in vitro - całkowity zakaz - Netkobiety.pl

osobiście nie widzę w in vitro nic złego :]

Też jestem za,
gdy nie ma innych mozliwości, a warunki do przyjęcia dziecka są dobre.

Znam wiele par, które walczą o dziecko i dzieci urodzonych w "normalnych"domach, ktorych nikt nie kocha...

Jestem jak najbardziej za. Większość ludzi przeciw nawet nie wie na czym polega in vitro. A kościół sobie robi z tego kolejne narzędzie manipulacji. Smutne to,czasem krew mnie zalewa jak widzę te debaty.

Ja estem jak najbardziej za in vitro... Oczywiście można adoptować dziecko, ale chyba większość kobiet chciałaby ponosić maleństwo w swoim ciele... wtedy czuje się, że jest ono takie bardziej nasze... W końcu nosi się Je w swoim ciel, pod swoim sercem... Nie powinno być zakazu in vitro... każdy powinien mieć możliwość urodzena dziecka, nawet Ci którym nie jest dane zajść w ciąże naturalnymi metodami Gdybym Ja nie mogła zajść w ciążę to pewni spróbowałabym in vitro, jeśli to nie dałoby rezultatów to wtedy pewni zaczełabym zastanawiać się nad adoptowaniem... W końcu to tzreba pokochać czyjeś dziecko...

Jeśli masz na myśli, że oddania dla jakiejś pary, to pewnie nie. Może i jestem samolubna, ale jakoś źle bym się z tym czuła.

Ja bym się nie zgodzila ze wzzględów prawnych- potem taka parka ściagała by dawce spermy o alimenty rózni to ludzie moga być

Może i się marnuje ^^ Mi by to po prostu przeszkadzało. Jest wiele osób, którym to różnicy nie robi i nie mówię, że to, co oni uważają jest "złe" czy coś w tym stylu. Jednak ja bym się nie zgodziła i już ^^

każdy powinien mieć wybór, głupotą jest zamykanie drogi do in vitro ludziom którzy nie są katolikami i popieram ludzi którzy walcza o to aby ta metoda była stosowana w PL, a walczą nawet katolicy. Żyjemy niestety w państwie kościelnym, a pan Gowin stworzył ustawę która udaje, że in vitro w PL będzie, a tak naprawdę nie będzie.
w takich sytuacjach chcę uciekać z Polski, bo " demokracja kończy się tam, gdzie zaczyna się sprzeciw Episkopatu".
współczuję wszystkim którzy nie mogą mieć dzieci i nie będą mogli zapłodnić się w naszym kraju.

a czy chłopakowi pozwoliłabym oddać nasienie ? - tak, jeżeli zrobiłby to absolutnie anonimowo

a najgorsze jest to że giną zarodki

Ponieważ nie wszystkie zapłodnione komórki zostają umieszczone w macicy. Jest to więc "mordowanie dzieci", które dziećmi nie są, no ale. Poza tym to ingerencja w wole bożą i inne takie brednie. A tak naprawdę to wciąż chodzi o to samo- chęć manipulacji i posiadania wpływu na wszystkie aspekty życia społecznego...

"Projekt Gowina wprowadza prawną ochronę embrionów ludzkich, zakaz handlu i nieodpłatnego przekazywania innym osobom zarodków i gamet, zapłodnienia in vitro mają być dostępne wyłącznie dla małżeństw, a w szczególnych przypadkach także dla samotnych kobiet. Gowin proponuje, by istniała możliwość utworzenia tylko dwóch zarodków, które muszą być implantowane matce; wyklucza pobieranie komórek rozrodczych od osób trzecich. Sąd może zgodzić się na implantację embrionu ludzkiego innej kobiecie w przypadku: śmierci matki genetycznej, wycofania zgody na implantację, upływu dwóch lat od daty utworzenia embrionu ludzkiego.

