Spotkanie z ex - Netkobiety.pl

Ja bym mu nie ufała... może ma braki jeśli wspomniał o seksie mimo iż nie jesteście razem? Nie mówi o uczuciach ale o seksie już tak? No sorry ale dla mnie to ewidentna oznaka ze chce się po prostu z Tobą przespać.

zgadzam sie z Elle88,nie warto rozdrapywac ran,pozniej mozesz tego zalowac i cierpiec a on nic sobie z tego nie zrobi...

Kochana ja jako osoba ktora prawie w kazdym związku byla zdradzana znam nie takie gierki Koleś widzi że dalej coś do niego czujesz i tak mi się wydaje chce to wykorzystać. Uważaj na niego.

Przeczytaj jeszcze raz swój wątek, skoro masz wątpliwości --> http://www.netkobiety.pl/t62888.html

Facet powie Ci, że śnieg jest czarny, węgiel biały tudzież szóstkę trafił byleby dobrnąć do "bazy", którą zna. Moim skromnym zdaniem niepotrzebnie się nakręcasz, ale to tylko moje zdanie .
Piwo itd itp kiedy jeszcze nie wywietrzał Ci z głowy to błąd.
Pzdr

dziękuję Wam za podpowiedzi. Dzięki temu znów budzi się we mnie złość, a chyba ego mi potrzeba w chwilach zwątpienia.. Kocham tego człowieka i kompletnie nie mogę zrozumiec jak dobym aktorem musiał być skoro zaufałam mu bezgranicznie i przez cały czas ufałam, że jestem dla niego ważna.
Może faktycznie kiedy stałam się roszczeniowa to ujawniłam się jako kłopot? Ciekawe czy jakbym trochę bardziej pownikała to okazało by się, że miał kogoś oprócz mnie skoro w czasie związku z tym sexem to było głownie z mojej inicjatywy...
Troche mialam watpliwosci co do chęci spotkania ze mną, on nigdy nie mial problemu z uwodzeniem kobiet wiec czemu nie zaczepi innej?

Jednym słowem wg Was odwołać całkiem spotkanie i zostawic wszystko losowi bo jesli facet kocha to sam sie kiedyś zgłosi, czy nie odwoływać, nie dać się zaciągnąć do łóżka i probować go ewentualnie jeszcze raz zauroczyć o ile w ogóle to możliwie?

Tu sytuacja jest trochę inna. Owszem nie chciałam się z nim spotkać, tyle że to on mnie porzucił dla mnie bez wieszego powodu. Tłumacząc się nie do konca jasnymi mi powodami. Raczej bardziej zawsze skłaniałam sie do wniosku, ze mu przeszło i że ta miłość nic nie warta była i tez na poczatku niechętnie przystawał na spotkania i raczej nie dlatego, ze sie miotał. Ja sie bałam, ze znow rozdrapie rane, ale u Ciebie sytuacja jest odwrotna, a nie znam powodu czemu od Ciebie odeszła? co powiedziała?

Stałaś się roszczeniowa bo co? Chciałaś może żeby więcej czasu z Tobą spędzał, bardziej się angażował ? Widzę, że nieźle Cię w poczucie winy wpędził. Zapewne wmawiał Ci, że go ograniczasz - moje ulubione stwierdzenie na chęć wyszalenia się
Seks z Twojej inicjatywy to akurat nie świadczy na korzyść, choć zapewniam Cię, że wyrachowany zdrajca z chrapką na inna Lalkę zrobi to tak, że i seks będzie i ochota na seks, ot - po prostu na dwa fronty jazda, żyć nie umierać

Z tego co piszesz to jesteś tak roztrzęsiona, popadasz ze skrajności w skrajność i jak ktoś Ci radził - w tym stanie w ogóle bym się z nim na Twoim miejscu nie spotkała. Kompletnie nie panujesz nad tym co się dzieje w Twojej głowie, a to spore pole do manipulacji dla niego.

