problemy z chłopakiem - za bardzo ulegający i pomocny o dobrym sercu - Netkobiety.pl

nie ma chyba żadnego większego problemu między wami i powinnaś się cieszyć, że masz takiego dobrego chłopaka, zauważ, że są o wiele gorsi ma swoje wady jak każdy, które ci przeszkadzają ale musisz zrozumieć, że w każdym coś tam ci będzie przeszkadzało i chyba musisz z nim poważnie pogadać a jak nic się nie zmieni to zaakceptować go takiego jakim jest

Problem tkwi w tym że rozmawiałam z nim wielokrotnie co bym chciała zeby on w sobie zmienił. Prosiłam żeby otworzył sięi rozmawiał ze mną o wszystkim, mówiłam że wogóle nie rozmawia o nas, nie podejmuje żadnych króków żeby to zmienić a ja vbardzo bym chciała bo nie weim czy on teżchce czy go może coś blokuje może nie jest tego pewien ale on zawsze odpowiada mi że jest pewien iż ze mną chce spędzić całe życie i że nie powinnam tak siędenerwować tym iż pomaga bratu. Jak go zapytałam a nie mógłbyś pomagać mu w tygodniu kiedy masz wolne tylko wtedy gdy ja mam zawsze wolne weekendy a on nie , jego brat też ma tylko wolne weekendy,  w tygodniu i tak się nie widizmy więc wtedy i brat byłby zadowolony i mój chłopak i ja.Przecież to jego brat ma problem i potrzebuje pomocy w remoncie a więc powinien siędostosować do osób które chcą jemu pomóc i mógłby wziąć sobie wolny dzień w tygodniu, wtedy by mu pomógl. No albo po prostu wieczorem po pracy zrobiliby coś razem i każdy byłby zadowolony. Ja chcę z nim spędzać każdą wolną i chwilę i on mi mówi że też więc po co jedzie pomagać w weekendy.  Jeśli ja np. kiedyś wyjechałam do rodziny na weekend na samym początku naszej znajomości to go pytałam czy też pojedzie ale on nie chciał bo nie zna ludzi itp. Przecież jak sięchce spędzać z kimś chwile to czemu ja bym miała nie jechać jakby on chciał. Z chćecią bym to zrobiła. No ale to było na początku więc nie ma tragedii ale i teraz już jestem zaangażowana w ten związek i szczerze mówiąc dzisiaj zrobiło mi sięprzykro jak on w  środku dnia otrzymał telefon od brata potrzebującego pomocy i po prostu nie słuchał mnie że ja bym chciała z nim spędzić dzień, że brat może poczekać np do następnego tygodnia, przecieżto że jest na miejscu nie oznacza że na każde zawołanie ma jechać. P{rzecież może mu grzecznie odmówić, powiedzieć że w dniu dzisiejszym jest to niemożliwe bo już ma zaplanowany dzień. ja może i nie weim co to znaczy brat chociaż mam ddwóch ale nie dogadujemy sięza bardzo z sobą. Też nie miałam cudownego życia i chcioałabym żeby mój chłopak był cały czas przy mnie..  dlaczego on traktuje brata za najważniejszego a ja zostałam zepchnięta na drugą pozycję. On mnie też nie potrafi zrozumieć i powiedział : jak mam możliwość to czemu mam nie pomóc bratu? wszystko można zrobić , i pomóc bratu i innym członkom rodziny, znajomym ale nie na każde zawołanie wtedy gdy jest na miejscu w jednym, mieście . Na pewno nie pojechałby do nigo jakbyśmy mieli wyjazd czy jakąś imprezę - a przynajmniej tak mi się jeszcze nie zdarzyło ale kiedy znajdują sięw tym samym mieście co i my i spędzamy taki luźny dzień po prostu bez imprez spotkać to na zawołanie brata on jedzie.  Ja mam wolne tylko weekendy i tylko raz w tygodniu widuję sięna cały dzień z moim facetem i aż mnie nerwy biorą jak mogłabym się z nim nie widzieć. ToRozumiem jakby kcoś sięstało z jego bliskimi wtedy wiadomo że musi jechać . To bardzo trudne dla mnie pogodzenie sięz takim problemem.

