Problemy w związku zwąznane z sexem. A raczej jego brakiem. - Netkobiety.pl

Z moim mężem jesteśmy ok 5 lat. Status małżeński nastał razem z ciążą- niespodzianką.
Do tego czasu, jak i w trakcie ciąży mieliśmy bogate życie sexualne. Dużo, często i w różnych- miejscach. Już w trakcie ciąży zaczynałam się wyłączać czując że moje ciało się zmienia. Po ciąży z kolei zaczęło się karmienie z którym było masę problemów, zmęczenie, problemy finansowe i wiele innych, które stopniowo nas oddalały. Bywały lepsze dni, ale zdecydowanie więcej tych gorszych.
Przy lepszym dniu zaszłam w drugą ciążę- planowaną, ale trochę później. I od tego czasu pogorszyło się kompletnie.
Mąż znalazł nową pracę, przez co byłam uzależniona od niego czasowo ( wracał późno), przeprowadziliśmy się w dalsze rejony miasta trochę odcinając się od znajomych i ograniczając swoje  spotkania z mamą i jej pomoc. Całe dnie siedziałam sama w domu, czekając na męża, który się wcale nie śpieszył z pracy. Byłam  zmęczona- początek ciąży + 1,5roczniak w domu, który wymaga masy energii. Po powrocie mąż siadał do komputera, miał pretensje, że nie ma obiadu ( miałam problemy z gotowaniem przez wyczulenie na zapachy), nie pomagał mi a dziecko bawił sprzed komputera w większości. Dodatkowo 3 razy w tygodniu wychodził na 1,5-3h aby uskuteczniać swoje pasje-pilka. Myślę, że niewiele go obchodził fakt, że jestem zmęczona, że chciałabym się położyć bo mam mdłości itp. Przy usypianiu dziecka padałam i bywało że mąż mnie budził aby się "poprzytulać". Oczywiście był obrażony- nie rozumiał, że nie mam sił, albo , że mam infekcję miejsc intymnych. Często przełamywałam się aby nie był nieszczęśliwy- nawet jak następnego dnia objawy infekcji były mocniejsze i dawały mi popalić.
Aktualnei sytuacja się zmieniła na tyle, że pomimo braku dolegliwości i obrażania się mężą nie ulegam. Od kiedy skończyły mi się najgorsze dolegliwości ciążowe, wróciłam do pracy i nie mam sił.
Irytuje mnie jego lenistwo, brak pomocy przy domu, brak aktywnej opieki dzieckiem czy nawet mną. Jest egoistyczny. Nie rozumie, że przez jego lenistwo ja cały dzień opiekuję się małym, sprzątam, piorę, układam, robię obiad i zakupy a później pracuję do 21/22 kiedy to on wraca z etatu i siada jak król i nie robi NIC- a przecież gdyby wieczorem pomógł mi sprzątać, zamarynować mięso czy położyć małego beze mnie - to ja mialabym więcej czasu i sił a możliwe że nawet tych łóżkowych...
Nie wiem czy to mozliwe, że jego egoizm i lenistwo odrzuca mnie na tyle, że sex przestał mnie kręcić? Czy fakt, że czuję się jak kura domowa, której potrzeby i  czas wolny zostały odsunięte na dalsze plany może to potęgować? Ostatnio często płaczę bo czuję się mało atrakcyjnie. Czuję się samotna. am wrażenie że wszystko jest na mojej głowie. Mimo ciąży to ja jestem w ciągłym biegu. To ja mam jakby dwa etaty - jeżeli ja nie dbam o siebie to nikt tego nie robi. Mąż dodatkowo zaczął straszyć mnie zdradą. Później mówi, że to w bezsilności, że  palnął głupotę, ale ja to wszystko pamiętam i strasznie mnie to boli. Jak tłumaczę mu, że nie kręci mnie jak padam na pysk, jak widzę go rozwalonego przy kompie w jakiś starych gaciach, wczorajszej koszulce, dłubiącego w nosie. Jak muszę się prosić aby posprzątał czy wyszedł na dwór z dzieckiem. Mam wrażenie, że on z nudów chce tego sexu na okrągło- ostatnio kochaliśmy się 2 dni temu,wczoraj mi już nie dawał żyć, dzisiaj też wiem, że nie odpuści. Wiem, że jak już się przełamuję to często odczuwam przy tym jakąś przyjemnośc i nie traktuję tego jako traumy, ale ile można robić coś tylko  dlatego, że ON CHCE, że on ma potrzeby. Mam wrażenie, że mój związek się rozpadnie. Strasznie mi z tym źle tym bardziej, że zaraz na świat przyjdzie drugie dziecko...
Przepraszam że tak to rozwlekłam i że tak bez ładu i składu, ale potrzebuję świeżego spojrzenia. Jakiegokolwiek