Samotny ale szczęśliwy. - Netkobiety.pl

mozna byc szczesliwym jak sie jest samotnym czlowiekiem?????

nie wierze juz w te bzdury....... ale trzymam kciuki za Ciebie

Piekne marzenia no coz moe i tak je..... jak sprawdzisz na sobie i ci sie uda to daj znac:)

Już dawno to sprawdziłem a co do partnerki nie szukam na siłę.
Skończyłaś dwa kierunki studiów, tylko nie napisałaś jakie. Siedzisz na wsi, uważasz że nie ma tam w czym wybierać, a może masz tak wygurowane aspiracje o partnerze, że żaden ci nie odpowiada. A co do twojego byłego wział sobie 23 latkę z rodziny patologicznej jak sama pisałaś, Sam sobie szczelił gola, chyba go seks trzyma z nią.
A szczęście jest w nas. Żyje się dla siebie a nie dla kogoś.
Chyba że mamy dziecko, wiadomo ja mam i on jest dla mnie najważniejszy. To nie znaczy, że moja partnerka miałabyć lekceważona. Zresztą mój dzieciak już jest dorosły wg. dowodu.

To jesteś nauczycielka.
To już rozumiem wszystko.

pewnie że mozna byc szczęśliwym samemu ja wlasnie skonczylam kolejny moj związek, tym razem nie był zbyt dlugi, ale wiem ze dam rade i w koncu trafie na milość
mam studia, prace, silownie, przyjaciol, imprezy, kolacje, kawiarnie, basen, duuuzo by tu wypisywać. ważne zeby ciagle cos robić, a w koncu ktoś pomiedzy tymi wszystkimi zadaniami sie znajdzie
ja wierze ze ta milośc nadejdzie, chociaż nie zawsze jest latwo i dopadaja zle humory to trwaja one tylko chwilke, zycie dalej jest super. a skoro bedąc single potrafimy sie nim ciszyc to z drugą osobą bedzie lepiej kiedys...

własnie bylam nauczycielem pod warszawa.... praca niepewna na zstaepstwo za grosze:( dlatego wrocilam na wies do rodzicow bo tam mam etat za takie same pieniadze co pod warszawka tylko ze na wsi nie te same perspektywy no niestety

czemu nie lubisz nauczycieli???? jakies zle doswiadczenia??? i czemu dziwisz sie samotnym kobietom???

pewnie zalezy jak kto trafi.... jak ma sie caly etat to nie zarabia sie zle do tego jak dojda dodatki. ale ciezko wkrecic sie do szkoly w warszawie no niestety dzis to dosc oblegany zawod

Powodów jest wiele ale zaraz moderatorki powiedzą, że to nie na temat, bo temat to szczęśliwy paulo w samotności. Załóż wątek dlaczego nie lubimy nauczycieli lub czy lubimy nauczycieli to napiszę moje zdanie i moderatorki nie będą się czepiać, że nie na temat.
Drugie to tylko mailem, bo na poważne tematy nie interesuje mnie narodowa dyskusja.

To prawda, że można być samotnym i szczęśliwym. To prawda, że pozytywnym nastawieniem do życia, możemy przyciągać dobre rzeczy...
Tak jak Paulo71 nie szukam partnera na siłę, bo po co? Co ma być to będzie a myślę - wierzę w to - że spotkam jeszcze mężczyznę swojego życia Może za miesiąc, za rok za 10 lat ale spotkam...
Tymczasem cieszę się z odzyskanej wolności
Pozdrawiam

Cała prawda

Szczęście zaczyna się od myślenia albo od nie myślenia. Skąd urodzone dziecko może wiedzieć, że jest niechciane? To, że przytuli go ktoś inny niż matka ono sobie zinterpretuje, że jest niechciane? Dziecko jest w całej okazałości EGO kształtuje się na poziomie 4-5 lat, więc ono nie ma interpretacji pod tytułem jestem chciany, niechciany, jestem gorszy, lepszy, potrzebuje mieć czerwony kabriolet by czuć się lepiej

Co Ty piszesz? Nie czułeś nigdy szczęścia? Właśnie o tym pisze o takim odczuwaniu szczęścia, a nie jakieś specjalnie receptory oO...

No pewnie! Najważniejsza jest wolna wola człowieka, więc jak chce iść do kogo innego to niech idzie. Musimy to szanować. Wtedy liczy się tylko przyszłość.

Ale często jest tak, że jak komuś damy wolność do odejścia, to on jednak zostaje, wraca. Wtedy jesteśmy pewni tej osoby bardziej niż wtedy gdy baliśmy się że odejdzie.

