Temat jest dla mnie osobiście bardzo istotny.
Moja sytuacja wygląda tak: Z żoną jestem 4 lata po ślubie, razem jesteśmy 8. mam 33 lata Mamy 2 dzieci. Ostatnimi czasy poznałem dziewczynę, jest ode mnie młodsza o 9 lat, znamy się od 2 lat. Pierwsze póltorej roku nawet nie rozmawialiśmy ze sobą, zdawkowa wymiana uprzejmości i takie tam. Jakieś pół roku temu spotkaliśmy się w pubie, rozmawialiśmy było bardzo przyjemnie, zaproponowałem coś więcej. W odpowiedzi usłyszałem że mam żone i dzieci. Jakoś to przetrawiłem ale kontakt się nie urwał, rozmawialiśmy więcej i więcej, nawet o naszych osobistych problemach. Wytworzyła się więź, przynajmniej z mojej strony. Myślę o niej cały czas, powiedziałem jej co czuję a ona po pewnym zawahaniu że nawet jakbym zostawił żone to nic z tego nie będzie. Jakby powiedziała zdecydowanie to spoko, ale to zawahanie sprawiło że uwierzyłem że jest szansa, że może jest to osoba na którą czekałem całe życie? w gruncie rzeczy wiem o niej tylko tyle ile mi powiedziała, nie ma żadnej pewności że coś by z tego było. Chce się ogarnąć a nie mogę, Kocham żonę ale tą drugą jestem tak zafascynowany że moje zachowanie staje się irracjonalne. Chciałbym z tą drugą utrzymywać kontakt, być przyjaciółmi. wiem że tak nie powinno być, że powinienem dać sobie spokoj. Z tego wszystkiego zaczałem zaglądać do kieliszka, nie chce wszystkiego zniszczyć. Moja żona wie o niej, wie również że wina jest po mojej stronie. Nie wie jednak co czuję nie che jej tego mówić bo się załamie. Chociaż ktoś musi być silny w tej sytuacji. Staram się robić dobrą minę do złej gry. z Końcem czerwca nasze kontakty się prawdopodobnie zakończą, zostaną sprowadzone do życzeń na święta a później pewnie też to zniknie. Gdybym wiedział że jest szansa to nie wiem co bym zrobił, może wybrałbym ją a nie żone.
Help!!
- tepych
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- Tegan
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
nie kochasz żony, jesteś podły, po co brałeś ślub skoro nadal szukałeś osoby "na całe życie"?
- tepych
- Niewinne początki
- Nieaktywny
nie szukałem, samo przyszło. zaczeliśmy rozmawiać, nie myslałem o tym jako więcej niż przelotnej znajomości. wszystko rozwieło się później. dla mnie to kastastrofa
- End_aluzja
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
zostaw zonę, daj kobiecie szansę na spotkanie normalnego, dojrzałego faceta, który na nią zasługuje
przeboleje stratę twojej osoby, z czasem zrozumie, że jesteś nic nie wartym łapserdakiem
a propos - szacun dla dziewczyny - 9 lat młodsza, sto razy mądrzejsza, dziewczyna z zasadami
dziewczyno, nie czytasz tego pewnie - ale TAK TRZYMAJ!
jestes warta czegoś więcej niż latającego z pełnym pęcherzem kocura, który chce mieć to, czego nie może tak bardzo, że staje się to jego irracjonalną obsesją
trzymaj się z daleka od takich chujoplątów.
- Justyna69
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Piszesz, że kochasz żone ale chcesz zniszczyć rodzine bo jesteś zafascynowany jakąś dziewczyna. Ta fascynacja może minąć, a zony już nie odzyskasz. Zastanów się poważnie.
- Izolda74
- Mój jest ten kawałek podłogi
- Nieaktywny
Temat jest dla mnie osobiście bardzo istotny.
