Zamieszkać z dominującym partnerem po 3 msc znajomości mając dziecko ? - Netkobiety.pl

Nie rób tego, proszę Cię. Żadnego przyjmowania pierścionka zaręczynowego. Jesteś o krok od zmarnowania sobie i dziecku życia. Wybierz normalnego faceta.

Przede wszystkim z Twojego opisu nie wynika ze facet jest dominujący, tylko trochę wścibski. To nic złego ani nienormalnego, jeżeli reszta jest ok.
''Jak z nim rozmawiać żeby się zmienił?''- wyjątkowo infantylne pytanie.Ludzie w pewnym wieku się nie zmieniają, przyjmij to do wiadomości.
Wspólne mieszkanie po 3 miechach to rzeczywiście za wcześnie. Nie da rady przez jakiś czas ''pomieszkiwać''?- weekendy itp..?
Co by się nie działo, nie sprzedawaj własnego mieszkania; nawet gdyby miedzy Wami było cudnie przez kilka lat z rzędu. Dupochron w postaci świadomości ''mogę wrócić do siebie'' to super sprawa.

To chyba moja sprawa po co założyłam tutaj temat . Poprzednie forum było pomyłką ze względu na brak porządku w nim panującym i ogólne chamstwo .
Pokochałam go i już nie wyobrażam sobie życia bez tego człowieka .Synek również go uwielbia .To z nim się bawi i rozwija nowe horyzonty. Według Ciebie jestem młoda więc mogę sobie żyć sama , tak ? I od kiedy to kobieta 20+ nie ma ciśnienia na poważny związek? Nie mogę się zgodzić z tym co piszesz!
Jak próbuje mnie kontrolować ? Jest bardzo zazdrosny i nie ufa mi na tyle na ile powinien . Mieszkamy dość daleko od siebie więc to mu nie ułatwia sprawy. Powtarza że jak zamieszkamy razem to będzie spokojniejszy...Często narzuca mi w co mam się ubrać-a bardziej co mam nie ubierać i najgorsze są te próby sprawdzania mojego telefonu .Mówię mu wprost że takie zachowanie mi się nie podoba .Nie jestem żadną uległą bo sprzeciwiam się ! Nie podoba mu się również to, ze mój eks-ojciec synka odwiedza nas w domu i stara się do mnie przymilić .Nie odwiedza go regularnie ale mam wrażenie, ze często przychodzi do mnie a nie do dziecka . Twierdzi że jemu nie ufa i jest wściekły jak słyszy że ex jest u nas w domu . Wariuje ze strachu o nas gdy nie odbieram telefonów i potrafi pokonać 100km by sprawdzić czy wszystko ok z nami . To miłe ale również męczące

A co w tym złego że uczestniczy w życiu mojego syna ? Jego ojciec olał go i nawet nie pojawił się na przedszkolnym przedstawieniu a partner poszedł i świetnie się razem bawili . On go szczerze pokochał więc nie mam zamiaru mu tego odbierać . Nie mieszka aż tak daleko by był problem z rodziną i znajomymi . Jedynie zmiana przedszkola . Zobaczymy jak to będzie bo przecież jeszcze nie podjęłam decyzji .
Poznałam Jego rodziców i brata

Założyłaś temat, pytając o zdanie tu piszących, dostajesz odpowiedzi, widzę, że nie bardzo ci się podobają
Reagujesz trochę agesywnie i moim zdaniem wszystko bardzo racjonalizujesz. Nadkontrola twojego partnera nie jest do wytłumaczenia, zagladanie do telefonu, czytanie maili,to nie jest normalne. Jednak, jesli tobie, to odpowiada i w ciagu tych 3 miesięcy wszyscy się pokochaliście, rozwijacie się i poznajecie świat, to nie widzę problemu. Bo skoro jest tak dobrze i wszystkie jego nadreakcje da się wytłumaczyć, to powodzenia! Ja wolałabym zaręczyć się z takim mężczyzną, którego zachowan nie musiałabym tłumaczyć. No i ponieważ jestem matką, to dla dobra dzieci, chciałabym wchodzić w nowy związek na spokojnie, powoli się poznając i nieco rozsądniej.

