awantury, przemoc,alkohol - Netkobiety.pl

Witam
mieszkam z partnerem, ojcem naszego dziecka. Mieszkamy w jego mieszkaniu, o czym często mi przypomina. Obecnie jestem na urlopie macierzyńskim ale po wakacjach wracam do pracy. On w tej chwili jest na dłuższym zwolnieniu z powodu choroby. Także oboje spędzamy czas w domu. Wiem, że można zwariować, kiedy siedzi się w czterech ścianach. Ja zajmuję się dzieckiem, sprzątam, gotuję, robię zakupy i wszystko inne. Mój partner ma problem z posprzątaniem nawet po sobie. Większym problemem jest jego zachowanie, często agresywne, wynikające zamiłowania do picia piwa - codziennie jedno, ale raz na tydzień, dwa jest ich więcej na dzień.
Wczoraj przypadkiem dowiedziałam się, że za chwilę wychodzi z domu i jedzie poza miasto do brata a ja mam w tym czasie spokojnie ogarnąć dom przed świętami. Miał zamiar wyjść nic nie mówiąc i wrócić dziś. Szczerze się tym wkurzyłam, ale ok, poprosiłam tylko by wrócił na noc - zgodził się. Niestety nie wrócił... nie odezwał się do mnie ani słowem. Dzwonił dziś rano ale nie miałam ochoty z nim rozmawiać, by nie powiedzieć słowa za dużo. Poszłam z dzieckiem do kościoła, do dziadków a później wróciłam do domu. Jego nie było - przyjechał, przebrał się i wybył na miasto. Wyszłam na spacer i spotkałam go - szedł z bratem do pubu. Powiedziałam żeby wracał do domu. Był grzeczny ale wrócić nie chciał, trochę się posprzeczaliśmy i wróciłam sama. Przyszedł dość mocno podpity wieczorem i położył mi się do łóżka, powiedziałam żeby wyszedł do drugiego pokoju. Stwierdził, że skoro ja go nie chcę to on idzie do innej kobiety. Zadzwonił do 'koleżanki', z którą sypiał kiedyś (ponoć tylko przede mną) i zapytał, czy może przyjechać teraz - nie zgodziła się. Powiedział, że teraz będzie mnie zdradzał. Chociaż mnie kocha... wkurzyłam się mocno i zapytałam ile razy tak do niej jeździł, zabrałam telefon i rzuciłam na podłogę. W zamian za to uderzył mnie w twarz. Ostrzegałam go kiedyś, że jeżeli podniesie na mnie rękę i będzie pijany to dzwonię po policję. Tak też zrobiłam. Powiadomiłam również jego mamę. Przyjechała interwencja i pani stwierdziła, że ona nie jest tu pierwszy raz - wcześniej była, bo było za głośno. Przyszła też mama. Został w domu za moją zgodą. Wpadł w szał, zaczął rzucać się do mnie z rękoma, do mamy również. Wyzywał, rzucał czym popadnie. Nie wierzył, że mogłam wezwać policję. Kazał mi się wynosić z domu. Po godzinie poszedł spać, jego mama poszła do siebie.
Jestem załamana. Kocham go bardzo. Chciałam żeby dziecko miało dom, oboje rodziców w domu. Zastanawiam się ile razy jeździł do tej kobiety będąc ze mną (ona jest starsza od niego o 16 lat). Usłyszałam, że we wszystkim jest lepsza ode mnie. O reszcie wyzwisk nie wspomnę. Bardzo mnie to boli.
Wiem, że on potrzebuje leczenia. Jego rodzina też to wie i znajomi. On uważa, że to wszystko moja wina, że ja mam na niego taki wpływ.
Jestem załamana. Są święta. wiem, że mam dla kogo żyć - synek jest cudowny, ale nie mam siły. Tak ciężko mi z tym.