Wymagania nauczycieli a oczekiwania uczniów. - Netkobiety.pl

o matko 15 minut to i tak chyba dużo jak na kartkówkę
a że dzieci nie nadążają z przepisywaniem? no wychowawczyni mojego syna stwierdziła że rośnie nam pokolenie analfabetów
a to z powodu tego że mało piszą w zeszytach a wypełniają tylko tabelki,rubryczki,testy,i oczywiście z powodu komputerów
nawet w komunikatorach używają skrótów
mimo to uczen szkoły średniej nie powinien mieć żadnego problemu z przepisaniem tekstu z tablicy jak i ze słuchu

Małpa też widzę winę systemu nauczania niestety...
ale bez przesady z tym stresowaniem uczniów z powodu kwadransu na kartkówkę,to co oni muszą przeżywać jak mają napisać pięciominutówkę?

Źle się dzieje, można by o tym gadać godzinami, mnóstwo rzeczy nadaje się do kosza i wymaga zmian, ale raczej nie liczę na to że coś się zmieni i szczerze mówiąc jestem przerażona kiedy myślę o moim dziecku w obecnym systemie szkolnictwa (tak nie mam dzieci, ale na samą myśl boli mnie głowa i ściska mnie w dołku) Mam wrażenie że choćbym była najwspanialszą matką na świecie to szkoła i tak zrobi z mojego dziecka za przeproszeniem idiotę.

Pomijając już te wszystkie dysfunkcje i zaświadczenia na nie i oto na 30 osób w klasie 20 ma dys. No litości. Ja jestem dyskaukulem, na prawdę nim jestem, nie mam pamięci do cyfr, mam trudności z liczeniem łatwych działań w pamięci, muszę widzieć żeby policzyć, ale mimo to sama z siebie nie chciałam żadnego zaświadczenia i przez całą szkołę po prostu bardziej przykładałam się do matematyki żeby mieć chociaż 3, do dziś liczę na palcach, tak wiem to śmieszne, ale uwaga to schorzenie dotyka zaledwie 5 % społeczeństwa, dyslekcja to zaledwie 4 % to skąd tyle tych zaświadczeń? Mało tego jestem pewna że ewentualnego pracodawcy takie dys średnio będą interesowały, umiesz to umiesz, nie umiesz to do widzenia. Więc pytam dlaczego z naszych dzieci robi się kaleki życiowe?

Dla tych co nie wiedzą osoby ze stosownym zaświadczeniem mają ulgi nawet na maturze i przez całą szkołę mają mniej surowo oceniane sprawdziany pod kątem np. błędów ortograficznych, a potem mamy to co mamy.

Za moich czasów nie odejmowano punktów za błędy ortograficzne u takich osób, gdzie normalne osoby miały dopuszczalną ilość dwóch błędów, miały też więcej czasu na napisanie matury, nie pamiętam dokładnie jak dużo ale to było całkiem sporo. Podstawy z każdego przedmiotu każdy powinien znać a nie wykręcać się zaświadczeniami. Ja nie wiem jak takim ludziom w ogóle nie jest wstyd.

Wybacz, ale nastolatki potrafią być na tyle cwane by świetnie zagrać przed rodzicami biednych dyslektyków jak i przed lekarzem.

Żebyś wiedziała jakie ja cuda znalazłam w książkach u mojej młodszej siostry...  co ja będę dużo gadać. W d*pach się poprzewracało i tyle.

Chociaż chodziłam do szkoły później niż Ty, to i tak było jeszcze w miarę normalnie, nie pamiętam aby ktoś się przejmował tym czy uczniowie się stresują czy nie, nauczyciel pytania dyktował i można było spokojnie je zanotować, a ci którzy tego nie zrobili zajmowali się czymś innym i potem mieli problem, jak to się ładnie mówi na własne życzenie. Uważam że takie cackanie jest zgubne, bo między liceum a studiami jest i tak ogromny przeskok, a przy takim mizianiu to przyszli studenci będą pisać tempem przedszkolaka.

I tak powinno być, bo jeżeli ktoś ma dysleksję a nic z tym nie robi to po prostu jest leniem i mu tak wygodnie, takie osoby powinny być kierowane na dodatkowe zajęcia, powinny dużo czytać. Brawa dla Ciebie że nie wykorzystywałaś tego by mieć łatwiej tak jak i ja mojej dys matematycznej Wiadomo nie będziemy orłami ze wszystkiego, ale pewna wiedza elementarna jest niezbędna do normalnego funkcjonowania w późniejszym życiu. Dziękuję za poprawienie mnie

Słusznie, ale z drugiej strony można trafić na takiego szefa dla którego będzie zawsze za wolno, ja takiego miałam płacił poniżej minimalnej krajowej i wiecznie mu było za mało, mimo że nikt by tego już szybciej nie zrobił, z biegiem czasu stwierdziłam że on po prostu lubi sobie narzekać i ile by nie zrobić i tak mu będzie za mało

Ale to fakt, nikt się nie będzie z tymi dzieciakami potem ceregielił, ciekawe co biedaki zrobią na studiach, przynajmniej ja na studiach miałam duży przeskok w kwestii tempa pisania. Ja mam wrażenie że po prostu hodujemy masowo pierdoły i kaleki.

