Zdrada- trudna sytuacja. Czy jej powiedzieć? - Netkobiety.pl

Nie mam zamiaru Cię oceniać,jako facet myślę że masz doczynienia z pseudo-facetem który pozostawia sobie furtkę.Jak nie ta to ta.Nie masz w/g mnie prawa kontaktować się z jego dziewczyną.Odsuń się,nie warto.

Witaj

Mysle ,ze nie ma sensu sie z nia kontaktowac .

To sa ich sprawy -a Tobie to zapewne tylko zaszkodzi.
Tak jak piszesz nie wiesz dokladnie jak jest miedzy nimi -to co wiesz to wiesz od niego.

Jesli on sam nie wie czego chce -to niech sie dowie .

Nie odbieraj telefonow, nie odpisuj -albo stanowczo powiedz ,ze nie zyczysz sobie kontakow.

Ty sie zakochalas -wiem i rozumiem co przezywasz .

Jesli nie chcesz byc dalej raniona to urwij ten kontakt.

MOze sytuacja sie inaczej potoczy -poki co twoj kolega jest zwiazany -czy ty jestes jakas opcjia .

Istnieje oczywiscie prawdopodobienstwo ,ze zywi do Ciebie jakies uczucia .

Uwazam ,ze dla Twojego dobra zerwalabym z nim kontakt -tak jak wczesniej to napisalam .

Ja bym chciała wiedzieć, ale... z drugiej strony wiem, że nawet jeśli udałoby mi się takie coś wybaczyć, to i tak pozostałby brak zaufania, żal, wyrzuty w stosunku do partnera, które prędzej czy później doprowadziłyby do rozpadu związku. Jeśli nic nie powiesz, to jeśli ten facet się ogarnie, ta kobieta ma szanse być dalej szczęśliwą bez pełnego obrazu sytuacji.
Poza tym po co chcesz jej powiedzieć? Żeby wymusić na facecie jakąś decyzję? Nie warto się wtrącać, to jest ich związek.

Niewazna od intencji, czy robisz to w imie wyższych celów czy też ze zwyczajnej zawiści - i tak w jej oczach bedziesz tą złą. Facet się wykręci, naopowiada bajeczek i niepotrzebnie tylko narobisz sobie problemow.

Na szczęście to nie twoj związek, nie twój facet = nie twój problem.

Chociaż w sumie żal mi dziewczyny, że żyje w nieświadomości. Oby sama przejrzała na oczy. Chociaż nie wiadomo jak to między nimi naprawdę jest.
Z drugiej strony może byc tak że maja jakis kryzys, więc facet szukal tymczasowo przygód i szczęscia na boku.
Jak to mawiają "najlepiej jest tam gdzie nas nie ma". Gdyby mu na ktorejś z was zalezalo naprawde zakonczylby jedną z relacji, a nie ciągnal troche tu, trochę tu.

Pewnikiem Zasady pisane jako 'zasady'

Od początku to o sobie myślałam jako o głupiej jędzy a nie o niej. Ale masz racje, nie powinnam się w to w ogóle angażować i wtedy nie byłoby w ogóle tego problemu. Ale stało się, przez głupotę i naiwność pewnie głównie. I pewnie to prawda, że ja wyjdę na tą złą, a on jeśli będzie chciał to ją przekona.. Ale właśnie tak jak pisze przedmówczyni- czy ona nie ma prawa wiedzieć? Nieważne na kogo ja wyjdę i co ona z tą wiedzą zrobi, to już jej sprawa, może nawet nie uwierzy. Ale to już będzie jej decyzja, będzie przynajmniej świadoma..

No to po diabła zakładasz ten wątek - uświadamiaj ile wlezie. Dodam, że w niczym Ci to ulgi nie przyniesie - aaa i w żadne czyste intencje w Twoim przypadku nie wierzę. Kolejna, która świadomie włazi w cudzy związek a gdy okazuje się, że jednak z wielkiej miłości nici to leci kablować z zemsty.

