Mój facet chce przerwy.... - Netkobiety.pl

Dlaczego zakładasz, że powinnaś coś zmieniać? Napisałaś, że miałaś ciężki, stresujący okres w życiu, to przecież się zdarza i nie mów sobie, że skoro on nie okazał Ci wyrozumiałości, to najlepszym wyjściem będzie zmiana swojego podejścia, bo tym samym w 100% usprawiedliwiasz jego zachowanie.
Układało Wam się i przechodzicie nagle kryzys, z którego Twój facet cichcem się wycofuje - to jest moim zdaniem o wiele większy problem, o którym warto byłoby porozmawiać.
Oczywiście, dobrze jest zdać sobie sprawę z tego, że własnych zmartwień nie powinien aż tak bardzo odczuwać nasz partner, ale pamiętaj, że masz prawo liczyć na oparcie w związku. Oraz na to, że kiedy już będziesz chodzić poddenerwowana, to znajdziesz w nim zrozumienie i nie będziesz się bała, że "może za chwilę znów poprosi o przerwę".
Nie zostawiłabym tej przerwy bez pytania, nad czym będzie się zastanawiał. Ponieważ macie wspólny kłopot, a przerwa w tym wypadku oznacza, że on będzie próbował ten problem rozważyć bez Ciebie - i nie jestem pewna, czy daje Ci to wtedy możliwość wyjaśnienia, że wierzysz w Wasz związek...

wiem, macie rację. On powinien najpierw ze mną pogadać. To jest ważne i o to mam żal. Ale prawda jest taka, że po prostu on milczał i to znosił cierpliwie. I przebrała się miarka. Może to wygląda na usprawiedliwianie jego zachowania, ale ja raczej staram się dostrzec ten błąd. To chyba nic złego,że chcę się zmienić- no bo "naprawianie" siebie to chyba doskonalenie... Poza tym mi się wydaje, że ta przerwa to nie "przerwa" w sensie dziś nie jesteśmy razem jutro może tak. My jesteśmy nadal razem.Ja tak to czuję. Ale yvette masz rację- sam się zastanawia. Dlatego napisałam mu o tym, że wiem już co zrobiłam nie tak, że chcę to naprawić i by pamiętał, że mi zależy... Wiem też, że liczy się bardzo ze zdaniem swojej siostry bo sa bardzo zżyci ze sobą. Wiem, że ona jest po "mojej" stronie, jeśli tak to głupio mozna nazwać. Dlatego liczę na to, że przedstawi mu drugi punkt widzenia. Ale wiecie, jeśli mi nie da szansy, to znaczy, że mu nie zależy. A jeśli da- wtedy porozmawiamy...

Witam kobietki! a nie pomyślałyście że on chce przerwy nie dla siebie a dla niej po to żeby przemyślała swoje zachowanie, może to taki typ człowieka że zamiast odstawiać pustą gadkę woli dać odczuć że z nią coś jest nie tak !

Ale Ty wiesz że wychodząc od niego zachowałaś się właśnie jak małe dziecko, a on teraz daje Ci do zrozumienia że postąpiłaś źle i wali z grubej rury chcąc przerwy.Niby taki prosty tok rozumowania, ale to są faceci nie zapominaj o tym

Jestes cudowna kobieta i to jest nie podwazalne dlatego powinnas zrozumiec ze faceci mysla zupelnie inaczej niz my. Jestesmy małostkowe, szczególowe rozdrabniamy sie ze wszystkim, a dla faceta to jest zbyt skaplikowane

Już tyle razy o tych przerwach słysze, że ja nie wiem co sie tym facetom dzieje, bo to częściej oni sieją taki zamęt! Kobieta (na ogół) albo zrywa albo próbuje przetwrać kryzys, chwilowe kłopoty ale ROZMAWIAJĄC. Te przerwy to według mnie taka ucieczka od kłopotów, bo jeśli teraz potzrebujecie od siebie odpoczynku, to co będzie za rok, dwa...?

Poza tym słusznie stwierdził facet w Cosmo, który odpowiedział na list babki z podobnym problemem: "tak naprawde to nigdy sie nie dowiesz, co on robił, kiedy Cie przy nim nie było i jak ten czas wykorzystał..."

