Porozmawiajmy o korepetycjach - Netkobiety.pl

1. Powiem szczerze, że nie wiem jak to jest, więc nas to pytanie nie jestem w stanie odpowiedzieć.

2. Gdy chodziłam na korepetycje, to nie sprawdzałam referencji, ale oczywiście, gdy było napisane w ogłoszeniu, że doświadczenie itp, to zawsze patrzyłam przychylniej. Miałam sprawdzoną matematyczkę z dużym stażem nauczycielskim i do niej dużo chodziłam. Poszłam kiedyś do dziewczyny po studiach i niestety zawiodłam się. Nie uczyła źle, ale skracała zajęcia, a bo to czegoś szukała itp, jeżeli zaczęłyśmy zajęcia np 10 minut później, to i powinnyśmy skończyć 10 minut później, a ona zbywała.. Tego nie było u tamtej pani, wręcz często na moją prośbę często poświęciła mi więcej czasu, chętnie odpowiedziała na jakieś pytanie. Chodziłam chyba co tydzień do tej studentki czy dwa razy w tygodniu, powiedziała, że jakbym kiedyś nie mogła przyjść, bo wiadomo, czasem coś wypadnie, to spoko, tylko, żebym dała znać wcześniej. To jak raz nie mogłam czy góra dwa w jakimś sporym odstępie czasu, to ona potem na zajęciach miała do mnie pretensje- w ogóle nie rozumiem dziewczyny. Wiem, że to dla niej zarobek, ale przesadziła, bo mi też może coś wypaść i dałam jej znać. Zrobiło się tak nieprzyjemnie i postanowiłam zrezygnować z korepetycji. Płaciłam u niej chyba 40 zł, wolałam dopłacić 50 zł i chodzić do tej pierwszej pani. Byłam też u innej po studiach, cena podobna, a nie umiała przekazać mi tej wiedzy.

3. W moim przypadku ta cena odzwierciedlała jakość, dlatego uważam, że dla tamtej pani 50 zł, to ok, bo naprawdę świetnie uczy, ma duże doświadczenie. Dla osoby bardziej po studiach to ok 40 zł, dla studenta to powinno być nawet 35 zł, jeśli chce uczyć. Takie jest moje zdanie. Choć to też zależy od przedmiotu, ja piszę o matematyce, choć chodziłam jeszcze na korki z chemii, tu do dziewczyny studentki, ona brała chyba 40 zł i z niej akurat byłam zadowolona Sympatyczna i dobrze uczyła, wiele zrozumiałam dzięki niej. Nie wszyscy uczą tak samo, nie zawsze to jest wyzysk, po prostu normalne, że nauczyciel z dużym stażem będzie miał wyższą cenę, prędzej wyzyskiwacz, to np ktoś świeżo po studiach, kto zażądałby 50 zł. Jednak chyba niewiele osób tak robi, bo wiedzą, że wtedy ludzie nie będą chętnie przychodzić.

4. Myślę, że nie zawsze korepetycje to fanaberia. Tzn, może jeszcze kiedyś tak mi się wydawało, może np w gimnazjum. No, ale potem miałam naprawdę problem z matematyką, fakt, też lenistwo, ale generalnie nie szło mi. Korepetycje były dużą pomocą. A ta nauczycielka np nie żądała, bym chodziła do niej np co tydzień, jak tamta po studiach. Była wyrozumiała, a i tak dużo osób do niej przychodziło. Dlatego raz byłam częściej, raz rzadziej. Dlatego nie zawsze to fanaberia, każdy przypadek jest inny.

O, o takich tanich to nie słyszałam, ale wszystko zależy jak uczą Jakby nie patrzeć- konkurencja nie śpi

Nic dziwnego. Już widzę jak korepetytor śpiewa stawkę 140-160 zł za dwie godziny zegarowe i wyjaśnia, że to przez podatki, że musi mieć z czego żyć. Ile osób by doceniła jego uczciwość wobec państwa i zatrudniła właśnie jego a nie kogoś o połowę tańszego? 2 na 100? 1? Mniej? Nie sądzę, że więcej.

