Pustka w życiu po kilku nieudanych związkach - Netkobiety.pl

Witam. Nie wiem co mam robic... Czuje, ze moje życie zamienia się w pustke, jest przepelnione samotnoscia... Nie wiem od czego mam zaczyc, może od tego gdy bylam nastolatką wszystko było piękne i kolorowe. Chodzilam do liceum, po szkole uprawialam piekny sport gdzie poznalam mojego przyjaciela który zmarl pol roku temu na raka a ja codziennie o nim mysle i strasznie tesknie Moje życie do tej pory było bardzo dziwne  i burzliwe. Gdy bylam 17-latka jezdzilam na takie wyjazdy sportowe, poznalam tam faceta zonatego i spotykalam się z nim przez jakis  czas po czym zmadrzalam i przestalam się z nim spotykac. Po drodze poznalam chlopaka, który był kolega mojego brata. To był bardzo dziwny związek, podobalismy się sobie. Ja bylam jego pierwsza dziewczyna ale niestety nie wyszlo nam. Jemu cos odbijalo czasami i mial napady wyzywania mnie może tez dlatego, ze zostawilam go dla innego z ktorym mialam pwsolne zainteresowania min. sport, który uprawialam. Tym facetem bylam niesamowicie zauroczona przez co zawalilam szkole, zostalam nie dopuszczona do matury, po czym przeprowadzilam się do niego do innego miasta. Było wspaniale gdyby nie to ze po 6 miesiacach mieszkania razem zaczal flirtowac z innymi dziewczynami, zaczal mnie lekko olewac, nie zwracal na mnie uwagi, po pracy wolal wpatrywac się w tv a mi mowil ze ma depresje. Odeszlam od niego, wrocilam do domu. Przez caly ten okres był przy mnie mój przyjaciel, którego już nie ma wspieral mnie, pomagal mi we wszystkim. Kolejny facet, którego poznalam wykorzystywal mnie finansowo, wytrzymalam z nim rok i dalam sobie spokoj. Chlopak o ktorym wczesniej pisalam ( kolega mojego brata) zaczal do mnie znowu pisac. Ja bylam wtedy poza domem, na wakacjach. Po 2 tygodniach wrocilam, mielismy się spotkac ale on powiedzial mi ze zwodzil mnie, chcial mnie wykorzystac. Powiedzial, ze jestem nic niewarta bo nie mam matury, jestem gamoniem. Bardzo mnie to zabolalo, obiecalam sobie, ze nigdy więcej nie zamienie z nim ani jednego slowa. Wyjechal za granice. Minelo pol roku znowu się odezwal i ja mu odpisalam. Przez caly ten okres tesknilam za nim ( wiem, ze to glupie ale było to silniejsze ode mnie) Rozmawialismy często wkoncu przylecial na swieta do Polski na 2 tygodnie, spotykalismy się codziennie. Mowil mi ze nie chce innej kobiety tylko mnie, ze nie chce więcej już szukac bo mysli ciagle tylko o mnie. Chce mnie zabrac za granice do siebie, zamieszkac razem po ukonczeniu mojej szkoly w czerwcu. Od momentu jego wyjazdu (2 miesiace) codziennie rozmawiamy. Boje się, ze znowu moge się rozczarowac chociaz on mnie zapewnia, ze już nigdy tego bledu co wczesniej nie popleni. Chce budowac związek na szacunku i zaufaniu. Chce zalozyc rodzine ze mna... Nie wiem co mam robic Moi rodzice nie przepadaja za nim po tym jak mnie wczesniej traktowal i nie chca nawet o nim slyszec... To mnie dobija, ta rozlaka. Czuje się samotna. Zamykam się w sobie, tesknie za przyjacielem, codziennie rozpaczam ;( Czy jest ktos kto może mi pomoc? Czy mi nie da się już pomoc ...?