Tak, ale to jest trudne. Z resztą wydaje mi się, że czasem trzeba jeszcze zaufać... Ja wiem, że to może mnie boleć jeszcze bardziej, ale w tym momencie nie będę zastanawiać się nad tym co to jest "przerwa". Nie zawsze to ma się wiązać z przerwą od wszystkiego. Raczej przerwa w kontaktach. I wiem, że dla niego raz mogę to znieść. Nie rozumiem tego, ale każdy jest inny. Dla niego mogę zaryzykować. Jeden raz... Mam swój honor.

Być może ale nie wszyscy. Wiem to po moich kumplach. Jedni się dziwią, inni mówią- poczekaj.

nieee.. no cośty. Przerwa mi przyniosła wiele wniosków. Mam nadzieję, że jemu też. Jeśli nie, lub tlyko wniosek o rozstaniu to też tudno. Dam sobie radę:) ale jeśli sie ułoży- to zaznaczę, że nie ma takiej drugiej opcji. Raz-ok, ale u licha, zachowujmy sie jak dorośli:) Staję na nogi:) Na spotkanie się ubiorę ładnie i pójdę tak by wiedział, że może mnie stracić. hah nie dam po sobie poznać, ż emnie to boli. Tak jak wtedy gdy chciał przerwy.:)

wiecie co, on mi nawet nie złożył życzeń... dziś.. nawet nie odpisał z podziękowaniem za swoje(on miał imieniny wczoraj). Poprosiłam o spotkanie z resztą... a on milczy. Wiem, że to już koniec bo taki ktoś jak on nie zasługuje na nic. Tylko to tak strasznie boli, że zaufałam mu, wierzyłam w to co mówi.. A on mnie tak karze jakbym zrobiła coś strasznego. Nikt nie zasługuje na takie traktowanie. Myślałam, że on jest inny. Zostawił mnie bez słowa... jak 16 -latek. To prawda- kamienie nagrzewają się tylko od zewnątrz...

miałam podobnie.. też ze mną nie rozmawiał tylko jak coś to "przerwa".. wiem jak strasznie się czujesz... D. zerwal ze mna w poniedzialek mowiac mi ze mnie nie kocha.. okropne uczucie.. ale wczesniej mielismy kilka przerw i na "jakis czas' pomagały.. teraz żałuję że nie pogadaliśmy poważnie o tym.. bo jest już za późno.. wtedy ta przerwa mogła coś dać a teraz... ;/
;* ;* ;*

oczywiscie ze ucieczki... ale jak sie kogos bardzo kocha to.... ciezko tak odrazu sobie uswiadomic koniec... i zamknac za soba drzwi, zreszta zawsze jest szansa, zawsze

ale czasem sa sytuacje ze kazdy z nas sie gubi... i znam pary ktore przetrwaly... wlasnie bede bawic sie na ich weselu... 4 lata im to zajeło... az wreszcie udalo sie... wiem ze rozmowy sa wazne ale czasem warto odejsc na bok i przemyslec zeby wiedziec na czym sie stoi i czego sie pragnie

pieknie ze pokazales na swoim meskim przykladzie... wlasnie faceci jak sa rozdarci robia sobie przerwe zeby wybrac... juz tak macie:)

zazdroszcze ci... ale nie zawsze zycie jest dla kazdego łaskawe, sytuacje, ludzie, rodzina... wiele czynnikow nakladajacych sie naraz
nie ma chyba reguły na takie sytuacje

bardzo miernym... kobiety inaczej jednak kochaja...

wiem ze kochacie, a o presji to juz słyszałam wiele razy, tylko czemu najpierw facet tak bardzo chce wspolnego zycia a po roku nagle zaczyna sie zastanawiac nad wszystkim? bo okazalo sie ze nie jest rozowo, ze pojawily sie problemy i nagle jak trzeba cos postanowic to ogon pod siebie i ucieczka... i udawanie ze sie mysli, zastanawia... jak długo tak mozna? albo sie kgos kocha labo nie...

ja to powiem na koniec: nie rozumiem facetow, niestety... i zakazdym razem jak probowalam to i tak słyszalam : i tak nie zrozumiesz, ja jestem biedny i nieszczesliwy, musze sie odnalesc a ty sobie siedz i czekaj... przerabiam to na wlasnej skorze... czekam a on?...amen

Numenorian, a ja muszę przyznać, że bardzo polubiłam Twoje posty. I potrafię zrozumieć Twój punkt widzenia, mimo bycia "po drugiej stronie barykady". Zgadzam się z tym, że ludzie dokonują pewnego bilansu i decyzja o tym, czego się oczekuje, a czego zaakceptować u partnera się nie da jest jedną z trudniejszych. My, drogie kobietki, przecież też tak robimy - ile to razy na forum pocieszamy jedna drugą "Dobrze, że teraz, bo co by było, gdybyś za niego wyszła?".

