O wtrącaniu się w cudze życie - Netkobiety.pl

Obca kobieta woła do Was, że Wasze dziecko jest zbyt ciepło ubrane.
- Dla mnie dziecko jest własnością prywatną rodzica, której nie może im odebrać nawet państwo. Nawet jeżeli jest bite.

Bijecie nieposłusznego psa smyczą, a ktoś dopada do Was i wrzeszczy, że tak nie wolno.
- To samo, pies jest prywatną własnością.

Sąsiad pisze donos do Urzędu Skarbowego, że opływacie w luksusy, a przecież nie wychodzicie rano do pracy.
- Wredny ****.

Co sądzicie o takich ludziach?
- Źle. Bardzo źle

A Wam zdarzyło się kiedyś zwrócić komuś uwagę/wezwać TOZ/zadzwonić po policję, bo komuś, Waszym zdaniem, działa się krzywda?
- Zmieniłaś w tym momencie temat. Przykłady które podałaś wcześniej dotyczyły raczej drobnostek, a w tym pytaniu kaliber jest znacznie większy, skoro pytasz o dzwonienie na policję.

Zdecydowanie na bicie psiny bym zareagoowala, a tym bardziej juz smyczą ta sytuacja to nie jest dla mnie drobnostką ,ani pierdolą ,na ktora warto przymknac oko.Mowie glosno Nie, i jeszcze raz nie!nie bede takich czynow tolerowac ,ani akceptowac,sprzeciwiam sie temu, i będe reagowac, bedzie dym, bedzie awantura, bede w takich sytuacjach utrapienien dla ludzi,jesli przy mnie takie sceny sie bedą rozgrywac,jak w podanym przykladzie okladanie psiaka smyczą (tak jak to bylo kiedys,gdy facet ze schodow sklepowych skopał psa, skonczyło sie to nieprzyjemnie dosyc)Pierwszy i ostatni przykład w ogole mną nie wdryga, ale przyklad srodkowy telepie na samą myśl. Ja widząc przemoc do zwierząt reaguje ,mam do tego prawo, i takiego prawa uzyje jesli zajdzie taka potrzeba.

Choć każda z tych rzeczy może być postrzegana jako wtrącanie... to nie znaczy, że nie można się tym całkiem nie interesować... szczególnie gdyby komuś działa się krzywda...

Gdybym widziała, że ktoś bije psa... chyba bym podeszła i tą smyczą walnęła jego właściciela (już kiedyś spotkała mnie podobna sytuacja)... to samo dotyczy np. dziecka, gdybym wiedziała, ze mu coś zagraża

A co do reszty... to tylko rzeczy materialne, mnie osobiście one nie interesują. Takie jest moje zdanie na ten temat.

Ale na świecie jest mnóstwo ludzi którzy nie mają swojego życia więc interesują sie życiem innych, ale na to już nic się nie poradzi

straceniec ... To że coś jest własnością prywatną... nie znaczy, że możemy z tym robić co chcemy... znęcanie się nad zwierzęciem jest karalne... nie powiesz w sądzie, że to twoja własność, to nie jest żaden argument.

Jeśli widziałabym, że ktoś kogoś krzywdzi (dziecko, zwierzę, kobietę), to jak najbardziej wtrąciłabym się. Myślenie, że dziecko czy pies jest własnością prywatną, jest czystym idiotyzmem. Żadna żywa istota nie może być niczyją własnością.

Jednak nie wtrącam się w mniej dramatycznych sprawach i nie znoszę, kiedy ktoś wtrąca się w moje życie. Na szczęście z biegiem lat wyrobiłam w sobie asertywność, która pozwala mi od razu ucinać jakiekolwiek dyskusje z osobami, których mój sposób życia nie powinien interesować. Oczywiście mimo to zdarza mi się "odchorowywać" przez pół dnia wściekłość po czyimś stwierdzeniu, że np. podejmuję złe decyzje A najbardziej mnie wpienia, kiedy ktoś wygłasza tezę, że nie dbam o mojego faceta, bo mu nie robię kanapeczek do pracy i nie piorę gaci, tylko biedak "musi" robić to sam I pewnie będę złą żoną, bo "nie umiem" robić podstawowych rzeczy w domu.