Dodatkowo utrudnieniem jest, że nawet jeśli korepetytor jest pracowity i chce dużo pracować, to i tak de facto może tylko w godzinach poza lekcyjnych i zdroworozsądkowych czyli powiedzmy od 14:00 do 20:00. Jeśli jeszcze dodatkowo ma dojeżdżać do uczniów w dużym mieście właściwie niemożliwością jest, żeby miał więcej niż dwoje uczniów jednego dnia. No a żyć z czegoś trzeba.

Zgadzam się i uważam, że wielu korepetytorów za słabo się ceni. Patrzy się na tytuły naukowe, na staż, a nie na umiejętności i tym samym profesor, który marnie umie przekazać wiedzę zarabia 100zł/h, a student, który jest fantastyczny jako nauczyciel, ale ma rok doświadczenia i dopiero zaczął studia, zadowala się 20 zł. To śmieszna stawka w dzisiejszych czasach i myślę, że poza licealistami, którzy dorabiają sobie do kieszonkowego na kino, nikt dorosły się nie powinien na nią zgadzać.

Udzielam korepetycji. Przychodzą do mnie osoby, które naprawdę bardzo tego potrzebują. Żadna fanaberia rodziców, jak też wcześniej myślałam. Pomogłam już wielu gimnazjalistom i maturzystom, dzięki mnie opanowali materiał do egzaminów. Poświęcam im cały swój wolny czas, ponieważ od zawsze chciałam być nauczycielką i korepetycje miałam za przygotowanie do wykonywania zawodu. Powiem nieskromnie, że jestem do tego stworzona i naprawdę bardzo z siebie dumna, czuję się spełniona, gdy widzę postępy. Nie mam pojęcia, co moi uczniowie robili w szkole, ale zazwyczaj, gdy się u mnie pojawiają okazuje się, że ich wiedza jest zerowa. Czy to wina nauczycieli, czy ich samych - nie mam pojęcia. Przeraża mnie to, że rodzice muszą płacić za dodatkowe lekcje, ponieważ dzieci nie czują się pewnie przed egzaminami i przychodzą przekonane, że bez mojej pomocy nie zdadzą. Oczywiście spotykam się z krytyką, dziwnymi wybuchami zazdrości. A ja naprawdę pomagam, nie okradam naiwnych rodziców. Co do legalności - nie wiem, jak rozliczać się za korepetycje z państwem. Uczniowie raz są, raz ich nie ma. Przyznam, że ciężko opodatkować takie korepetycje. Może kiedyś powstanie logiczny system rozliczania się z tego, na razie byłby krzywdzący i niewielu zostałoby na rynku korepetytorów. A potrzeba uczniów, uwierzcie mi, jest ogromna. Oni naprawdę potrzebują korepetycji. Nie miałam jeszcze ucznia, któremu mogłabym powiedzieć - masz dużą wiedzę, poradzisz sobie, korepetycje nie są Ci potrzebne. Przykro mi bardzo, że ludzie tak zazdroszczą drugiemu człowiekowi "nielegalnego dochodu", nie zauważają natomiast ogromnego wkładu ze strony korepetytorów. Oczywiście, mam świadomość, że są ludzie, którzy biorą za korepetycje bardzo dużo - to zazwyczaj starsze już nauczycielki, które za godzinę wołają 50-100 zł. Tylko później ja dostaję ucznia takiej nauczycielki i okazuje się, że w szkole taka Pani nie robi na lekcji nic. Widocznie na korepetycjach się bardziej przykłada. To jest chore. Ja ze swojej strony mogę tylko zapewnić, że moi uczniowie, szkolni, nie z korepetycji, nigdy nie będą potrzebowali dodatkowych lekcji i rodzice nie wydadzą na mój przedmiot ani grosza. Może takie podejście przekona Was, drogie Netkobiety, do korepetytorów, a jeśli nie do wszystkich, to chociaż do mnie.
Pozdrawiam serdecznie

