Nałogowy kłamca-czy z tego można się wyleczyć? - Netkobiety.pl

Moim zdaniem z klamstwa nie da sie wyleczyc.
Ci ludzie maja to tak jakby we krwi

Istnieją terapię dla patologicznych kłamców. Oczywiście Twój mąż musiałby tam pójść w pełni dobrowolnie i świadomy tego, iż ma problem. W innym przypadku będzie to kolejna okazja to tego, aby skłamać.

Czy Twój mąż przeżył kiedyś coś, co zmieniło diametralnie jego życie? Może problemy z rodzicami? Często kłamstwo kryje za sobą coś więcej niż chęć ściemniania i opowiadania kolejnych bajek.
Może kiedyś przeżył coś złego i teraz, aby wyidealizować sobie świat używa kłamstwa? Może kłamiąc czuje się bezpieczniej niż wtedy, kiedy musiałby mówić prawdę?

Nie jesteście razem, ale możesz pomóc mu w przezwyciężeniu problemu. Możesz powiedzieć, że prawda boli mniej niż kłamstwo i że mimo wszystko pomożesz mu z tego wyjść, ale tylko wtedy kiedy on sam tego zechce i naprawdę się w to zaangażuje.

Nie mam dla Ciebie dobrych wieści.
Mitomania, czyli kompulsywne kłamstwa, są na pewien sposób wrosnięte w naturę takiego człowieka Nam, ludziom którzy mówią prawdę (może za wyjątkiem niektorych okoliczności, które zreszta wcale nie usprawiedliwiają kłamstwa), wydaje sie to być niepojęte, ale niestety mitomani tak mają. I nie mówię nawet o takiej typowej mitomani polegającej na snuciu niestworzonych historii poo to, aby wydac się sobie (i innym) lepszym, ale takie zwykłe, codzienne kłamstwa, które wcale nie musiałyby zaistniec, bo niczemu nie służą - lecz te osoby po prostu nie mogą się powstrzymac, by skłamać(!). Kłamią oczywscie tez w waznych kwestiach, najczęściej po to by uniknąć konswekwencji, Gdy ktoś , kilka czy kilanascie lat wczesniej znalazł sobie taki sposób na wygodne zycie, moim zdaniem - nie ma szans na zmianę.
Osobiście znam jedną taka osobę, na początku nie mogłam pojąć, jak można tak kłamac na każdym kroku, ewentualnie odwracac kota do góry ogonem....czasem zuepłnie bez powodu. Uwłaczało tez to mojej inteligencji mówiąc szczerze, bo niektóre kłamstwa były tak oczywste, że zatsanwailam się jakie ta osoba ma mniemanie o mojej inteligencji (paradoksalnie, miała bardzo wysokie, choć z pewnością wyższe o swojej, )Potem zrozumiałam, że to chyba choroba, i osoba ta nie tyle może wierzy w swoje kłamstwa, co jest absolutnie przekonana, że jego rozmówca mu uwierzy. A jesli nie wierzy - chowa głowę w piasek.
Głupota tego typu zachowania, jego kompulsywność ( i jakies takie odrzucanie ze strony tej osoby świadomości, że przecięz jego kłamstwa są oczywsite, jasne, widoczne)  tak działała mi na nerwy, że zerwałam kontakt całkowicie.
Z taką osobą chyba trudno zbudować życie, przynajmniej ja bałam się nawet spróbować, tym bardziej, że byłoby to dużym kosztem. Kłamstwa, nawet te banalne, były niemałą i niedołączną częścią jego natury. I są do tej pory.
Sa zapewne terapie, ale pdoczas gdy alkoholikowi, czy nawet pracoholikowi czy seksoholikowi łatwiej sobie zdac sprawe z uzależnienia, mitomanowi chyba trudniej, albo w ogóle jest to niemożliwe, bo musiałoby się wydarzyć coś takiego, co ukazałoby jemu samemu że jest wenwątrz zakłamany - a mozna się domyślić, że on nie chce tego zoabczyć, i rpawde mówiąc, nie widzi (przynajmniej typ którego znam, i z tego co czytałam, to cecha ogólna mitomanów). Zbyt zaburzyłoby im to dobre samopoczucie skztałtowane w dużej mierze własnie za pomoca kłamstwa.Właściwie oznaczałoby to zaprzeczenie całego jego zbudowanego na kłamstwie poczuia wartości (okłamuja bowiem również samych siebie - wierz mi - choć ja sama nie mogłam w to uwierzyć)
Pisz co u Ciebie.
Pozdrawiam:)
Ola

Crazy, Twoj maz to nie tylko klamca, co juz wystarczy zeby miec dosc,
ale do tego ma paskudny charakter, tak wstretny, ze slow mi brak...
i jeszcze chla, okrada ludzi i wlasne dziecko, koszmar.

Naprawde potrafila bys  spedzic reszte zycia z takim typem?