jakie tu by było najlepsze rozwiązenie tego problemu? jak ja mam  reagować na to że on jedzie w weekend kiedy tylko wtedy mam wolne pomagać robić remont? ? Teraz jeszcze nie jesteśmy małżeństwem więc nie jesteśmy przywiązani też i dziećmi ale ja go kocham i nie wyobrażam sobie życioa z innym chociaż często siętak mówi a portem jest następny i następny.... no chciałabym z nim być alez drugiej strony jeśli mu pozwolę na wsyzstko towcale nie będzie  słuchał tego co mi siępodoba a co nie i będzie nadal robił po swojemu.  Ciężko będzie mi go zmienić  bo ten typ już tak ma ale co zrobić żźżeby sięz nim nie rozejść ale zmienić choć trochę to jego zbyt dobre serce. . Ja mu kazałam wszystko przemyśleć, zastanowić sięczy chce być ze mną i wtedy przyjmuje moje zasady bo we innym przypadku sięnie dogadamy i będziemy tak często sprzeczać, czy chce zmienić swoje postępowanie i żeby się odezwał tylko wtedy jak podejmie decyzję iż jesrt w stanie zaakceptować moje wytyczne a przynajkmniej po częsci , zawsze można iść na jakiś kompromis. Napisałam że daję mu dużo czasu na zastanowienie, tyle iel będzie epotrzebował miesiąc pięc rok albo  więcej. Już kilka razy się troszkę kłóciłam z nim o to że nioe ja najważniejsza jestem z jego sercu skoro tak postępuje ale on twierdzi że to ja jestem najważniejsza i jak mu pisałam żeby się zastanowił to on przyjeżdżał do mnie i  mówił że mnie kocha ale jak ma czas to pomaga beratu. on jakby myśli że czego by nie zrobił i jak często by pomagał to ja i tak będę z nim - bo tak między nami powiem wam że to się zgadza ale ja mu tego nie mówię, nie chcę żeby wiedział że wszystko mu można a ja i tak go przyjmę. ale potem chwila minęła a my ddalej byliśmy ze sobą jakby nigdy nic , dopuki nie pojawił sięproblem brat . i na nowo marianowo więc dałam mu ultimatum i powiedziałam że teraz na poważnie mówię , daję ci czas na zatanowienie i nie przyjeżdżaj do mnie dopuki sam tego nie przemyślisz. Myślicie że to coś może zmienić?

Dziękuję bardzo za dobre rady, wsparcie duchowe, to jest podbudowujące . Zawsze staram sięzrozumieć chłopaka ale emocje też często biorą górę i za szybko siędenerwuję jak coś idzie nie po mojej myśli. Jakie to wszystko trudne . żeby on był jeszcze rozmowny, przytulił mnie i wytłumaczył na spokojnie co on o tym wszystkim myśli, żeby był otwarty i jakoś tak podszedł mnie z dobrej strony a on taki dobry chłopak ale nie do końca wie jak sięw tym odnaleźć a czasami myślę sobie dlaczego on nie może zachować sięjak prawdziwy facet i właśnie okazać mi tą miłość. Teraz byliśmy na urlopie i znowu poszło o brata ale już mniejsza o niegho. Nie odzywaliśmy się do siebie przez pół dnia, spacerując i ty wyobraź sobie że on nie potrafił załagodzić sytuacji. PÓŁ dnia łaziliśmy i bez słowa. tylko zapytał gdzie idziemy,. Potem weszłam do sklepu po wodę bo były niesamowite upały i wyszłam to nawet mnie nie zauważył więc stwierdziłam że pójdę sobie i nic mu nie powiem. zdążyłam z 10 minut przejść i zadzwonił o mnie zapytał gdzie jestem , więc mu powiedziałam i przyszedł zapytał dlaczego nie podeszłam do niego. Na to ja mu że nie czuję się na tyle tobie potrzebna żebym ci mówiła bo ty nawet nie potrafisz ze mną rozmawiać i rozwiązać problemu, zawsze ja to robię i zawsze dzięki mi sięgodzimy. Szliśmy dalej a  on nic ani słowa, więc doszliśmy do lodziarni  i stwierdziłam że zatrzymam się i postoimy trochę, może w końcu zacznie ze mną rozmawiać. Długo nic aż w końcu zapytał mnie czy chcę loda albo gofra a ja mówię a ty co chcesz?? a on nie wie, może loda . To ja znowu do niego  a może coś innego bym chciała a on pyta coś słodkiego?? a ja mówię nie, nic słodkiego , pomyśl co ja mogę chcieć. i  strzelał to loda to gofra to coś rtam a ja mówię w kóńcu że widzę że nie jest domyślny a ja chcę pogadać  więc do niego może byśmy porozmawiali. ty byś tak siędo mnie nie odzywał przez cały dzień? a on że nie,  przecież sięodzywałem pa ty coś tam odpowiedziałaś albo nic. a ja mówię do niego skoro mamy problem i jesteśmy skłóceni to ty sięmnie pytasz gdzie idziemy i tak ma wyglądać rozwiązywanie naszych problemów?? A on na to no nie. więc ja czekam i czekam i dalej stoim aż się domyśli co facet powinien zrobić. on dalej nic i pyta cto loda chcesz czy gofra a jamówię nic z tych rzeczy a czy ty sięnie domyślasz? czy ty nie wiesz co w takich chwilach trudnych dla związku powinien zrobić facet? a on że nie. wyobraż sobie że po prostu miałam ochotę siępopłakać i w oczach stanęły mi łzy tak troszkę w końcu pocałowałam go i zapytałam czy to tak trudno zrobić ? pocałowaźć, przytulić to takie trudne? często po prostu to by wystarczyło , Pojawiły mu sięłzy , ja już sięodgniewałam na niego bo nie potrafiętak długo sięgniewać. ehhh on nigdy nie miał dziewczyny, ja jestem jego pierwszą , no nie wiem może to dlatego on jest taki nie obcykany w tych sprawach????  fakt jest taki że jak sięnie odzywamy to zawsze za mną będzie chodził, nigdy nie pójdzie w drugą stronę a ja żeby mu pojkazać jak powinien zachować sięfacet to idę i mam nadzieję że on w końcu zrozumie ehhh