Mając 3-letnie dziecko, nie pozwoliłabym na to, aby facet, z którym spotykam się raptem od trzech miesięcy, maczał łapy w jego wychowaniu. Wspólne spędzanie czasu - okey, choć na początek dozowane w małych dawkach, i na neutralnym gruncie - nic poza tym. Chciałabym uchronić swoje dziecko przed ewentualnym rozczarowaniem, gdyby coś pomiędzy nami się popsuło, a pomimo tego co piszesz, że nie wyobrażasz już sobie bez tego kolesia życia (notabene ten tekst zabrzmiał tak, jakbyś miała 13 lat, a nie 23, i zero jakichkolwiek doświadczeń), może to wszystko pierdyknąć prędzej niż myślisz, i jak wtedy wytłumaczysz synkowi, że kolejny tatuś rozproszył się we mgle?

On już się nie zmieni i albo zaakceptujesz jego charakter albo zakończ tą znajomość... Co do zamieszkania razem to z jednej strony jest jeszcze za wcześnie.

To troszkę tak jak z kupnem używanego samochodu. W tym momencie wiesz tylko, że coś w nim lekko zgrzyta (skłonność do kontrolowania). Jeśli przejedziesz się nim w dłuższą trasę zanim go kupisz - być może odkryjesz jakieś nowe usterki. Będziesz mogła podjąć świadomą decyzję czy chcesz go kupić z tymi usterkami czy nie. Jeśli kupisz go w tym momencie - usterki wyjdą już kiedy będziesz właścicielem tego samochodu. I już odwrotu nie będzie. Będziesz mogła go wprawdzie sprzedać dalej, ale prawdopodobnie dużo na tym stracisz...

Szczerze powiedziawszy ja Tez nie.
Uwazam ze ponizej pewnego poziomu znizac sie nie powinno.

Co do problemu....jezeli cokolwiek sprawia ze twoja intuicja cie ostrzega to znaczy ze nie powinnas sie w zamieszkanie ladowac. Teraz jestes niezalezna I zadowolona. Nie ma co sie spieszyc. Jak cie kocha to chwilke jeszcze poczeka popatrz, poobserwuj go, zobacz czy nadal bedzie mial dyktatorskie zapedy. I potem decyduj.

Co do sprawdzania e-maili powiem że można POD warunkiem że:
A) jest to MĄŻ/ŻONA a nie partner/ka więc musi być ślub
B) no i musi być CZYJEŚ dziecko więc robi się to tylko po to by wymusić na sądzie rozwód z orzeczeniem o winie.
Inaczej to jest to zwykłe naruszanie prywatności wiec całkowicie sprzeczne z ideą związku sedno bo związek polega na WZAJEMNYM ZAUFANIU a nie szukaniu dziury w całym.

Wygląda na to, że samopoczucie Twojego partnera jest ważniejsze od dobra dziecka

Izabells, przerażają mnie Twoje odpowiedzi. Zachowujesz się jak ćma, która bezmyślnie leci do gorącej lampy, bo tak jej natura karze... Tyle, że Ty masz znacznie większy mózg niż ćma i stworzony do głębszej analizy sytuacji. Ale i tak uparcie wypierasz wszystko co dla Ciebie niewygodne.
Przyszłaś do nas, bo wpisy na innym forum nie były zgodne z Twoimi oczekiwaniami. Ty nie chcesz obiektywnych opinii tylko potwierdzenia swoich racji. Czego raczej nie znajdziesz. Publicznie demonstrujesz jak sobie wieszasz kamień u szyi i oczekujesz, że ktoś potwierdzi, że z tym kamieniem będzie Ci łatwiej pływać...

Nikt Ci nie każe rzucać tego faceta. Proponujemy Ci tylko obserwowanie rozwoju sytuacji, na razie bez decyzji o przeprowadzce do niego. Czy to naprawdę jest takie straszne? Tym bardziej, że masz już punkt zaczepienia i wiesz pod jakim kątem szczególnie zwracać uwagę.

