Ja już nie wiem co robić:( - Netkobiety.pl

Przetrzymałam wiele w swoim życiu, ale teraz już sama nie wiem co robić. Byłam molestowana przez gacha matki (wiedziała o tym a i tak z nim była i go do domu sprowadzała). Byłam światkiem jej notorycznego picia (jest alkoholiczką). Kiedyś oczywiście myślałam, że to normalne, że normalne jest uprawianie seksu z facetami z którymi ledwo się znała. Robiłam wszystko co kazała i uważałam, że zawsze ma rację. Ślepo za nią podążałam. Potem poznałam A. mam z nim dziecko, ale on też jest alkoholikiem. Bił mnie, wykańczał psychicznie, więc odeszłam od niego i wróciłam do matki. Moja córka miała wtedy 1.5 roku. Tak żyłam w tym patologicznym domu. Przed urodzeniem dziecka piłam razem z nią i robiłam co kazała potem przestałam. Dzięki rodzicom A. zobaczyłam, że to co do tej pory miałam w domu nie jest normalne i że zadania matki nie kończą się na gotowaniu i sprzątaniu. Dziecko też potrzebuje uwagi i jego problemy są równie ważne co problemy dorosłych. Teraz córka ma 2.5 roku ja 23 w międzyczasie matka odeszła na pół roku, wróciła, zostałam zastępczą rodziną dla brata, który w tej chwili ma 15 lat i już nie umiem żyć. Coraz częściej myślę żeby się zabić, bo inaczej zabiję tą kobietę, która jest moją matką. Wszystko dlatego, że nastawia wszystkich przeciwko mnie. Z rodziną nie mam co rozmawiać już choć nigdy ich za bardzo nie potrzebowałam. Wykańczają mnie też jej ataki na mnie czy mojego brata. Rozpowiada, że sprzedaje narkotyki, że nie dbam o dziecko, że nie sprzątam, nie gotuje, śpię z kim popadnie, do tego dochodzi ojciec mojego dziecka, który jest chorobliwie o mnie zazdrosny choć nie jesteśmy już razem. Nawet gdy próbowałam zbudować sobie nowy zdrowy związek moja matka i on potrafili go zniszczyć i ten mężczyzna nie wytrzymał. Nie dziwię się, ja z każdym dniem powtarzam sobie, że inni mają gorzej jednak zaczynam nie wytrzymywać. Chciałabym żeby matka i A. zostawili mnie w spokoju, chciałabym gdzieś uciec a nawet umrzeć. Po co mi takie życie. Córa patrzy na to wszystko i rośnie lepiej by jej było z dziadkami, mój brat powoli wchodzi w dorosłość i też widzi taką matkę. Wszędzie byłoby mu lepiej. Zresztą jak tak dalej pójdzie to brata mi wezmą do ośrodka. Z naszego mieszkania też nie chcemy się wyprowadzić, bo ono należy do mnie i do brata nie do niej. Nie chcemy by popadło w ruinę i długi.