Nie wydaje mi się, żeby kochanka/niedoszła kochanka była najwłaściwszą osobą do ratowania partnerki swojego kochanka przed życiem w obłudzie. Tamta dziewczyna ma faceta-szmatkę i, jeśli sama nie chce "nie widzieć" to prędzej czy później zauważy, że chłopak nie jest jej wierny. A jeśli chce "nie wiedzieć" to żadne informacje ani nawet twarde dowody nie sprawią, że uzna go za niewiernego. Konieczność zignorowania takiej informacji dołoży jej tylko cierpienia.

Jaskolkowa, ponieważ Tobą nie kierowała żadna altruistyczna chęć uświadomienia tej dziewczyny - tym bardziej nie widzę sensu informowania jej o tym. Liczyłaś, że może on się zdecyduje być z Tobą... Ale pomyśl logicznie - po co Ci taki facet? Potrafiłabyś mu ufać? Miałabyś kiedykolwiek pewność, że jesteś tą jedyną? Albo, że nie wróci do tamtej? Owszem, istnieje prawdopodobieństwo, że gdyby ona się dowiedziała to by go wyrzuciła na zbity pysk. Ale czy to takie fajne uczucie mieć faceta tylko dlatego, że inna go pogoniła i codziennie rozmyślać czy tamtej się nie odmieni i nie pozwoli mu wrócić? Bo pewności, ze on Ciebie kocha i tylko Ciebie nie będziesz miała nigdy.

Przytoczę taką sytuację która kiedyś się wydarzyła a odzwierciedla ludzkie zachowania.
Późną jesienią wracając z pracy zauważyłem leżącego na trawniku mężczyznę a nieopodal był przystanek mzk pełen ludzi czekających na autobus.
Myślicie że,któreś z nich zainteresowało się tym mężczyzną?.
Nie.Wręcz przeciwnie odwracali się tylem w Jego stronę by nie widzieć.
Jak się okazało mężczyzna ten był cukrzykiem i nie przyjoł w tym dniu insuliny czego skutkiem była ta sytuacja.
Dodam że,męźczyzna był dobrze znany ludziom z przystanku jak i dla mnie.Wiekszość wiedziała że,jest chory na cukrzyce.Oczywiście czasem sobie popija ale nie aż tyle by nie móc o własnych siłach dotrzeć do domu który znajdował się ok 200m od przystanku.
Nie chwaląc się prawdopodobnie uratowałem mu życie.
Odnośnie sytuacji opisanej w tym wątku i Jej dylematu czy powiedzieć lub nie tej drugiej dziewczynie pozwole sobie zadać pytanie tym którzy to odradzają Jej to bo to nie Jej związek itp.Mianowicie pewnie wielu z Was tuż po dowiedzeniu się o zdradzie partnera/ki dowiedziali się również o tym że,część znajomych wiedziała o zdradzie Waszego partnera/ki i nic Wam nie powiedziała.Co wtedy zrobiliście z tą wiedzą?.
Zerwaliście kontak z tymi znajomymi którzy Waszym zdaniem zachowali się nie lojalnie wobec Was?.Zapewne tak.
Tylko Ja pytam dlaczego skoro teraz prezentujecie identyczną postawę?.
Nie mieliście do nikogo żalu że,wiedział ale nie powiedział?.

Analizując historie ze zdradą w tle dochodzę do wniosku że,to nie zdrada jest istotą problemu a raczej brak empatii.

Ok.Ale to i tak nie zmienia faktu że,powinna być uczciwa wobec drugiej osoby.Z jakimi intencjami to robi to już problem Jej sumienia.Mleko już zostało rozlane i nad tym nie dywagujemy.Prawda?.
Teraz ważne jest to by okazała w końcu tą empatię i zrobiła to co należy.

Hmm, to nie takie oczywiste (a może mi się wydaje).
Jednak autorka zadała konkretne pytanie: czy chciałybyście wiedzieć na jej miejscu? Ja odpowiadam wyłącznie za siebie: zdecydowanie TAK. Bo wolałabym wiedzieć niż być oszukiwaną. Znać okrutną prawdę i do tej prawdy się ustosunkować, niż budować cokolwiek na fundamencie oszustwa. Mimo, że taka wiedza zaboli - bo łatwiej jest udawać, że nic się nie wie, nic się nie stało, tak? Mając tę wiedzę TRZEBA coś z nią zrobić, a to jest trudna sytuacja. I chyba dlatego część kobiet wolałaby nie być poinformowaną - czyli postawioną w sytuacji, gdy musi zadziałać, jakkolwiek - ale musi...

