Nie wiem, co ze sobą zrobić! Pomóżcie... - Netkobiety.pl

Muszę stwierdzić, ciężka sprawa. Bo wiem jak się czujesz, to jasne, że po wrednym zachowaniu siostrzyczek nie pójdziesz tam, bo będziesz czuła się nieswojo. Kiedyś miałam podobną sytuacje. Tylko może w innych okolicznościach.

Długo jesteście ze sobą, więc szkoda związku z powodu dwóch sióstr. A nie pomyślałaś, że to może być tak specjalnie. One może domyślają się, że ty odpowiesz nie, a one będą miały sytuację do wykorzystania, bo M* będzie bez Ciebie. Może czas im pokazać, że Kochasz swojego M* i że on jest Twój i pójść na to wesele i nie zwracać uwagi na siostrzyczki. Zająć się swoim M* i spróbować się dobrze bawić.

Zależy Ci na tym, żeby M* utrzymywał kontakt z rodziną, ale on nie chce iść sam. Trochę kiepska sytuacja, ale on chce być fer do Ciebie, albo razem albo wcale. Może spróbuj to jeszcze raz przemyśleć i przełamać się idąc tam z nim DLA NIEGO. Na pewno się strasznie ucieszy.

Szkoda tylko, że M* nie chce z Tobą porozmawiać i ucieka od tematu. Może było by łatwiej podjąć jakiekolwiek działanie.

Po opisaniu swojej sytuacji i długim myśleniu o tym wszystkim też przyszło mi do głowy takie rozwiązanie jakie proponujecie, czyli że pójdę z M* i zrobię to tylko dla niego, na nikogo nie będę zwracać uwagi. Jednak  doszedł kolejny problem- jego matka! Niby ze mną rozmawia, ale zauważyłam, że przy mnie unika tematu związanego z jej córkami. Dlaczego? Ja nie jestem plotkarą, nikomu nie opowiadam co się dzieje, itd.. Do pory kiedy było "normalnie", czyli do momentu kłótni z nimi o wszystkim mówiła, M* ale też i mi. Myślałam, że tylko mi się wydaje, ale jednak udowodniła, że nie chce, abym miała cokolwiek wspólnego w organizacją i żebym o niczym nie wiedziała- co za tym idzie, M* też o niczym nie wie. Do póki nie dostał zaproszenia to nawet nie wiedział o której godzinie będzie ta uroczystość, gdzie itd.... Uważam, że to jest nie fair wobec NIEGO! Bo jesli o mnie chodzi to mogę to zrozumieć, mimo, że ode mnie to by o wszystkim chciała wiedzieć! Ale skoro ona nie ma nam nic do powiedzenia, to ja tez niczego nie opowiadam konkretnego, co się u mnie dzieje, itp, bo tylko do plotek jej to potrzebne.

I jak w takiej sytuacji mam iść?? ciężka decyzja... Nie wiem co zrobić.

To wszystko wydaje mi się takie bardzo sztuczne, te przeprosiny ze strony jednej z sióstr M* i cała reszta.... Nie chciałabym się znowu potknąć o nie i potem przechodzić to, co już przerobiłam.

Ja też uważam, że na wesele iść powinnaś. Ty jesteś w związku z M* czy z jego rodziną? Jeśli wasze relacje w rodzinie Twojego chłopaka są nie jasne, to kiedyś i tak wszystko się wyjaśni o co im chodzi i bedziesz miała okazję sobie z nimi wszystko wyjaśnić.;)
A na wesele idziesz ze swoim facetem i to z nim masz się dobrze bawić. Moim zdaniem pójście tam tylko na dobre wam wyjdzie.;)