Obrazowo: lepiej mieć ptaszka, który lata wolno i codzienie wraca do naszej klatki, niż trzymać go w klatce szczelnie zamkniętej i bać się że ucieknie.

Pytanie jest jak byś szczęśliwym czyli samotny a szczęśliwy. To że szczęście się odczuwa to nie ma nic do tego jak je osiągnąć.

Można się zgodzić z tym co pisze marioosh666 .

Choć mi chodzi o to, że to czy byliśmy kochani czy nie? Ma wpływ na nasz rozwój psychiczny a nie na szczęście. Ludzie z prawidłową psychiką łatwej doprowadzają do sytuacji gdy są szczęśliwi. Zwłaszcza w kontaktach interpersonalnych. A wiara to tylko motywacja lub samousprawiedliwienie, bo to oczekiwane szczęście niby samo ma przyjść a jak nie przychodzi, to niby nie nasza wina.

Myślę, że można być samotnym i szczęśliwym. Słyszysz śpiew ptaków i czujesz taką wewnetrzną radość, widzisz słońce i się cieszysz, jestes sama i funkcjonujesz, idziesz do kina, na spacer. Żyjesz.

Nazywam to szczęście na mój sposób.
Ale do pełni szczęścia, takiej prawdziwej, pełnej satysfakcji potrzebuję drugiej osoby.
Nie na siłę, nie z desperacją.
Tak zwyczajnie: potrzebuję bliskiej osoby, chwil kiedy usiądziemy porozmawiamy, obejrzymy razem film, położę głowę na jego kolanach i nawet nic nie mówiąc po prostu będzie.

A wiesz ile osób w związkach jest nieszczęśliwych.
Więc można być szczęśliwym samemu. Robisz to , na co masz ochotę. Cieszysz się każdym dniem, spędzasz go jak chcesz.
Pewnie, jeśli jest przy tobie partner, który jeszcze wzbogaca to szczęście to super.

A wyobraźcie sobie kogos kto przenosi sie za praca za granicę, samodzielnie, sam. To jest odwaga i dojrzałość, ukształtowana osobowość - z czasem zapozna jakieś osoby do towarzystwa.

Dziecko niekochane, poczuje to szybko, zacznie się wycofywać, bo jest dzieckiem, a nie ukształtowaną osobowością.

No, proszę Cię, o czym Ty właściwie piszesz!!! Zdziwaczeje?
Jestem sama od ponad 3 lat i nie zdziwaczałam - jakoś Jeśli ktoś ma tendencje do "zdziwaczenia" to uwidoczni się to  prędzej czy później, i nie ma zanaczenia czy dana osoba jest w związku czy nie.

właśnie...

Ja jestem sama i mi strasznie tego brakuje, nie chodzi o seks z byle kim ale o taką prawdziwą bliskość i zauroczenie.

Dziś mam kryzys na tym punkcie.

Może i ktoś umie się cieszyć z samotności, chociaż nie wiem szczerze mówiąc jakim cudem tak jest, ja nie umiem.

PS.
Możecie mnie napiętnować ale jakbym kogoś poznała kto by mi się bardzo spodobał i umiałby się zachować to sama bym go zaciągnęła do łóżka. Chodzę na imprezy ale podchodzą do mnie akurat tacy co mi się nie podobają więc dawno nie miałam okazji.

Pal już licho moją niespełnioną miłość, wybrał inną, nie mogę nic zrobić, nie mamy kontaktu więc zapomnę jak kogoś poznam. Rozpamiętuję to tylko i wyłącznie z ogólnej depresji.

Warto dodać jeszcze jedną rzecz.

Co innego jak osoba była przez całe życie samotna, wtedy właściwie nie wie co traci. Może być jej smutno gdy widzi zakochane pary, ale ból samotności wynika tylko i wyłącznie z jej wyobrażeń tego co można przeżyć w związku. Najgorzej mają ci, którzy co najmniej raz zaznali miłości, a są samotni. Ich życie wypełnia niewypowiedziana pustka, bo są w pełni świadomi tego co tracą. Oni czuli miłość, ona wypełniała całe ich ciało. Do pewnego stopnia mogą czuć się tak jak by byli na odwyku. Najgorszy jest okres zaraz po rozstaniu, wtedy można podjąć wiele nieroztropnych decyzji. Znane są przypadki młodych ludzi, którzy pod wpływem zawiedzionej miłości wstąpili do seminarium, kobiet, które w akcie desperacji wiązały się z mężczyznami, którzy byli absolutnie nie dla nich.

Dlatego szacunek dla ciebie anjess83, że zachowujesz zdrowy rozsądek i nie odpowiadasz na zaloty facetów w klubie. Dziwni mnie tylko że jako miejsce spotkania wartościowej osoby wybrałaś właśnie klub, ale jest to twój wybór.

