Mój związek to jedna wielka awantura - Netkobiety.pl

Zachowanie Twojej dziewczyny jest co najmniej dziwne. Być może ona na prawdę chce tego ślubu, ale z Twojej wypowiedzi wynika że chce go wziąć, bo wszyscy wkoło biorą. Chce żebyś się jej oświadczył, bo kilka jej koleżanek się zaręczyło i ona zazdrości. Można chcieć wielu rzeczy, ale jeśli jest się w związku, to powinno się zwracać uwagę również na potrzeby i pragnienia swojego partnera. A z tego co piszesz, to ona patrzy tylko na siebie, ona ma dostać to czego chce, bo inaczej dąsa się całymi dniami. Faktycznie jesteście oboje bardzo młodzi. Macie jakąś pracę? Pisałeś że nie jesteś zamożny. Czy Twoja dziewczyna zdaje sobie sprawę w ogóle ile kosztuje organizacja ślubu i ewentualnego wesela? Nie wspominając już o dziecku. Fajnie że ta i tamta jest w ciąży. A jest, bo widocznie ją stać na dziecko albo ma kto pomóc finansowo. Osobiście uważam, że bez konkretnego zabezpieczenia finansowego nie ma co decydować się na ślub, a tymbardziej na dziecko.

No pracę mamy obydwoje. Ona ciągle powtarza, że razem damy radę. Jeśli chodzi o ślub to za wszystkie obowiązki panny młodej z tym związane zapłacą jej rodzice. Kto wie może i ja faktycznie też bym się na to zdecydował, ale pomiędzy awanturami nie mam czasu ochłonąć i na spokojnie się nad tym zastanowić. A każda kłótnia wygląda mniej więcej tak samo i w efekcie wychodzi na to że nic nie robię dla związku i wszystkiemu winien jestem ja.

Przy następnej kłótni zapytaj- czy gdy wszyscy wokół będą się rozwodzić to ona też tego będzie chciała bo przecież ,,wszyscy się rozwodzą- tylko nie ona"...

Pogadaj za nią szczerze, powiedź, że chcesz wstrzymać się ze ślubem, żeby dała Ci czas, a także naprawcie sytuacje w Waszym związku i wyeliminujcie z niego kłótnie.

Wyznacz datę dwa lata w przód np. marzec 2015r i powiedź, że wtedy zaczniecie organizować wszystko, zamawiać salę itd.Koniecznie przestrzegaj tej daty i przypominaj jej o tym, w ten sposób i Ty się oswoisz z tą myślą.
Do tego czasu odkładajcie kasę na weselę, żeby jej rodzice nie musieli finansować i Twojej części - bo za połowę powinien płacić Młody. (i tak kasa się zwróci z prezentów)
Ok. rok przed tą datą się jej oświadcz. Jeśli do tego czasu nie będziesz gotowy, daj jej spokój, bo tylko będzie traciła na Ciebie czas.

Widać ma parcie na ślub i nikt tego nie zmieni. Nie pomogą tu rozmowy, obietnice. Ona musi osiągnąć swój cel i to wszystko. Ale nawet jeśli ją kochasz i nawet jeśli Cię przekona do tego ślubu, bo jak na razie to chyba tak nie do końca jesteś przekonany, to pojawia się pytanie zasadnicze - co później? Ślub nie jest panaceum na wszelkie bolączki i w waszym przypadku nie oznacza to, że znikną wszystkie problemy i że będziecie się świetnie dogadywać, już bez sprzeczek, niejasności. Wręcz przeciwnie. Jeśli teraz macie takie problemy w komunikacji, w wizji wspólnej przyszłości, to po ślubie podobne problemy urosną do ogromnych rozmiarów.

Piszesz, że problemem jest kasa. Jeśli ktoś nie jest prezesem, albo nie ma bogatych rodziców, to zawsze będzie tak, że będzie nieodpowiedni czas na ślub, na dzieci, bo... może później się dorobię, zapewnię lepszy byt rodzinie.

