Pomóżcie mi zrozumieć kobietę. - Netkobiety.pl

No ja wiem że tak jest, oczywiście że mnie zlewa, tylko z jednej strony mnie zlewa, a z drugiej przedstawia przyjaciołom najwyraźniej już jako kogoś więcej. Niby zlewa, ale jak jej zwrócę na to uwagę to słyszę zaprzeczenia, że naprawde jest zajęta, nie ma nawet minuty żeby sie do mnie odezwać ale chce się ze mną dalej widywać.
Akurat co do świra, to nie widziała go od roku, odkąd jej ojciec go siekierą z przed drzwi przegonił.
No właśnie widzę że coś się musiało wydarzyć, bo nagle z dnia na dzień z nieustannej rozmowy, jakiś czułości itp przeszła do totalnego dystansu.
Gdyby się znudziła, trudno tak bywa i nic się z tym nie zrobi, tylko w takim razie po cholerę dalej się ze mną umawia albo pierwsza się do mnie odzywa? Bo ciągle to robi, tylko zlewa absolutnie co ja do niej piszę a już w szczególności wszystko co miłe. Pierwsza do mnie pisze, mówi mi o czymś i informuje że się zobaczymy po czym ja jej odpisuję a ona mi już ani słowem.
Dodatkowo, widzieliśmy się przedwczoraj ale znowu zamiast sami to z tą przyjaciółką co ostatnio i jeszcze jakąś. One nas na jakieś melanże zapraszają żebyśmy razem przyszli a ja się zastanawiam o co tu chodzi -.-. Gdyby chciała to zakończyć miała już okazje jak się jej pytałem, dodatkowo nie musiała się ze mną zobaczyć, wymówka zawsze jakaś może być. a przyjaciółkom by chyba powiedziała że nic z tego nie będzie i by taka propozycja nie padła. Ale próbuję się do niej zbliżyć to natychmiastowa ucieczka, ignorowanie, krok w tył

Tylko właśnie w tym rzecz że to nie są koleżanki o które ew. mogłaby być zazdrosna gdyby jej zależało, tylko przyjaciółki które zna praktycznie całe życie, mówią sobie o wszystkim i spędzają 3/4 wolnego czasu razem. W dodatku obie są zajęte. Opowiadała im o mnie bo troche o mnie wiedziały i tak jak mówię traktowały nas w kontekście praktycznie pary. Dlatego nie rozumiem o co chodzi skoro przedstawia mnie najbliższym przyjaciołom jako kogoś więcej ale mnie samego tak nie traktuje
W zeszlym tyg wlasnie od niedzieli przetala sie odzywac, wygladalo na to ze sie obrazila o cos co powiedzialem. W poniedzialek cisza, wtorek tez. Info o chorej nabci zignorowane, biorac Pod uwage ze do tej pory rozmawialismy codziennie, bylem pewny ze jest zla i przestala sie do mnie odzywac. W srode znowu sie nie odezwala wiec juz od niedzieli, praktycznie 4 dzien mi nie odpisywala to juz bylem pewien ze jest zle, ale chcialem chociaz sie pozegnac i dostac jakies wyjasnienie. napisałem do niej "Moze nie powinienem sie odzywac, nie wiem czy jestes zla czy permanentnie obrażona, ale mysle ze zasluguje na kilka slow wyjasnienia. Jesli nie chcesz już ze mną rozmawiać to trudno, ale sama najlepiej wiesz ze zniknac bez slowa to kiepski koniec znajomosci. Znalazlabys 10 minut po francuskim, jakbym do ciebie podjechal? Wyjasnimy to sobie a potem dam ci spokoj jesli tego wlasnie chcesz. Tak czy owak sprawa zalatwiona, wszyscy zadowoleni."
Idealny moment zeby mnie splawic, sama by sie wysilac nie musiala, pare slow wyjasnienia i tyle. A jaka odp dostaje?
"Daj spokoj, zrozum ze w tym tygodniu jestem zajeta od rana do wieczora i naprawde nie mam czasu, ale to nie oznacza ze nie chce z toba rozmawiac albo sie obrazilam"
Nie chce zebym ją sobie odpuscil ale sama sie zaangazowac tez nie chce

