związek z tancerzem, miłość na odległość i chorobliwa zazdrość - Netkobiety.pl

Witam serdecznie wszystkich!
Zdecydowałam się założyć nowy wątek, ponieważ mój problem dotyczy kilku problemów zawartych w innych postach. Szukam wszędzie pomocy ale nie mogę jej znaleźć. Jedno jest pewne jestem chorobliwie zazdrosna o mojego męża. ale zacznę od początku aby było wiadomo o co chodzi. Kilka lat temu nim poznałam mojego obecnego męża byłam w związku z facetem, który obzdurał sobie że musi podnieść własną samoocenę i zacząć podrywać inne kobiety. Ja się na to zgodziłam skoro miały być to tylko rozmowy. niestety poźniej te rozmowy przerodziły sie w coś więcej i byłam zdradzana. Później doszły do poniżania i rękoczynów. Oczywiście początkowo wszystko wybaczałam, ale w końcu powiedziałam dość i odeszłam od niego. kilka miesięcy później poznałam mojego obecnego męża, który akurat niedawno też rozstał się ze swoją miłością. Bardzo szybko zadecydowaliśmy się być razem po czterech miesiącach zaszłam w ciążę (planowane) a po 8 miesiącach wzieliśmy ślub. miało być wszystko pięknie ale niestety po urodzinach dziecka zaczęliśmy mieć długi. Mąż zaczął wyjeżdżać za granicę. Na początku był w Niemczech wracał co 3tyg na weekend do domu. Niestety nieszczęście znów wzięło górę i mąż miał wypadek w pracy i musiał się pożegnać z pracą w niemczech. W maju tego roku wyjechał pracować w swoim zawodzie(tancerz) do Grecji jest tam już 13tyg wraca za 8 tyg a ja zaczynam wariować. Codziennie sprawdzam jego profil na fb czy jakaś kobieta nie dodała tam jakiś zdjęć. Jako że pracuje w hotelu poznaje tam wielu ludzi i wielu ludzi robi sobie z nim zdjęcia( przeważnie kobiety) a mnie wtedy normalnie jasny szlag trafia i od razu podejrzewam go o zdradę robiąc przy tym dziką awanturę. zapewnia mnie, że jest ok ale ja nie potrafię w to uwierzyć. Nie ukrywam jest przystojnym facetem i bajer też ma dobry, wobec tego kręci się wokół niego pełno atrakcyjnych kobiet. Przez jego pobyt tam i kontakty z kobietami schudłam 10kg ( waże 50kg przy wzroście 164cm), uwierzyłam w cudowne działanie tabletek na powiększenie piersi, a moja psychika cóż.... pozostawia wiele do życzenia... zaczynam mieć chyba stany maniakalno-depresyjne. W jeden dzień jest wszystko ok, uśmiecham się żartuję a na drugi ryczę, odsuwam od siebie dziecko, mam ochotę popełnić samobójstwo i błagam go o powrót do domu ( ale on i tak nie wróci, bo potrzebujemy pieniędzy na długi) i tak powoli staczam sie na samo dno... Nie mam z kim porozmawiać, wszyscy znajomi mi tylko wpierają że na pewno z kimś się prześpi bo facet tyle nie wytrzyma ( nawet moja matka mnie tak pociesza). Takim oto sposobem trafiłam na to forum. Na prawdę już sama sobie z tym problemem nie radzę. Czuję się samotna odrzucona niekochana i niepotrzebna nikomu. Czuję się jak wariatka chorobliwie zazdrosna. Pewno zapytacie czy mój mąż dał mi powód do zazdrości. niby nie dał wszystko to są koleżanki ale czy powinnam w to wierzyć? Pomóżcie mi ja na prawdę już dłużej tak nie wytrzymam