Mam 21 lat. Jestem mama 1,5 rocznej coreczki i w 30 tygodniu ciazy. Nie wiem co zrobic bo czuje sie sama z tym wszystkim. Mieszkam z tata i narzeczonym. Mame stracilam na poczatku tego roku, chorowala na depresje i lekarze w szpitalu doprowadzili ja do takiego stanu ze odebrala sobie zycie. Wyszla z domu na spacer i zaginela. Poszukiwania trwaly 3 tygodnie, znaleziono ja zamarznieta. Mam wrazenie ze zostalam ze wszystkim sama. Byla jedyna osoba ktora rozumiala mnie w 100% izawsze widziala jakies rozwiazanie. Z tata nie o wszystkim da sie porozmawiac, natomiast moj narzeczony bardzo sie zmienil. Podczas pierwszej ciazy bylam jego oczkiem w glowie. Pomagal mi, pytal o samopoczucie, kupowal drobiazgi, ktore potrafily podniesc na duchu. Teraz jakby zapomnial o tym ze potrzeba mi uczucia i wsparcia. Wraca do domu i poprostu wymysla preteksty zeby wyjsc z domu, a to rower, a to ze jedzie do sklepu, czy do kolegi. Najczesciej jak mowi ze wychodzi na 5 minut nie ma go 2 godziny, czasem wiecej. Najbardziej daje mi w kosc to ze siedze calymi dniami sama i nie mam do kogo buzi otworzyc. Mam na glowie sprzatanie, gotowanie, opieke nad dzieckiem i fakt ze jestem w ciazy nikogo nie interesuje. Czasami nie mam juz sil, a oprocz tego kiedy staram sie porozmawiac z narzeczonym o tych problemach, twierdzi ze przesadzam.. chcialabym zeby to sie zmienilo i zeby w koncu mnie zrozumial. Co robic?
- roxa3000
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
2 2013-05-24 16:46:41 Ostatnio edytowany przez małgosia1989 (2013-05-24 16:51:43)
- małgosia1989
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Roxa chyba wiem co czujesz i powiem ci że nic nie da nam użalanie się nad sobą wiem co mówię naprawde choć i mi jest dośc cięzko nieraz że mam dośc tego wszytskiego
ja mam 24 lata i dwójkę dzieci(3,5 i rok czasu) tez jestem sama jak palec a na dodatek mieszkam z teściowa która niszczy mi życie nie cierpie jej mąż do pracy a potem nieraz gdzies jedzie a to koledzy do niego przychodza a ja sama wiecznie
też mam na głowie dom a to wcale nie lekka praca zajmowanie się domem i dziećmi i teściową jeszcze a mąż potrafi mieć pretensje że coś jest niezrobione lub jest zle zrobione
moim lekarstwem sa dzieci tłumaczę sobie że muszę miec siłe dla nich żyć dla nich i cieszyć się z ich postępów np mój synek zaczął niedawno chodzić i jestemz nidgo mega dumna a córka to mała artystka
nie jesteś sama jakby co pisz 
- nocnalampka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Dziewczyny, ale to nie jest przypadkiem tak, że zarzynacie się na własne życzenie? Świat się zawali jak chałupa nie będzie sprzątnięta na błysk? Rączek pan mąż nie ma i obiadu sam nie może zrobić? Po co nadskakujecie tak tym księciom od siedmiu boleści? Skoro same siebie nie szanujecie, to jakże ktoś inny ma Was szanować?
- małgosia1989
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
nocnalampko ja mam świadomość tego że jestem pod duzym wpływem męża ale chyba nie umiem z tym walczyć a może nie chce sama nie wiem nie jestem dość silna
- roxa3000
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
Nie do konca tak jest ze obiad moze zrobic sam. Tzn moze by zrobil ale nie moge na niego czekac do 17-18, bo musze czyms nakarmic corke. A co do porzadku to robie go zeby czuc sie dobrze w wlasnym domu.. nie wierze ze ktos moze czuc sie dobrze zyjac w syfie i burdelu..
Liczylam tylko na jakies zainteresowanie i wsparcie, wdziecznosc a tego brak..
6 2013-06-04 21:07:59 Ostatnio edytowany przez BabaOsiadła (2013-06-04 21:09:36)
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Powody mogą być dwa:
1. Narzeczony uważa, że skoro on zarabia, to opieka nad dzieckiem i dbanie o dom należą do Ciebie. Nie rozmawialiście na samym początku związku o podziale obowiązków?
2. Przyzwyczaiłaś narzeczonego do tego, że w domu jest czysto, dziecko jest zadbane, a obiad czeka. Tak już jest, że nie doceniamy tego, co dostajemy podane na tacy, i nie zdajemy sobie sprawy, ile wysiłku to kosztuje.
Rozwiązania:
1. Jeśli ustaliliście ten podział obowiązków tak a nie inaczej, to pozostaje Ci tylko wywalczyć czas dla siebie w weekendy. Mąż zostanie z dzieckiem, a Ty pójdziesz do koleżanki/kina/fryzjera.
2. Pokaż mężowi, że to wszystko, do czego jest przyzwyczajony, nie robi się samo. Zostaw go na jeden dzień z dzieckiem, sprzątaniem, zakupami, praniem, prasowaniem i gotowaniem.
Nie do konca tak jest ze obiad moze zrobic sam. Tzn moze by zrobil ale nie moge na niego czekac do 17-18, bo musze czyms nakarmic corke.
To niech zrobi ten obiad wieczorem, a Ty następnego dnia odgrzejesz.