Hej przeczytałam Twój post, muszę przyznać, że jest strasznie zagmatwany. Moim zdaniem jeśli kochasz swojego partnera i jeżeli mu zależy na uczestniczeniu w tej ceremonii, to powinnaś z nim pójść. Rozumiem, że nie przepadasz za jego siostrami, masz do tego święte prawo! Ale nie możesz ograniczać swojemu partnerowi kontaktów z rodziną... tym bardziej w takim dniu. Pomyśl jakbyś się czuła, jakby Twój mężczyzna, nie chciałby Ci towarzyszyć na ślubie brata i siostry? Nie zraniłoby Cię to ?? Na pewno. To, że nie lubisz jego sióstr nie oznacza, że musisz ranić osobę, którą Kochasz(?)... Czasem, w takich sytuacjach warto schować dumę do kieszeni... Zapomnieć o siostrach czy innych osobach... i towarzyszyć swojemu partnerowi w tej ceremonii. W końcu dostałaś zaproszenie jako osoba towarzysząca i to również jemu masz umilić swoją obecnością, ten ważny dzień... Myśl o Was o Waszym szczęściu, a to o czym myślą inni, zostaw tylko im...

Nie zaprosiła Cię, bo może nie zapraszała tylu gości na chrzest i jeśli nie przepada za Tobą, to po co miała to robić? A na weselę nie można zaprosić tylko jednej osoby i zabronić mu przychodzić z osobą towarzyszącą. Więc zachowała się odpowiednio.
I nie obrażaj się jak próbujemy Ci szczerze pytać co o tym myślimy, bo może warto się zastanowić czy nie mamy racji.
Ile Ty masz lat by się przejmować co źle siostrzyczki o Tobie myślą? Na weselę idź i baw się z ukochanym dobrze! Rodzinie pokaż, że umiesz się zachować i że przy bliższym poznaniu jesteś sympatyczna i dobra. Będzie naprawdę wszystko dobrze, tylko nie możesz od razu być nastawiona na nie. A może się po lubicie w końcu. Nie chciała byś?

Tylko, ze nie idac na ten slub, wcale nie poczujesz sie lepiej. Twoj m nie pojdzie, a Ty bedziesz miala wyrzuty sumienia, ze zrobil to wbrew sobie. Dla siebie, dla swojego m, dla checi pokazania ze jestes "ponad to", powinnas pojsc. Najwyzej wyjdziecie wczesniej. W zwiazku czesto trzeba myslec o "wspolnym dobru" zamiast jedynie o swoim.

Uważam , że to głupota żebyś szła na to wesele. Tak głupota, masz iść na wesele jakieś laski, przez którą musiałaś chodzić do psychologa ?
Ty jesteś też jego rodziną w tej chwili, i on powinien chronić swoją rodzinę, czyli Ciebie.
Niech idzie sam. Nie rozumiem i nie zrozumiem żadnego zmuszania partnera do chodzenia na uroczystości swojej szurniętej rodzinki. Sorry.
Jak mąż  nie chce iść na urodziny mojej ciotki chociaż mają poprawny kontakt to ja mu iść nie każe i nie dramatyzuje. Nie musi mieć ochoty wszędzie łazić.
A co dopiero w Twojej sytuacji. Uważam to za głupotę żebyś szła na to wesele, i wchodziła w tą chorą sytuacje, ze sztucznymi uprzejmościami. Mam taką rodzinę , a raczej miałam która udawała sympatię i inne bzdury i gardzę takim czymś.
Trzymaj się od takich ludzi z daleka, wycofaj się jakbyś dla nich nie istniała. Jesteś z nim a nie z rodziną. A on niech lepiej postawi się w Twojej sytuacji i idzie sam na wesele, zamiast robić z siebie ofiarę w stylu 'przez ciebie nie byłem na weselu siostry, chociaż mi nie zabraniałaś iść' .