W 100% zgadzam się też z porównaniem do hosteli przy drodze - jest wielu ludzi, którzy będąc w związku z X zarzekają się, że nie mają w planach ożenku, że to nie jest ich pora, po czym pół roku po zakończeniu relacji stają na ślubnym kobiercu z Y. Można było? Tak, ale podświadomie się czuło, że nie z tą osobą.

"Prośba o przerwę" jest pewną sytuacją, w której my także powinnyśmy dokonać wyboru. Nie każda z nas chce być odstawiana na półkę, gdy coś się nie układa - tutaj właśnie mój instynkt samozachowawczy podpowiadałby mi, że takie sytuacje mogą się powtarzać. A ponieważ każda z nich jest bolesna, zastanowiłabym się, czy chcę przeżywać takie rozterki, huśtawki, wahania nastrojów - czy chcę cierpieć w niepewności.
Konkluzja: nie czekam. Ale to ja.

Witam.
Jeżeli chodzi o " przerwy" w związku to jedno jest pewne.......facet szuka nowej kobiety....jeżeli sie kocha to nie ucieka sie od problemów....Mój mąż pare lat temu stwierdził że musimy sie rozstać na jakiś czas....więc zgodziłam sie bo mieliśmy ciężki okres......a po pewnym czasie okazało sie że facet poprostu chciał wolności....zaczeły sie imprezy ...panienki....poprostu facet emocjonalnie zwichnięty.....sam nie wie co chce.....ale moim zdaniem jeżeli dochodzi do tzw. "przerw" to znaczy że z naszego związku wcześniej czy póżniej nic nie bedzie.

Przerwy nie rozumiem ale jestem w stanie zrozumieć, że po kłótni jedna ze stron może chcieć zaszyć się gdzieś i wszystko przemyśleć. Ja tak mam - że potrzebuję wtedy pojechać do mamy, usiąść sama w ogrodzie i zastanowić się czego sama chcę dalej.

Jeśli jednak przerwa w wypadku november trwa już ileś tygodni a chłopak się do niej kompletnie nie odzywa nawet pół słowem... to chyba pomału przestaje już być na co liczyć. Szczęście w nieszczęściu takie, że jeszcze trochę a dziewczyna całkiem o nim zapomni, a jak on się odezwie (łaskawie!) po miesiącu czy dwóch to mu powie aby się bujał... i tyle.

Numenorian, masz rację, może tak byś, że facet miał dylemat.(piszę w czasie przeszłym bo dla mnie to już koniec). Ale to był pierwszy problem jaki sie pojawił w naszym związku. I ostatni. Dla mnie jest jasne, że należy rozmawiać, kiedy coś nie jest w porządku. Dzielę wady na takie, które się akceptuje i takie, o których się rozmawia(by coś poprawić). Pierwsze oczywiście normalnie wkurzają, ale nie mogą być przyczyną rozpadu związku, bo dla mnie to wynika też z akceptacji kogoś. Niestety nie wszystko da się zmienić na lepsze, bo charakter też wchodzi w grę. My byliśmy ze sobą pół roku, ale mówiliśmy sobie "kocham" dlatego wiedziałam, że zanim coś się stanie, pogadamy. Ja będąc z nim na prawdę się starałam i wierzcie mi- jego ważne powody mogła rozwiązać jedna rozmowa. Ale J. strasznie się trudno otwierał. Powiem tyle: zaskoczona byłam i bolało bardzo, że potraktował mnie w ten sposób. Odradzam "przerwy". Teraz wiem, że on nie chciał już rozmawiac o niczym. Kiedy prosił o przerwę wiedział, że już się nie spotkamy. A ja się łudziłam... On mnie nie mógł kochać. Rozstanie gdy się kocha jest możliwe... ale po próbach, rozmowach... walce. A nie tak sobie.