To zalezy w jakiej sytuacji jest ta dziewczyna, byc moze nie odejdzie od niego, a tylko bedzie sie meczyc wiedzac o zdradzie.
Dlaczego akurat ta, ktora spieprzyla jej zycie czuje sie do obowiazku ja o tym poinformowac?
Jak juz ma taki dobry charakter, to mogla to zrobic od razu jak sie dowiedziala ze on ma dziewczyne i z miejsca zakonczyc znajomosc.

Nie wiem czy jesteście takimi dobrymi psychologami, że na podstawie kilku zdań potraficie ocenić tak dokładnie moje intencje, czy oceniacie je przez pryzmat innych. Jak już napisałam- fakt, na początku chciałam się zemścić, ale już tak nie jest. Wiem, że postępowałam okropnie, zdaję sobie z tego sprawę, ale czasu nie cofnę. Jestem już pewna, że nie chcę mieć z nim nic wspólnego i nie jest tak, że uważam, że powiedzenie prawdy pomoże w czymkolwiek mi. Nie o mnie chodzi.  Mój jedyny dylemat polega na tym, czy ona powinna wiedzieć. Dlatego wszystkim, którzy wyrazili swoją opinię bardzo dziękuję. Nie jest tak, że chcę się wybielić czy cokolwiek, wręcz przeciwnie. Wiem, że ja tu zawiniłam może nawet bardziej niż on. Wiem, że tą dziewczynę okropnie krzywdziłam i mówiąc jej o tym skrzywdzę pewnie jeszcze mocniej. I ja nie będę się przez to czuła lepiej, jakakolwiek "zemsta" jak mówicie, nie pomoże, nigdy nie pomaga. Ale chyba każdy zasługuje na prawdę, a nie sądzę, że w inny sposób ona się o czymkolwiek dowie.. Jeśli się dogadają to okej, możecie wierzyć lub nie, ale ja jemu życzę szczęścia, mimo wszystko. Popełniłam błąd, okropny błąd, ale nic już z tym nie mogę zrobić. I Alterego1, dzięki za tą historię, daje do myślenia..

Jesli jemu zyczysz szczescia, to zostaw ich w spokoju.
Wychodzi na to, ze na jego dziewczynie chcialas sie zemscic... a za co?

Czasem mam wrażenie że,hipokryzja(w tym przypadku paru kobiet) sięga w kosmos swoimi rozmiarami.
Mam też wrażenie że,to co napisałem wcześniej to zrozumiała chyby tylko autorka lub jeszcze 1-2 osoby.Reszta chórem opowiada się za ukrywaniem prawdy o Tym facecie i odmawianiem tejże prawdy Jego małżonce.
Czy Ona nie ma prawa do poznania prawdy o mężu?.Ma żyć w świadomości że,On jest taki siaki?.
Nie,nie,nie!.
Ma prawo wiedzieć z kim żyje i basta.
To czy dowie się tej prawdy od autorki czy kogokolwiek innego to sprawa drugorzędna.
To co zrobi z tą prawdą jest Jej sprawą i ma prawo postąpić jak chce.Pod warunkiem że,nikt nie odbiera Jej tego prawa.
Basta.

jaskolkowa
To co Ty teraz z tym zrobisz to będzie Twój świadomy wybór do którego masz prawo ale musisz też zrozumieć to że,inni ludzie mają te same prawa jak Ty.
Życzę słusznego i zgodnego z sumieniem wyboru.
Nie czyń drugiemu co Tobie niemiłe.

Nadążam ale Ty chyba raczej nie.
Pytanie autorki nie brzmi czy wchodzić w ten romans tylko czy powiedzieć nieświadomej kobiecie o tym z kim żyje.Teraz nadążasz?.