No i najważniejsze..co w jego zachowaniu Cię obecnie aż tak ujmuje?? Chyba intuicyjnie wyczuwasz, że bawi się Tobą, bo wyczuł Twoje uzależnienie emocjonalne. Wierz mi, że taki facet przejedzie się po Tobie emocjonalnie jak walec, bez wyrzutów.

Najlepsze jest to, że masz rację Elle88. Zdecydowanie zaczęło sie psuć jak wyjechał na wakacje z dzieckiem i rzadko odpisywał na smsy tłumacząc, ze przecież to jest czasochłonne i nie może non stop trzymać telefonu w reku. Potem coraz częściej miał pretensję, że rywalizuje z Młodym co moim zdaniem nie było prawdą. Potem problem o to, że czepiam się, że na jedno skinienie żony staje na głowie, żeby jej pomoc, bo sprawa związana jest z niezmiernie ważną bluzą dziecka która została u niego w domu podczas naszego wyjazdu za granicę. (miałam jego komplet kluczy i chciał moją mamę budzić żeby mogła żona od niej wziac klucze). Wściekłam sie, fakt. Tylko po co zdradzać kogoś z kim nie ma się ślubu, kto nie pierze nie gotuje, tylko w sumie chodziło o super czas spędzany ze soba bo nawet sex jak wypominałam - kulał.

Ja szaleje fakt, naprawdę się w nim zakochałam i teraz nie robi nic co miało by mnie urzec, ale zostało uczucie i wspomnienie świetnego czasu, który ze sobą przeżyliśmy. Kiedy pojawił się promil nadziei, że jeszcze pamieta... Złapałam się jakiejś desperackiej myśli, że to co był może wrócić.

Po tych wszystkich słowach  robie sobie teraz analizę która doprowadza mnie do szału... Napisałam, że nie mogę się spotkać...

Podzielam Twoją opinię, jednak, znając bliżej tę osobę, jestem zdania, że wolno i ciężko wraca do stanu "normalności", raczej ją to przygwoździło na jakiś czas, żal jaki ma sama do siebie, bo źle się czuje ze swoją świadomością nią mimo wszystko miota. Dochodzi do wniosku, kto dawał jej tak naprawdę szczęście, mimo wielu kłótni, ale teraz zaczyna rozumieć, w czym problem. Skupiła się na nauce, na tym żeby pozdawać wszystko, bo tak jak to ujęła "dla mnie teraz liczą się studia, żeby je zaliczyc, nic innego, bo tego pragnęłam bardziej niż imprez, zabaw, itp, po to poszłam na studia". Tak ja to widzę. A chłopak? Jej chłopakiem jest nauka, nie ma czasu i nerwów żeby teraz tym się zajmować i przeżywać rozterki i zawody miłosne, które negatywnie się odbijają na jej nauce. Dała mi do zrozumienia, że nie chce się denerwować, a chce skupić się na nauce. Tak ja to widzę, w to wierzę i tak to sobie tłumaczę i myslę, że to jest najbliższa prawda. A reszta, która opisywałem, to były te moje bezsensowne obawy, kreowane przez strach. Tak, odcinam się, żyjąc tą świadomością, że ona musi zająć się swoim życiem, a ja skupić na moim, bo przede mną najcięższy okres życia, a raczej przejścia w dorosłość - koniec studiów. Co ma być to będzie, wierzę, że szczęśliwy w związku będę, gdzieś po cichu, bez spiny staram się wierzyć, że to może być ona, ale pierw musi sama zrozumieć samą siebie. Tyle ode mnie. Proszę, nie burz mi tego myślenia, bo to nie jest coś wymyślonego, tylko jej słowa i czyny w ostatnim czasie, a raczej nawet dłuższym niż tylko ostatnio. Tego się trzymam, to mnie uspokaja, a nie wykluczam, że tak jest. Wiele razy się denerwowałem, coś sobie wkręcałem, że ona coś z kimś robi, itp. I za każdym razem waliłem głową o ścianę, jak okazwało się, że moje latania, darcie japy, itp. było bezsensu, bez celu i nie poparte niczym, a w gruncie rzeczy, działo się inaczej - pozytywne zakończenia spraw były.