U mnie nie będzie już finału szczęśliwego. No bo jak mam interpretować brak odzewu z jego strony? Prosze o spotkanie, bo milczenie nie ma sensu a on nic. Z resztą pisałam o tym gdzieś wcześniej. Zbieram się do kupy. Żałuję tylko wszystkich słów. Czasu. Zabrał mi nawet dobre wspomnienie o sobie. Dla mnie to jak sen.

To jest tak, że ja nie chciałam z niego wyciągać nic. Nie wypytywałam o byłe związki. Ale w rozmowach mimochodem gdzieś padały jakieś słowa: jak widzę przyszłość, że on wie, że trzeba się docierać, pracować nad związkiem... I wtedy się cieszyłam. Czułam, ze to dojrzały facet, z którym wzajemnie będziemy się wspierać... być. Zaniepokoiło mnie raz gdy powiedział, że zostawił kiedyś dziewczynę bez słowa bo "chrumkała jak prosiak" jak się śmiała. Wkurzyłam się i skomentowałam to odpowiednio. Ale on zaraz dodał, ze był wtedy głupi... I te powody, dla których mnie zostawił są takie same jak "chrumkanie".
Nie sądziłam, że to sie tak zakończy. Kilka miesięcy temu były takie sytuacje po których ja miałam dość. Ale choć jeszcze byłam bardzo zdystansowana i rzeczywiście łatwo byłoby powiedzieć papa, zaczęłam rozmowę. Nic nie dała. Zrobił to samo. Dałam mu 2 szansę. I wtedy powiedział tylko, ze nie chce bym się tak czuła przez niego i, że mu zależy. Wtedy uwierzyłam, że być może jest mu trudno mówić o uczuciach, ale jak będzie coś nie tak to powie o tym. heheh ale byłam głupia;D Już nie rozpaczam. Nawet epitetów mi szkoda:)

nic nie pisałeś o zdradzie ale podałam tylko przykład wymówki co do "męskiego instynktu". Mam zupełnie inne podejście co do zalegalizowania związku czy nawet życiu "na kocią łape", bo jeśli mam zamiar zdradzić / zdradzam / zdradziłam to kończe związek a nie ranie drugiej osoby tłumacząc sobie, że moje małżeństwo czy związek to porażka...

nie mówie wcale, że rok to dużo, bo na przestrzeni całego życia to kropla w morzu, ale kumo chodziło raczej o to, że facet po roku zaczął szukać ucieczki, bo zaczęły sie problemy, które przecież żadnej pary nie miną... Co innego gdyby chciał sie rostać i spojrzał prawdzie w oczy mówiąc kobiecie jak jest i że nie chce z nią być.

Masz racje i dlatego trzeba bardziej patrzeć na czyny niż słowa (sama wiem, że to trudne), bo co z tego, że mówi "kocham" skoro tak łatwo sie poddaje... Takie kryzysy i problemy w związku pojawiają sie chyba po to, żeby wyłuskać partnerów zaangażowanych w związek równie mocno, także przynajmniej wiesz na czym stoisz

Zgadzam się całkowicie z Numenorianem (masz trudny nick tak na marginesie )
Doskonale przedstawił on rozumowanie faceta w takiej sytuacji.
Ja przekonałam się na własnej skórze jak ciężka to sytuacja dla obojga partnerów.
I wiem też jedno - nigdy więcej takich rozwiązań.... bo ból jest straszny i psycha siada kompletnie.

Właśnie też tego nie moge pojąć...

jak sie chce znalezc powód to sie go znajdzie, bo jak wiadomo dla chcącego nic trudnego no i właściwie wtedy każdy powód jest dobry...