ja nie widze niczego zdrożnego w korepetycjach.
Nie tak dawno musiałam córce załatwić korepetytora / jest w gimnazjum/ z matematyki.szukając takiej osoby zaznaczyłam ze potrzebuję aby były to zajęcia dorazne nie systematyczne. Po prostu w chwili gdy córka czegoś nie rozumie a ja nie umiem lub nie mam czasu jej pomóc .W naszym przypadku pobieranie korepetycji ma swoje powodu. Pierwszy z nich to obawiam sie ze córka czegos nie "załapie" zgubi przysłowiową drabinke i pózniej będzie kiepsko. Drugi powód to taki ze nauczycielka w szkole goni z materiałem , nie ogarnia klasy , nie każdy łapie w lot i stąd pózniej problemy.
Nie mam nic przeciwko temu ze jets to tzw szara strefa , nie opodatkowany dochód. Jesli ktoś ma wiedzę, potrafi ją przekazać to dlaczego nie ma na tym skorzystać? U mnie nie są to jakies gigantyczne kwoty bo 25 zł za H zegarową i z dojazdem do domu ucznia.

No nie jest to etyczne i gdyby dyrekcja szkoły dowiedziała się o takich praktykach, nauczyciel miałby poważne nieprzyjemności. Nauczycielka była sympatyczna, ale nie powinna się dla kilku groszy na to zgadzać.

Zdarzało mi się brać udział w korepetycjach (35 zł, w domu korepetytora-native speaker) który był kompletnie nieprzygotowany do zajęć. Nic mu się nie chciało, sama wymyślałam, czego ma mnie uczyć ...bo on by tylko stale gadał o pierdołach. Fakt, nauczyłam się przy nim mówić
Ale drugi raz bym go już nie wybrała

Ja sama na korepetycje nie chodziłam w ramach nadrabiania materiału, natomiast jako że mieszkałam w małym mieście, w którym wtedy nie było porządnej szkoły językowej, chodziłam na dodatkowy angielski (kolejna głupota szkolnictwa u mnie w mieście - klasy I-III robiły to samo co IV - VI, bo nie wszyscy w I-III mieli ang.). Wybrałyśmy panią, która uczy w liceum, chodziłam razem z koleżanką, płaciłyśmy po 25 zł za lekcę (za 1 os. brała 30 zł) - z tym że to było jakies 9-10 lat temu. Chodziłyśmy trochę ponad rok raz w tygodniu i byłam bardzo zadowolona.