Jak na razie to wszystko idealnie pasuje do zachowania potencjalnego kontrolującego tyrana: próbuje Cię uniezależnić poprzez przywiązanie do siebie Twojego dziecka, zmianę waszego miejsca zamieszkania, porzucenie przez Ciebie pracy (w związku z przeprowadzką), zabranie Cię z Twojego dotychczasowego środowiska. Jeśli poświęcisz całe dotychczasowe życie, żeby z nim być to będzie idealny początek do wprowadzenia dalszych ograniczeń. Oczywiście najlepiej jakby wszystko działo się szybko, ponieważ we własnym mieszkaniu będzie mógł Cię lepiej kontrolować niż na odległość.
Tak nie musi być. Może on jest całkiem normalny. Ale ryzyko, że normalny nie jest - jest duże. W istotny sposób możesz zmniejszyć to ryzyko poprzez odłożenie decyzji o przeprowadzce. Gdybyś była sama - mogłabyś sobie robić doświadczenia. Ale w tę sytuację wplątane jest Twoje dziecko, któremu stabilizacja i poczucie bezpieczeństwa są niezbędne do prawidłowego rozwoju. Przeprowadzka, całkowita zmiana otoczenia i, być może, powrót z hukiem na stare śmieci kiedy mamusia uzna za kilka miesięcy, że jednak z nowym panem żyć się nie da - dziecku z pewnością się nie przysłużą.

1. czy mały chodzi do przedszkola, które będzie musiał zmienić?
2. gdzie będziesz pracować po przeprowadzce?
3. jak daleko będziesz od rodziny i znajomych?
4. czy Ty cokolwiek wiesz o jego przeszłości? Szczególnie o byłych związkach i powodach ich rozpadu?
5. co na to Twoi rodzice, którzy dotychczas byli podstawowym filarem Twojej "niezależności"?

Zle to odczytałaś . Dobro dziecka jest dla mnie najważniejsze a zaraz po nim dobro mojego partnera !
Ej, może najpierw chociaż wyobraz sobie sytuację w której się znalazła cała nasza trójka.  Od samego początku  bardzo chciał poznać mojego syna a ja nie wyobrażałam sobie ukrywać go przed nim ! Miałam go chować do szafy gdy ten nas odwiedzał ? Partner ma do niego cudowne podejście i dlatego synuś tak  szybko przywiązał się do niego -taka przylepa mała

Gdyby Twój partner był w porządku, to zaakceptował by Twoją decyzję i dałby Ci tyle czasu ile potrzebujesz na to byś mogła syna mu przedstawić. To zupełnie normalne i rozsądne, że dziecku oszczędza się kontaktów z ewentualnymi partnerami rodziców dopóki nie ma się pewności, że to jest trwały związek z odpowiednim partnerem. I tak wygląda na to, że najbardziej obchodzi Cię samopoczucie partnera.
Dlaczego on nie może pomieszkiwac u Ciebie skoro już musicie mieszkać razem?

1. Na pierwszym miejscu wymieniłaś dobro dziecka, na drugim partnera, a siebie wcale, ergo domyślam się, że w porywach samą siebie plasujesz na trzecim miejscu. Moim zdaniem to złe.

2. Złe jest też, że nie wierzysz, że są związki, w których partnerzy nie muszą sprawdzać sobie telefonów, żeby sobie ufać, a są takie.

3. Z jednej strony twierdzisz, że jego zachowanie jest normalne, bo przecież "wszyscy kontrolują", z drugiej piszesz, że Ci to nie odpowiada. Zdecyduj się.

4. Pewnie są tu kobiety, które się z partnerami stale kontrolują, są też takie co zamieszkali ze sobą po 3 mcach znajomości, ale zastanawiam się, ile jest takich, które są przez partnera kontrolowane, zamieszkały ze sobą po 3mcach i stworzyły jednocześnie długi, stabilny i szczęśliwy związek.

5. Dziewczyny mają rację, zamiast pogadać o problemie chciałaś potwierdzenia, że robisz słusznie. Chyba nic z tego.

PS.
Vinnga, ja bym dorzuciła, że jedno to przeprowadzka do niego jak się jest samą, a drugie to przeprowadzka do niego jak się ma dziecko.