Do in vitro nie będą kwalifikowane kobiety, które ukończyły 40. rok życia. W szczególnie uzasadnionych wypadkach od warunku tego będzie można odstąpić, jeżeli kobieta nie ukończyła 45. roku życia i nie sprzeciwia się to dobru dziecka.

Z kolei w projekcie Kidawy-Błońskiej dopuszczono tworzenie zarodków nadliczbowych, ich mrożenie i selekcję przed implantacją do organizmu kobiety. In vitro ma być dostępne także dla par żyjących w konkubinacie."

Ogolie jesli chodzi o in vitro to uważam że powinna być to ostatnia droga- bo ostatnie wyjście:)
Bo jest przecież metoda procentowo bardziej skuteczna niż in vitro której kościół się nie sprzeciwia...a zwie sie NaProTechnology- lecz jest jedna klinika w Polsce która zajmuje się tym:) dlatego pewnie wielkie kolejki...

Gdzieś kiedyś przeczytałam że na 100 par z tej metody moze skorzystać z dobrym rezultatem (dzieckiem) od 60 do 80 par
A in vitro ma tylko 48 proc. skuteczności

Ja bym bardziej stawiała na promocje i uświadamianie o tej metodzie (gdyż ona jest jeszcze mało znana) no i powstanie klinik które by sie w niej specjalizowały

jestem jak najbardziej za in vitro.
niektore pary pragna dziecka lecz po dlugim czasie staran nic z tego nie wychodzi. i co, maja zrezygnowac i cieszyc sie zyciem tylo we dwoje? 
jezeli komus tak przeszkadza, ze kobieta bedzie zapladniana nasieniem obcego mezczyzny to przeciez jest mozliwosc zaplodnienia nasieniem swojego meza. wtedy dziecko jest jak najbardziech ICH.

nokia zapewniam Ciebie, że takową ona właśnie jest.
Każda para podejmująca się zapłodnienia IVF ma za sobą długie lata bezskutecznego leczenia i długie miesiące rozważań, które wiążą się chociażby z ogromnymi kosztami zapłodnienia pozaustrojowego rzędu 10-15 tyś.zł.
Są to kolosalne pieniądze zważywszy na to, że mało której parze udaje się za pierwszym podejściem.
Jestem jak najbardziej za in vitro i uważam, że przynajmniej pierwsze podejście powinno być refundowane  przez państwo. W końcu niepłodność jest chorobą, nie wspomnę już o psychice kobiety jak i jej partnera, która choruje bardzo mocno w trakcie leczenia niepłodności!!!
Dlaczego alkoholik czy narkoman ma zapewnione leczenie, skoro choruje na własne życzenie? Większość naszego społeczeństwa nie ma pojęcia o co chodzi w IVF, a przekonana jestem, że gdyby każdy z przeciwników tej metody miał problemy z naturalnym zajściem w ciążę, a in vitro miałoby być  jedyną jego szansą na własne maleństwo miałby inne zdanie na ten temat.
Bzdurą jest również to, że zarodki ludzkie są niszczone lub też poddawane eksperymentom.
Osoby niepłodne to ostatnie osoby, które pozwoliłyby sobie na eksperymenty na własnych dzieciach czy handel nimi. Zbyt cenny jest dla nich każdy zarodek.
Nadliczbowe zarodki są mrożone, a nie niszczone. Jest wiele mrozaczkowych dzieci.

A co się tyczy naprotechnologii. Nie jest ona żadną alternatywą dla in vitro.
Nie jest, a przynajmniej nie dla wszystkich.
Naprotechnologia nie zaradzi na wiele rodzajów niepłodności - np. nie udrożni czy nie odbuduje jajowodów, nie zaradzi słabemu nasieniu mężczyzny. Naprotechnologia jest dobra dla zdrowych osób z regularnym cyklem, polega na obserwacji  cyklu, a każdy, kto decyduje się na in vitro najpierw latami pod opieką ginekologów obserwuje swój cykl... bezskutecznie.

