ciąża a problemy w związku - Netkobiety.pl

Zgadzam sie z uzytkowniczka Sialis.
Gratuluje tego,ze zostaniesz mama i ja tez jestem w 5 miesiacu ciazy :-)
Moja sytuacja narazie sie nie zmienia,przynajmniej nie widze i nie czuje,aby sie zmieniala.
Duzo czasu spedzamy razem,on mnie wspiera,martwi sie o mnie,rozmawiamy ze soba na rozne tematy.
Nie mam pojecia dlaczego u Twojego partnera cos sie zmienilo,ale moze warto z nim porozmawiac szczerze ?

Dzień Dobry
Mój sie wyprowadził i ma mnie całkowicie w nosie
Także Panowie chyba przeżywaja to jeszcze gorzej niz my wszystkie razem wziete

Ja mysle ze oni po porodzie odzyskuja jednak swoje szare komórki
Jak juz maja tego swojego rózowego bobaska w końcu w dumnych ojcowskich ramionach

Lena25 nie Ty jedna tak masz, u mnie tez dostrzeglam zmiane. Co z tego ze oboej chcielismy dziecko jak czuje sie sama z tym wszystkim. Nie mog sie doprosic o nic zeby zrobil cokolwiek by mi ulzyc troche. Ale zebym to ja dla niego cos zrobila to juz trzeba. Zapewnial ze jak bede  wciazy to sie wszystko zmieni, i sie zmienia an gorzej bo niby jest ale ja tego nie czuje. Juz nawet poruszylam temat tego ze brakuje mi bliskosci ze czuje sie samotnie. I tu nie chodzi o sex, bo nawet ja sama go nie potrzebuje, ale o spedzanie czasu razem o zaintersowaniem sie mna.
Teraz znowu slysze zebym dala mu sie wyszalec poki moze bo potem to bedzie uziemiony, a jak zaszlam w ciaze to mowil co innego. I juz tez poprostu brakuje mi sily na wszystko. Dlatego boje sie co bedzie po urodzeniu bo niby zapewnia ze bedzie inaczej ale nie wiem w ktora strone.

Oni mysla ze ich rola sie skonczyla jak zaplodnili, ale niestety to byl poczatek, ktorego oni zrozumiec nie umieja. Czasem juz daruje sobie rozmowy bo mam wrazenia ze mowie do slupa. Tak wiec sama napewno nie jestes, a slyszalam ze po urodzeniu nie wiele moze sie zmienic, bo ich to poprostu przerasta.

Tak wiec niestety dziewczyny ale my musimy byc silne i przestac sie nimi przejmowac bo najwazniejsze jest w tym momencie nasze dziecko i to im musimy poswiecac duzo uwagi i dla nich byc silne. I niestety ale jesli facet nie bedzie w stanie sprostac zadaniu to jest tylko jedna opcja i moze wtedy zrozumie co mial.

Faceci sa jak dzieci, trzeba ich karac i zagradzac. Moj maz w trakcie ciazy nie wchodzil nigdzie bo bym mu na to nie pozwolila. To ze to my kobiety rodzimy dzieci to nie oznacza ze same musimy siedziec w domu kiedy to maz idzie sie wyszalec. My to nie mozemy isc sie wyszalec, od poczatku my kobiety musimy rezygnowac dla dobra dziecka a faceci?
Moze warto zadac mezowi pytanie, czy jest gotowy na dziecko? Jesli on teraz wychodzi sam to jak pojawi sie dziecko to tym bardziej bedzie uciekal z domu, przy dziecku jest duzo pracy.