November, wlasnie na tym polega problem w takiej sytuacji ze odpowiedzi na pytanie o przyszlosc zwiazku facet nie szuka (bo nie znajdzie) w rozmowie z partnerka (jakkolwiek irracjonalnie to brzmi) , a  wylacznie w swoim sercu i glowie. Wszystkie argumenty za i przeciw juz dawno znalazly miejsce w jego glowie. Jego reakcja na Twoje przesycone zmyslowoscia zachowanie i glos jednoznacznie sugeruje, ze on tak naprawde nie wiedzial jak powiedziec to co jest w takiej sytuacji najtrudniejsze. Tak , faceci naprawde nie sa zrobieni z kamienia i zwlaszcza w takich sytuacjach sa zupelnie bezradni gdy trzeba ubrac w slowa mysli z jakimi sie nosza od jakiegos czasu.
Nawet gdy konczymy zwiazek, zawsze pozostaje w nas czesc tej kobiety z ktora sie rozstalismy, bo piekne chwile i wspaniale aspekty bycia razem pozostaja na zawsze wyryte w naszej psyche. Poza tym trudno nam ocenic jakie zachowanie w takiej sytuacji bedzie najbardziej stosowne. Mysle ze po czesci boimy sie emocjonalnosci kobiet, byc moze liczymy ze to partnerka na podstawie naszego oschlego i zdystansowanego zachowania dojdzie do wnioskow jakie nam samym trudno wyartykulowac.. Tak mi sie wydaje.
Nie wiem ktory raz , ale znowu podkreslam ze nikogo nie usprawiedliwiam bo oczywiste jest z punktu widzenia kobiety jasne postawienie sytuacji , no ale na tym polega wyjatkowosc sfery uczuc i emocji ze racjonalne rozwiazania rzadko sa tym co pierwsze przychodzi do glowy.

Najwazniejsze ze masz to juz za soba i mozesz isc dalej.

Pozdrawiam

November, mysle ze Twoje wnioski sa niestety sluszne.. Jesli facet zachowuje sie tak jak zawsze (nieskrepowany kontakt fizyczny) , a chwile pozniej prosi o przerwe to jest niepowazny.  Przerwa nie polega na bezwzglednym nieodzywaniu sie przez nieokreslony okres czasu gdyz jest to nieludzkie to partnerki ktora czeka na "wyrok". Wydaje mi sie ze wystapila zasadnicza roznica w stopniu zaangazowania sie Was obojga. Rozstanie sie jest najzdrowszym rozwiazaniem.

Dobrze ze dalas sobie z tym spokoj, szkoda czasu i zycia. Time to move on.

Pozdrawiam

Witam wszystkich. Mam podobny problem Jestem z chłopakiem prawie 4 lata ostatnio nie układało się za dobrze między nami, mam bardzo trudny charakter, bywam zazdrosna i robię problemy z byle czego... nigdy nie chciałam taka być i zawsze starałam się to w sobie zmienić ale jakoś mi to nie wychodziło. i cierpiał na tym nasz związek. ostatnio robiłam się coraz gorsza i za każdym razem obiecałam że się zmienię ( że nie będę wkurzała się np. o to że nie może wyjść ) wiem jestem beznadziejna ( jak można się o takie coś wkurzać ) i ostatnio powiedział mi że on mi już nie może zaufać jak mówię że się zmienię bo wie  że dalej będę robiła to samo. i powiedział mi że mnie kocha i nie chce się rozstać ale żebyśmy sobie zrobili tygodniową przerwę na zastanowienie, że musi sobie przemyśleć kilka spraw których nie jest pewien ja Go bardzo kocham i wiem że on mnie też ale boję się że może on jak się zastanowi przez ten tydzień dojdzie do wniosku że nie chcę być ze mną ...Że po co ma być z dziewczyną która się ciągle o coś wkurza i robi problemy i go kontroluje Tego się najbardziej boję.ja nie chce być taka i nawet teraz postanowiłam że się zmienię. Szanuje jego decyzję bo wiem że on potrzebuję chwili spokoju ode mnie tylko wiecie jak to jest czekać i martwić się. Mam też nadzieję że po tym tygodniu spotkamy się i będzie naprawdę lepiej między nami . Ja sobie wszystko przemyślę moje zachowanie i to co robiłam. powiedzcie mi czy on chce ze mną zerwać ??? dlaczego akurat tak musiało być ? czy chłopak chcąc przerwy ma już naprawdę wszystkiego dość czy istnieję jeszcze jakaś szansa żeby wszystko było dobrze ??

