mąż kłamie- czy psycholog pomoze? - Netkobiety.pl

A dlaczego spłacasz długi swojego męża? Dlaczego to Ty masz płacić za jego wizytę u psychologa? Dlaczego mu matkujesz? Może właśnie to matkowanie sprawiło, że Twój mąż po prostu wszedł w rolę Twojego syna, stąd te pochowane papierosy i kłamstwa. Tak zachowują się dzieci w stosunku do rodziców. Dodatkowo rzucił mi się w oczy zwrot "aby uniknąć kary" - karzesz dorosłego faceta?

Faktycznie wychodzi na to, że traktujesz go tak, jakby był niegrzecznym dzieckiem. Każdy człowiek, a już na pewno mężczyzna, wejdzie w takiej sytuacji w rolę i zacznie kłamać, by uniknąć kary i werbalnego "pouczenia".

Dlaczego Twój mąż nie spłaca sam długów i dlaczego do nich doprowadza? Nie pracuje?

Moim zdaniem coś tu jest mocno nie tak. Z każdym Twoim kolejnym postem coraz bardziej przekonuję się, że jesteście nie w relacji mąż-żona, tylko syn-matka. Twojemu partnerowi brakuje odpowiedzialności, zaradności, nie zapewnia Ci poczucia bezpieczeństwa - to Ty w tym małżeństwie nosisz spodnie, a on korzysta z Twojej opieki. Dlatego, że tak jest mu wygodniej. A co to za facet, który nie potrafi zadbać o swoją kobietę i zapewnić jej podstawowego spokoju o finanse i standard życia? No cóż, wybacz, ale to d... nie facet. Czy przed ślubem te jego cechy nie były widoczne?

Pytasz, co zrobić - ja na Twoim miejscu wybrałabym rozdzielność majątkową. A potem udała się do psychologa wspólnie z mężem, bo problem niestety nie leży tu wyłącznie po jednej stronie.

Wspólna wizyta może pomóc - problem oczywiście musicie rozwiązać sami między sobą, psychoterapeuta to nie cudotwórca ale z pewnością może pomóc wam poukładać sobie sprawy we właściwym porządku. Inną kwestią jest to, że Ty myślisz o tym, by mu pomóc, ale czy on chce tej pomocy? Czy w ogóle zauważa problem?

Myślę, że musisz przede wszystkim pokazać mężowi, że jego długi są jego długami. Jeśli będziesz je spłacać i wyciągać pieniądze "z rękawa", to on przyzwyczai się, że pieniądze zawsze się znajdą i on nie musi się o to martwić. Co za tym idzie - nie będzie się martwił o nic, Ty zaś, jako osoba odpowiedzialna, będziesz martwiła się za dwoje. Nie bierz tego na swoje barki, bo kiedyś w końcu ugniesz się pod ciężarem. Egzekwuj konsekwentnie, by mąż zajmował się swoimi sprawami i płacił (dosłownie i w przenośni) za popełnione przez siebie błędy - SAM.

Witaj.
Ja swojego męża próbuje zmienić od 5 lat i niestety bezskutecznie....
taki niedorosły gnojek zawsze pozostanie gnojkiem....

A może właśnie zacznij mniej tolerować? Pamiętaj, że ludzie robią z nami to, na co im pozwalamy... W żadnym wypadku nie chodzi mi tutaj o to, że jesteś winna zachowaniu Twojego męża - raczej o to, że czasem trzeba postawić granicę i konsekwentnie egzekwować nasze prawa, bo inaczej inni wejdą nam na głowę. I wtedy kończy się właśnie tak - że piszesz "MUSZĘ dbać", "MUSZĘ płacić"... Bo tak naprawdę wcale nie musisz, po prostu taką podjęłaś rolę.

Nie wiem niestety jakie granice mogłabym mu postawić... powiem "nie pal/kłam bo" bo co? Raz go nawet spakowałam i kazałam się wynieść, ale dalej kłamie... Nie wiem co on sobie ubzdurał w tej łepetynie Wykonuje swoje obowiązki, zawsze gdy chce wyjść ustala to ze mną, wiele obowiązków wykonuje sam choć mógłby się o to spierać, wszystko jest dobrze tylko MUSI palić... Czasami jak go przyłapałam to próbował się bronić tak mocno, że zachowywał się jak niemyślący człowiek, np. z wczoraj gdy znalazłam papierosa w kuchni koszyku z przyprawami:
Ja: skoro nie jest mój to chyba musi być Twój...
On: ja nie pamiętam może kiedyś go tam położyłem.
Ja: Dwie godziny temu wkładałam rękę w to samo miejsce i go nie było, a teraz jest.
On: ja nie wiem to nie mój...

Jeszcze trochę i myślałam, że zacznie zwalać winę na psa....:/ znowu.... jak dziecko....