Lena, nie wiem dokładnie jak wyglądają Wasze relacje, ale może pomocne będzie dla Ciebie to, jak to wyglądało u mnie. Teraz z perspektywy czasu (jestem w 35 tc) widzę, że wojny jakie toczyliśmy z narzeczonym były przede wszystkim spowodowane moimi hormonami, tak jak sama wspomniałaś. Też czułam się zagubiona, cały czas praktycznie płakałam i wszystko co zrobił/powiedział doprowadzało mnie do szału i doszukiwałam się drugiego dna prowokując kłótnie, co z kolei powodowało, że wolał się ewakuować z kolegami na piwo... Co nakręcało znowu kolejne awantury Zaczęło nam się układać jak moje hormony trochę się uspokoiły, zaczęłam z nim spokojnie rozmawiać, chodziliśmy razem na usg, podtykałam mu pod nos artykuły albo fragmenty książek o ciąży i o roli ojca w czasie ciąży - o zachowaniach kobiety, hormonach, jak przyszły tata jest ważny w tym czasie - to dało mu poczucie ważności - może Twój partner po prostu pogubił się w nowej sytuacji, może nie wie jak się zachować albo co robić żeby czuć się potrzebnym i ważnym, dla mężczyzn często ciąża jest abstrakcją, bo to my kobiety mamy bliższy kontakt z dzieckiem chociażby przez czucie ruchów, itd. Spróbuj zrobić dla niego coś miłego - np. kolację i spróbujcie porozmawiać na początku na inne tematy, które Was łączą, żeby go nie "osaczać" humorkami i ciążą z każdej strony, a dopiero później wytłumaczyć mu wszystko Możliwe, że po prostu dopadł go stres, boi się jak wypadnie w nowej roli i jak sama pisałaś obawia się czy będzie jeszcze dla Ciebie ważny. Daj znać jak Wam się układa

Moj mi powiedzial wprost ze czasem ma ochcote jak sie przytuli do mnie ale wlasnie boi sie zrobic krzywde malej, a biorac pod uwage to ze jest miedzy nami znaczaca roznica i wzrostu i wagi to sama sie boje wiec tez nie naciskam na sex.
A z tym piwe to tez idzie po pracy na 1 i jest dobrze. Ale kiedy mi mowi ze idzie prosto do domu a potem nie ma go pol godz bo cos tam to mnie juz to denerwuje.

Facet staje się ojcem po porodzie matka kocha już dziecko w ciąży u mnie też tak bylo dopóki nie doszlo do poronienia to zachowywał się jakbym w ciąży nie była;( będzie dobrze spokojnie kobieto nie wolno się denerwować;)

A mój ostatnio powiedział,ze jak Kacper przyjdzie na swiat to wtedy ja będę mogla sobie ciagle pic a on będzie opiekowal się SWOIM synkiem.

Ciekawe.....

Ja tam już się uspokoiłam,i nie narzekam na niego,ale mowie wam,poczatki były zjebane!

Ciezko ich zrozumieć.

Ale jest takie dobrze znane przyslowie " Z facetami zle, a bez nich jeszcze gorzej".

Moj jak wyszedł i wrócil po 4 dniach (bo przeciez mu sie należy) to mowilam sobie ze zrobie tak samo zostawie mu dzidzie powiem ze bede jutro rano i zapomne wrócić ale kurde nie zdąrzyłam

Ja to mam zła karme bo kiedyś przez rok zdradzałam wspaniałego faceta z żonatym wiec to taka podwojna zła karma
Ja z psikusów dla mojego Misia szykuje sprawe o alimenty hehehee

Tym facetom to juz sie w glwach poprzewracalo, moj maz kiedy ja bylam jeszcze w ciazy wyszedl sobie do kolegow a mi jedynie zakomunikowal ze wychodzi, myslalam ze mu glowe urwe. Nastepnego dnia powiedzialam ze jesli to sie powtorzy to sie wyprowadze do mamy, bo ja nie moge nigdzie wychodzic dla dobra dziecka i calymi dniami siedze sama w domu bo maz pracuje to jeszcze wieczory tez mam sama spedzac.
Ja w czasie ciazy i po urodzeniu nie krzyczalam na meza, hormony buzowaly ale trzeba nad nimi panowac, nie mozna odeagowywac na mezu.