Adopcja jest czymś pięknym i wspaniale, że istnieje. Na całe szczęście nie jest  jedynym wyjściem dla par, które nie mogą począć własnego dziecka. Zwłaszcza, że no nie oszukujmy się, ale nie każdy jest gotowy wychowywać "cudze" dziecko. Najczęściej decyzje o adopcji ludzie podejmują w ostateczności, gdy zawiodą wszystkie inne środki do tego, aby mieć własne.
Tyle teorii, teraz napiszę jak to wygląda od strony praktycznej ponieważ temat nie jest mi obcy.
Domy dziecka owszem są pełne dzieci, ale wiele z tych dzieci nie ma uregulowanej sytuacji prawnej i nie można ich adoptować.
Poza tym na dziecko czeka się latami, każdy chce mieć jak najmłodsze dziecko, a takich (na szczęście dla tych dzieci) jest niewiele. 
Przechodzi się wiele trudnych procedur, trzeba spełnić wiele warunków (np. staż małżeński, wiek, mieszkanie, dochody) i tak na prawdę w efekcie końcowym niewiele par ma szanse na adopcje, przede wszystkim właśnie ze względu na kryteria mieszkaniowe i zbyt niskie dochody.
Poza tym pary które trafiają do ośrodków adopcyjnych, mają zwykle za sobą kilka - kilkanaście lat leczenia, a więc nie są to już osoby młode, a w wielu ośrodkach para, która przekroczyła wiek 35 lat, na adopcję nie ma już szans.
Poza tym trzeba mieć wiele psychicznej siły, by przejść przez tą całą procedurę adopcyjną która jest niczym innym jak wchodzeniem "z butami" w szczegóły małżeństwa (to są godziny rozmów z psychologami, pracownikami socjalnymi, ogląda się kąty w domu, pyta o intymne sprawy, wywiady środowiskowe itp.) by niejako "udowodnić" czy dana para nadaje się na rodziców, czy też nie.

Nie wiem na jakiej podstawie wyciągasz takie wnioski. Ponieważ sama procedura nie ma w sobie nic takiego co mogłoby uwłaczać godności kobiety. Odbywa się w przyjaznych warunkach, kliniki je wykonujące to ośrodki na bardzo wysokim poziomie, o których my w państwowych ZOZ-ach możemy tylko pomarzyć.
Kobiety owszem skarżą się, ale na to jak były traktowane zanim trafiły do ośrodków zajmujących się niepłodnością (poczytaj fora).
Zgadza się że kobiety przyjmują ogromne dawki hormonów, ale tylko przez bardzo krótki okres czasu do ok. 2 w skrajnych przypadkach 3 tygodni i jest to nic w porównaniu ze zdrowymi kobietami, które hormony stosują jako środek antykoncepcyjny nie rzadko przez wiele, wiele lat.
Koszta faktycznie ogromne, to nie podlega dyskusji dlatego in vitro jest tylko dla "wybranych" czyli tych którzy mają pieniądze, a tak być nie powinno.
Niejednokrotnie pary te zaciągają kredyty, ale w ostatecznym rozrachunku jak piszą na forach i tak to się opłaca.
Na szczęście tak jak napisałaś każdy ma prawo wyboru, na nieszczęście nie każdy z tego prawa mimo wszystko może skorzystać, bo nie każdego po prostu na to stać.
IVF jest drogie, natomiast kryteria ekonomiczne jakie stawiają ośrodki adopcyjne są dla wielu małżeństw nie do przeskoczenia ( w 2008r w ośrodku który ja znam dochód na osobę określony był na 1008zł, a zatem, jeżeli para chciała adoptować jedno dziecko, musiała wykazać się dochodami w kwocie min. 3024zł).
Nie ukrywam, że gdybym to ja stanęła przed dylematem in vitro, czy adopcja nie zastanawiałabym się nawet przez moment i wybrałabym in vitro, jeśli chodzi o adopcję już takiej pewności nie mam, bo do takiej decyzji trzeba po prostu dojrzeć.
Niemniej jednak mam ogromny szacunek dla tych wszystkich którzy na adopcję się zdecydowali.
Pozdrawiam serdecznie.

