Co uważacie? - Netkobiety.pl

Uderzył Cię, bo się popłakałaś? I Ty uważasz, że na to zasłużyłaś?

To tak jak mówiłem, dla dobra siebie i córki zostaw go.

zmień myślenie. Nikt nigdy nie ma prawa nikogo uderzyć, nie można sobie na to zasłużyć

Tak jest szansa, że ułożysz sobie życie z kimś innym nawet duża.
Jak możesz temu pomóc? Hmm... dbaj o siebie, ciesz się życiem - pozytywni ludzie przyciągają innych.
Nie popełnij błędu i nie zwiąż się z pierwszym z brzegu gościem, który się Tobą zainteresuje tylko dlatego, że boisz się być sama.

Tzn...???

Znalazłam swój post-wybaczcie, że napisałam drugi
Bardzo proszę o radę obiektywną w miarę możliwości bo nie radzę sobie z tą sytuacją
Więc jestem mloda mam 25 lat- mąż 27, małżeństwem jesteśmy 7 lat. Po ponad 2 latach od ślubu mąz mnie zostawił na pół roku (zdradzał z trzema jakimiś dziewczynami, imprezował, palił marihuanę i brał amfetaminę), po pół roku powiedział, że chce spróbować jeszcze raz. Ja wpadłam z w jakąś euforię- wlaczyłam przez ten cały czas o niego ,obwiniając się itp. , wpadłam w depresję i w ogóle samoocena moja niska. (w sumie teraz to chyba pogeum osiągneła). Wynajelam dla nas mieszkanie i miało już być dobrze- ja nie umiałam zapomnieć od razu , wypominała, bałam się... mówiłam mu o tym- nic z tym nie robił. Co jakiś czas wychodziło, że dalej mnie kłamie z marihuaną- awanttury robiłam, nie umiałam zaakceptować a poza tym mamy dziecko. Kontrolowałam Go, prosiłam, żeby mówił mi ,że kocha itp. Uderzył mnie ( z powodu mojego łaczu itp. 4-5 razy). Przed Świętami znowu wyszło, że pali i kłamamł mnie z tym- ja w płacz- błaganie aby przestał- a on, że się wyprowadza( już któryś raz)
Emocjonalnie nie wytrzymalam i ostatnie 2 miesiące to tylko płakałam.
Obwiniam się o rozpad małżeństwa- że nie doceniałam Go( gotował, sprzatał, nie zawsze bylo źle), a ja chcaiłam rozmawiaći problemy rozwiązywać
Psychicznie ostatnimi czasy mnie zniszczył (wyzywał, kpił itp)a ja albo krzyk albo płacza
Obecnie od miesiąca nie mieszka sama
nie radzę sobie- nie wiem czy ktokolwiek chciałby ze mną o tym porozmawiać? obwiniam się bardzo0- jestem wierząca ale nad emocjami panować ne umiałam i nad zaufaniem... mamy Ślub Kościelny(dfodam, że nie potrafiłam w pełni się z nik kochać- zaspokajałam-ale balam się zbliżeń(w dosłownym tego śłowa znaczeniu)
Obwiniam się strasznie i nie umiem się z tym się pogodzić ani zyć...
Przecież On i tak będzie obecny do konca mojego życia i już nic z tym nie zrobię...

nie potrafię sobie z tym poradzić- a tym bardziej pogodzić ani żadnej racjonalnej decyzji podjąć.nie potrafię oddzielić jego jako ojca i mojego"byłego meża". emocjonalnie nie ogarniam, tylko płaczę. On jest szcześliwy- ja tylko płaczę i nie umiem nic, pomocy potrzebuję.
Nie był najgorszym mężem- no nie szanował ,ale był- a tak całe życie sama ...
Obwiniam się cały czas- kto normalny by zechciał takie życie dzielić
Nie wiem jak postąpić co do sądu... czy wina czy nie , czy kontakty ustalać... boję się nie umiem sama racjonalnie pomysleć...
Dziekuję Wam za każdą radę...

a nie jest tak
Co by nie robił- kontaktu z dzieckiem zabronić nie mogę a każda moja forma uregulowania jest odbierana jako ogrANICZENIE
Zaproponowałam 1 dzień w tygodniu co 2 weekend
a tak widuję Go co trzeci dzień i zawsze mi się dostaje -a to źle córka ubrana a to coś
ja to przeżywam
to chodziło o mnie-jaki normalny, wartościowy facet chciałby kobieetę z dzieckiem, w którj życiu zawsze będzie "były" mąż
miałam już poradę prawną- pani powiedziała, że mam rozdówd z orzekaniem zrobić i kontakty uregulować itp- tylko nie potrafięnarazie....

1. Napisz wreszcie ten pozew, zanieś go do MOPS-u, żeby w ramach porady prawnej go sprawdzili, tak samo przygotuj plan opieki i też pokaż do sprawdzenia.
2. Jak rozumiem Twój jm się wyprowadził, argument o porzuceniu rodziny już jest, opisz jak Cię traktował w czasie małżeństwa i pomyśl nad świadkami. (to też powinni byli Ci w MOPS-ie wyjaśnić).
3. Złóż do sądu wniosek o zabezpieczenie alimentacyjne dla córki - też zapytaj jak to wygląda i co musi zawierać.
4. Napisałaś, że jesteś sama, czyli nie masz żadnej rodziny??
5. Niech Ci przypadkiem do głowy nie przyjdzie dać patałachowi kolejną szansę.

6. Ewentualnymi poszukiwaniami normalnego faceta zajmiesz się jak pozamiatasz ten bałagan, a teraz nawet o tym nie myśl i nie martw na zapas.

@ Sith'ari

Ale Nina pisała o kobiecie. Osobnik z Twojego opisu to patola i niegodzień nazwania kobietą. Wtedy zgadzam sie, trzeba interweniować i to bez żadnego zahamowania.

Dla mnie w ogóle patologią jest jak ktoś podnosi rękę na kogoś, nawet kobieta na męźczyznę.

I w ogóle nie rozumiem kobiet, które sie godzą na takie traktowanie i trzymają sie takiego typa, który je leje.

Jeśli uważasz, że zasłużyłaś- to tak, zasłużyłaś... nie ma to jak mentalność ofiary.

Jeśli ty nie będziesz siebie szanować i egzekwować szacunku do siebie od innych, to kto cię uszanuje?