Aha - przypomniało mi się jeszcze, jak wielu starszych ludzi wyrażało "troskę" o mnie, kiedy jako nastolatka chodziłam w glanach latem Że pewnie mi strasznie gorąco i jak ja mogę to nosić. Już wtedy nie mogłam pojąć, czemu obcy ludzie krytykują to, że jest (?) mi za gorąco...

Jakimi konsekwencjami? Przecież nie mówię o napaści na osobę krzywdzącą. Zareagować można różnie - najrozsądniej byłoby poinformować policję.

Nie da się inaczej. Albo uznajemy, że dziecko jest własnością rodzica, albo dziecko należy do państwa. Stanu pośredniego nie ma. Obecnie wiadomo jak jest...
Jakiekolwiek inne poglądy na ten temat są dosyć naiwne i nie warto o tym dyskutować.

Teraz się zrozumieliśmy ja byłem w takiej sytuacji kilka lat wstecz i ciągnie się ona po dziś dzień. Co prawda niczyje życie nie było zagrożone ale byłem świadkiem aktów wandalizmu. Potem dowiedziałem się, że moje zachowanie miało znamiona czynów przestępczych tj. uszkodzenie części ciała, bezprawne zatrzymanie itp. Sąd jakoś starał się pomijać milczeniem, że ja byłem sam a młodych wracających z zabawy młodzieńców 4.

Nie zrozumiałaś mnie. Nie chodzi o to, że wiem lepiej.
To tak jakbyśmy chcieli dyskutować, czy istnieje stan pośredni między zapalonym a zgaszonym światłem. Dyskusja na ten temat nie ma sensu.
Dorosły człowiek podejmuje sam decyzje.
Decyzje o tym co robi dziecko podejmują jego rodzice lub państwo. W Polsce wiadomo jak jest, edukacja jest przymusowa i dziecko można rodzicom odebrać, czyli dziecko nie należy do rodzica, jest tylko pod jego opieką.

Również nie rozumiesz chyba, że nawet jeżeli dziecko byłoby własnością prywatną rodzica, jak w cywilizowanym, a nie socjalistycznym kraju, nie oznaczałoby to, że rodzic może robić z dzieckiem wszystko na co ma ochotę.
Dziecko będące własnością rodzica wciąż ma swoje prawa i za łamanie ich, rodzic powinien ponosić konsekwencje. Natomiast przymusowe wywłaszczanie (złego) rodzica z jego własnego dziecka to jest faszyzm.

Nie wiem czy zdajesz sobie sprawę, ale obecne rządy chcą kontrolować społeczeństwo modelując ideowo każdego człowieka.
Na przeszkodzie stoi rodzina, która tworzy środowisko nad którym władza nie ma kontroli i choćby w Szwecji już udało im się dopiąć tego celu, niektóre dzieci co kilka lat zmieniają rodziców, podczas ich rozwoju nie mają oparcia w jednej stabilnej rodzinie.

Ja nie chcę, by tak wyglądała nasza rzeczywistość, dlatego irytuje mnie rozmydlanie kwestii do kogo należy dziecko. Ludziom którzy mają władzę i obsesję kontroli jest to bardzo na rękę.

Człowiek nie jest niczyją własnością...
Dzieci są pod naszą opieką, więc w naszych rękach jest aby zapewnić im bezpieczeństwo i prawidłowy rozwój...

Wtrącam się gdy widzę krzywdę....