izabells co da ci informacja z byly szybkie oswiadczyny, mieszkanie razem po trzech miesiacach i szybkie ciaze? To co sie udalo w jednym zwiazku wcale nie musi sie udac w drugim bo tworza go inni ludzie. Ty szukasz potwierdzenia u innych, ze jego zachowanie jest normalne, ze u innych jest tak samo wiec wszystko jest wporzadku. My nie jestesmy w stanie Ci powiedziec czy tak jest czy nie, my mozemy tylko zinterpretowac to co napisalas, i wyciagnac swoje wnioski. A szczerze powiedziawszy wnioski nie sa najlepsze. na dodatek wydaje mi sie, ze ty wcale nie piszesz tak jak jest naprawde tylko wszystko ugladzasz i piszesz tak by go przedstawic w lepszym swietle, wybielic i ta jego zazdrosc i kontrole unormalnic.
czy on naciskal na poznanie twojego dziecka czy to byla twoja samodzielna decyzja?
Jak sie zachowuje gdy Ty nie spelniasz jego oczekiwan, gdy po prostu robisz to co chcesz? Chocby odnosnie ubioru?
Jak sobie wyobrazasz dalsze kontakty dziecxka z jego biologicznym ojcem? macie to jakos ustalone? Chocby ustnie a najlepiej przez sad. Co mowia twoi rodzice na temat tego zwiazku?
Bo widzisz ja to widze tak - i zauwaz widze to po twoich postach - 32 letni mezczyzna wiaze sie z kobieta z dzieckiem i natychm,iast to dziecko chce poznac, oczarowuje dziecko, a wiadomo, ze w ten sposob utrudnia ewentualne rozwiazanie znajomosci bo juz pojawiaja sie mysli, ze dziecko go kocha, ze sie przywiazalo. Moze i nic ale dla mnie juz to jest jakas forma manipulacji. On juz pzrez te 3 miesiace dal sie poznac jako kontrolujacy i zazdrosny do tego stopnia, ze Ciebie to martwii, ze przeprowadzasz z nim rozmowy i szukasz pomocy na forach. wiec to nie jest jakies glupie gadanie w stylu - kochanie tak pieknie wygladasz w sukience moze ja ubierzesz. To jest cos wiecej. I gdy ty z nim o tym rozmawiasz to jego reakcja jest - gdy razem zamieszkamy to ja nie bede tak robil? A dlaczego mialby tak nie robic? Myslisz ze wtedy nie bedzie robil problemow gdy ojciec dziecka bedzie go odwiedzal? Ze wtedy nie bedzie zazdrosny, nie bedzie Cie kontrolowal?
Bo ja mysle, ze on przez te 3 miesiace bardzo powstrzywywal swoja prawdziwa nature i czuje, ze juz dluzej nie moze. Ze wybuchnie a wtedy ty sie przestraszysz i nie bedziesz chciala miec nic z nim wspolnego. Wiec chce miec nad toba jak najwieksza kontrole bys nic nie mogla zrobic. Stad to szybkie poznanie dziecka, stad ta szybka propozycja przeprowadzki do niego, stad twoje przypuszczenia o szybkich oswiadczynach.
Dlaczego piszesz ze chcesz wam dac szanse? Co sie stanie jesli powiesz, ze dla Ciebie to za wczesnie na wspolne mieszkanie u niego?
A propo, nie sprawdzam partnera telefonu czy skrzynki mailowej i on tez tego nie robi. Wcale kontrole w zwiazkach nie uwazam za normalny objaw.

No chyba nie do końca zależną skoro ojciec kupił Ci mieszkanie.

Po 3 miesiącach zamieszkać razem i przy okazji robić dziecku ''wodę z mózgu''? A co jeśli mały zacznie mówić do niego ''tato'' (bo mu na to pozwolisz), a za 2 miesiące okaże się, że za mało się znacie i koniec? Co wtedy powiesz dziecku?

Jesteś matką. Bądź odpowiedzialna. Zamieszkanie z zaborczym zazdrośnikiem po 3 miesiącach znajomości i pozwalanie mu na bliższe i bardziej zażyłe kontakty z Twoim dzieckiem, nie reprezentuje nawet krzty odpowiedzialności, na jaką zdecydowałaś się w dniu narodzin Twojego syna.

dla mnie, gdyby mój partner nie miał do mnie zaufania w tej kwesti i to po tak krótkiej znajomości, byłoby to BARDZO złym sygnałem. Bo jeśli pozwala sobie na takie rzeczy teraz, to co zrobi za rok lub dwa? zamknie w domu? podbije z zazdrości oko?
@izabells - daj wam szansę, bo widać, ze bardzo tego chcesz i cokolwiek napiszemy i tak zrobisz swoje i takie twoje prawo i takie twoje życie. ale zostaw wyjście awaryjne, i to szeroko otwarte. i zapytaj swego partnera, a najlepiej kogoś z boku, jak też zakończyły się jego poprzednie związki. bo może np został zdradzony i stąd jego obawy. ale może też jest bezpodstawnie zazdrosny zawsze i inne kobiety odchodziły, bo mialy dość jego apodaktyczności.