Nmzc. Po to tu rozmawiamy, zeby bylo Ci troszke lepiej i zebys miala szanse sie wygadac Nie dziwie Ci sie ze sie poplakalas!! Ja zareagowalabym dokladnie tak samo!! wydaje mi sie, ze podobnie jak ja, nalezysz do wrazliwych osob.. Twoj chlopak tez tylko on dusi wszystko w sobie. Wiesz szlag by mnie trafil, i tez bym sie tak wkurzyla w tej sytuacji na urlopie. Ale jednego sie w zyciu nauczylam: facetowi trzeba powiedziec wprost. Bo oni naprawde nie rozumieja takich rozmow gdzie w gre wchodza uczucia. Bardzo dobrze ze mu powiedzialas wprost ze oczekujesz od niego w sytuacji konfliktu tego zeby ten konflikt rozwiazac, pogadac, przytulic. Powtarzaj mu to! Ale powiedz mu to tez w sytuacji, gdzie sie nie klocicie bez emocji. On chyba nie zostal nauczony jak konflikty sie rozwiazuje w zwiazku. Pewnie myslal ze kupi Ci loda, gofra i nie bedziecie wracac do tego tematu, to sie samo rozwiaze. Ale dobrze ze Ty jestes inna. Mam nadzieje ze nauczy sie tego od Ciebie, bo nie mozna tak przejsc do porzadku dziennego jak gdyby nigdy nic..

denerwuje mnie też że któregoś dnia cały dzień go nie było ( remont u brata) jestem typem zazdrośnicy i jak ktoś ma coś mojego albo co ja bym chciała mieć to po prostu mnie wkurza a jego brat z dziewczyną i jej maą razem tam w czwórkę byli prawie cały dzień a ja u siebie.... to nie jest fajne. na to mój facet to trzeba było jechać ze mną i pomagać , może my też do remontu kiedyś będziemy potrzebować  jego pomocy. a ja mówię postaram się zrobić tak żeby go nie wołać to raz , dwa jakby przyjechał z dziewczyną to nie byłabym zadowolona bo po co mi ona a trzy jakbym dostała tyle kasy od rodziców na remon co oni to bym nie zawracała czterech liter rodzinie, tylko zapłaciłabym jakiemuś tam i by pomagał. nam nikt nie da jak sami nie weźmiemy kredytu, jak nie zarobimy.  a on na to jakby brat przyjechał z dziewczyną to co by mi ona nie przeszkadzała a ja mówię że mi tak i bym ją wyprosiła no denerwuje mnie to i chociaż nie chcioałabym być taka to nie potrafię być inna chociaż już wiele zmieniłam w porównaniu do tego co było kidyś dawno temu

