zająć się sobą ..a tym czasem nie odzywam się i nie robię z siebie kogoś kim nigdy nie byłem...kochałem ,kocham i będę kochał ale czas też pokazać że mam swoją godność..
wierze że się uda....

Witam ponownie,,,minelo ponad miesiac i niestety cisza,,,
Czekam,mysle,i nie daje juz rady,,,,,

Dzięki za ciepłe słowa....muszę po prostu uzbroić się w cierpliwość lecz nie jest to łatwe...
mam nadzieje że Tobie też się uda....

Dzięki za ciepłe słowa i za pocieszenie.....
zaglądam tutaj non stop i widzę że wiele osób ma podobne sytuacje ...
budzę się z myślami o niej i tak samo zasypiam ..nie potrafię a może nie chce tego wyłączyć...boli lecz wierze że to się naprawi...

napisałem kilka postów do innych osób może pomogą...łatwiej komuś pomóc niż samemu sobie..nie wyrabiam i nie daje rady ..nadaje się chyba na wizytę u jakiegoś psychologa...
myślę ,analizuję,przypominam sobie każdy wspólny moment....budzę się myśląc o niej i tak samo zasypiam z myślami...chodzą mi po głowie głupie myśli...nie mam siły nawet na pisanie tutaj ...nie daję rady......

Ale biadolicie, a dziewczyna jak miała w tyłku autora, tak ma go tam nadal i teksty w stylu: wróci do Ciebie tylko daj jej czas, guzik dają, a tym bardziej nie pomogą autorowi!
stuntjarek czy te problemy ekonomiczne już rozwiązałeś? I co to za problemy, dzięki którym Twoja ex odeszła od Ciebie? Czemu według jej rodziców nie jesteś odpowiednim kandydatem na męża?

Nie twierdzę, że biadolisz Ty, bo Ty masz wręcz pisać cały czas co Cię boli, bo gdzieś to wylać musisz. O te kłopoty ekonomiczne pytam, bo ciekawa jestem czy to był naprawdę słuszny powód, by się rozstać czy nie. No, bo jeśli Ty np z własnej głupoty popadłeś w długi i przez te dwa lata nadal te długi masz, to ja się nie dziwię, że dziewczyna odeszła. Ale jeśli masz problemy finansowe na które nie masz za bardzo na to wpływu i robisz wszystko co możesz, by się ich pozbyć, ciężko pracujesz i naprawdę walczysz mocno, to ona powinna Cię wspierać, a nie jeszcze odchodzić od Ciebie.

No pisać nie możesz, to prawda. Lecz musisz zrozumieć, że ona miała prawo odejść. Teraz ważne jest byś Ty się z tego wszystkiego podniósł.:)

Nejtan trzymam kciuki za Ciebie !!!!!!!!! Co do odczuć mam tak samo ...są momenty że nie mogę oddychać..
to smutne że tak się dzieje ....naprawiamy siebie a dopiero ,,Nas razem,, ból jest straszny jeżeli się kogoś kocha..
ja chcę powrotu lecz nie wiem czy to będzie kiedykolwiek możliwe..

Wiem, że czas leczy rany. Tylko najczęściej ten upływ czasu powoduje, że mniej nas to wszystko obchodzi, że ta Ukochana Osoba staje się mniej ważna, takim jakby cieniem. A co jeśli nie chcemy się na to zgodzić? Jeśli chcemy nadal pamiętać? - wtedy cierpimy.

Czy to nie ironia, że kiedyś mogło się ze swoją drugą połówką pogadać o wszystkim, o każdej porze dnia i nocy a teraz, teraz kiedy przeżywa się osobisty koniec świata, nie można zamienić z tą Najbliższą Osobą na świecie nawet jednego słowa? Kiedyś wiedziało się wszystko, o każdej nawet najprostszej czynności wykonywanej w określonej porze dnia przez Drugą Połówkę. Obecnie słyszy się tylko od wspólnych znajomych, że nasz Skarb jest tu i tu, robi to i to. Człowiek zaczyna zauważać, że nagle ta Jedyna żyje już swoim życiem, życiem, w którym nie ma już mnie... nie ma już nas.

Ja też zaczynam starać się żyć swoim życiem, wychodzić na miasto ze znajomymi. Oglądać mecze w telewizji, pracować czy uczyć się... ale to wszystko dzieje się tak jakby obok mnie, bo moja świadomość albo wspomina to co było i zastanawia się co się zrobił źle albo układa plany jak Ją odzyskać. Nie wiem czy Ją odzyskam, chciałbym. Mówiła, że chce być szczęśliwa a powrót do mnie to dla Niej ryzykowanie własnym szczęściem. Tylko, że nie znajdzie już nikogo lepszego ode mnie, może co najwyżej znaleźć takiego jak ja. Ale ten nowy też będzie miał wady a ja, stary-nowy Ja zdałem sobie już przecież sprawę z tego co było u mnie złego, rozstanie nauczyło mnie, że muszę być lepszy. Nie liczy się dla mnie nic tak bardzo jak to żeby ona była szczęśliwa.

Żebyśmy razem byli szczęśliwi.

Przez takie codzienne myślenie, będzie Ci trudniej zapomnieć. Od miesiąca się do niej nie odzywasz, brawo! Rób tak dalej.

Niestety ja nie mam takiej siły i 1-2 dni mi ciężko wytrzymać. Tylko, że ja mam z nią jakiś kontakt. Ona też się czasmi odezwie, ale nic więcej...