Tak wlasnie powinno byc. Amen-T !!!

Dziewczyny, bardzo Was proszę, żebyśmy trzymały się tematu Mówimy o in vitro, a nie o rozdzielaniu Państwa od Kościoła
Pozdrawiam
Moderatorka Yvette

Jestem za. Moj manager i jego zona probowali 3 razy, teraz Christopher ma 2 latka i jest slodkim dzieckiem. Jest prawdziwym szczesciem swoich rodzicow. Gabi608 zycze Wam powodzenia ,trzymam kciuki.

Jestem za. Kościół zakazuje, mówi o adopcji ale kobieta jest stworzona by rodzić dzieci i wiele z nas czeka bardzo na to wydarzenie. Próby zajścia w ciążę i brak efektu mogą sprawić, że kobieta psychicznie będzie wręcz zniszczona i nie będzie w stanie pokochać dziecka z adopcji. Nikt nie mowi, że jak ktoś nie może mieć dzieci musi poddać się tej metodzie. Jest to dobrowolna decyzja. A przecież tyle klepie się na religii, że Bóg dał nam wolną wolę. No właśnie, nasze sumienia, to nasza sprawa. A jakoś nie wierzę w to, że gdy kobieta urodzi już to dziecko będzie miała wyrzuty sumienia, wręcz odwrotnie.

Rozmawiałam o tej metodzie z koleżanką, która pochodzi z bardzo katolickiej rodziny. Jej zdaniem po piersze w ten sposób to się krowy zapładnia, po drugie mówi, że nie czułaby się dobrze wiedząc, że jest dzieckiem z probówki. Ponieważ krowa, jak i człowiek jest ssakiem, wiele badań i metod leczenia może być bardzo podobna. Skoro u zwierząt metoda daje dobre wyniki, czemu nie wykorzystać jej w pomaganiu ludziom? Co do dziecka z probówki. Moim zdaniem dzieci te są takie jak rodzone naturalnie. A miłość matki wynagradza wszystko. Wydaje mi się, że takie dzieci dorastają w dość dobrych domach, gdzie panuje miłość. Bo przecież czy matka alkoholiczka, narkomanka będzie starała się tak o dziecko? Tak więc istnieje większa szansa, że będą miały lepiej niż dzieci, że tak to nazwę rodzone "hurtowo" w biednych dysfunkcyjnych rodzinach.

Jestem za. Jak ktoś już wspominał wcześniej, kobieta jest stworzona do tego, by rodzić dzieci. Nie ma co się oszukiwać, takie jest prawo natury. Jednocześnie, całe nasze otoczenie od dziecka powtarza nam, słowem, bądź też czynami ( dawanie dziewczynce lalki, by się nią opiekowała ), że będziemy matkami. Niestety natura nie jest taka miła i potrafi nam zrobić niespodziankę. Przykrą... . I w tej sytuacji, nasze pragnienia i instynkty się załamują. I tu mamy alternatywę. A nuż się uda? Będziemy miały dzidzię. I nagle bach! Nie można! Kościół zabronił! Nie czułybyście się oszukane? Ja bym się czuła.

Adopcja wiąże się z wieloma problemami. I fakt jest taki, że do tego trzeba dojrzeć. In - vitro... - droga dla tych którzy chcieliby przekazać swoje geny dalej ( przepraszam, że uprościłam ). Powinien być nam pozostawiony wybór. Bo często to właśnie sprawa psychiczna u kobiety ( par ). Adopcja czy in - vitro? To powinny być opcje!