Vian,
Na jakiej podstawie jestem pewna że mój D nie jest psychopatą ? Trochę mnie śmieszy to określenie ale niech będzie W niczym nie mam pewności ale przez te długie 3 miesiące dał się poznać z jak najlepszej strony(pomijając zazdrość i kontrolowanie) . Musiała bym być ślepa by nie zauważyć złych zamiarów faceta-nawet jako zakochana kobieta !
Odpowiadając na Twoje zadane pytanie -odpowiedz brzmi NIE-nie zmieniam hasła dostępu i nie wyrywam mu telefonu-sam to robi po tym jak się wkurzam .Przyznam się, że nieraz dochodzi do sprzeczek .A jeśli chodzi o mój ubiór to na ogół nie słucham co tam mi każe a tylko zakładam co mi się podoba-potem mam ewentualnie kazanie do wysłuchania i oglądanie (jak się widzimy) wkurzonego D -to tyle i aż tyle ...
Czy wyjaśnił mi powody swojego zachowania ? Oczywiście ! Jest zazdrosny o gapiących się samców i boi się o moje bezpieczeństwo - tym się tłumaczy zazwyczaj . Kompromisów brak jak na razie.

vinnga, Przyszłam do Was bo wpisy na tamtym forum były bezczelne i obrazliwe . Tam nikt nie pilnuje porządku i chamstwu nie było końca . Nie mogłam już czytać o swoim partnerze, którzy rzekomo jest oszustem matrymonialnym, psychopatą -wg niektórych pewnie pomordował swoje poprzednie partnerki/żony Pojawiały się wpisy,że "leci" na moją kasę:D To mnie dobiło Bo jak człowiek sukcesu może lecieć na kasę do tego nie moją a mojego ojca ?! Żałosne !
Nie wierzę, że celowo przywiązał do siebie mojego syna -to nie ten typ !Zresztą zauważyła bym gdyby tak było .Nie namawia mnie do porzucenia pracy-chociaż wie , że mam jej już dość. Od rodziców będzie mnie dzieliło 80 km więc tragedii nie ma-mam samochód . Do pracy mogę dojeżdzać, a tatuś już zaoferował pokrycie kosztów paliwa Synek niestety będzie musiał zmienić przedszkole.

Ed.
vinnga
Pytałaś również czy wiem coś o jego przeszłości i związkach .
Wiem sporo o Jego przeszłości! Na pewno ma znaczenie fakt iż był w związku narzeczeńskim z laską, która go zdradzała a on się o tym dowidział dopiero jak z nim zerwała.Podobno była z nim dla pieniędzy a wystraszyła się zaangażowania z jego strony -ponoć chciał dziecko a ona nie .I znalazła sobie nowego kochasia . Dziwka i tyle Po niej zraził się do kobiet i zaczął spotykać się z nimi tylko na seks
Mój tato jest za nim i uważa, że nic lepszego nie mogło mi się przytrafić i wg niego to porządny gość i że powinnam przestać narzekać.Mówi, że jego intuicja nigdy się nie myli...Mojego ex nie cierpiał i mu nie ufał i zle nam wróżył-nie mylił się...
Moja mama już taka uradowana nie jest-zwierzam się jej i dlatego się martwi . Mój ojciec też idealny nie był .Pamiętam jak się rozstali gdy miałam 9 lat .Ojciec zdradził mamę .Po roku wrócili do siebie i od tamtej chwili jest okey

Nie jest ok. Zdrada nie ważne czy wybaczona czy nie, nie jest ok.
Z tego co czytam śmiem wnioskować, że masz zaburzony system wartości. Nie widzisz nic złego w tym, że po 3 miesiącach znajomości chcesz zamieszkać z typem, którego rzekomo znasz, a cały czas zaskakuje Cię jego zazdrość i zaborczość. Potem piszesz, że ojciec jest w niego wpatrzony bo sam nie jest idealny i przecież też kiedyś zdradził matkę i jest super. Czyli jak 'dowali Ci rogi' to też będzie "okey", tak?

W ogóle nie bierzesz pod uwagę dziecka, które nieświadome sytuacji rzeczywistej przywiąże się do niego i w razie rozstania, to ono będzie cierpiało najbardziej.

Dobrze odczytałam.
Nie muszę sobie wyobrażać bo mam w otoczeniu osoby, które samotnie wychowują dziecko/dzieci. Gdy wiążą się z partnerami to nie przyprowadzają ich od razu do domu, nie wprowadzają od razu do świata dzieci. Po to by nie robić dzieciom krzywdy. Dzieci potrafią się szybko przywiązać i kolejne zniknięcie bliskiej osoby z ich życia jest przykrym przeżyciem.
Przynajmniej tak robią osoby odpowiedzialne, bo znam też osobę, która każdego kolejnego partnera przyprowadza do domu, dzieci się z nim zżywają, a po rozstaniu matki, długo dochodzą do siebie.