Po przeczytaniu kolejnych odpowiedzi (chociaż może to nie ma większego znaczenia) chciałam zaznaczyć że to nie żona, nawet nie narzeczona, a dziewczyna. I zupełnie nie rozumiem wypowiedzi, że ja chcę się zemścić na niej.. Nie wiem nawet jak się do tego odnieść. A to że oceniacie mnie tak czy inaczej to pewnie macie racje. Ale to że nie powiedziałam jej o tym na początku to chyba nie znaczy, że nigdy ma się nie dowiedzieć. Btw. rozumiem całe potępienie mojej postawy i pewnie sama, przed tą całą sytuacją nie potrafiłabym zrozumieć jak ktoś może się na coś takiego zgodzić. Jednak chyba powinnam jej powiedzieć, co z tym zrobi to już jej decyzja. Jeszcze raz dziękuję za opinie.

to przeczytaj jeszcze raz.
:-))

Czytałem i przeczytam jak wolisz.
Ale bardziej interesuje mnie wniosek jaki wyciągnełaś z tamtego wątku.

Uważaj Alterego z tą kategorycznością swoich ocen bo się zagalopowujesz, a Twoje uogólnienia sięgają w kosmos swoimi rozmiarami. Życie autorki jest wyłącznie jej sprawą - sama dokonuje wyborów i my tak naprawdę jesteśmy dla niej nikim - sama musi zdecydować co, komu i jak powiedzieć, niezależnie od tego, co jej tutaj poradzimy, czy ją zlinczujemy czy pogłaszczemy po głowie.

Hipokryzja powiadasz? Hipokryzją jest nagłe powoływanie się na dobro dziewczyny, z której facetem się świadomie związało i było się rok jego kochanką. Jakby o jej dobru myślała, toby się z jej facetem nie związała, proste jak drut. Ten altruizm pojawił się nagle w momencie, gdy jednak okazało się, że pan i władca nie spieszy się do porzucenia tej pierwszej na rzecz autorki.

Ja powiem tak: autorko, ten post napisałaś nie dlatego, że masz wyrzuty sumienia, moralniaki, że tak strasznie dbasz o uczucia tej pierwszej etc., tylko dlatego, że w głębi ducha dobrze wiesz, że to, co chcesz zrobić jest moralnie dwuznaczne - cóż, donosicielstwo (nawet w dobrej sprawie) jest, delikatnie mówiąc "śliskie". A że każdy chce być w porządku we własnych oczach, więc masz nadzieję, że parę osób doradzi Ci poinformowanie dziewczyny Twojego faceta a Ty poczujesz się usprawiedliwiona
Tak więc żaden problem: zamiast dzwonienia i pisania maili sugeruję spotkanie w cztery oczy - będziesz mogła szczegółowo poinformować nr 1 o tym, że byłaś nr 2 - kto wie, może nawet w ramach kobiecej solidarności utworzycie wspólny front przeciwko panu i władcy i się nawet zaprzyjaźnicie Tylko, na litość boską, nie pisz już więcej o tym, że pragniesz bliżej nieokreślonej sprawiedliwości i czyjegoś dobra - miej trochę odwagi cywilnej i przyznaj spokojnie że byłaś egoistką i myślałaś tylko o własnej wygodzie.

Witam.
Ja się tak zastanawiam z innej strony.... Czy jeśli jakaś obca mi kobieta skontaktowałaby się ze mną i oznajmiła mi, że mój chłopak/mąż mnie zdradza to czy bym jej tak uwierzyła? Bo przecież to z nim jestem ileś lat, jego (myślę, że) znam na wylot i jemu ufam...
Jednak gdyby to była prawda to chciałabym wiedzieć...
To jest takie rzeczywiście wtrącanie się w czyjeś życie, ale chyba jednak tamta kobieta powinna się tego dowiedzieć. Nie wiem... może to słońce i wiosna za oknem nastrajają mnie w ten sposób, ale powinniśmy sobie pomagać, a jak lepiej pomagać innym niż wspierając dobro i karząc zło?

