Nigdy nie rozmawiałam o tych sprawach z rodzicami... - Netkobiety.pl

No właśnie, dlaczego powiedziałaś o tym rodzicom? U mnie w domu przez 22 lat nie usłyszałam słowa "sex", również jest to temat tabu... dlatego nie wyobrażam sobie rozmawiać na ten temat z rodzicami.

Ja o seksie z mamą odważyłam się rozmawiać normalnie gdy poznałam mojego pierwszego chłopaka, narzeczonego, a w rezultacie męża (tata zmarł nim poznałam Damiana więc z Nim nie miałam okazji o tym pogadać- w ramach rozwiania wątpliwości).

O seksie u Nas w domu też nie rozmawiało się jakoś nagminnie, ale nie była to też rzecz, której należałoby się wstydzić. Oczywiście w granicach dobrego smaku.
Mamie mogę powiedzieć dosłownie wszystko, nawet to jak przyjemnie było ostatniej nocy i że dlatego właśnie chodzę taka zadowolona.
Pewnie myślicie, że to jakaś abstrakcja, albo że to wręcz obrzydliwe, że mówię mamie takie rzeczy, ale u Nas szczerość i brak wstydu między sobą- w rodzinie to rzecz naturalna.

Jeśli Twoi rodzice nie chcą o tym z Tobą rozmawiać, to daruj sobie. Ludzi "starej daty" ciężko jest zmienić i wątpię, aby nabrali ochoty na intymne zwierzenia.
Musisz znaleźć innego towarzysza rozmów. Kogoś z kim będziesz mogła pogadać o najsprośniejszych rzeczach, jakie zrobiłaś bez zbędnych komentarzy i grymasów na twarzy.
Szkoda, że nie możesz być szczera z rodzicami w takich kategoriach jak sex. Jest to nieodparty element życia i choćby człowiek chciał, to nie powstrzyma się od mówienia o tym. A czemu? Bo to normalne!
Bynajmniej dla mnie i mojej mamy.

Ps. Może spróbuj porozmawiać sam na sam z mamą. Jak kobieta z kobietą. Trochę delikatnej, ale naświetl jej sprawę.
     Może gdy zobaczy, że szukasz w Niej wsparcia to Ona właśnie Ci je okaże...

Myślę, że wśród kobiet 30+ to raczej mało która z rodzicami o seksie rozmawiała... Myślę, że najbliższa rozmowy o seksie byłam, kiedy moja matka stwierdziła"No, tylko żebyś jakiegoś głupstwa nie zrobiła"

O seksie to się rozmawiało z koleżankami, kolegami i ostatecznie z siostrą a wiedzę z gazet i książek zdobywało

Czy przypadkiem nie jesteś moją siostrą?

No, a Autorka zniknęła z wątku

Witam w klubie jakbym słyszała swoją mamę heh ;p

Wpłynął na mnie tak, że w ogóle się nie zwierzam rodzicom, nie opowiadam mamie, że się zakochałam, że byłam na udanej randce, że się pokłóciłam z chłopakiem/koleżanką. Nie mówię jej nic. Ale tak jest chyba lepiej dla mnie - bo gdybym się zwierzyła "Mamo, nie wiem co mam robić, ma problem", to na wstępie usłyszałabym "Dziecko nie takie problemy ludzie mają" itd.

U mnie też było ciężko w tym temacie.
Mama z burakiem na twarzy uświadamiała mnie, co to jest miesiączka i jak to wygląda....
A przed pierwszą wizytą u gina, gdy jej powiedziałam że się wybieram (miałam 18 lat), ona mnie "uświadomiła" tymi słowami:

"zależy od tego jak jesteś, tak Cie będzie badał"......i nic więcej!

Pamiętam to zdanie do dziś!

Totalna porażka. Do dziś mam dystans i opory, żeby sie mamie zwierzać z czegokolwiek. Zawsze zazdrościłam mojej koleżance, ze ma z mamą zupełnie inne układy.

A moich braci uświadamiała, przez przekazanie im książki Wisłockiej "Sztuka kochania". Dla mnie była zakazana, tak jakby seks mnie miał w zyciu nie dotyczyć.

Czy zaszkodziło? Na pewno było ryzyko, że o seksie, dojrzewaniu i relacjach damsko-męskich dowiem się w nieodpowiedni sposób, wulgarny, wypaczony.
I, że to może wpłynąć na sposób postrzegania intymności jako na coś zakazanego, złego.

Jakoś dałam radę

Mnie też przeokrutnie nie zaszkodziło, ale troche żal, że nie mamy ze sobą aż takich dobrych relacji...