Miales juz tutaj nie dyskutowac, wiec wyjdz z tego tematu i sie tu nie udzielaj .Dzialsz mi na nerwy, i nie dyskutuj tutaj jak postanowiles. Okaż konksekwencje i poraz kolejny  przypominam twoje postanowienie, ze dyskusja jest nie warta, wiec dotrzymaj slowa.Blagac cie nie bede ,abys kontunuowal swoje brednie , koniec dyskusji tak? wiec bądź slowny.Nie znajdziesz ode mnie poparcia twoich bezmyslnych poglądów.Nie bądź  naiwny ,ze tak sie stanie, wiec trzymaj sie swojego pierwszego postanowienia,ze nie warto o tym dyskutować

Ludzie często chcą układać innym życie nie mając własnego, wtrącają sie jak tylko mogą w pierdoły życiowe, a gdy dzieje się krzywda nabierają wody w usta udając, że nic nie wiedzą. Gdy zdarzy się tragedia, do sprawy dołączy sie policja i media wtedy mówią, że rzeczywiście źle sie działo. Tylko gdzie oni do jasnej ciasnej byli jak można było jeszcze zapobiec czy pomóc?

Zdarzyło mi się kilka razy interweniować ale zawsze źle na tym wychodziłam.
Zadzwoniłam raz w środku nocy po policję, jak sąsiad z dołu robił piekielną awanturę swojej żonie, że zbyt późno wróciła z choinki z dzieckiem ze szkoły. Dziecko głośno płakało, on bluźnił i rozbijał meble.
Policja interweniowała - pomogło, ale na drugi dzień miałam odcięty kabel od telefonu stacjonarnego.

Innym razem z balkonu widziałam, że sąsiadka z dołu rzuca kamykami w bezdomnego pieska, w obecności swoich małych dzieci,
krzycząc, że nie może otworzyć okna, bo śmierdzi od pieska. Ten biedny psina nawet nie siedział pod jej oknem, tylko po drugiej stronie chodnika.
Skończyło się wymianą zdań, a sąsiadka dotychczas jest ciężko obrażona.

W ubiegłym roku próbowałam pomóc kobiecie, która leżała na ścieżce i nie mogła się podnieść. Myślałam, że coś jej się stało, a okazało się, że jest mocno pijana. Zapytałam czy pomóc jej wstać - kiwnęła głową, ale w momencie kiedy wyciągnęłam rękę do niej, zaczęła głośno  wrzeszczeć i chować za plecy butelkę z wódką. Mylnie zrozumiała moją chęć pomocy, pozostawiłam ją samą sobie, ale teraz jak ją mijam na ulicy - to nawet mówi mi "dzień dobry".

Ostatnio powstrzymuję się od udzielania pomocy i interwencji.

Reagowałabym- gdy wchodzi w grę cierpienie dziecka, czy też zwierzaka, to nie wyobrażam sobie, że można nie zareagować- chociażby słownie.

Poza tym straceniec- rozumiem, że nie wszyscy muszą mieć do czynienia z psami, ale zapewniam Cię, że właśnie okładanie psa jest prostą drogą do uczynienia z niego zawodowego mordercy. Spróbuj okładać kaukaza, akitę, jakąkolwiek z trudniejszych ras, a zapamięta, dorośnie i w końcu odgryzie rękę, która go biła.

Nie lubię gdy ktoś obcy czy nawet z rodziny poucza mnie jak mam wychowywać własne dziecko,jak je ubierać i do jakiej szkoły posyłać.Ja o radę nie proszę więc nie wiem co udzielający mi porady ma na celu.
Ja również rad nie udzielam,nie wtrącam się jak kto dziecko wychowuje.Za wyjątkiem kiedy leje czy poniża dziecko.Wtedy zawsze zwracam uwagę.Uprzejmie,spokojnie,no chyba,że to jest okładanie po twarzy trzylatka(czego byłam świadkiem)- wtedy zareagowałam nieco bardziej zdecydowanie.Reaguję kiedy grupka leje jednego,nawet gdy jeden bije drugiego.Oczywiście dzwonię na policję.Kiedy widzę,żę ktoś źle traktuje psa- robię zdjęcie,podchodzę do właściciela i mówię,że w tej chwili dzwonię do EMIR i że pewnie zostaną wyciągnięte konsekwencje.

Naprawdę dziwi mnie ten sposób rozumowania:że jak przylejemy psu to on wtedy się nie rzuci do gardła dziecku.Po
takim stwierdzeniu jestem za tym by nawet właściciele ratlerków musieli pomyślne zdać testy psychologiczne żeby móc opiekować się psem.Na agresję każde żywe stworzenie odpowie agresją.
Rozumiem,że jak dziecko bije inne to wtedy trzeba mu tak przyłożyć,żeby nie mogło się z ziemi podnieść.No bo co będzie jak przyleje tak innemu dziecku,że to będzie miało złamaną rękę albo wstrząśnienie mózgu?