To prawda, zalezy mi na niej. Widzisz, bylo miedzy nami naprawde swietnie, niesamowicie sie dogadywalismy i zalezalo jej tylko nagle jakos przestalo. W kotka i myszke nie wiem czy mam sile sie bawic. Jesli ludzie do siebie pasują to powinni byc razem a nie sie bawic soba, sprawdzac udowadniac sobie komu wiecej zalezy.. bez sensu...
Postanowilem byc wyrozumialy, moze wyjde na frajera trudno. Spytalem sie jej czy pojdziemy na spacer przed nightskateingiem. Napisala mi ze co czwartek z kinga - ta przyjaciolka gotuja razem obiad wiec niestety nie. To akurat prawda no i nie oczekuje ze ze swojego zycia bedzie dla mnie rezygnowac.

Hmm, za pierwszym razem pojechaliśmy zjeść razem śniadanie, bo mówiła że popołudniu sie musi uczyć. Zaproponowałem że ją potem  odprowadzę, wtedy wpadła na pomysł że jak już będę w jej okolicy to można by jeszcze godzinkę znaleźć i wyciagnie swoja przyjaciółkę. Za drugim razem wróciłem z wyjazdu trochę wcześniej i zaproponowałem żeby wyskoczyć na jakiś mały spacer, mówiła mi że chwile wcześniej one do niej dzwoniły więc jeśli mi nie przeszkadzają to można sie zobaczyć. Dlatego mnie to tak wnerwia, bo to jest niejednoznaczne. Gdybym się z nią umówił na spacer sam a ona by przyszła z koleżanką i tyle to miałbym jasność co i jak a ona się tłumaczy że już się z nimi umówiła i jeszcze dopytuje czy nie mam nic przeciwko.

Druga sprawa, mam teraz zabitego ćwieka.
napisałem jej tak: "Szkoda, miałem nadzieje że się nam uda w końcu ponadrabiać ;] No ale nie śmiałbym namawiać do łamania rytuału obiadu W takim razie zamiast tego proponuję żeby w długi weekend spędzić miło trochę czasu ze sobą No chyba że próbujesz uniknąć bycia przeze mnie wychowaną (taki nasz żarcik bo się droczyliśmy kto kogo musi wychować)?"

odpisała mi tylko tyle.. "W majówkę jade do lublina i planuje zostać tam tak długo jak sie da, bo poczułam hejt do Warszawy. Gotujac u kingi czuje sie jak bohaterka witkacego, nie moge tego ominać."

No i głupia sprawa bo już jesteśmy na jutro i tak umówieni że idziemy na te rolki i co teraz? Przestanę się do niej odzywać a z jednej strony niby nic takiego nadzwyczajnego się teraz nie stało, po prostu lakonicznie odpisała. Z drugiej strony nawet jednego ciepłego serdecznego słowa od niej nie dostałem. Zleje ją, to ja wyjdę na idiotę który nie umie zaakceptować że ktoś jest zajęty. Będę się zachowywał jak gdyby nigdy nic, wyjde na pieska biegającego jej wokół nóg.
Chyba że macie pomysł żeby wyjść z tego z twarzą?
Nie rozumiem tylko dlaczego nie powie żeby jej dać po prostu spokój jeśli go chce a jeśli go nie chce, czemu nie zacznie się angażować. Że jej szkoda znajomości to wątpie, nie jesteśmy starymi przyjaciółmi tylko poznaliśmy się przez neta i zaczęliśmy ze sobą umawiać więc to oczywiste że to nie typowa koleżeńska znajomość