Zastanowiłabym się jednak nad tą bezpośredniością przy przekazywaniu informacji. Jedyne co w tej chwili mi przychodzi do głowy to znalezienie kogoś z jej towarzystwa, kogoś komu ufa. Choć wiem, że z wykonalnością tego może być różnie... Może sprawić żeby ktoś z jej znajomych lub ona przyłapał Cię z tym chłopakiem w knajpie albo coś... Nie mam pojęcia! Juz zaczęłam pisać to co myślę

Tylko aby nie wpadło Ci do głowy przekazywanie takiej wiadomości anonimowo przez portale społecznościowe, bo takie coś widziałam i skutki były bardziej niż tragiczne

Jedyna forma poinformowania jej jaka wchodzi w grę to bezpośrednia. Po pierwsze to jedyne co wiem o niej to gdzie pracuje, więc tam będę szukać. Po drugie- sama czytając jakiś powiedzmy facebookowy anonim pewnie nie uwierzyłabym. Wiem jaka byłam, wiem że powinnam myśleć nad tym na początku, ale nie myślałam. Możecie mnie potępiać za to co robiłam, nie dziwię się, sama bym tak oceniła kogoś takiego. Ale nie możecie mnie potępiać za chęć powiedzenia jej o wszystkim. Pewnie gdybym wiedziała od początku, że nie jest sam byłoby inaczej.. Ale cóż, nie usprawiedliwiam się już, nie mam do tego prawa. A co do odpowiedzi batszeby- tak, masz trochę racji. Byłam egoistką, że ciągnęłam tą znajomość przez tyle czasu, ale nie znasz mnie, nie znasz moich motywów, nie wiesz co myślę i co mną teraz kieruję a na szczęście nie jest tak jak piszesz. Chociaż przyznaję Ci część racji i oczywiście biorę pod uwagę Twoją opinię i krytykę.. W każdym razie daliście mi bardzo dużo do myślenia, dzięki.

Czytasz i widzisz co chcesz a nie to co jest w tekście.

A Ty widzisz tylko to, co Ci pod nos podsuna, a nie rozumiesz podtekstu
Pozatym pytanie nie bylo do Ciebie.
Jestes adwokatem i zapomniales sie czy co?

Sama miałam romans z żonatym facetem. Nie powinnam była do tego dopuścić, a jednak to się stało. Jak się z nim rozstalam też się zastanawiałam czy poinformować o tym jego żonę, ale zrozumiałam, że ta kobieta jest słaba psychicznie, leczy depresję i taka wiadomość kompletnie zniszczyłoby jej życie. On z resztą też tylko ze wzgląd na jej chorobę i to że prowadzą wspólnie własny hotel nie weźmie z nią rozwodu. Tak więc, ja nie mogłam jej tego powiedzieć, bo ona by sobie z tym nie poradziła.
Lepiej poważnie przemyśleć swoją decyzję..

Ona nie atakuje, po prostu stwierdza fakt że jesteś przesadnie zaangażowany ponieważ na ten wątek przenosisz własne frustracje związane z tym, że zdrada może komuś ujść płazem lub że ktoś może nieświadomie nosić rogi - gdzieś kiedyś napisałeś, że zdradziła Cię żona...

Rozumiem Twoją decyzję ale mam jedno pytanie
Wiesz co było przyczyną problemów psychicznych tej kobiety?.
Gdybam ale czy aby nie to że,wiedziała o romansie męża?.
O tych problemach wiesz od Niego?

Też tak pomyślałem a ten tekst że,nie odejdzie od żony bo mają wspólny biznes świadczy coś o tym facecie.

Lidka, stało się i nie ma co debatować nad rozlanym mlekiem, ale w to, że on TYLKO ze względu na jej chorobę i interes wspólny z nią jest, to nie wierz. Facet wcisnął Ci gigantyczny kit - gdyby chciał, to żadna siła nie powstrzymała go przed rozwodem. Sądzę, że Cię zwyczajnie wykorzystał wiedząc, że nie będziesz się wyżywać na (ponoć) słabszej osobie.

W tym akurat się zgadzam.
Zakładając że,autorka wątku jest nieszczera moźna teź mieć wątpliwości w szczerość intecji tego co zdradza.
Tylko że,to nie jest regułą wiec istnieje prawdopodobieństwo że,jednak mówił szczerze co do powodu zostania z żoną.Małe ale jest.
Na tym też opieram swoje zdanie na temat autorki wątku.
Zakładam że,ma szczere intencje ale też mogę się mylić.
Nie w tym problem
Ona zwróciła się do Nas z problemem więc starajmy się Jej w tym pomagać a nie obrzucać błotem bo była tą trzecią.
j