ciagłe łzy i rozczarowania.... - Netkobiety.pl

Czy próbowałaś na spokojnie porozmawiać z partnerem o tym co czujesz, o swoich oczekiwaniach i potrzebach?

Po krótce opisze swoja historie...poznałam Michala przez portal spolecznosciowy. Wszystko bylo piekne..kino,kolacje,kwiaty. Nagle jednak bardzo mocno zachorowalam (chemioterapia). Nie otrzymałam od niego zadnego wsparcia ani zrozumenia. Podczas leczenia pojawiło sie dziecko,walka o utrzymanie ciazy byla bardzo wielka. Ciaze udalo sie uratowac ....w trakcie trwania ciazy,nigdzie nie wychodzilismy (jak twierdzil Michal nie moge sie przemeczac)...zapomniał o moich imieninach (pojechal z kolega na ryby). Zrobilam mu awanture a Michal na to---abym sie nie denerwowala. Synek urodzil sie wczesniakiem i prawie miesiac lezal na oddziale posreniej opieki nad noworodkami. Gdy dowiadywalam sie o stanie zdrowia Synka,ani razu Michal nie przytulil ani nie powiedzial dobrego slowa. Synek ma prawie 4 miesiace dal lacznie "na dziecko" 500 zl -mleko leki pampersy. Powiedzialam mu ze to za malo,ze miesieczne utrzymanie Synka wynosi 600 zl. --Na to Michal zareagowal w sposob taki---idz do pracy przeciez zadnych problemow nie masz z zdrowiem. Poza tym nie szanuje moich rodziców,tym bardziej mnie ani synka. Jest tylko u mnie na weekendy (mieszkamy w osobnych domach)..twierdzi ze nie moze sie przeprowadzic do mnie bo za duzo stracil by na benzyne. Chce abym sie przeniosla do niego,u niego bedzie mi cudownie pieknie,bede miala wszystko ja i Synek bo wiadomo on Nas przeciez KOCHA..... zadaje sobie pytanie czy warto jeszcze walczyc.......?

Miałam bardzo podobną sytuację. Łudziłam się, że ojciec mojego dziecka będzie pomagał mi w wychowaniu, rozumiał potrzeby moje i dziecka- bo to w końcu jego dziecko i również zapewniał, że kocha. Słowa słowami. Każdy może mówić co mu ślina na język przyniesie. Też mówił, że jak do niego wyjadę to będzie co innego- nie odważyłam się i nie żałuje. Byłaś w bardzo ciężkiej sytuacji, dużo przeszłaś i co Ty się nadenerwowałaś i naprzeżywałaś przez niego to TWOJE. Dokładnie- wyegzekwuj alimenty na dziecko, co to jest 500 zł za tyle czasu? Skoro nie pomaga Ci w zajmowaniu się synkiem, nie daje Ci żadnego psychicznego wsparcia, to niech da chociaż to finansowe. I wiedz jeszcze jedno bardzo ważne, szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko. Skup się na malutkim a on jak taki jest olewacz to krótko.

Hej jestem Marta u mnie podobnie wygląda sytuacja chłopak nie ma wogóle pracy, ja mieszkam z rodzicami, on przyjeżdża codziennie około południa potem wieczorem jedzie do domu, mamy dziecko 2,5 miesiąca jak go o coś proszę żeby zrobił on mi odpowiada że mam to robić sama. Nawet jak go poprosze żeby zrobił małej mleko to on więcej się nagada niż to warte. Jak przyjedzie to położy się na łóżku i leży a ja się zajmuje małą tylko jak ide zjeść czy do toalety to wtedy się nią zajmie.

Nauczono was (i nas też) kierować się popędami (chemią) przy wyborze partnera i takie są tegoż skutki.
Popędy po czasie zanikają.
Gdy nie było przyjaźni, porozumienia i zgodności, pozostaje pustka.

Joga......moi rodzice są dla mnie ogromnym wsparciem,pomagają mi w każdej sytuacji dotyczącej małego i są wsparciem- ostoją kiedy partner znowu zawodzi--wysłuchają,pocieszą, powiedzą swoje zdanie--z którym na początku całkowicie się nie zgadzałam...teraz "lekko już doświadczona" przyznaje im racje.

N4VV --"Gdy nie było przyjaźni, porozumienia i zgodności, pozostaje pustka."----tego zdecydowanie mi w związku zabrakło.

Ale życie trwa dalej

roksi1988 w życiu często zgadzamy się na plan minimum, bo przecież miłość nie wygląda tak jak w książkach, bo koleżanka ma gorzej, bo kocham a jak kocham to on się dla mnie zmieni, ja go zmienię - i to najgłupsze co możemy zrobić! Oczekiwanie, że partner będzie jak model z wybiegu - 185cm, przystojny i będzie miał kaloryfer z przodu jest durne - ale wymaganie, szacunku, tego że jest przy tobie w każdej minucie twojego życia bo chce być a nie dlatego, że ty tego oczekujesz a on dla świętego spokoju robi ci tą łaskę raz na sto lat......to są sprawy najważniejsze i podstawowe tutaj "plan minimum" nie ma zastosowania. Niech spada na drzewo a jak ci przyjdzie do głowy, że tęsknisz to przypomnij sobie to, że w najtrudniejszych momentach twojego życia faceta nie było!!!!

Zacznij od alimentów i im szybciej tym lepiej, jak masz ochotę ryczeć do poduszki masz do tego prawo, rycz! Ale ani mi się waż wracać, próbować naprawiać bo on obiecał! Jego obietnice są g*wno warte jak już się zdążyłaś przekonać! Masz to czego wiele dziewczyn na forum nie ma - wsparcie rodziców, dach nad głową i ich miłość no i dziecko. Działaj i myśl, że jesteś szczęściarą bo możesz wszystko, możesz zmienić swoje życie  i możesz być w końcu szczęśliwa a miłość sama przyjdzie tylko musisz zrobić dla nowej miejsce
trzymam kciuki, pozdrawiam

ps. łatwo nie będzie ale na pewno warto!

roksi1988 cieszę się, że poprawiłam ci nastrój Teraz musisz uporządkować swoje życie, zadbaj o zdrowie, skup się na sobie i dziecku. Nie szukaj od razu nowych "spodni" do szafy, skup się na zdrowiu. Musisz być zdrowa dla was obojga. Jesteś  silna i nie możesz się poddać! Czy ten nowotwór da się operować?

Przeczytałam gdzieś fajne zdanie:
"Jak będziesz chciał mnie zranić, to zrób to tak porządnie, żebym pamiętała że mam się do ciebie nie zbliżać"

Twój facet chyba się wystarczająco postarał co?

3maj się ciepło, gdybyś czegoś potrzebowała pisz, postaram się pomóc wirtualnie albo w inny sposób