Nie szukam tylko w klubie. Jestem otwarta na wszelkie sposoby:

-Internet,
-przez znajomych (ale oni akurat nie bardzo mają dla mnie kandydatów),
-przez pracę (gdzie akurat obecnie nikogo nie interesującego dla mnie nie ma, a ten co mnie interesował odmówił współpracy że tak powiem i jest z kimś innym)

Jeśli zaczepia mnie/interesuje się mną ktoś kto mi nie odpowiada nie robię im żadnej nadziei. Ja tak mam od zawsze, znam siebie, że albo ktoś od razu mnie chociaż trochę zainteresuje i można coś próbować albo wcale i się to nie zmieni. Przetestowane. Po co komuś więc zawracać głowę.

Zauważ, że sama użyłaś określenia "wytrzymać bez kontaktu fizycznego". Zakładasz więc, że jest to trudne:)
Nie miałem tylko na myśli seksu. Do kogo się przytulisz kiedy będzie ci źle, do pluszowego misia?
Dlatego będę się upierał, że prawdziwe spełnienie człowiek osiąga tylko z drugą osobą, zakładając że jest ona normalna psychicznie.

Podoba mi się bardzo Twoje podejście! :-) Ja jednak moją samotność postrzegam trochę mniej kolorowo. Mam wrażenie, że gdy tylko zaczynam myśleć, co pięknego może się zdarzyć, dostaję kopniaka ;-)

Ja jakieś trzy miesiące temu spakowałam walizkę wziełam samochód i pojechałam przed siebie. Wałęsałam się od miasta do miasta, od tygodnia mieszkam na Śląsku 400 km od życia które zostawiłam za sobą. Zaczynam od początku mam 40 lat jestem przerażona bo znajduję się w obcym mieście bez znajmowych rodziny sama, ale szczęśliwa że daje radę. Kiedyś już wyszłam z domu ale wróciłam ze wględu na dziecko nie mogłam jej tego zrobić i to był błąd. Dziś wiem że spokojnie bym sobie poradziła, straciłam jakieś 10 lat .....

fajnie się już pozbierać po stracie kogoś bliskiego , rozstaniu i takich tam ale jak ten czas przejściowy przeżyć bez prochów ha ha ha

Trzymaj się dzielnie! Jesteś bardzo silną Kobietą, gratuluję odważnej decyzji. Poradzisz sobie, a z biegiem czasu znajdą się osoby, które staną Ci się bliskie. Nie trać tylko nadziei. Posyłam uściski.

Dzięki, za miłe słowa ...
Wychodządz z domu nie obejrzałam się za siebie miłam uśmiech na twarzy Poczułam jakbym zrzuciła balast całego swojego życia. Męża miłam jeszcze mam wspaniałego dobrego człowieka ale swoim byciem nie byciem doprowadził że nie miałam czym oddychać takie życie bez celu. Kocham ludzi podróże wyzwania Nie oceniam innych bo często są zamknięci w swoich skorupach i nie wiedzą o tym, ja wiedziałam że muszę to zrobić odejść. Marzyłam o tym przez ostatnie 10 lat i skupiałam się tylko na tym Długo to trwało ale czuję się szczęśliwa samotna na dzisiaj, ale szczęśliwa ....

Niekiedy trzeba wspomóc się farmakologią.
Po rozstaniu z ex mężem nie mogłam spać. To było dla mnie bardzo wyczerpujące, bo sen jest ważny w moim życiu, więc w tamtym czasie musiałam zażywać leki nasenne aby jakoś funkcjonować.

Maroko odważna i dojrzała decyzja. Życzę Ci dużo siły i determinacji w osiągnięciu celu.

Pozdrawiam i ściskam wszystkich wirtualnie

Ja tak po cichu też Ci trochę zazdroszczę..

Trzeba czuć się szczęśliwym, wtedy przyciągamy do siebie szczęśliwe dni, ciekawych ludzi, realizują się nasze marzenia. Życie trzeba brać z uśmiechem , choć czasem zagląda do nas ponury dzień. Czy świeci słońce czy pada deszcz, to zawsze się uśmiechaj.
Wyobraź sobie swojego partnera, a on się pojawi. wiadomo, trzeba na to czasu i troszeczkę działania.
Kocham was .
Powtarzam, czuj się szczęśliwy a zmienisz wszystko co chcesz!

a Ja jestem 3 lata i wcale o niej nie myślę. Niech sobie żyje tam gdzieś, gdzie jest.
Po co wspominać, to nic nieda. Życie jest tak piękne, że szkoda czasu na wspomnienia, to czas przeszły, żyje się przyszłością.
Wir haben nur eine Leben.  Ich liebe euch.