Oto AntyReklama dla kobiet po przejsciach i nie tylko! :-( - Netkobiety.pl

W prawdzie mój narzeczony to moja pierwsza prawdziwa miłość,ale wiem że gdyby coś nam nie wyszło(czego oczywiście do siebie nie dopuszczam )nie mogłabym być z kimś innym.Jeżeli już bym była z innym (bo różnie się życie toczy)o pierwszej miłości nigdy bym nie zapomniała i nadal kochała całym sercem.Tak to już jest że ta pierwsza prawdziwa miłość zostaje w sercu i umyśle na zawsze.

Jeżeli mój facet (lub kandydat na takiego) opierałby zaufanie DO MNIE na podstawie tego co jakaś dziewczynka napisała gdzieś w internecie to niespecjalnie widzi mi się taki związek.
Takie osobniczki się zdarzają. Co więcej - one naprawdę tak myślą. To jest ich punkt widzenia, prawdziwy DLA NICH. Mężczyźni, którzy oceniają wszystkie kobiety na podstawie wypowiedzi niektórych z nich są równie marnymi kandydatami do związku jak ta zacytowana przez X77 oszołomka.

Bzdura z tym gloryfikowaniem pierwszej miłości.
Swojego pierwszego chłopaka poznałam jak miałam 16 lat, człowiek co ma wtedy w głowie, może nie tyle "pstro" co żyje trochę inaczej niż jak dojrzeje, przyjdzie mu coś przeżyć, albo i nie.
Pierwsze pocałunki, dla obojga, świadoma decyzja o współżyciu - też debiutowaliśmy oboje i choć wspominam to z miłym odczuciem bo "z sentymentem" to za dużo powiedziane to teraz śmiało mogę powiedzieć, że ja tego człowiek nie kocham od lat. Jest mi kompletnie obojętny.
Jak zamykam rozdział to zamykam.
I tak z biegiem lat doszliśmy, że chodzi nam o coś innego i w przyjaźni się rozstaniemy.
Życie mnie nauczyło, że nie można mówić "będę kochać na zawsze", "nigdy z innym" etc bo kto to wie co przyniesie los, na pewno będę się starała i zrobię wszystko by moje już teraz małżeństwo było zgodne i szczęśliwe.
A na samą myśl, że miałby być koło mnie na miejscu męża pierwsza miłość, albo któryś z eks to aż gęsiej skórki dostaje z przerażenia.

A autor wątku tak samo mało dojrzały jak historia, którą opisuje.

Zgadzam się na 100%. Pierwsza miłość, sentymenty dla mnie to rzecz zależna od uczuciowości człowieka, moja pierwsza miłość no tak pamiętam, mogę wspomnieć z uśmiechem, mówiłam że będę zawsze kochać, że zawsze będziemy razem ułożyło się oczywiście inaczej, ale ten związek stworzył moje motto - nigdy nie mów nigdy, nigdy nie mów zawsze. I tego się trzymam nigdy. Jak jestem w związku nie mówie że zawsze, że nigdy, ale staram się być szczęśliwa i czyniś partnera szczęśliwym to jednak nie jest pewnikiem,że na zawsze nasze starania wystarczą. Właśnie jak koniec to koniec, jeśli bym kochała dalej to nie chciałabym nowego związku, miłość lekarstwem na miłość ? Chyba nie, najpierw ochłonąć, pomyśleć, przestać kochać i dopiero. Na pewno są takie związki, bo kobieta boi się być sama, więc szybko szuka zastępstwa i wtedy powstaja takie sytuacje.

Co mogę na takie dictum odpowiedzieć?
Jedynie złożyć Tobie wyrazy współczucia.

I zaproponować zmianę spojrzenia na otaczający świat i osoby wokół. I zachęcić do unikania, jak ognia, generalizowania. I do wyrabiania sobie oceny na czyjś temat po poznaniu danej osoby. I do zrezygnowania ze stereotypowego myślenia, na każdy temat. 

Trochę dużo tych "jedynie" napisałam.

Poruszyłeś ważną, bardzo ważną kwestię: Nie wie czego chce. I zgadzam się z tym. Podobnie jak zgadzam się z Twoim stwierdzeniem, że takie jak ona pracują na opinię wszystkich kobiet. Ale nie o to chodzi, nie o stereotypy. Chodzi tylko i wyłącznie o to że nie można wszystkich wrzucać do jednego wora. W zapewnienia "Skoro Cię wybrała, to znaczy że Cię kocha" tylko głuki muszą wierzyć. Wszystko jest względne.

Gdyby coś wam nie wyszło to obyś już została SAMA. A jeśli następny partner będzie wypominał Twojego byłego - to będzie miał rację! Ale lepiej żebyś została potem sama, niż żebyś miała potem kogoś krzywdzić.

To jest patologia kochać kogoś z kim się nie jest, a wiązać się z kimś innym.

To już 10000^10 razy lepszy jest związek gdzie oboje się nie kochają a są ze sobą np. tylko dla seksu, niż związek gdzie jedna osoba bardzo kocha drugą zaś ta druga jest z tą pierwszą tylko "z rozsądku". To jest dopiero toksyczny związek!

I to już niezależnie czy to chodzi o kobiety czy o mężczyzn...

I jeszcze apropos do Zielony_Domek
Lepiej być niedojrzałym ale za to szczęśliwym niż odwrotnie.

Amen.

Z całym szacunkiem, Aniołku, ale bzdury gadasz Pierwsza miłość jest jak każda inna - pojawia się i przemija Nie kochałabyś całym sercem, nie byłaby to jedna jedyna, nie. Skończyło by się w końcu i zaczęło się coś nowego. Pierwszą miłość wspomina się tylko z sentymentem, czasem wstydem, ale jak się kończy to i uczucie się kończy, co oczywiście dla zakochanych jest nie do wyobrażenia

A co do postu Autora... to tak jak vinnga napisała, jakby partner miał mi ufać lub nie na podstawie jakiegoś postu na jakimś forum, to dziękuję bardzo...