Ok, powiedzmy, że wstrzymam się z przeprowadzką przez rok i po tym czasie syn nie będzie cierpiał w razie rozstania ? Jako 9 latka cierpiałam przez ojca z powodu jego zdrady a przecież biologiczny ojciec nie powinien mi tego fundować a jednak zafundował  .Tak samo ojciec mojego syna-gdzie jest i dlaczego go rani ?

Jozefina, sorry ale Cie przeoczyłam .Nie możemy u mnie zamieszkać bo u siebie w domu ma swoją pracownie i biura na dole a u mnie nie ma na to miejsca.

Podejrzewam tylko, że syn Twojego partnera mieszkał z matką i stąd te roczne odwlekanie . Bo nie jest możliwe by przez tyle czasu nie poznać się z dzieckiem gdyby mieszkało z ojcem . Mój partner poznał małego niemal od razu bo po miesiącu spotykania się . Pamiętam jak odwoził mnie do domu i miał do pokonania sporo kilometrów a strasznie padało -wtedy zaproponowałam by został u mnie .Synek już spał gdy wróciliśmy (pilnowała go niania) i gdy rano zaczął się dobijać do sypialni to na początku spanikowałam i miałam ochotę faceta do szafy schować W rezultacie powiedziałam synowi, że mamy gościa i od tamtej chwili spotykają się regularnie

Jozefina, nietrafnie napisałam tytuł wątku bo bardziej powinno być "Czy zaryzykować i zgodzić się zamieszkać z partnerem ..." no ale cóż.
Nie czekałam na pochwały i poklepywanie po plecach ale liczyłam na wsparcie i ZROZUMIENIE.Przecież podkreśliłam, że żyć nie potrafię bez niego- synek chyba też już nie bo cały czas o nim gada . Odwiedził go w domu w niedzielę i sam mi powiedział, że chciałby u niego zamieszkać i się bawić.
Szukałam rad jak zmienić jego zachowanie i jak postępować by się zaczął zmieniać -ufać. Ale żadnej pomocy nie uzyskałam
Jeśli chodzi o przedszkole to ja nie widzę problemu ponieważ mały jest otwarty na nowych ludzi i szybko się klimatyzuje w nowym otoczeniu . Zresztą myślę czy od Nowego roku nie zrezygnować z przedszkola i poszukać niani na pełny etat.Synek dość często mi choruje -teraz też jest przeziębiony...
Co do jego byłej panny -sorry narzeczonej- to każdy wie, że była łasa na pieniądze . Jakby nie znalazła  sobie nowego pana który nie naciskał na dzieci bo sam ich nie chciał a i również ma kasę to pewnie by już z obrączką latała . Nazwałam ją tak bo spotykała się z tym mężczyzną będąc w związku! Ale nie o tym temat ...

A ta w zaparte...
Liczyłaś na rady. Otrzymałaś je.
Nie widzisz, że  coś w tym jest skoro ani na jednym, ani na drugim forum, nie otrzymałaś poparcia swoich pomysłów?
Wchodząc tutaj, powinnaś sobie zdawać sprawę, ze możesz otrzymać różnorodne odpowiedzi.
Szkoda tylko, że nie napisałaś, że szukasz tylko tych, które będę korzystniejsze dla Ciebie. A nie ma ŻADNEJ.
Brnij dalej, to Twój żywot.

P.S.
Nie potrafisz bez niego żyć?
Do tej pory potrafiłaś. Po trzech msc. uczepiłaś się myśli, że to TEN jedyny. Tylko szkoda, że po tak krótkim czasie już wychodzą nieciekawe wady. Ale skoro pchasz się w to świadomie, to życzę jasności umysłu i dojrzałości.