Ja to juz pare razy chcialam sie spakowac i wyjsc ale niestety mieszkamy w UK i nie mam do kogo isc, tak zeby sobie posiedziec pare dni by on cos zrozumial. I niestety ale musze jakos akceptowac to co jest

Hej. Jestem w 24 tyg i na poczatku ciazy to tez z mezem sie ciagle klocilismy ale to chyba bardziej przez moje hormony  ale potym okresie to juz jest dobrze. Mysle ze dba o mnie,pyta czy mi nie pomoc i jak sie czuje. Wychodzic to nigdzie beze mnie nie chce i go nie ciagnie bo jest takim domownikiem i woli ze mna w domu niz na piwo. Nawet czasem mu mowie aby sobie wyszedl to on nie chce i z pracy prosto do domku. Spimy razem bo on to inaczej sobie nie wyobraza i seksu nie mamy bo ja nie moge z powodu niskiego lozyska. Ostatnio mam straszne humorki i on wszystko przelyka i mnie jeszcze przytula i mowi ze wie ze to przez moje hormony zrobil sie bardziej wyrozumialy i opiekunczy i schodzi mi z drogi i ustepuje bo nie chce abym sie denerwowala
mysle ze faceci musza do tego dorosnac psychicznie i wczuc sie w role ojca i kochajacego partnera z czym moga miec problem bo wszystko sie dzieje tak szybk:bylo pelne energi towarzyskie zycie a tu bah ciaza i te wszystkie zmiany i w zyciu codziennym i lozkowym i towarzyskim i ciezko im to ogarnac bo my kobiety jestesmy silniejsze i szybko potrafimy sie oswoic z nowa sytuacja zyciowa a faceci jednak nie i troche im to dluzej zajmuje.

Wszystko się zgadza,gorzej Tylko jeśli nie którzy faceci nigdy nie dorosną psychicznie do bycia ojcem i mezem :-(
Nie każdy mezczyzna jest stworzony do zalozenia rodziny,i szkoda,ze musimy to na własnej skorze  przechodzić :-(

Mój wlasnie lezy najebany w lozku... Nie mam sil,ale nie zalamuje się :-)

Musisz z nim porozmawiac i powiedziec co czujesz bo tak nie moze byc a kto wie moze on tez sie otworzy do ciebie i powie co jest grane. Tak to jest w zwiazku ze sa wzloty i upadki i to my kobiety musimy zawsze wszystko tlumaczyc a faceci zyja sobie jakby nigdy nic i nie analizuja, przemyslaja a my jednak tak. Takze trzeba rozmawiac bo facet to facet sie nie domysli tylko trzeba mu powiedziec prosto z mostu co i jak.

Trzeba mieć jaja i być samodzielną
Mysle ze przeprowadzka do mamy na jakis czas daje mezczyznie świety i ipragniony spokoj a jak wysuniemy go z łozka to wsunie sie do łózka innej...

gdzie  znalazłaś takiego faceta??:)  może są jeszcze tacy wolni i zainteresowani kobietą z dzieckiem oj powiem Wam , że w mojej wyobraźni obraz ciąży to ja uśmiechnięta on przy mnie analizujemy ruchy czytamy o wychowaniu...za dużo reklam się naoglądałam :-) dodatkowo tesciowa zaczyna się mieszać , zaznaczać jak to tęskni za synem, ze mógłby być z nią( mieszkamy bezpieczne 80 km od niej, ona jest po rozowdzie na dodatek został znia młodszy syn którego nie bardzo lubi) nie wiem czy mój mąż nie ulegnie i jednak nie wróci do mamy.. . Wolę nie nastawiać się więc na happy end , że po rozwiązaniu zakocha się w synku i mnie odkryje. Ale co tam jakoś sobie poradzę w razie W

To ja z moim po wszystkich klotniach, sprzeczkach, rozmowach doszlismy do tego ze on po pracy idzie na 1 piwoi wraca do domu. Jak przyjdzie weekend i jestem w domu to nigdzie nie wychodzi albo idziemy razem. Ale sa jeszcze drobne rzeczy do ktorych musismy sie dotrzec.

