facet pyta kobiety - Netkobiety.pl

A jak mniej więcej wyglądają wasze kłótnie? Ja miałam lekki żal do partnera (pół roku byliśmy razem), że za mało czasu spędzamy razem. Bo a to albo we 3, a to musiał pomóc swojej babci, a to praca, a to czas sam na sam z synem, a ja czułam się jak 5 koło u wozu. Brakowało mi czasu takie dla nas i nie po pracy zmęczeni tylko jakiś weekend we 2.

U nas jest tak ze nawet jak spedzamy czas tylko we dwoje to nastepnie gdy ja chcę spędzić czas z dziećmi to jest problem bo moja partnerka nie chce spędzać go z nami razem bo to nie jej dzieci
Poza tym moja siedmioletnia córka mieszka z nami i kontakt mojej partnerki z moją córką jest dosyć specyficzny
Dopiero od niedawna mam kontakt z synem którego z chwilą odejścia zabrała była a ja zostałem z córką i przez ponad dwa lata jego nie widziałem.  Problem zaczął narastać z chwilą gdy przed sądem w anglii (bo mieszkamy w anglii) dogadałem się z byłą partnerką że dzieci będą mieć kontakt ze sobą bez niszczenia im obecnego życia i przekazywania pod opiekę tylko jednemu z rodziców i teraz gdy dwa weekendy w miesiącu dzieci mają być ze mna moja partnerka uważa że to będzie kosztem jej.
Dla mojej obecnej partnerki i dla siebie dogadałem się też z byłą partnerką co do rozwodu ale znowu z drugiej strony ciężko mi znaleźć kompromis z moją obecną partnerką co do moich dzieci i w tym cały problem.  Ja nie chcę niszczyć półtora roku związku ale też mam prawo spędzić czas i weekend z dziećmi i chciałbym aby moja partnerka też w tym uczestniczyła aby nie czuła się odepchnieta ala ona nie chce i twierdziiże moje dzieci psują nasz związek i o to właśnie jest problem

no to masz problem i to duzy problem. Masz swiete prawo do spotykania sie ze swoimi dziecmi, nie moga zniknac i nie znikna z Twojego zycia. I jesli Twoja obecna partnerka tego nie zaakceptuje i nie dostosuje sie do tych ustalen, to kiepsko widze wasze dalsze losy.

Zebym dobrze zrozumiala: corka ma 7 lat i mieszka z Toba i Twoja aktualna partnerka. Od jakiegos czasu widujesz sie tez 2 razy w miesiacu w synem (ile ma lat?) czyli w te weekendy jestescie w czworke. Dzieci maja szanse byc wtedy z Toba i ze sonba nawzajem. W jaki sposob niszcza (wedlug Twojej partnerki) wasz zwiazek? Sa dla niej niemile, awanturuja sie, sa rozpieszczone, o co tu chodzi? Czy tylko o samo to bycie z nimi? To glupi argument, ze to nie jej dzieci. Przeciez nie musi ich kochac miloscia matczyna tylko z nimi troche pobyc.

Sa wazne, ale nie najwazniejsze. Chocby z tego wzgledu, ze kiedys dorosna i odejda w sina dal, do swojego swiata. A nam zostaje wtedy partner albo samotnosc. Nie sadze, ze dla dzieci nalezy calkowicie i wszystko poswiecac. Zwiazek tez jest wazny, ale nie zwiazek oparty na zasadzie wyboru: albo ja albo one. W zyciu partnerow powinno znalezc sie miejsce i na nich i na ich dzieci.

A Ty z tą dziewczyną jesteś tylko dlatego, że nie chcesz być sam? To trochę kiepskie i może tu jest duży problem? Ja Cię rozumiem, że nie chcesz być samotny, ale brak partnerki nie oznacza samotność i porażki. Masz bardzo egoistyczną dziewczynę, która mało liczy się z Twoimi potrzebami, oraz z Twoimi dziećmi. Nie potrafi zrozumieć, że dla Ciebie dzieci są bardzo ważne, że dzieci potrzebują ojca...  Otóż to nie dzieci was od siebie oddalają, to Twoja partnerka robi. I zastanów się czy naprawdę nie jest lepiej odejść od niej niż ciągle się martwić. Powiedz swojej dziewczynie, że masz już tego dość, jesteś bardzo zmęczony jej wiecznymi pretensjami, że jedyne czego potrzebujesz to żeby ona była przy Tobie, a nie stawała przeciwko. Powiedz jej, że Ty się od dzieci nie odsuniesz i niech ona wybiera czy chce mieć takiego partnera.

Wiesz co podejrzewam, ze tu oprocz samej zazdrosci o czas "niby stracony" dochodzi jeszcze cos innego. Podswiadomie ona czuje, ze dla niej to juz ostatni dzwonek na posiadanie wlasnego potomstwa. Ty masz swoje dzieci, ona, domyslam sie, nie. I Ty poswiecasz czas na TWOJE, SWOJE, dzieci a z nia pewnie nie bedziesz juz mial. Wiec w niej moze zrodzil sie jakis biologiczny bunt, ze dlaczego ma sie zajmowac "cudzymi dzieciakami" skoro chcialaby wlasnymi, ktorych Ty jej nie dasz, bo juz swoje masz? I te zlosc i zazdrosc przenosi na Twoje dzieci.
Tylko tak zgaduje, najlepiej jakbys ja o to zapytal. Tylko pytanie: czy chcecie miec jeszcze wasze wspolne dzieci? Jesli ona tak a Ty nie, to ups, bedzie klops.

Obojga. Nie wolno nikogo stawiac automatycznie na piedestale z racji wieku czy urzedu. Choc wybory sa czasem nieuniknione. I tu moze zaistniec taka sytuacja.

Przepraszam ale muszę zadać to pytanie: czy masz dzieci?

Tak, dwoje. I partnera tez mam, ktory ich ojcem nie jest ale nie stawia mnie w sytuacji podbramkowej. Co nie znaczy, ze moje dzieci ZAWSZE byly i sa swiete i ze czasem nie staje po jego stronie.

dokładnie każdy jest wazny szczególnie w rodzinach patchworkowych,
ja mam dwoje dzieci ze swoim mezem wiec nie musze wybierac nikogo,

ale nie jest fair postawa partnerki autora ze jego dzieci sa be, przecież wiedziała na co się pisze, a chce mieć z nim swoje dzieci pewnie i one będą lepsze

rodzina patchworkowa to takie tylko okreslenie na tate i mame i dzieci z odrebnych zwiazkow. Tzn. zwiazki, gdzie jest nowy partner i jego dzieci albo jego, jej i wspolne jeszcze, rozne sa kombinacje takich patchworkow. Nie jest to obrazliwe okreslenie.

W tej sytuacji, Twoja partnerka powinna tez zrozumiec, w jakim strachu moze byc Twoja corka pod jej presja i przy jej zachowaniu. Mala moze zaczac sie obawiac o utrate Ciebie i kolejny raz domu. Nie rozumiem Twojej partnerki, sama sobie robi krzywde i prowadzi do zakonczenia waszego zwiazku.

Okay dziękuję wszystkim wam za komentarze

nie miałam nic zlego na myśli używając takiego określenia