Smutne to, ale masz rację.. Mogę się tłumaczyć jedynie tym, że miałam nadzieję że zmądrzeje, dojrzeje, poznaliśmy się bowiem mając po 15-16 lat. Jego kłamstwa na początku nie były jakieś przełomowe, nie miałam pojęcia że to pójdzie w tą złą stronę..

no właśnie dobre pytanie sobie zadałaś. na co dzieciom taki ojciec?
Dzieci nie myślą ani o tym, co było, ani o tym, co będzie,
ale cieszą się chwilą obecną, jak mało kto potrafi.

Ten wielki krok który zrobiłam nie był łatwy, bo żyjąc tak długo z mężem, który kłamie, oszukuje i obraża, po pewnym czasie stworzyłam świat swoich marzeń, w którym mąż był kochającym, odpowiedzialnym ojcem i mężem, a ja mogłam z nim nadal żyć znosząc wszystkie upokorzenia. Widzę, że to co zrobiłam było dobre, że warto było. On raczej się nie zmieni, a ja mogę spokojnie żyć i wychowywać dzieci. Myślę, że dojrzeję kiedyś do tego żeby zdecydowanie uznać moje odejście za mądrą decyzję, która była nieunikniona.

Problem Twojego męża to nic innego jak hazard i to już tak głęboko, że nie widzi tego, że krzywdzi najbliższych. Hazard to parszywy nałóg jest w stanie zniszczyć wszystko i pozostawić po sobie straty, o których pamięta się i naprawia długimi latami. Umiejętność manipulacji jest ogromna. Złość, wyładowania się na "najbliższych" z powodu swoich przegranych i próba zapicia tego i zakamuflowania tego jest normalnym zachowaniem hazardzisty, którego na grę już nie stać. Kradzież skarbonki, depozyt na mieszkanie, pożyczki od znajomych pod różnymi pretekstami to wszystko poszło na hazard albo na długi na niego zaciągnięte. Twój mąż jest chory, ale kłamstwo to nie przyczyna waszych problemów, to skutek hazardu. On potrzebuje terapii po prostu, ale nie terapii dla kłamców tylko dla osób uzależnionych od hazardu. Leczenie odbywa sie tak jak leczy się alkoholika czy narkomana. Póki co używa mechanizmów projekcji i nie będzie inny. Stracił już Ciebie, dzieci, już jest bliski dna, ale jeżeli tego dna nie dotknie to nic się nie zmieni. Sam musi dojść do tego, że czas się leczyć, bo zapewne o dużej części jego długów nie masz pojęcia. Będą banki, wyłudzenia itp. zanim się obejrzysz będzie miał sprawy karne, i pamiętaj,  nie przez kłamstwa, ale przez hazard. To ciężki nałóg, na pewno były momenty gdzie miał więcej "luźnej" gotówki, wtedy kupował prezenty, robił duże zakupy, "odkupywał" swoje winy ... Tylko jest to tzw łatwo przyszło łatwo poszło ... I historia się powtarza ... Jeżeli chcesz uratować męża, już nie koniecznie związek to musisz mu uświadomić, że jest chory i musi się leczyć ...

Do trójki dzieci, do żony, która chce, ale nie ma pojęcia gdzie jest przyczyna, do normalności ... Hazard to uzależnienie psychiczne, da się z tego wyjść, jestem tego przykładem,  dlatego się w tym temacie wypowiedziałem. Umiejętność przekonywania swoich "ofiar" w celu osiągnięcia pieniędzy na swój nałóg jest nadzwyczajna ... Prawda jest jedna,  on musi chcieć się leczyć, a to nie jest łatwe dla osoby uzależnionej ... Wydaje mi się,  że jest bliski "dna", a tylko Ty możesz wiedzieć czy warto z nim przez to przejść ...

Terapia uzależnień, można zgłosić się do ośrodka leczenia uzaleznień i wsółuzależnień. Bywa, że w grupach alko są i hazardziści i inni. Choć coraz częściej ośrodki oferują specjalne grupy dla różnych nałogów. To bardzo ciężka choroba, zawalona mechanizmami obronnymi, choroba zakłamania. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten tema możesz zgłosić się do osrodka na grupy edukacyjne.

"Trzeba mieć wytrwałość i wiarę w siebie.
Trzeba wierzyć, że człowiek jest do czegoś zdolny
i osiągnąć to za wszelką cenę."
POZDRAWIAM;)

Z najnowszych wieści:
-okłamał mnie w piątek i niedzielę mówiąc, że zapłacił kredyt. Nie zapłacił, więc muszę sama to zrobić - nie wiem z czego..
- okłamał mnie w niedzielę twierdząc, że wyjeżdża za kilka godzin - jest w domu i nie wiem czy gdzie wyjeżdża czy nie - nie potrafię od niego uzyskać żadnej sensownej odpowiedzi
-twierdzi uparcie, że sam sobie nie poradzi ze swoim życiem i że tylko ja mogę mu pomóc - mam wrócić żeby on mógł nad sobą pracować <śmiech>

Odpowiadam więc samej sobie i każdemu kto szukałby odpowiedzi - kłamca pozostanie kłamcą.

Pojdzie sie leczyc do psychologa i bedzie klamal, ze juz mu lepiej. Czarno to widze. Takich schorzen nie da sie monitorowac, mysle ze klamce nalezy odpuscic