CO do spania w jednym lozku to on z lozka sam nie pojdzie chyba ze popije za duzo to wtedy sam nawet mowi ze przespi sie na kanapie.

Ja tak narzekam na swojego, ale nie powinnam, gdyz zmienil sie dla  niektorych niedopoznania. I wiem ze sie stara nadal choc czasem to nie wychodzi, ale nikt nie jest doskonaly. I znosi dzielnie moje humory. I wiem ze mnie kocha i chcialby wiecej ale nic na sile.

Hej Dziewczyny, ja także mam problemy w związku odkąd jestem w ciąży. Mam już tego dość, ciągle siedzę sama w domu... Jestem w 7 miesiącu i co prawda zostały mi jeszcze 2 miesiące, ale to dla mnie najgorszy okres w życiu i mam podobne problemy do Waszych, chociaż nie jestem sama Przed ciąża prowadziliśmy bardzo imprezowy styl, ale wiadomo w ciąży raczej nie imprezy mi w głowie... A mój mąż co drugi dzień a to piwo, winko czy wódka... Kolejny piątek wrócił późno i cały weekend będzie balował, bo dziś znowu pojechał do "pracy" ma pracę w domu (rodziców) rodzinny zakład więc w koło pełno znajomych, z którymi w pracy i po piją, bo zawsze ktoś po drodze go odwiedzi. I dziś znowu wróci późno a jutro cały dzień spędzi w łóżko na kacu i będę musiała mu usługiwać. Wraca w świetnym humorze a ja od 7 mc czuje się jak niewolnik, nie wychodzę na imprezy bo po pierwsze o 22 to mam ochotę już spać a po drugie cale towarzystwo pije i bawi się a ja nie wiem co miałabym robić tam z nimi... Po za tym do nas nikt nie przychodzi, tak jak kiedyś, bo ja zmęczona już wieczorami a siedzieć do rana nie mam sil i wszyscy są pijani. Z moimi koleżankami też mam słaby kontakt, bo żadna nie ma dzieci. Nie kłócimy się, nie robię mu awantur, ale przykro mi jak widzę, że wszyscy w koło mnie świetnie się bawią, a ja tylko codziennie siedzę sama, sprzątam, gotuje i zero jakiejkolwiek rozrywki. Lubię zajmować się domem, ale kiedyś mi to nie przeszkadzało, jak wiedziałam, że razem gdzieś wychodzimy i nie jestem zamknięta w 4 ścianach. Rozumiem, że facet też potrzebuje się napić, my chyba tak samo, ale kiedy ja jestem w ciąży to powinien mnie zrozumieć i jakoś pomóc, wspierać mnie. A nie tak jak wraca to ma ochotę się napić czegoś a ja nie dotrzymam mu towarzystwa, i wczoraj w żartach jak był pijany się zaśmiał, ze odkąd jestem w ciąży to się zmieniłam bo nie pije i w ogóle, akurat mi jakoś do śmiechu nie było... Im bliżej mam termin porodu, tym bardziej się tez martwię, ze jak będę potrzebować pomocy to go nie będzie. Raz własnie pojechał z kolegami pic wiec stwierdziłam ze wyjdę po jakieś drobne zakupy, byłam akurat na szczęście z koleżanką bo w trakcie zemdlałam w sklepie, bo było tam gorąco, jak zadzwoniłam po niego, ze jadę do szpitala to mi nie uwierzył bo myślał ze na złość mu tak zrobiłam jak on z kolegami wyszedł ot taki żart. Potem jak zadzwoniła moja koleżanka to uwierzył, ale powiedział ze przecież jest daleko i za nim kierowce znajdzie to trochę czasu minie. Potem się okazało ze był w knajpie 5min od tego szpitala, ale tak pijany ze nie wstanie jechać do mnie... Ale widzę, że nie tylko ja mam takie problemy i trochę mi lepiej, bo sama popadam już w depresję...