Jego zachowanie jest dziecinne.
Nawet gdyby nie było konfliktu, to nie musicie razem łazić na imprezy do jego rodziny.
Moja koleżanka od prawie 20 lat, ciagle zmusza swojego faceta na urodziny, imieniny, swieta, wesela.On tego nie znosi, jest antyspołeczny to dla niego stres, strata czasu. A ona go zmusza, bo tak wypada.
Udanym związkiem to oni nie są.
Moja mama jest w dobrym kontakcie ze swoją teściową a nie chodzi na urodziny , imprezy rodzinne i święta. Nie lubi i tyle. Nikt żali nie ma o to do niej.
A już w Twojej sytuacji to tym bardziej nie powinnaś tam iśc. Nic nie powinnaś takim ludziom pokazywać, ani udowadniać. Tylko całkiem się odciąć. Znam takich ludzi bardzo bardzo dobrze.

Ciekawa jestem, czy takie same zdania byłyby, gdyby to M autorki nie chciał iść z nią na wesele jej siostry

Margolinka, nie uwierzysz, ale M* właśnie przed ślubem mojej siostry, gdzie miałam świadkować (i on też, ale jeszcze o tym nie wiedział) powiedział, że nie pójdzie bo nie będzie patrzył jak słodzę wódkę z innym facetem. Żadne argumenty do niego nie trafiłay, przecież świadkowie nie muszą słodzić, wystarczy tylko dać znać grajkom, że na Młodych mają skończyć i tyle.
Dopiero jak juz oficjalnie dostaliśmy zaproszenie i dowiedział się, że to Jego poproszono za swiadka, się zgodził.

Autorka zrobi jak uważa, ale ja rozumiem męża, że sam iść nie chce, bo co to za frajda iść samemu na wesele? I co tam sam będzie robił? Po gada z rodziną, ale tylko przy stole, po tańczy z kuzynkami i tyle. A jak ma jeszcze wysłuchiwać teksty od rodziny, że żona nie przyszła z mężem itd, to mu sie nie dziwię, że woli zostać w domu. Naprawdę. Więc dlatego uważam, że iść powinna dla męża, a na rodzinkę w ogóle patrzyć nie musi. Jeśli mąż źle na tym weselu będzie ją traktował to zawsze może wyjść prawda?
Ja po prostu próbuje też jego zrozumieć, nie tylko autorkę wątku.

nie jesteśmy małżeństwem, łączy nas wspólne 5lat związku...

Czemu ma iśc sam? Bo ma chorą na głowe siostrę, która ją atakowała?
Właśnie dlatego. Ona mu nie zabrania kontaktów z jego beznadziejną rodziną, a on nie może jej do tego zmuszać.

Tej, która mnie przeprosiła troszkę powiedziałam- to czego nie mogłam zrozumieć, dlaczego tak zrobiły, dlaczego się tak zachowywały... Jej przeprosiny były tylko ze względu na M*, bo się im kontakt urwał. A raczej M* urwał. Ale to i tak nie wszystko, nie chce tak szczegółowo do tego wracać, bo to na prawdę nic przyjemnego.. Drugiej nic nie powiedziałam, bo nie miałam okazji- nie widziałam się z nią już dwa lata. Raz czy dwa dzwoniła do mnie, dlatego że M* nie odbierał, ale nie odebrałam. Nie jestem sekretarką na jej służki, więc też nie żałuję, że nie odebrałam. Skoro nawet sam M* nie chciał......

Ludzie się zmieniają?? NIe wierzę. Nawet jeśli COŚ się w życiu zmieni, to albo nie na stałe albo nie całkowicie. W pamięci i tak wszystko zostaje. Jedni tylko potrafią z tym żyć, a inni obarczać się tym długi czas... Wydawało mi się, że uporałam się z tymi wspomnieniami po wizytach u psychologa. Jest lepiej, ale chyba trzeba nauczyć się po prostu z tym żyć, bo inaczej się nie da.

Jeszcze nie zdecydowałam czy pójdę. Póki co, M* nie porusza tematu, więc ja też nie będę. Przyjdzie czas wesela to może się odezwie. Nie wiem, czy nie będzie za późno. Przecież nie mogę go zmusić do rozmowy, nie da się.