Na Twoim miejscu zastanowiłbym się głęboko, jak sugeruje youtubka, nad sensem tego związku i nad zadaniem sobie na chłodno pytania - czy na pewno z tą kobietą chcesz przeżyć resztę życia? Czy jesteś gotowy na życie w którym będą kolejne awantury, wypominanie. Bo nie czarujmy się - będą. Ślub niczego nie zmieni a nawet zaostrzy podobne sytuacje bo będzie więcej trudnych decyzji, wyborów. Zastanów się chłopie, oj zastanów...

To dobrze że oboje macie pracę. Odkładajcie z miesiąca na miesiąc pieniądze na wesele, bo na prawdę lepiej byłoby żebyście sobie sami je sfinansowali. Albo chociaż Ty zapłacił połowę, a połowę rodzice dziewczyny. Bo jeśli za całość będą płacić jej rodzice, to wszystkie ustalenia będą robić oni i dziewczyna, a Ty, nawet jakby coś Ci nie pasowało, nie będziesz miał nic do powiedzenia... Poza tym ja w dalszym ciągu nie mogę pojąć tego parcia na ślub.

Czytałam wypowiedzi innych użytkowników i oni mają rację: ślub nie jest sposobem na kłótnie, kłopoty. W małżeństwie nie zawsze jest sielanka. Jeśli teraz Twoja dziewczyna stwarza taki ogromny problem z tego, że Ty nie chcesz wziąć z nią ślubu, dlatego że zwyczajnie nie jesteś na to gotowy, to jakie awantury będzie robić po ślubie? Dajmy na to za jakiś czas dojrzejesz do decyzji, oświadczysz się jej i pobierzecie się. Będziecie mieszkać kątem u rodziców albo w wynajętym mieszkaniu. Ona zauważy że jedna koleżanka, druga, trzecia zaczyna z mężem budowę domu. I Tobie zacznie suszyć głowę żebyście też wybudowali dom, no bo wszyscy wkoło budują tylko nie wy. Albo będzie odwiedzać swoje koleżanki i zobaczy że mają nowe telewizory, nowe meble czy nowy samochód. Będzie wracać do domu i robić awantury, obrażać się, bo one mają, a ona nie może mieć.

Powiedz jej żeby postawiła się na Twoim miejscu: czy jakbyś Ty wywierał na niej presję, dzień na dzień tłukł jej o jednym i tym samym, awanturował się żeby zrobiła coś na co nie jest gotowa albo nie ma ochoty, jak by się poczuła? (możesz podać przykład wyjazdu za granicę żeby zarobić więcej, zwiedzania świata, podróżowania albo coś innego co przyjdzie Ci do głowy). Spytaj czy na prawdę jej potrzeby są najważniejsze i czy Ty i to czego Ty chcesz i jak się z tym wszystkim czujesz już w ogóle się nie liczy? Że chyba lepiej teraz poczekać z tym ślubem żebyś za jakiś czas dojrzał sam do tej decyzji, niż teraz stanął przed ołtarzem, a po roku się rozwodził. I powiedz jej, że te ciągłe awantury i naciskanie na Ciebie jeszcze bardziej Cię zniechęca do tego wszystkiego, że kochasz ją, ale zacząłeś się zastanawiać czy w ogóle chcesz się z nią ożenić. Że Ty za jakiś czas chcesz się oświadczyć dlatego, że chcesz, a nie z przymusu, bo tak wypada, bo jej koleżanki się zaręczyły. Że ty chcesz czuć że to jest ten właściwy moment, że na prawdę tego pragniesz. Dodaj że jesteś już na prawdę zmęczony tym wszystkim i żeby przestała poruszać temat ślubu, a jeśli tego nie rozumie i nie potraafi uszanować to bardzo Ci przykro.

dobrze byłoby żebyście kiedyś usiedli razem i zrobili sobie obliczenia, taki miesięczny kosztorys. Wypisali wszystkie produkty które zjadacie w ciągu miesiąca (orientacyjnie), a obok tego ceny. Potem podliczycie, dodacie do tego koszty rachunków i zobaczycie ile będzie kosztować was miesięczne utrzymanie i ile z waszych wypłat zostanie wam na życie. To najlepiej zobrazuje czy podołacie finansowo na tą chwilę, czy nie.