W związku, lecz samotna... - Netkobiety.pl

Witam,
jestem pierwszy raz na forum, również szukam kogoś z kim mogłabym popisać i komu mogłabym opowiedzieć o swoich problemach.
Mam bardzo podobną sytuację do Twojej, jestem również samotna w małżeństwie. Mam 27 lat, 2 synków i małżeństwem jesteśmy od 5 lat. Jeszcze półtora roku temu tez siedziałam sama z dziećmi a mąż jeździł w tygodniowe delegacje, a kiedy wracał był zmęczony, a ja sama z problemami, a nasze rozmowy dotyczyły głównie dzieci i spraw domowych, bez żadnych uczuć. Na szczęście 1,5 roku temu mogłam pójść do pracy, dzieci poszły do przedszkola i wtedy myślałam że się ułoży. Z początku było ok., ale niestety nie na długo. Mąż w tamtym roku miał operację i na razie nie pracuje i teraz nie wiem co jest gorszę, czy wyjazdy w delegacje czy chory mąż w domu. Prawie ze sobą nie rozmawiamy, ja wracam z pracy muszę się zająć dziećmi i obowiązkami domowymi, ponieważ mąż ze względu na stan zdrowia prawie w niczym mi nie pomaga(chociaż w niektórych czynnościach mógłby). Moja doba jest zdecydowanie za krótka i z dnia na dzień jestem bardziej zmęczona i przy tym zdenerwowana, zaczęłam brać tabletki uspokajające i wypijać średnio 2 lampki wina wieczorem bo to mnie ostatnio tylko odpręża. aktualnie mąż przebywa w sanatorium do którego pojechał na miesiąc, a ja zostałam sama z natłokiem obowiązków, a on nie ma czasu do mnie nawet zadzwonić i ze mną porozmawiać. Nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć:-(
Ja niestety nie jestem z Krakowa ale jeżeli chciałabyś popisać to czekam.

Tak samo  ale nie mam dzieci chętnie poznać was koleżanki i o wszystkim pogadać i pomagać  i mila spędzic całe życie

Byłam z mężem przez 20 lat samotna. Wyszłam z domu zostawiłam mu wszystko, wyjechałam do innego miasta na Śląsk jestem bez przyjaciół sama. Mam samochód i walizkę w bagażniku.

Hej dziewczyny. To smutne, że jesteśmy takie młode, a takie samotne. Ja nie mam dzieci, mam wspaniałą rodzinę ( rodziców i siostrę ), kochającego faceta, ale brakuje mi życia- nie mam przyjaciół, znajomych. Wegetuję w domu, bo nawet pracy nie mogę znaleźć. Mnie też łapie deprecha, bardzo często i od kilku już lat, bo czuję jak życie umyka mi przez palce...To przykre

jestem z Sosnowca, napisałam do Ciebie maila, pozdrawiam i czekam ;-)