U nas było różnie były sprawdziany duże na całą godzinę np. z kilku miesięcy materiału, czasem kilku tygodni zależy od przedmiotu, były też odpytki, były też 5 minutówki jak i 20 czy 15.

Z tego co wiem sporo się pozmieniało głównie w samym materiale i sposobie zadań, ale chyba nadal są różne rodzaje sprawdzania wiedzy uczniów od krótszych kartkówek po dłuższe sprawdziany.

Ogólnie mi się średnio podoba obecny sposób nauczania bo uważam że pozbawia on umiejętności logicznego myślenia, mało się pisze, czyta, nauczycielom też już się nie chce tworzyć dla uczniów choćby zadań domowych, tylko wszędzie te głupie zeszyty ćwiczeń, gdzie nie raz zadanie jest tak skonstruowane że ludzie z profesorem nie wiedzą jak je ugryźć ;p

Benita72, o i tu masz taki przykład: już marudzisz, że to nie powinna być nauka, tylko raczej zabawa, że za dużo nauki, sprawdzianów, że dziecko małe i biedne...
Ale wiesz, jak się na początku przyzwyczai, że nauka to ma być nauka a nie zabawa, to później będzie tylko łatwiej.

Iceni mój tata skończył technikum, mama zawodówkę, kiedyś były inne czasy nie każdy miał warunki by studiować i wiesz patrząc po moich rodzicach, po tym jak mają dużą wiedzę z różnych dziedzin, jak potrafią ładnie pisać, a patrząc po obecnym absolwencie takiego technikum to mam wrażenie jakbym z jednej strony patrzyła na profesora, a z drugiej na chłopka roztropka. Oczywiście nie uogólniajmy, ale kiedyś Ci ludzie umieli czytać, pisać, a w tej chwili absolwent liceum posługuje się językiem polskim gorzej niż moja babcia która ma kilka klas podstawówki. Pomijając już kwestię zaradności życiowej, dalej na przykładzie owej babci, babcia ma pracę, całkiem nie najgorszą świetnie sobie w życiu radzi, wyjechała z kraju, nauczyła się języka i tam została, a obok młoda dziewczyna po studiach która sobie kompletnie z niczym nie radzi. Pomijając już kwestię tego że jak patrzę na moje rówieśniczki to mam wrażenie że patrzę na osoby ograniczone umysłowo, które nie potrafią jajka ugotować, nie mówiąc już o zrobieniu pierogów, prawidłowym nastawieniu pralki, zaszyciu dziury itp. Nagle się okazuje że młodzi ludzie znają doskonale najnowsze technologie, ale nie potrafią zrobić najłatwiejszych czynności dnia codziennego, co jest winą wielu czynników nie tylko szkoły.

Nie potrafię oprzeć się wrażeniu że ludzie robią się tacy pierdołowaci. Ludzie jakimś cudem kończą te licea, a nie mają pojęcia jak żyć, a spytani kto to był Gomułka twierdzą że król Polski. No o czym tu dużo gadać?

A apropo tego rozgraniczenia nauka/ zabawa. Otóż ja uważam że wiedza przyswajana jest lepiej kiedy jest ciekawie przedstawiona, poparta przykładami, zajęciami praktycznymi, mówię o ciekawym przedstawianiu tematu, a nie o pobłażliwości. My mieliśmy taką babkę od historii która całą lekcję czytała tylko podręcznik. Myślicie że ktoś coś z takiej lekcji wyniósł?

Pomijając już tak proste kwestie jak to że nauczyciel powinien być odpowiednio przeszkolony do pracy z młodymi ludźmi i przygotowany do zajęć z nimi. Przykład nasz n-l od angielskiego w liceum. No facet stał się obiektem drwin, nikt go nie słuchał i wszyscy mieli głęboko gdzieś jak uspokajał klasę mimo że nasza klasa była dość spokojna, ale jak facet który mówi że mamy go słuchać bo on ma doktorat z angielskiego, ledwo w tym angielskim duka, albo nie umie poprawnie pisać, no to trudno żeby młodzi ludzie mieli ochotę go słuchać, dyrektorce zresztą też nie pasował i po pół roku już go nie było, nie każdy nadaje się do pracy z młodzieżą.

Akurat te ciężkie tornistry to bardzo poważny problem, który jest mocno bagatelizowany i ja uważam że absolutnie dzieci nie powinny ich targać, albo książki powinny służyć tylko w domu a nie w szkole, a najlepiej jakby dzieci miały czytniki i książki w wersji cyfrowej, było by lżej i taniej.
Ja przez te tornistry między innymi mam bardzo poważne problemy z kręgosłupem.