Właśnie tego się obawiam, że jestem kołem zapasowym. Będzie miała ochote coś miłego usłyszeć albo miło spędzić czas, doskonale wie do kogo napisać ale poza tym daj mi święty spokój
Był, pocałowałem ją na 3 randce, później nie było okazji. Jutro się widzimy ale nie ma się czasu ze mną wcześniej zobaczyć więc też będzie totalnie wśród ludzi. teraz napisałem może o tej majówce bo miałem nadzieje że by w końcu wpadła do mnie i byłaby okazja ale znowu wyjeżdża a ja widzę że przez to odwlekanie wszystko okrzepło i tyle.. Trzeba kuć żelazo póki gorące ale nie dała mi na to okazji..
Nie wiem jak mam ją teraz traktować.. Wściekłem się i po prostu odpisałem trudno. Szczęśliwie albo i nie szczęśliwie sam już nie wiem, właśnie mi się skończyła kasa na telefonie więc sms nie poszedł
A odpowiadając na twoje pytanie.. Wstyd ale serwis randkowy.

Ano wiem i dlatego jest problematyczne. Bo tłumu tam raczej nie będzie, pewnie max 1000 osób jadących 20 km więc napewno bym ją tam i tak spotkał. Trudno, skoro i tak się mamy spotkać jutro to na razie nie będę robił olewki bo tylko będzie głupio i niezręcznie. Eh chrzanić to, nie mam siły tak czekać i czekać. Po jutrzejszym dniu się tydzień nie zobaczymy, potem będzie się pewnie uczyć bo cały tydzien jej nie będzie przecież w domu to się nazbiera, i tak zawsze coś będzie wyskakiwać i wyskakiwać. Pocałuję ją jutro w tłumie czy nie w tłumie, przy wszystkich znajomych czy przy ojcu, chrzanić to. Co dalej będzie zostawię jej do zadecydowania, ja swoje zrobiłem i najwyżej znikam. Teraz jej jeszcze odpisałem, skoro i tak jutro sie wszystko wyjaśni to nie ma sensu robić gnoju na zapas.
Masz racje, Warszawa duża, tylko zawsze człowiek wiąże z kimś jakieś nadzieje i ciężko po prostu odpuścić. No ale chyba nie będzie już innego wyjścia za chwilę

Popełniłem głupi błąd i za bardzo się w to zaangażowałem, doskonale o tym wiem. Ale mamy tyle wspólnego. Taka zgodność w poglądach jaka mi się jeszcze z nikim nie przytrafiła, podobne przyzwyczajenia, jakby sposób myślenia. Na 1 randce kilka razy zdarzyło się nam powiedzieć jednocześnie to samo. Obydwoje mamy identycznie poryte mózgi. Myślimy strasznie abstrakcyjnie i o ile większość ludzi jakby im opowiedzieć co nam wpada bez sensu do głowy, uznałoby nas za czubków, my się razem śmiejemy. Rozmawiać też oczywiście mamy o czym, podobny gust muzyczny itp.
W pewnym momencie nie zastanawiając się co mówię tylko mówiąc co myślę, kilka razy w ostatniej chwili ugryzłem się w język bo prawie powiedziałem do niej "skarbie"
Dlatego aż mi trudno uwierzyć że z dnia na dzień praktycznie wszystko szlag trafił i nawet nie rozumiem co się dzieje.
Największa ironia w moim życiu. Nie przyjechała wtedy się ze mną zobaczyć bo musiała się uczyć.. uczyć czegoś co mój ojciec tworzył jak się bawił kiedyś w politykę. A później już tylko to odwlekaliśmy a między nami wszystko coraz bardziej chłodło. No i oto dotarłem tu. Zobaczymy, co ma być to będzie, życzę ci alone, żeby chociaż wam się ułożyło

Widzisz, w tym rzecz że ona mi się jeszcze bardziej dawała na talerzu, np miesiąc temu powiedziała mi że jej przyjaciółka będzie za jakiś czas organizowała jakąś tam imprezę no i generalnie jestem oczywiście zaproszony żeby z nią pójść. Impreza się nie odbyła, ale powiedziała mi o niej miesiąc przed jej planowanym terminem. Albo teksty w stylu "boję się dnia w którym dorwiesz się do mojego komputera i przejrzysz te wszystkie posrane zdjęcia" Tutaj cały czas jest założenie że taki dzień nadejdzie, albo że za jakiś czas dalej będzie między nami dobrze. Miałem ją zlewać jeśli tak do mnie podchodziła a mi na niej zależało tak samo? Uznałem że najwidoczniej już jest po prostu dobrze i tyle. Też dawałem po prostu znać że mi na niej zależy i jej to jakoś kompletnie nie odstraszało ani nic. Po prostu pewnego dnia nagle jej stosunek się zmienił. Dziwne to to.

