Mam ogromnu problem i zaczyna mnie to wyniszczac. We wrzesniu przeprowadzilam sie z chlopakiem do wiekszego mista, bo zaczynalam studia. On jest ode mnie rok mlodszy i uczy sie w technikum i poniewaz zostaly mu jeszcze dwa lata szkoly, po dlugich rozmawach podjelismy decyzje o przeprowadzce. Jego mama kupila nam mieszkanie, ja dostalam sie na studia, jego przyjeli do technikum i zaczelismy wspolne zycie. Na poczatku wszystko bylo idealnie, ja nie wpadlam w wir imprez studenckich bo wolalam ten czas spedzac z nim i wspierac go, poniewaz dla niego ta przeprowadzka i zmiana szkoly byla bardzo ciezka. On jest skryty, nigdy po nim nie widac jego uczuc, jest bardzo niesmialy i cholernie wrazliwy. Tak wiec bylam przy nim, staralam sie go wspierac i mu pomoc. Gdy w koncu stanal na nogi, zaczelismy wiecej wychodzic, ja czesciej spotykalam sie z kolezankami, itd. On siedzial w domu i gral na komputerze. Z czasem bardzo zaczelo mi to przeszkadzac. Zaczely coraz czesciej miedzy nami pojawiac sie klotnie o to ze woli grac niz spedzac ze mna czas itd. Ale mimo wszystko bardzo sie kochalismy. Kazdy nam to mowil. Mielsimy ze soba rozsadny uklad, ze czasami jest tak ze chcemy sami isc gdzies do klubu ze znajomymi ale w takich wyadkach zawsze powiemy sobie gdzie, kiedy i z kim przed faktem. Jakis miesiac temu on pojechal do naszego rodzinnego miasta. Ja nie moglam jechac, bo musialam uczyc sie do sesji. W piatek w nocy zadzwonil do mnie pijany z pretensjami. Na drugi dzien rano napisal smsa jak gdyby nigdy nic. Bylam zla, zadzwonilam do niego i powiedzialam zeby najpierw przemyslal to co powiedzial mi w nocy pijany a dopiero potem sie odezwal. I nie doczekalam sie odpowiedzi... Zadzwonilam do niego w srodku nocy i okazalo sie ze jest na dyskotece. Strasznie mnie to zdenerwowalo. Gdybym ja tak postapila wscieklby sie... Tak wiec kazalam mu natychmiast stamtad wychodzic a on dawal mi jasno do zrozumienia ze nie ma ochoty na rozmowy bo impreza teraz jest wazniejsza. Tak wiec powiedzialam mu ze albo stamtad wyjdzie albo koniec z nami. Nie wiem sama co mi odbilo... A on powiedzial mi tylko ze zostaje. Wiec skasowalam wszystkie nasze zdjecia na facebooku i ustawilam status na wolny. Gdy wrocil na drugi dzien, bylam pewna ze bedzie mnie przepraszal i sie pogodzimy. Ale on wrocil i powiedzial ze nie chce ze mna byc i ze to naprawde koniec. Na drugi dzien wrocilismy do siebie. Wszystko bylo w porzadku. Ale dwa tyg pozniej poszedl na "domowke" i znowu okazalo sie ze wyladowal w klubie. Gdy wrocil do domu znowu powiedzial mi ze to koniec, malo tego, ze pocalowal inna. Ja tak bardzo go kocham, ze zaczelam go blagac zeby tego nie robil, powiedzialam mu nawet ze moze mnie zdradzac byle tylko byl ze mna. Wrocilismy do siebie i on jasno podkreslil ze nigdy by nie dopuscil do takiej sytuacji ze bedzie ze mna i bedzie mnie zdradzal. Myslalam ze tak bedzie dobrze, ze juz wszystko okej, ale zaczely sie paranoje. Przez nastepne 4dni co chwila sprawdzalam mu telefon i facebook.Co godzine pytalam go czy mnie kocha i chce ze mna byc. 5dnia zapytalam go znowu. Powiedzialam ze po raz ostatni. Powiedzial ze mnie kocha,ale nie chce ze mna byc. Zakonczyl to. Ja zebralam sie, pojechalam do kolezanki, potem do mamy i z mama uzgodnilam ze narazie zostane u niego (bo dal mi taka mozliwosc) bo mojej mamy nie stac teraz na wynajecie mi pokoju a na akademik nie mam szans. Wrocilam po 2 dniach zaczelam znowu z nim rozmawiac. Ale on powiedzial mi ze jest pewny ze nie chce byc ze mna i ze mnie nie kocha. Dzisiaj juz 2 tyg nie jestesmy razem. W tym czasie staralam sie byc silna, spokoja. Rozmawialismy jeszcze kilka razy. On byl na imprezie i znowu calowal sie z jakas dziewczyna. Jednoczesnie tez powiedzial mi ostatnio ze nie wie teraz juz co czuje, i ze nie jest pewny czy nie chce ze mna byc, Ciagle mi sie tlumaczy, gdy placze przytula mnie. Raz sie kochalismy, ale po tym on byl znowu oschly. Zmienil sie. Chodzi co weekend na imprezy. Po jednej z nich wrocil pijany do domu, polozyl sie do mnie do lozka i powiedzial dokladnie "kocham cie. raz to czuje, raz nie, ale Cie kocham". Na drugi dzien stwierdzil ze tego nie pamieta. Ciagle mowi ze nie chce mi niczym robic nadziei. Powiedzial ze mam mu dac czas, ale tylko jesli tym nie zrobie sobie nadziei. Juz nie wiem co robic. Ja mam ciezki charakter bo bardzo duzo w zyciu przeszlam. Nie jestem cierpliwa, wszystko musi byc jak ja chce i teraz od razu. Dopiero teraz to zauwazylam i staram sie to zmienic. On mi mowi ze widzi jak sie zmieniam i ze to dziala ale przede wszystkim czas. Juz nie wiem co robic. Tak bardzo chce go odzyskac. Tak bardzo go kocham. Dawal mi zawsze duzo wsparcia, duzo milosci i poczucia bezpieczenstwa. Nawet nie wiem dlaczego podjal taka decyzje. Powiedzial mi ze nie chodzi o mnie ani o inne tylko chodzi o niego. Co ja mam dalej robic ? Blagam poradzcie mi cos i dziekuje jesli ktokolwiek w ogole doczytal to do konca...
p.s. Jego mama mieszka w Norwegii i w srode przylatuje i zostaje do poniedzialku a ja nie wiem czy powinnam na ten czas wyniesc sie do kolezanki czy moze zostac. Poza tym najbardziej sie ludze ze zanim ona przyjedzie to juz wrocimy do siebie.
p.s.2 Dzisiaj mielisbysmy rok i 9 miesiecy.
Blagam o pomoc.