Ja już się nauczyłam, że "spotkanie na piwko" oznacza z reguły niezobowiązujące podchody pod sex z ex
Co innego gdyby się facet wysilił, próbował wytłumaczyć coś..ale tak?
Łatwo mu przyszło, łatwo poszło. To się nie ma prawa udać. Nie w ten sposób.

No i profilatktycznie odwołałam spotkanie. Napisał, że mu szkoda i że rozumie. Przestudiowałam sobie  korespondencję z nim przez ostatnie kilka miesiecy. Jak już sie odzywaliśmy to on ograniczał się do jednego zdania a ja rozpisywałam jak jakiś skończony debil.
Wiem, że on się na pewno rok temu we mnie zakochał, ciężko mi było by uwierzyć, że od początku był nastawiony na relax i zabawę tylko musiał cos do mnie czuć.
Daleko mu było do ideału, miał swoje dziwactwa. Ale to w tym wszystkim, w jego dziwnych przekonaniach, w jego opiniach, zamiłowaniu do Rosji, wspólnych imprezach do rana i leniwych niedzielach przed tv i w całym czasie, który spedzilismy razem.
Wasze opinie pozwoliły mi odwołac spotkanie i od nowa wsciec się na niego. Ale wiem, że nie byłam ideałem.
To ostatnie sptokanie popsuło mi wszystko. Wiem, że raz zawiodłam jego zaufanie i że nie miałam łatwego charakteru. W ostatni czasie naprawdę byłam łakoma  na jego towarzystwo, na każdego smsa. Nie zakochałam się w ni od razu tylko poczułam to silnie dopiero po około pół roku.

Chce żeby to wróciło. Może powinnam iśc do szeptuchy, zeby zadziałała coś nad kadzidełkiem? Zrobić laleczke voodoo? Napisać do jego przyjaciela z pytaniem co robić  i czy jeszcze jest sens coś robić?
Błagać go nie bede. Ale jak wytłumaczyć, że wiele ze złych rzeczy się zmieniło? Że naprawdę kocham go szczerze? Czy to, że on teraz odnosi sie do mnie jak do koleżanki oznacza, że jestem mu obojetna? Gdybym nie była to raczej unikał by kontaktu zeby zapomnieć? znowu jestem strzępem:(

NIe chce chodzić  nim do łózka, żeby go przy sobie zatrzymać, chce żeby miał do mnie szacunek i znów się we mnie zakochał:( raz się udało...

Dziękuję Elle że tak cierpliwie tłumaczysz mi jak to wygląda:) tego mi było trzeba. Wydaje mi się, że rozumiem o co Ci chodzi.
Znając już odpowiedź na swoje pytanie, skapitulowałam, poczułam na niego wielką złosc. Na ślub który ma w maju moja koleżanka zaprosiłam dziś kolegę z pracy, który bardzo mnie lubi. Z zastrzeżeniem, że na razie nie szukam związku.
Ale chyba mój ex odczuł w smsach niechęć. Dziś znów pytał gdzie jestem. Ba.. powiedział nawet, że wyśle mi kurierem, jeśli nie chcę sie spotkać, to piwo, bo takie piliśmy razem będac w Rosji.
Moje wypowiedzi były raczej chłodne, przyjełam do siebie to, że on ma mnie w d...
Powiedział, że nigdy nie miał mnie tam i że za późno zaczełam okazywać mu uczucia i że go zraniłam. Przez co on nie potrafi mi zaufać... Zapytał znów o spotkanie, powiedział, że chciałby mi zaoferowac przyjaźń i że cholernie mnie lubi. To ja  mówie mu, że nie interesuje mnie pójście z nim do łózka, a to zasugerował mi ostatnio. Przeprosił, powiedział, że za dużo wypił, że spotkamy się bezinteresownie, że chce być moim przyjacielem. Mamy gdzieś wyjść razem w środę i on ode mnie wyjdzie rano do pracy bo ma obok mnie klienta. Zastrzeglam, że nic z sexu nie bedzie.
Jestem już tym wszystkim cholernie zmeczona... Nie wiem co mam myśleć. On w  wielu kwestiach starał się mi pomóc w życiu a z drugiej tak zranił do żywego. Po co ta przyjaźń?
CO z tym zrobić? Wiem, że mój stan emocjonalny oznacza zero szans. Ale już a tą chwilę jestem takim wrakiem emocjonalnym, że jest duża szansa, że przyjmę to na chłodno. Jak postąpić podczas tego spotkania? Mam mu powiedzieć, że jest karłem emocjonalnym spotykając się ze mną w takim stanie ? czy przystać na przyjaźń bo wiem, że dużo dobrych rzeczy uczynił dla mojego życia?