Straceniec idę o zakład,że Ciebie w domu lali i Ty teraz nie potrafisz w inny sposób rozwiązywać problemów jak agresją- co zresztą można wywnioskować po sytuacji jaką opisałeś jak to sąd nie zrozumiał Twoich intencji tylko pewnie przychylił się do zeznań wandali,których zapewne pokiereszowałeś.

A propos bicia zwierząt, przytoczę tu sytuację,którą znam z opowiadań męża.Mój teść jest typem,który  leje każdego kto jest słabszy.Bił i bije swoje zwierzęta: psy,konie,krowy.Maż opowiadał mi o koniu,który był bity przez teścia.Któregoś razu w stajni koń się wkurzył i przycisnął z całej siły swoim ciałem teścia do sciany.Widać było,że chce go zabić.Mąż będąc dzieckiem był przerażony i pobiegł po cukier do domu żeby konia czymś zainteresować.Udało się na sekundę, w której to mój teść wbił śrubokręt w oko konia....Gdybym była na miejscu mężą nie wróciłabym do tej stajni.Była też sytuacja gdy pies,którego kopał zerwał się z łańcucha i wygryzł mu kawałek łydki.Niestety,mój teść nie kojarzy faktów... Co może spowoduje,że jego długie i męczące innych życie może zostać niespodziewanie przerwane:)

Mam nadzieję, że nie masz psa (ani żadnego innego zwierzęcia) i nigdy nie będziesz mieć. Jeżeli masz, to oddaj w dobre ręce, bo nie masz o zwierzętach w ogóle pojęcia.
Na maltretowanie zwierząt reaguję zawsze.
Generalnie staram się do ludzkich spraw nie wtrącać, bo mnie to mało obchodzi, ale maltretowania zwierząt nie dzierżę. Jako sędzia na zawodach jeździeckich bywałam świadkiem okładania batem konia i zawsze takie użycie bata zgłaszam sędziemu głównemu celem eliminacji z konkursu znęcającego się nad biednym rumakiem furiata.

Z tym wtrącaniem się jest niestety tak, że kij ma dwa końce. Niedawno do koleżanki (jeździła z przyjaciółką konno na łące, był upał) przyczepiła się jakaś baba z jakiejś fundacji działającej na rzecz ochrony praw zwierząt, że zadzwoni po odpowiednie służby, gdyż konie są spocone, a na łące nie ma wody aby się mogły napić i że zmuszane są do zbyt dużego wysiłku.
Całkowicie naturalne jest to, że koń poci się podczas wysiłku całą powierzchnią ciała, podobnie jak człowiek. Z tą różnicą, że koński pot jak się go rozetrze zaczyna się pienić. Jest to naturalna reakcja, nie zagraża zdrowiu ani życiu w żaden sposób. Podanie wody rozgrzanemu koniowi może mu uczynić poważną krzywdę, zwierzak musi dopiero chwilę ochłonąć. Godzinna przejażdżka po łące dla konia w dobrej kondycji nie jest w żaden sposób dużym wysiłkiem.
Babka mimo, że pracowała w fundacji zajmującej się głównie końmi pojęcia zielonego nie miała na temat tych zwierząt, cud, że odróżniła konia od krowy.
Są ludzie przeświadczeni o tym, że wiedzą wszystko lepiej i muszą się przyczepić. Takich opierniczam bez litości.

Dobre
W takiej sytuacji właśnie nie wiadomo, czy się cieszyć, że ludzie reagują, czy się wkurzyć, że się wtrącają nie w swoje sprawy.