Z kolei do korepetycji dawanych przeze mnie mam jakiś niesmak - z jednej strony uwielbiam tłumaczyć, nieraz pół klasy przychodziło do mnie do domu grupkami przed sprawdzianami właściwie z wszystkiego poza historią, której nienawidzę i po prostu lubiłam to robić, to jedna z niewielu rzeczy, do których mam cierpliwość (może do momentu kiedy moja rozkojarzona koleżanka na wstępie oznajmiła mi, że H2O to kwas beztlenowy, ale przynajmniej było zabawnie).
Tego jednak nie uznawałam za korki. Zraziłam się dopiero, kiedy na początku liceum zgodziłam się przygotować syna koleżanki mamy do sprawdzianu na koniec roku z matematyki - dziecko było w I czy II gimnazjum. Nie wiedział kompletnie nic, same jedynki, "bo pani się uwzięła", a że chcieli się go jak najszybciej pozbyć, to dostał ostatnią szansę napisania całego roku w jednym gigantycznym sprawdzianie. Pytanie, czy ja go po znajomości nie przygotuję, bo wszyscy tak mnie zawsze chwalą, bla bla bla. No dobra, mogę. Przez jakiś miesiąc wałkowałam z nim materiał, nieraz i 3 razy w tygodniu, jak było trzeba, nawet go polubiłam, dość zabawny był. Cudem zdał. Koleżanka mamy wynosiła mnie pod niebiosa, mało mi pomnika nie postawiła, dziękowała, kupiła jakąś bombonierkę, kwiatki, chłopak przyszedł, wręczył, dziękował. Okej, miło, w końcu zgodziłam się pomóc za darmo, chociaż na początku myślałam, że chodzi o zwykły sprawdzian. We wrześniu natomiast sympatyczna mamusia chłopca wymyśliła, żebym dawała mu korepetycje w miarę systematycznie - raz w tygodniu, czasem raz na dwa, czasem dwa razy - w zależności od potrzeby. Kiedy chodziłam do liceum, mieszkałam u babci 40 km dalej, żeby nie dojeżdżać - więc pod koniec roku, kiedy miałam luz, nie było problemu, żebym się urwała z czegoś i posiedziała kilka dni w domu, ale przez cały rok - dla siebie mi się nie chciało jeździć, co dopiero dla kogoś <samolub>. Przekazałam przez mamę, że mogę, ale tylko w weekendy i że jeśli to ma być regularne, to chcę mieć za to płacone. Autobusy nie majątek, ale 20+ zł to mi się nie chce cały rok wydawać, bo normalnie to rzadko do domu wracałam. Nie chciałam dużo, zresztą nie sprecyzowałam ceny, to już chciałam omówić z matką chłopca, ale nie miałam okazji, bo się obraziła na mnie, zostałam materialistką i zapatrzoną tylko w siebie dziewczyną. Jak ma płacić, to niech się moja mama nie obrazi, ale ona woli nauczycielkę po studiach. Moja mama skwitowała tylko pół żartem, że właśnie taka nauczycielka uczyła chłopca przez rok, a ja przygotowałam go przez miesiąc, ale to jej zdanie. Pani obraziła się również na mamę, bo nie chciała mnie przekonać. Znajomość zakończyła się na pytaniu, dlaczego to moja mama ma opłacać moje dojazdy czyli w pewnym sensie jego korepetycje.
Tak że no... ja rozumiem, że niektórzy mogą chcieć nauczyciela po studiach, bo to im daje jako taką pewność i mogę to jeszcze zrozumieć, mimo że widziała efekty mojej nauki. Natomiast nie cierpię takiego zapatrzenia w siebie i wymagania pomocy na siłę, bo po znajomości (mimo że ja szanownej pani nie znam, koleżanka mamy w końcu), to ja powinnam jeździć sobie po 40km w tę i z powrotem za darmo, bo jej chłopiec nie może uważać na lekcjach. Przykre. Od tamtej pory jakoś się do tego zniechęciłam i korków udzielam rzeczywiście tylko po znajomości - jeśli sama mam ochotę i tylko swoim dobrym znajomym, którzy i tak często za to jakoś chcą się odwdzięczyć.

Jak ktoś zarabia z korków 1000zł to jak ma płacić zus równy tej sumy, to państwo polskie jest źle zarządzane. Więc ludzie muszą sobie jakoś radzić i myślę, że w przypadku zwiększenia dochodów zakładają uczciwie firmy. Grozi oczywiście kara, nawet więzienia w przypadku wykrycia.

Jego umiejętnościami w nauczaniu, które można sprawdzić tylko w praktyce po zadowoleniu ucznia. Cena jest zwykle adekwatna do tych umiejętności, choć nie zawsze tak jest. Na pewno nie należy się kierować wykształceniem, tytułami naukowymi.

Zwykle jest tak, że wyższa cena to wyższa jakość. Jak Ciebie stać i masz dużo pieniędzy to warto zapłacić więcej ale najważniejsze jest zadowolenie ucznia, które widać już po pierwszych zajęciach.

Są bardzo potrzebne, indywidualne nauczanie jest najskuteczniejszą formą nauki. Istotne też jest to, żeby korepetytor współpracował z 1 uczniem a nie z 2, czy 3 wtedy dziecko szybciej przyswoi temat.

Heh,ja udzielam korków i biorę 30-35 złotych za 60 minut:) Bardzo często dojeżdżam,mam też swoje biuro za wynajem którego płacę no i płacę podatki:) Jestem wykształcona,potrafię wytłumaczyć nawet najmniej kumatemu człekowi.Mieszkam w 66 tysięcznym mieście i wydaje mi się,że gdybym podniosła cenę zarobiłabym mniej bo zwyczajnie miałabym mniej chętnych.