Trudno chyba jednoznacznie na to pytanie odpowiedzieć, to zależy od związku i od tego czy chcecie go ratować, chociaż efekt nie jest nigdy pewny(tu na forum większość z historii, które czytałam kończyły się rozstaniem, ale bywały i takie że ludzie do siebie wracali już na stałe). Ja mogę Ci tylko powiedzieć na swoim przykładzie, że mój chłopak również wpadł na taki pomysł(chociaż u nas to już bardziej skomplikowana sytuacja była), ja jednak nie byłam gotowa na zerwanie kontaktu(pomimo tego, że formalnie ciągle byliśmy w związku) i chociaż się nie widywaliśmy to codziennie rozmawialiśmy przez telefon, dopiero po pewnym czasie odpuściłam na kilka dni, on też nie dzwonił i po tych paru dniach powiedział mi, że sam miał zadzwonić(wyprzedziłam go o jakieś 2h z tego co mówił) i że bardzo się ucieszył jak mnie wreszcie usłyszał, potem doszłam do wniosku, że co to za związek bez widywania się(nie powiem, że nie pomogły mi w tym posty Dziewczyn tutaj), i że mało prawdopodobne iż ta przerwa pomoże mu podjąć jakąś decyzje(miał wątpliwości co do swoich uczuć) więc zdecydowaliśmy(ja wyszłam z inicjatywą) że będziemy się spotykać i powoli budować na nowo nasz związek i zobaczymy gdzie to nas doprowadzi. Tak więc na dzień dzisiejszy jesteśmy na etapie "budowania", a ta przerwa, ale jedynie w sensie niewidywania pomogła w tym, że przy spotkaniu mogłam już z nim swobodnie rozmawiać. Niemniej jednak podczas niej stałam się bardziej czujna i zaczęłam go sprawdzać i dzięki temu odkryłam parę jego kłamstw, które trochę inne światło rzuciły na niego jako faceta(w czasie tej przerwy zaczął rozwijać kontakt z jedną z koleżanek, która jak później się okazało się z kimś spotyka, ale on o tym wcześniej nie wiedział, cały czas twierdził że dla niego to tylko koleżanka i pisał do niej na gg okłamując mnie, że tego nie robi, a ja miałam przeczucie, że jeśli tego nie utnie to nie wiadomo w którym kierunku to pójdzie).

Nie znam Twojego faceta, ale być może i u niego chęć tej przerwy wynika z tego, ze zaczął mieć wątpliwości co do swoich uczuć, a może chce tylko dać Ci nauczkę za Twoje zachowanie i pokazać, ze jeśli się naprawdę nie zmienisz to wtedy Cię zostawi? Po tym tygodniu powinnaś się z nim spotkać i szczerze porozmawiać, i jeśli powodem jego zdenerwowania jest Twoja zazdrość to spróbujcie znaleźć jakiś złoty środek, i nie obiecuj że zmienisz się o 180 stopni, bo skoro nie potrafiłaś tego zrobić przez te 4 lata to teraz też Ci to nie wyjdzie, a nawet jeśli się uda to pewnie na krótko i on gdy wrócisz do swojego zachowania może poczuć się oszukany i wtedy Cię zostawi. Postaraj się wypracować z nim jakiś kompromis, że np. nie będziesz mu robić awantury ani go wypytywać jak gdzieś wyjdzie z kolegami(jeśli będzie Ci przeszkadzać, ze byłyby w ich gronie koleżanki to mu to powiedz jasno, że to Cię rani i jeśli Cie kocha to powinien to uszanować; no ale nie wyrzucaj mu jeśli któryś kolega przyprowadzi swoją dziewczynę) tylko niech wcześniej Cię uprzedzi, że gdzieś wychodzi(a jeśli to będzie spotkanie spontaniczne to niech wyśle sms'a że spotkał tego i tego i idą na piwo), i Ty zachowuj się w ten sam sposób. A jak wróci z tego spotkania to nie zmuszaj go do zdawania szczegółowej relacji, możesz ewentualnie zapytać czy spotkanie się udało i nic więcej. Przynajmniej mnie się wydaje takie rozwiązanie lepsze od kolejnych obietnic, których i tak prawdopodobnie nie dotrzymasz.

możemy:) tylko ja za moment wychodze i będę w domu dopiero wieczorem:)

Droga LENAA, forum jest do publicznych wypowiedzi, a nie przenoszenie sie na kontakt mailowy.
Poza tym, ja jestem w przerwie zwiazkowej od wrzesnia zeszlego roku, a Ty sie martwisz o tydzien?