Mnie ostatnio facet usiłował edukować jak się nie powinno wypuszczać koni (mój rumak się trochę rozpędził i wyskoczył z ogrodzonego pastwiska). Jak już gość dostał lekki wulgaryzm i zorientował się, że lat mam trochę więcej niż na to wyglądam, to usiłował dodać dramaturgii sytuacji tekstem w stylu "a jakby jakieś dziecko stratował..." Pomijając fakt, że dzieci się w pobliżu koni same kręcić nie powinny i jakoś dziwnym trafem nikt nie został zadeptany a koń po prostu pobiegł prosto do stajni.

Ja zadzwoniłam do TOZ bo w warsztacie, w którym reperowałam auto właściciel trzymał psa w kojcu, pies brudny, chory, zaropiały, bez wody, kojec 2x2 i na pełnym słońcu. Najpierw szukałam właściciela, nie było go, więc prosiłam pracowników - powiedzieli, że to nie ich sprawa, więc zadzwoniłam do TOZ i drugi raz zrobiłabym to samo!

Dzwoniłam na policję, kiedy pies sąsiadów notorycznie łaził samopas i był zagrożeniem dla moich dzieci, psów i innych ludzi. Rozmowa z nimi nic nie dała, więc miałam gdzieś "dobre relacje". Policja nic nie zdziałała poza pogadanką - to tak na marginesie bo to był ich dobry znajomy.
Chętnie poprosiłabym, żeby ktoś sprawdził szczepienia psów na naszej wsi, bo jak znam życie nie ma ich 90%.
Kiedy sąsiad remontował łazienkę po godz. 23.00 poprosiłam żeby przestał.

No i wkurzam się kiedy sąsiad włącza na maksa muzykę, bo sobie właśnie grilluje, niby tutaj jest u siebie na wsi ale dla mnie to uciążliwe, kiedy muszę słuchać przez cały weekend kawałków disco polo albo innej maści grzmotów............nie nie mogę zrobić, bo jak mu zwrócę uwagę, to się zaśmieje, wypnie i będzie puszczał też w ciągu tygodnia, burak!
Tak więc podsumowując, jeśli komuś dzieje się krzywda albo ktoś narusza moją prywatność na pewno będę interweniowała

Na wsi od niedawna, wcześniej w bloku a facet akurat wymieniał rury i strasznie się tłukł a mieszka bezpośrednio nade mną. Wytłumaczę się od razu z grillowania sąsiada jest strasznie głośne, ja rozumiem, weekend imprezka i wolnoć Tomku w swoim domku ale są pewne granice. Moje dzieci teraz są większe ale jak córka była niemowlakiem to miała problemy ze spaniem ale w tym wypadku zaciskam zęby i czekam, aż facet dorośnie. To takie słuchanie muzyki na full, radio w aucie na maxa i jedzie, akurat pod płotem.....

Spacer nic strasznego, no ale na usprawiedliwienie tego kogoś, kto wezwał policję, muszę przyznać, że:
-to było już kawałek od naszej ulicy, ta osoba nie musiała nas znać
-mój mąż niekoniecznie wygląda na ojca 2-letniej dziewczynki
-pora była naprawdę bardzo późna, nikt o tej godzinie nie łazi po ulicach, a tym bardziej z dzieckiem (zdecydowaliśmy się na tak późny spacer, bo córka nie mogła zasnąć, miała kompletnie rozwalony rytm dnia po pobycie w szpitalu, a szybciej i zdrowiej zmęczyć się na świeżym powietrzu, niż w dusznym, nagrzanym od upałów mieszkaniu).

zalezy sasiad piszacy do US to juz przesada ale osobiscie zdarzylo mi sie upomniec kobiete szarpiaca swoje dziecko i faceta bijacego psa, oczywiscie nasluchalam sie od k i h ale nie moglam na to patrzec