Moja sytuacja wygląda tak: Z żoną jestem 4lata poślubie, razem jesteśmy 8. mam 33 lata Mamy 2 dzieci. Ostatnimi czay poznałem dziewczynę, jest odemnie młodsza o 9 lat, znamy się od 2 lat. Pierwsze póltorej roku nawet nie rozmawialiśmy ze sobą, zdawkowa wymiana uprzejmości i takie tam. Jakieś pół roku temu spotkaliśmy się w pubie, rozmawialiśmy było bardzo przyjemnie, zaproponowałem coś więcej. W odpowiedzi usłyszałem że mam żone i dzieci. Jakoś to przetrawiłem ale kontakt się nie urwał, rozmawialiśmy więcej i więcej, nawet o naszych osobistych problemach. Wytwożyła się więź, przyajmniej z mojej strony. Myślę o niej cały czas, powiedziałem jej co czuję a ona po pewnym zawachaniu że nawet jakbym zostawił żone to nic z tego nie będzie. Jakby powiedziała zdecydowanie to spoko, ale to zawachanie sprawiło że uwieżyłem że jest szansa, że może jest to osoba na którą czekałem całe życie? w gruncie rzeczy iem o niej tylko tyle ile mi powiedziała, nie ma żadnej pewności że coś by z tego było. Chce się ogarnąć a nie mogę, Kocham żonę ale tą drugą jestem tak zafascynowany że moje zachowanie staje się irracjonalne. Chciałbym z tą drugą utrzymywać kontakt, być przyjaciółmi. wiem że tak nie powinno być, że powinienem dać sobie spokuj. Z tego wszystkiego zaczołem zaglądać do kieliszka, nie chce wszystkiego zniszczyć. Moja żona wie o niej, wie również że wina jest po mojej stronie. Nie wie jednak co czuję nie che jej tego mówić bo się załamie. Chociaż ktoś musi być silny w tej sytuacji. Staram się robić dobrą minę do złej gry. z Końcem czerwca nasze kontakty się prawdopodobnie zakończą, zostaną sprowadzone do życzeń na święta a później pewnie też to zniknie. Gdybym wiedział że jest szansa to nie wiem co bym zrobił, może wybrał bym ją a nie żone.
Help!!
Toż to znowu Malwina85 tylko jakby w męskim wydaniu 
Wydaje mi się, że to jest właśnie to co się nazywa "myślenie penisem"
- End_aluzja
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
tepych napisał/a:Temat jest dla mnie osobiście bardzo istotny.
Moja sytuacja wygląda tak: Z żoną jestem 4lata poślubie, razem jesteśmy 8. mam 33 lata Mamy 2 dzieci. Ostatnimi czay poznałem dziewczynę, jest odemnie młodsza o 9 lat, znamy się od 2 lat. Pierwsze póltorej roku nawet nie rozmawialiśmy ze sobą, zdawkowa wymiana uprzejmości i takie tam. Jakieś pół roku temu spotkaliśmy się w pubie, rozmawialiśmy było bardzo przyjemnie, zaproponowałem coś więcej. W odpowiedzi usłyszałem że mam żone i dzieci. Jakoś to przetrawiłem ale kontakt się nie urwał, rozmawialiśmy więcej i więcej, nawet o naszych osobistych problemach. Wytwożyła się więź, przyajmniej z mojej strony. Myślę o niej cały czas, powiedziałem jej co czuję a ona po pewnym zawachaniu że nawet jakbym zostawił żone to nic z tego nie będzie. Jakby powiedziała zdecydowanie to spoko, ale to zawachanie sprawiło że uwieżyłem że jest szansa, że może jest to osoba na którą czekałem całe życie? w gruncie rzeczy iem o niej tylko tyle ile mi powiedziała, nie ma żadnej pewności że coś by z tego było. Chce się ogarnąć a nie mogę, Kocham żonę ale tą drugą jestem tak zafascynowany że moje zachowanie staje się irracjonalne. Chciałbym z tą drugą utrzymywać kontakt, być przyjaciółmi. wiem że tak nie powinno być, że powinienem dać sobie spokuj. Z tego wszystkiego zaczołem zaglądać do kieliszka, nie chce wszystkiego zniszczyć. Moja żona wie o niej, wie również że wina jest po mojej stronie. Nie wie jednak co czuję nie che jej tego mówić bo się załamie. Chociaż ktoś musi być silny w tej sytuacji. Staram się robić dobrą minę do złej gry. z Końcem czerwca nasze kontakty się prawdopodobnie zakończą, zostaną sprowadzone do życzeń na święta a później pewnie też to zniknie. Gdybym wiedział że jest szansa to nie wiem co bym zrobił, może wybrał bym ją a nie żone.
Help!!Toż to znowu Malwina85 tylko jakby w męskim wydaniu
własnie...
zgłosimy moderacji??
\