Manipulant.
Ja słyszałam to samo, niby taki zraniony, utrata zaufania.. ale nie przeszkadzało mu to robić podchodów pod seks. I te same teksty "przyjaźń" , lubię Cię itp.
Przeczytaj to zdanie i zobacz ile tu nie gra: Jak można chcieć się przyjaźnić z kimś, komu się nie ufa? Chyba że to taka "przyjaźń" z planem w tle.
Nie da się zakochanemu facetowi ZA PÓŹNO okazać uczuć, bo on będzie czekał, bo nie będzie potrafił odpuścić.

PS. wierzysz, że nie spotyka się z nikim innym? Facet, który nie ma opcji awaryjnej nie zachowuje się tak rozsądnie i logicznie.
Ja to wszystko przerobiłam Kochana, dlatego jestem taka mądra

Te same teksty i zachowanie widzę i ciężko mi nie zareagować.
Robienie wody z mózgu "w białych rękawiczkach", tak żebyś czuła się winna i nie mogła mu niczego zarzucić, bo przecież jego argumenty są na logikę OK, a Ty czując że coś nie gra i reagując wychodzisz na histeryczkę. Z czasem nie wiesz już czy to z Tobą coś nie tak, czy jesteś robiona w u... od początku.
Powiem Ci jedno: Jeśli czujesz, że zachowanie faceta sprawia, że nie możesz przy nim poczuć się pewnie i bezpiecznie i ciągle zastanawiasz się, gdzie popełniłaś błąd to na 99% jesteś ofiara manipulacji i jedynym wyjściem jest urwanie kontaktu i zdystansowanie się. Dopiero wtedy masz szansę zobaczyć całą sytuację z lotu ptaka.

Niezły kit

Zaufanie w związku bardzo ważna rzecz, tylko ten Twój pan zapomniał, że to on je nadwerężał, a nie Ty. Sprytnie kota ogonem odwrócił. Plus powolne przygotowywanie Cię, że spotyka się już z innymi kobietami, żebyś znała swoje miejsce - koleżanko Odpowiada Ci tak rola?
Typowa zagrywka faceta, który nie wie jak się zgrabnie wywinąć, bo to między wami wg niego za daleko zabrnęło, nie miał co jako powód podać, to brak zaufania wymyślił. Gdybyś dalej podrążyła, usłyszałabyś że go ograniczasz. W czym?
Odpowiedź masz w tych zdjęciach, którymi się z Tobą "po przyjacielsku" podzielił.
Poważnie zastanawiasz się dalej nad koleżeństwem z nim? Jakby to miało wyglądać?

Chyba nie trzeba komentarza, gdzie on ma Twoje uczucia.
Zdecyduj czy dalej pozwolisz mu się sobą bawić czy chcesz o siebie zawalczyć.

to jest prawda, muszę się odciąć. Choć wiem, że i ja nie byłam ideałem, mówię to całkiem obiektywnie. Raz go zraniłam poważnie i wiem, że mi samej było by ciężko z czymś takim i cholernie musiałam nadszarpnąć jego zaufanie, ale wtedy starał mi się wybaczyć. On też zawiódł moje zaufanie oczywiście, ale trzeba sprawiedliwie przyznać, że nie byłam bez winy. Od tamtej pory było już trochę inaczej.
Dlatego pewnie trochę go usprawiedliwiam, co do jego decyzji. Dlatego nie jestem w stanie powedzieć, że go nienawidzę bo wypiął się i mnie zostawił. Bardzo mi zawsze pomagał, jak mógł.
Ale ja muszę się odciąć dla siebie, nie dam rady znieść myśli, a już na pewno nie dowiadywać się dosłownie, że on tyka inne kobiety. To cholernie boli. Zrobiła bym wszystko, żeby to odzyskać co było, ale on tego wszystkiego już nie chce. Czas wziąć się w garść i docierpieć swoje.