Pewnie, że dobrze, ja też, tak jak napisałam, się cieszę

Pamiętam sytuację sprzed ładnych kilku lat, gdy szłam z mamą do sklepu, i zauważyłyśmy leżącego na trawniku, nieprzytomnego mężczyznę. Pełnia lata, duchota, spiekota, facet schludnie ubrany, bez przejawów menelstwa pospolitego, obok siedział pies, który uniemożliwiał podejście do właściciela i sprawdzenie choćby pulsu. Wyglądało to tak, jakby wyszedł z sierściuchem na spacer, zrobiło mu się słabo, i zemdlał. Zadzwoniłyśmy na pogotowie. Dosłownie kilka minut po wezwaniu karetki, facet zaczął odzyskiwać przytomność. Jego omdlenie okazało się ku naszemu ogromnemu zdziwieniu, najzwyklejszą, pijacką drzemką. Na wiadomość, że została wezwana pomoc, zaczął wydzierać się na nas, wyzywać od różnych, wymachiwać rękoma słaniając się na nogach... Pozostało nam jedynie odwołać zgłoszenie, i zostawić skacowanego bibosza w świętym spokoju, tak jak chciał. Po takim zdarzeniu, nauczona doświadczeniem, powinnam chodzić po ulicy z klapkami na oczach, i nie angażować się w podobne sytuacje. Wiele osób właśnie tak ma, że skoro ktoś napluł na ich wyciągniętą dłoń raz, to oni w ramach nie wystawiania się na podobne przykrości, wypinają się, udają głuchych i ślepych. Tak rodzi się znieczulica - matka żenujących, dziwnych, ciężkich i niekiedy niebezpiecznych sytuacji. Całkiem niedawno w mieście, w którym mieszkam, głośno było o dziewczynie, która zasłabła na przystanku autobusowym, w godzinach szczytu, w samym centrum. Przewracając się, uderzyła głową o wiatę. Leżała tam bite 2 godziny, zanim ktoś zainteresował się nią i wezwał pomoc. Dziewczyna trafiła do szpitala z krwiakiem, była w bardzo złym stanie... Nie rozumiem jak to się mogło stać - tyle osób wokół, i ani jedna nie zdecydowała się na wykonanie telefonu na pogotowie.... Pomijam już fakt, że nie udzielenie pomocy jest w naszym kraju karalne. Prawo prawem, nasze sumienie naszym sumieniem. Mnie by to tak zwyczajnie gnębiło. Podobnie by było w sytuacji, gdybym jakimś sposobem nie zareagowała na przemoc wobec dziecka, osoby starszej, zwierzęcia. Nie reagując, dajemy przyzwolenie na wyrządzanie krzywdy osobie słabszej.

Ciorna dobrze to ujęłaś.
Jak to powiedział Burke? "Dla triumfu zła wystarczy tylko żeby dobrzy ludzie nic nie robili".

Każdy rodzic chciałby mieć tą pewność, ale realia tak naprawdę nigdy jej nie dadzą. Ludzie, którzy są niemi na los drugiego człowieka, to albo się czegoś boją, albo zwyczajnie nie ufają. I jest ich niestety dużo. Za dużo.

Jeśli chodzi o dzieciaki, staram się nie interweniować, jeśli problemem są wyłącznie moje opinie dot. ubioru dziecka, karmienia, usypiania go etc., ponieważ to że ja bym to zrobiła inaczej, nie upoważnia mnie do wtykania nosa w opiekę i sposób wychowania nie mojego dziecka. Sama kiedyś zostanę matką, i nie chciałabym aby ktoś mi się wcinał w opiekę nad dzieckiem - jeśli ktoś będzie próbował wtrącić swoje trzy grosze, z całą pewnością będzie gaszony ostrymi ripostami. Niemniej ostatnio odważyłam się pierwszy raz w życiu, o zwrócenie uwagi mojej znajomej. Ma 3-miesięcznego synka. W składzie ja, mój partner, znajoma, jej mąż oraz synek, wybraliśmy się na spacer. Na początku pogoda była bardzo ładna, ale w drodze powrotnej zerwał się dość silny wiatr. Mały leżał w wózku w samym bodziaku na ramiączkach i skarpetkach, z pieluchą na głowie, co by osłonić ją przed słońcem, które notabene wówczas już zachodziło. Rozpłakał się po całości, i nie szło go uspokoić (praktycznie na środku ulicy miał zmienianą pieluszkę, podawane mleko, którego nie chciał pić). Po skórze dziecka widać było, że jest mu zimno, więc kiedy jego mama wpadła na kolejną koncepcję, że na pewno jest już senny, poddałam jej myśl, że być może jest mu zwyczajnie zimno. Tak od słowa do słowa, i doszłyśmy do momentu, w której poradziłam jej, że powinna nosić ze sobą ubranka, które może nałożyć chłopcu, gdy temperatura spadnie, tak samo jak nosi ze sobą pieluchy, czy mleko. Popatrzała na mnie, i uznała że nie jest tak zimno. To mój partner, który szedł bez koszulki, nałożył ją, bo zrobiło mu się chłodno, a co dopiero taki malec, który bezustannie leży w wózku.