Wiesz co to moze rzeczywiscie nastepnym razem pojedz z nim. Zobaczysz jak to wyglada, przyjrzysz sie sytuacji, o moze okaze sie ze bedzie fajnie? moze ta dziewczyna jego brata okaze sie milym towarzyszem?
Rozumiem Twoja zlosc, ale w Waszym przypadku musi byc jakis kompromis.

i właśnie dlatego powinnaś pojechać. Bo nikt tego nie odbierze, że go kontrolujesz, tylko Ty tak myślisz Ja bym pomyślała "O fajnie, że przyjechała. Może chce nas lepiej poznać?". Bo wiesz.. jak bierzesz faceta to z całym pakietem tzn rodziną. Zaproponuj, że chętnie byś pojechała z nim, poznała lepiej rodzinkę. To wtedy on sam może będzie wychodził z inicjatywą.. lepiej spróbować się dogadać z nimi, niż izolować, będziesz czuła się zawsze odrzucona na boczny tor.. a tak będziesz mieć czyste sumienie że próbowałaś pójść na kompromis i dać coś od siebie.. tak myślę, że człowiek czasem musi być takim "egoistą" żeby być w zgodzie ze sobą. Wiem, że Cię to boli..  i chciałabym powiedzieć Ci że będzie tak jak Ty sobie to wymarzyłaś.. ale bycie z drugim człowiekiem jest ciężkie momentami i wymaga wyrzeczeń, z jego strony i z Twojej U mnie też tak jest, że Wigilię np, mój spędza w domu a na pierwszy i drugi dzień świąt się widzimy. Też mi jest przykro, bo ja bardzo bym chciała żebyśmy spędzali wigilię razem u niego i u mnie w domu, jak prawdziwa rodzina Ale wiem, że teraz to niemożliwe i jakoś trzeba to pogodzić.. a zamierzacie razem zamieszkać?

dziewczyno a czy on Ci powiedzial że brat jest ważniejszy od Ciebie? nie? pewnie że nie, on tego nie powie bo tak nie jest a to TY masz problem i TY sobie musisz z tym, poradzic, wyobraz sobie ze sa takie rodzuny w ktorych kazde z rodzenstwa kazdemy pomaga o kazdej porze dnia i nocy i Twoj facet jest takim przykladem tak samo jak moj narzeczony, uwazam to za zalete, jest rodzinny i pomaga, to źle?

A ja myslę, że jak jej facet jest na każde zawołanie rodziny to już zawsze tak będzie. Ma on wyraźny problem z asertywnością, a rodzina to nieświadomie wykorzystuje bo się przyzwyczaili, że on zawsze pomoże.

Będą małżeństwem, a brat zadzwoni, powie pomóż mi przekopać ogródek, to jej facet od razu tam pobiegnie bo go wzywają.

Owszem remont istotna sprawa. Jednak jeśli brat chce pomocy faceta autorki postu we wnoszeniu kafli to powinien dzień wczesniej go zapytać, czy będzie miał czas np. rano mu pomóc bo on planuje kupić kafle i chciałby razem z nim wnieść je potem do mieszkania. Jak dla mnie to rodzina tego faceta go w ogóle nie szanuje, nie uznaje, ze on może mieć swoje plany, zajęcia, swoje życie tym bradziej, że takie coś jak zakupy na remont można zawsze zaplanować, uzgodnić.

chomik9911 - a ja nie rozumiem, ponieważ dziewucha wie, że jest i zazdrosna i zaborcza. Biorąc to pod uwagę, to trzeba jednak brać na jej słowa sprostowanie. Bo w takich wypadkach "zawsze", "na każde zawołanie", "każdego dnia" okazują się być słowami patykiem na wodzie pisanymi.

Bo równie dobrze to mozna brać na poważnie słowa bałaganiarza, że "przed chwilą sprzątał". Choć było to kilka tygodni, czy wręcz miesięcy wcześniej.

a duży plus dla Uilo5 za to, że widzi iż ma problem z zaborczością. To pierwszy krok do pracy nad tym!