Męczy mnie tylko jedno. Dlaczego on nalega na te spotkania nie chcąc ode mnie sexu. Mówi, że mnie lubi, kiedy widzi, że jest mi przykro, łapie za rękę. Co prawda nie stara mi się w żaden sposób dać do zrozumienia, że moglibyśmy do siebie wrócić, ale wzrok którym na mnie patrzy, nie jest zimny i obojętny. Chyba, że po prostu wie jak się zachowywać wobec kobiet. Chodzi mi o to, że kiedy mi w przeszłości ktoś stawał się obojętny, nie chciało mi się z nim spotykać na piwko czy na kawkę. Nie mogę tego pojąć. Powiedział, że żonie kiedyś wybaczył zdradę i stalo się kolejny raz. Dlatego teraz podejmuje decyzję jeden nieodwołalny raz. PO co te bezinteresowne spotkania? Skoro ma kolegów i koleżanki.

Związku z tego już nie będzie. Ale znasz z pewnością przysłowie: "kropla drąży skałę". W ten sposób on uzyska wiadomo co, a przecież Ty chcesz czegoś więcej. Nie odetniesz się to i tak i tak zostaniesz na lodzie.
I jeszcze jedno Ty czekasz na jakikolwiek ochłap jego uwagi/zainteresowania stąd nadinterpretacje zwykłych gestów, temu raczej nie możesz zaprzeczyć.

Słuchajcie, minął rok od naszego rozstania. Schowałam wszystkie negatywne uczucia w kieszeń, i po 3 miesiacach nie odzywania się, na moją prośbę mój były sam znalazł pretekst żeby się do mnie odezwać. Od tamtej pory, jesteśmy (może przyjaciółmi to nadużycie) bardzo dobrymi znajomymi. Uwielbiam spędzać z nim czas bo nadajemy na tych samych falach. Regularnie do siebie dzwonimy, w ważniejszych momentach mojego życia dzwoni i pyta co i jak. Co jakiś czas mniej więcej co trzy tygodnie, spotykamy się w weekendy i bawimy się na imprezie do późnych godzin. Ostatnio zorganizował wyjście na moje urodziny, prezent taki se jak to do koleżanki Ale wieczór był naprawde super postarał się. wspólny wypad na lodwisko, a później imprezka. Kiedy z nim jestem czuję się super, choć kiedy mówi mi, że się z kimś spotkał nie mam z tym problemu. Nie jesetm o niego zazdrosna choć często myślę o spotkaniach z nim. Ale nie myślę o tym żeby z nim być. Ostatnio na imprezie, przy barze ktoś mnie zaczepił. Mój ex strzelił mi focha Chciał wychodzić. Czasem nas zbiera na wspominki po piwie, ale po spotkaniu wszystko wrca do normy. Dodam, że ze względu na to jak się rozstaliśmy, spotkania zawsze inicjuje on. Wiem, że już ze sobą nie będziemy. Na spotkaniach w gruncie rzeczy nie robimy nic złego, ale tu pojawia się problem. SPotykm się z kimś, ten ktoś zgadza się na moje spotkania z ex. Chciałam zapytać Was o zdanie, czy w takiej sytuacji coś jest niewporządku? Czy to że uwielbiam z exem spedzać czas i się bawić nie potrafiąc już powiedzieć, że jestem w nim zakochana jest ogólnie nie fair?

Dokładnie: Krzywdzisz siebie i tego nowego chłopaka.
Gdybyś czuła, że to co robisz nie ma 'drugiego dna' nie miałabyś wątpliwości i nie pytałabyś na Forum.

Te spotkania są zbyt częste byś mogła myśli przekierować w pełni na kogoś innego niż ex.
Po co Ty to sobie robisz, kobieto? Czemu blokujesz się na innych?