Uważam, że nie należy zbytnio ingerować w prywatne życie innych, ale bywają wyjątki,kiedy niestety należy się "wtrącić", kiedy mąż znęca się nad żoną,a awantury są na porządku dziennym, ale..... bywa, że chcemy dobrze,a wychodzi nie jak powinno. Czasami taki mąż znęca się jeszcze bardziej, a przy okazji nam się dostaje,jesteśmy szykanowani,nie mamy spokoju,mamy skopane drzwi,wybijane okna itd. Każdy dorosły wie,a przynajmniej powinien wiedzieć,że dziecka bić nie należy, bo to nie tędy droga do dobrego wychowania,dziecko wtedy dopiero pokazuje co potrafi,a ten kto bije zwierzęta (pies, koń) nie może być określany mianem człowieka - niestety.Zresztą dzisiaj są na to paragrafy.

A moja droga w domu na wsi też można, właśnie miałam taki "kwiatek" od nowego sąsiada bo się buduje. Upał, okna pootwierane bo inaczej się nie da a on sobie ekipę nocna zmówił i coś cięli nie wiem czy panele czy płytki....Dom 100m od naszego ale w wiejskiej ciszy niosło się jak cholera bo cięli przed domem akurat na przeciwko naszego, wiesz jaka to masakra? Czekałam do północy prawie, miałam nadzieję, że przestaną. W końcu wysłałam mu smsa, żeby sobie zrobili do rana przerwę bo spać nie możemy, gdyby cięli w garażu i zamknęli drzwi pewnie nie byłoby słychać a tak było koszmarnie. Na szczęście zaraz po sms-ie się uciszyli

to wersja "sama chciała"

choć bez przesady

teraz trzeba mieć plan nagłośnienia sprawy- penie to utrudni odzyskanie kasy, bo wszyscy się zaczną upominać
gdyby priorytetem było odzyskanie kasy to trzeba mieć plan przyciśnięcia do muru, odzyskania kasy a potem nagłośnienia

szujom należy wskazywać ich miejsce a nie kłaść uszy po sobie i przyklaskiwać przez to

a co do nie ingerowania - proszę weźcie sobie to na sumienie i dalej nie ingerujcie

http://www.lejdizmagazine.com/2013/08/dlaczego-wciaz-umieraja-dzieci.html

ile osób miało szansę uratować dziecku życie? ile miało obowiązek choć to trudno rozdzielić dla mnie to obowiązek każdego!

śni mi się to dziecko

Reagować trzeba, ale to, że sąsiad puszcza sobie muzykę to jest jego prawo (jeżeli to robi między 6, a 22. Ja jak chcę dać sąsiadom z naprzeciwka, że disco-polo mnie drażni, to nie proszę żeby przestali itp. Tylko najzwyczajniej puszczam głośno swoją muzykę - zwykle problem rozwiązuje się sam po kilku perełkach z gatunku black metal i jakiś czas jest spokój. Jak sporadycznie ktoś coś sobie puszcza przy grillu to mi to nie przeszkadza, ale jak ktoś na przeciwko sprawia, że szyby mi się w oknach trzęsą, to się zaczynam wkurzać.
Taką większą jazdę to mieliśmy kiedyś z sąsiadami o pompowanie na dziko szamba - wypieranie się, że to nie przez nich wieczorem nie da się okna otworzyć było na porządku dziennym, a dobrze wiem, że mają w kurniku pochowane pompy i dziwnym trafem jak zaczynało śmierdzieć, to tam się światło świeciło jak na komendę.