Choć przyznam,że znam ludzi,którzy z mojego przedmiotu biorą 40- 50 zeta za godzinę.Nie mają dużo chętnych ale nie narzekają.
Znam też takich co za godzinę z innych przedmiotów biorą 100 złotych.

ja się bardzo cieszę, że jest coś takiego jak korepetycje; kiedyś miałam zajawkę na różne rzeczy, np. naukę gry na gitarze no i szukaj wiatru w polu A tak....wklikujesz w wujka google i już wiadomo do kogo się udać i za ile Plus dodatkowy jest taki, że nie musisz dopasowywać się do iluś tam osób, ale korepetytor traktuje Cię indywidualnie, poznaje Twoje potrzeby.

Moje dzieci chodziły na korepetycje z matematyki.
Córka przed egzaminami do liceum (bo to były dawne czasy), a syn przez całe liceum, bo planował studia ścisłe. Córka w zasadzie nie potrzebowała korepetycji, ale chciała żeby ktoś zweryfikował jej umiejętności.
Trafiliśmy do nauczycielki z ogłoszenia, ale szybko zrezygnowaliśmy, bo pani udzielała lekcji i jednocześnie zajmowala się swoimi małymi dziećmi.
Kolejny korepetytor okazał się strzałem w dziesiatkę. Nie był nauczycielem, był inżynierem i pasjonatem matematyki. Potrafił w taki sposób przekazywać wiedzę, że nawet konia by nauczył. Wiem, bo dowoziłam dzieci z daleka i słuchałam tych lekcji. On zarażał matematyką. Efekty były wspaniałe. Nawet ja, która z matematyką nie miałam od dawna do czynienia kupilam sobie zbiory zadań i rozwiązywałam je sobie wieczorami, zamiast krzyżówek.
Dzieci wszystkich naszych przyjaciół chodziły do tego faceta przed maturą i egzaminami na studia. Wszystkie osiągnęły swój cel.
Nie pamiętam ile brał za swoje umiejetności, ale nie było to mało, choć też nie powalało. Ale wart był każdej ceny, bo matematyka w jego wydaniu to była fascynująca przygoda.
Szkoda, że ten gość pracował w fabryce, a nie w szkole, bo miał niezwykłe zdolności przekazywania wiedzy. Dzis już nie żyje.
Córka chodziła też na korepetycje z fizyki w ostatniej licealnej klasie. I też miała szczęście, że trafiła na niezwykłą pasjonatkę. W liceum miała nauczycielkę fizyki bez talentu, albo zaangażowania w pracę, a planowała medycynę. Chemia i biologia była w liceum na wysokim poziomie, ale fizyka.... Tak jak matematyka w szkole syna.
Dobry korepetytor to skarb.

Ech ile razy mi się to przytrafiło

krostka jeśli koleżanka nakupowała samochodów i mieszkań z korepetycji, to musiała mieć do tego męża- milionera, lub korepetycji nie udzielała z angielskiego
Nieuczciwość zdarza się w dokładnie każdej profesji.

Aaa czyli miała etat! To się nie dziwię. I że lata wcześniejsze Bo dziś chyba trudno by było dość szybko kupić chociaż 1 mieszkanie bez kredytu nie mając naprawdę solidnych zarobków.

Według mnie warto zainwestować w porządną, sprawdzoną szkołę, która ma doświadczenie w udzielaniu korepetycji i ma do tego odpowiednich ludzi. Ja zapisałam moje dzieci na korepetycje do spam i jestem bardzo zadowolona. Mój starszy syn przygotowuje się do testów szóstoklasisty, dlatego zapisałam go na intensywny kurs przygotowujący, na dodatek teraz jest -50% na takie kursy. Moja młodsza córka jest w 4 klasie i do tej pory miała problemy z matematyką, a odkąd chodzi do spam jest o wiele wiele lepiej. Na dodatek dzieciaki lubią tam chodzić, lubią nauczycieli więc uważam, że za takie ceny naprawdę warto.