Na poprzedniego smsa nie raczyła mi wogóle odpowiedzieć mimo że były tam nawet zdania ze znakiem zapytania więc raczej wypada coś odpisać. Dałem jej też znać że to zaczyna być dla mnie trochę krępująca sytuacja bo czuję się natrętnie. Totalna zlewka. Gdyby ona mi powiedziała że przez moje nie wiem lenistwo, albo olewkę (bo nie mam pojęcia czemu mi nie odpisuje) czuje się że mi się narzuca, pierwsze co bym zrobił to wybił jej to z głowy bo zmartwiłbym się tym że może jej być przykro. Tak to kur** jest zawsze dbać bardziej o innych niż o siebie.
Napisałem jej że rolki są jednak nieaktualne
Odpowiedź miałem w 5 sekund. Nie przesadzam, to było 5 sekund, nawet nie wygasiłem ekranu w telefonie.
Natychmiast się mnie spytała dlaczego nie idę. Odpowiedziałem jej że muszę się z kimś jutro zobaczyć więc nie dam rady.
Nie spodziewałem się żadnej odpowiedzi ale wysiliła się żeby napisać chociaż "dobra no, pójdziemy sami"
O proszę, teraz jak to piszę napisała do mnie czy mam do niej jakieś pretensje. Jak ją olać to faktycznie nagle zaczyna się odzywać Tylko nie wiem czy mam być z nią szczery, czy grać głupa jak ona

Masz rację, niestety to chyba moja największa wada. Za bardzo szukam dla innych wytłumaczenia, za mało umiem myśleć o sobie. Za cierpliwy jestem w stosunku do ludzi. Cholerna "miłość bliźniego" się we mnie odzywa.
Ale uganiać się za nią nie zamierzam już, bo widzę że macie rację, zresztą dla nikogo nie warto własnej godności deptać. Jeśli się obudzi dam jej szansę. Póki co dystans. Sam pierwszy już nie piszę, spotkania więcej nie zaproponuję

Wadim, bądźmy szczerzy - to nie jest żadna "miłość bliźniego" tylko "pożądanie miłości bliźniego". Wiem, to straszny komunał, ale przed etapem "miłości bliźniego" trzeba zrobić etap "miłości siebie samego".

Dziś miała trochę wolnego czasu to postanowiła się do mnie jednak odezwać. O tyle dobrze że wiadomo, że się nie znudziła i chce ze mną rozmawiać. Chwilowo chyba nadal będę czekał na jej inicjatywę. W poniedziałek wyjeżdża za miasto na cały długi weekend. Jeśli się do mnie stamtąd jakoś odezwie, dając sygnał że o mnie myśli to myślałem żeby któregoś wieczoru do niej zadzwonić zamienić kilka miłych słów. Co o tym myślicie? Czy raczej powinienem mieć całkowicie zero inicjatywy dopóki nie zaproponuje spotkania?

Alleluja! Ale do Lublina cię jakoś nie zaprosiła... Ani w Warszawie z Tobą nie została... Istotnie, jeszcze się tobą nie znudziła. Wymarzony początek wymarzonego romansu...

Ty na nic nie "czekaj". Ty zajmij się sobą nie myśląc o niej. Najpierw spędź zajebiście długi weekend z wyciszoną komórką. Nie wiem - wyjedź nad morze ze znajomymi...

