Uzewnętrznianie się na portalach społecznościowych - Wasze podejście - Netkobiety.pl

Te wpisy typu 'sad' czy 'happy'... mam przyjaciółkę, która może nie opisuje wszystkiego ze zbyt wieloma szczegółami, ale nowe wpisy dodaje praktycznie co chwilę. Po prostu cały dzień w pigułce, że wstała, że do pracy, że na piwo, że siedzi sama, że obiad, że impreza, że idzie spać, że dobranoc, a od rana znów to samo, ale to mnie akurat śmieszy. Zresztą, jesteśmy na tyle blisko, że podśmiewam się trochę z tego nawet u niej w komentarzach i ona też się śmieje, ale mówi, że tak już ma i trudno.

Jakieś wulgaryzmy niespecjalnie mnie ruszają, bardziej może małolaty, które za ich pomocą pokazują, jakie są dorosłe i oburzone na cały świat, natomiast same w sobie... mi też od czasu do czasu zdarza się ich użyć, ale raczej jak pasują do kontekstu zdania, nie że są celem same w sobie.

edit

W wielu przypadkach, które znam, wirtualny świat odzywa się bardzo energicznie. Są więc wirtualne buziaki, uściski, wklejanie pocieszających obrazków i sentencji itd. A to wszystko okraszone milionem wykrzykników lub kropek (bo 3 to za mało, nie oddadzą całej rozpaczy! ).

Ja bym tam może i dodała nawet status związku, ale nie robię tego, bo:
a) jakby mi ktoś napisał "zakochańce", to chyba bym dostała chlustających wymiotów
b) kiedy związek się rozpadnie, wypadałoby zmienić ten status, a jakby się pojawiła fala wirtualnego współczucia, to... jak wyżej.

ja powiem tak, sama tego nie robię co autorka opisała, ale na litość boską przecież po to jest w opcjach nie subskrybuj danego użytkownika czyli nie pokazuj wiadomości, żeby opisane ww. sytuacje nie drażniły nikogo.
Nie chcesz czytać i oglądać to zaznacz sobie tą opcje a juz w skrajnym przypadku usuń ze znajomych. To każdego tablica wiec ma prawo zamieszczać tam co chce (oczywiście za wyjątkiem rzeczy które naruszają prawo/ regulamin). Jest mnóstwo funkcji takich jak bliżsi znajomi, dalsi kurcze a tutaj wywód i ocenianie kogos kto poprzez zdjecie, piosenkę czy cokolwiek innego pokazuje co czuje. A wiesz ze może byc sytuacja że ktos Ci pomoże, zapyta bo właśnie przez takie cos zauważy, ze jest nie w porządku. Troche zrozumienia i szacunku dla innych. Nikt CIę nie zmusza ani nie karze oglądać i czytać postów innych. A to co dla Ciebie jest ok w sensie zamieszczania dla kogoś innego nie.

Chanell_11, ja nie oceniam ludzi, tylko zachowanie. Uwielbiam np. moją przyszywaną ciocię, ale kiedy jej mąż zachował się jak, za przeproszeniem, dupek i wniósł pozew o rozwód pod jej nieobecność - pojechała do pracy za granicę, bo poznał jakąś panienkę, to ja bym jednak wolała przełknąć taką "porażkę" z godnością, a nie dedykować mu milion piosenek i generalnie podporządkować wszystkie wpisy jemu przez jakiś miesiąc, pokazując wszem i wobec swoją rozpacz. 
A co do subskrypcji - nikt nie rozstaje się codziennie, raz jeden, raz drugi, więc miałabym wyłączyć wszystkich? Sposoby radzenia sobie z tym są, mnie bardziej interesuje opinia na ten temat. 

Catwoman, ja cały status mam ukryty, nie wiem, jakoś nie lubię pytań dot. życia osobistego. Chociaż może gdybym miała męża czyli jakieś podstawy do uważania, że to ten do końca życia i nie będę za chwilę zmieniać statusu, to  może... może...

I z lekką nutką ironii:

Dlatego ja praktycznie wcale nie wchodzę na swój profil na FB, ponieważ to strata czasu, a i nie mam potrzeby informować każdego i czytać, że ktoś- "akurat lecę do ubikacyjki, muszę pipi... Poczekajcie, loffciam was <3."

Już dawno nasza klasę opanowała fala małolatów, którzy albo przesadnie używali słów powszechnie uznanych za obraźliwe, albo właśnie zakochanych młodziaków, którzy byli tacy "słitaśni".

Ja tam lubie FB Tyle, że na FB jak w życiu - mam niewielkie grono, ale sprawdzonych i dobrze znanych znajomych. Początkowo faktycznie troche przyjmowałam zaproszenia jak leci i różne rzeczy widziałam, których nie chciałam, potem kilka razy zrobiłam porządki i teraz nie mam nikogo, z kim nie chciałabym mieć kontaktu w realu, albo kto by mnie irytował swoimi wynurzeniami.

No i takich wynurzeń okołozwiązkowych itp to raczej nie spotykałam. Może to kwestia średniej wieku moich znajomych? Ale za to szybcikiem poleciały ze znajomych dwie takie z którymi kiedyś pracowałam - jedna wstawiała co i rusz refleksje i wspomnienia ze swoich erotycznych przygód z Egiptu, druga najmniej raz w tygodniu wrzucała zdjęcie z USG i zaczęła na etapie ciąży, kiedy z trudem idzie rozpoznać co to w ogóle jest, dotrwałam jakoś do połowy jej ciąży i zaczęły pojawiać się filmiki z USG i juz tego nie wytrzymałam, bo fotografie kolejnych elementów wyprawki dodawane sukcesywnie, to akurat mnie bawiły tylko.

Eileen, buhaha!

Swoja drogą zastanawia mnie jakie braki w realnym życiu zaspokaja w przypadku takich osób FB. Znam w realu osobę, która chlubi się wręcz posiadaniem na FB znajomych coś w liczbie koło 500. Facet 35+, zawodowo robiący dośc poważne rzeczy. Kiedyś, jak kolejny raz sie tym obnosił w rozmowie, zapytałam go - a do ilu z tych osób możesz zadzwonić wieczorem z prośba skorzystania z ich pralki, bo Twoja wysiadła? No i mina mu zrzedla. Bo wiem, że wysyła zaproszenia "na głupa", np współmałżonkom czy dzieciom swoich pracowników, których na oczy nie widział nigdy,albo wręcz znajomym swoich znajomych, też nieznanym sobie zupełnie. Ja w sumie też nie do każdego bym z taką prośbą zadzwoniła, ale to tylko dlatego, że trudno byłoby targać się z torbą brudnych gaci do Irlandii, Norwegii, czy na Alaskę

Eileen, ale Ty chyba tych ludzi znasz osobiście, co? Bo facet o którym mowie to najmniej polowy z tego na oczy nie widział.

Znam osobiście, chociaż nie wszystkich w sumie - jestem wolontariuszką w dwóch niemieckich projektach pewnej firmy i że z większością osób pracujących ze mną nie mam kontaktu poza internetem, to niektórych, tych bliższych, również mam dodanych na FB. Z tym że w sumie z nimi nawet częściej się kontaktuję tą drogą, bo z "normalnym" znajomymi mogę się umówić na kawę czy ciacho, a z nimi nie zawsze . No i nie uznaję liczby znajomych za powód do dumy.