To nie moje słowa

Mam wrażenie, że wszyscy w tym temacie właśnie w ten sposób myślą - oprócz autorki. Ja mam caly czas gdzieś w tle: "taka kontrola jest teraz, po przeprowadzce będzie tylko gorzej". Bo czytałam na tym forum wystarczająco dużo historii o zaborczych partnerach. Bo wiem z autopsji jak wygląda przesuwanie granic. ZAWSZE zaczyna się stopniowo, zawsze od drobnych sygnałów ostrzegawczych, które zaintereswana uparcie stara się ignorować lub tłumaczyć. teraz jest "tylko" sprawdzanie telefonu. Jednocześnie, w tle, rozgrywa się proces badania "co ona zrobi jak ja jej protesty będę ignorował". Naiwnością jest myślenie, że po przeprowadzce do niego on nagle stanie się innym czlowiekiem. W ogóle naiwnością jest liczenie na to, że da się zmienić doroslego faceta.

No i po swietach. Ciekawa jestem, czy oswiadczyny byly.

Chętnię dopiszę się do sytuacji ze swoim przykładem, może nie jest za późno. Mój poprzedni związek wlasnie w ten sposób wyglądal:) Mój facet było zaborczy, zazdrosny, łapał za mój telefon. Ale na początku mimo to był czarujcy jak cukierek. Wszyscy za nim przepadali po pół roku powiedział, że jedynym wyjściem to zamieszkać  niego wtedy on będzie mi ufał, a jesli nie to sie rozstjemy bo on nie moze tak żyć:)Co ja głupia zrobiłam? poszłam na to jak ostatnia kretynka. Krótko cieszyłm się sielanką. sprawdzanie zmieniło się w homonto, wieczne awantury i zakazy wyjscia gdziekolwiek. Jesli poszłam z kolezanka gdzies to on mnie znajdował i wyszarpywał na siłe. Za to sam bawił się w najlepsze. potem nie oszczedzał na mnie też swojej siły, żeby wytłumaczyć mi jak bardzo go ranie. Zaznaczam, żenigdy nic złego mu nie zrobiłam. Skonczyło sie na tym, że połknełam dużo tabletek  i probowałam zasnąć na zawsze. z tej swojej niemocy, dostałam depresji nie miałąm juz siły sie przed nim bronic. Jak uciekałam od niego to on mnie znajdował u mojej mamy i spowrotem "wproadzał". Chyba ktoś jednak z góry postanowił mnie palnąć w łeb. Tabletki zwymiotowałam z nerwów zaraz potem jak je połknełam. zmotywowałam cała swoja rodzine do pomocy, spakowała wszystko co miałam i uciekłam przed nim. jeszcze dzis odczuwam konsekwencje. Ale jestem nowym człowiekiem. A i też myslalalm, że matka jego dziecka, z która nie jest to głupia pinda która go wykorzystała:) Otóż nie.  Ratuj sie dziewczyno poki możesz.

Jakim by nie był trudnym człowiekiem to miłość nie wybiera i tego się trzymam !!! A dlaczego większość kobiet siedzi z nierobami, pijakami, damskimi bokserami ? Odpowiedzcie sobie same na pytanie .
Przeczytałam uważnie wszystkie komentarze i dziękuję za zainteresowanie moim problemem?! Ale wiem, że nie ma sensu tu wywlekać swoich spraw bo żadna z Was nie zna mojego mężczyznę i żadna z Was nie przeżyła z nim tyle wspaniałych chwil a wierzcie mi, że znając tego człowieka inaczej byście patrzyły na Jego "minusy"
Pozdrawiam

Autorko, kobiety Ci tu dobrze radzą. Trzy miesiące to jest nic, żeby poznać człowieka. Miłość może i jest nagła i mocna, ale nie powinna być SLEPA, szczególnie, że nie jesteś osobą bez zobowiązań. Jako singielka masz luz by eksperymentować, nawet w najgłupszy sposób, ale jako matka powinnaś wykazać więcej ostrożności. Poza tym pakowanie się w związek i mieszkanie razem z kimś, kto po tak krótkim czasie zachowuje się w sposób kontrolujący i zaborczy, też nie jest najlepszym pomysłem- chyba, że chcesz spędzić resztę życia przykuta do kaloryfera.

To, że niektóre kobiety nie odchodzą od toksycznych partnerów jest raczej dowodem na patologię i rozmiar przemocy fizycznej i psychicznej niż miłości. Wbrew temu co się w piosenkach śpiewa, prawdziwa miłość nie boli.

Dobrze piszesz Adam. Ale z doswiadczeniem zyciowym jest taki problem, ze gdy slyszymy o nim od innych to zawsze jestesmy madrzejsi, i w 100 procentach przekonani ze tym razem to inni na pewno sie myla. Coz Izabells zrobi tak jak zrobi.