Traktować jak koleżankę. Telefony odbierać, na smsy grzecznie, po jakimś czasie, odpisywać. Bez specjalnego chłodu ale też bez tego słitaśnego tjurli-tjurli z poprzednich smsów. Konkret, proszę panią, bo ja teraz zarobiony, to znaczy zajęty jestem. Ty oczywiście siedzisz cicho, nie dzwonisz ani nie esemesujesz, żeby resztki godności choć w tej całej historii zachować.

Tylko właśnie głupieję. Nie odzywa się, zawsze po prostu nie ma czasu, nie odpisuje na smsy itp
W sobote mając czas postanowiła się do mnie odezwać. W niedzielę to samo, ledwo siadła do komputera napisała do mnie. Czyli spoko, sama sie odzywa, po czym dowiaduję się że idzie znowu na koncert, już się z kimś umówiła(dodam że na poprzedni poszliśmy razem, teraz nawet nie zaproponowała). No to myślę ok, w takim razie wszystko jasne, daję sobie spokój.
Dzisiaj budzi mnie sms czy robię coś o 19 bo ma wolne bilety na jakąś sztukę i zaprasza.
Ma czas to się odzywa, gdzieś zaprasza ale jednocześnie traktuje mnie z totalnie chłodnym dystansem.

Napisała mi dziś rano że ma bilety do teatru, byłoby fajnie pójść, jako że ostatnio przy okazji zaczęła się do mnie jednak odzywać uznałem że pewnie to dobry znak, może naprawde była bardzo zajęta a ja po prostu przesadzam.
Po teatrze postanowiłem ją odprowadzić bo trochę już późno było i wracająca sama kobieta to średni pomysł. Jechaliśmy tramwajem, oddzwoniła do przyjaciółki, która w czasie spektaklu do niej dzwoniła. Umówiły się że na 15 minut się ze sobą spotkają, bo już późno troche. Usłyszałem sympatyczne zdanie "jadę z balastem". Uznałem że to chyba jakiś chory ponury żart, ale zagryzłem szczękę i jechałem dalej. Chwilę pokręciliśmy się z jej przyjaciółką, po czym odprowadziłem ją do domu. Na koniec spróbowałem pocałować. Usłyszałem że "to nie jest dobry pomysł". Powiedziałem jej że w takim razie mogła mi wprost powiedzieć że marnuję czas i poszedłem.
Nie sądziłem że pofatyguje się żeby mnie nie wiem, chociaż przeprosić ale o dziwo przed chwilą dostałem wiadomość

"Masz racje, że zachowałam się nie w porządku. To zupełnie nie ma nic wspólnego z tobą bo ja naprawdę bardzo cię polubiłam. Tkwie w dziwnej spirali swoich byłych, rozpamiętując przeszłość z wykluczeniem zlych na sile zapomnianych powaznych bledów, z którymi po prostu sie nie pogodziłam. Jestem chujowym materiałem na związek, ale nigdy nie chciałam dawać obietnic bez pokrycia ani cię zwodzić. Ani razu tak nie pomyślałam. Przepraszam że mówię to przez smsa, ale sytuacja pod bramą mnie przerosła a innej szansy mieć pewnie nie będę"

Faktycznie teraz wszystko nabiera sensu. Było miło i mało zobowiązująco to super, ale zaczęło się robić poważniej to uciekła. Nie rozumiem dlaczego rozwijała tą znajomość i dawała mi znać że jej zależy jeśli wiedziała że to jeszcze nie jest moment na poukładanie sobie życia i wciąż rozpamiętuje stare związki z ludźmi którzy potraktowali ją jak śmiecia. Byłem dla niej chyba tylko chwilową miłą odskocznią, odmianą od samotności i cierpień po zostaniu porzuconą..
Cóż, słyszałem że grom ludzi z serwisów randkowych to właśnie takie lemingi, szukające plastra na ranę ale nie przeszło mi przez myśl że sam zostanę tak potraktowany..
Mimo wszystko dziękuje wszystkim za udzielenie się w temacie, łatwiej mi było znosić tą niepewność, mówiąc o tym i słysząc jakies opinie. Dziękuję