Witam wszystkich, jestem tutaj nowa:)
Nie wiem co mam myśleć o sprawie, którą tutaj przedstawię. Generalnie chodzi o życie i pieniądze,ale nie wiem czy w tej historii to mój chłopak jest mało rozgarnięty czy ja panikuję. Mój chłopak mieszka w akademiku (studiów nigdy nie skończył), mieszka tam...bo tanio (ok 300 zł) za miesiąc, z pracą bywa różnie. Jak nie pracuje to jest mu ciężko, nie ma pieniedzy itp..ale nawet jak ma "grube" miesiące to i tak kasy brak..myk i nie ma..prosiłam, żeby zmienił fach, bo budownictwo to ciężka sprawa i zaczął szukać czegoś stabilniejszego. Ciągle dowiaduje się o jakis nowych wydatkach (a to mu musi komuś oddać, oc, naprawy auta, kredyt, jakieś stare zaległości, bo przestał płacić abonament za telefon i wiadomo). Ja się tym denerwuję, a on się cieszy...:/I te jego stare zabytkowe auto, które wiecznie się psuje i dużo pali i kosztowało krocie..w walce z tym złomem jestem bezradna, nie sprzeda go, bo to jego marzenie, ale wyjątkowo drogie...i drugie auto na parkingu, popsute..którego też nie opchnie ;/ staram się od roku żeby wyszedł na prostą. Jak gdzieś jedziemy to w większości stawiam ja, pożyczam kasę jak widzę, że drastycznie nie ma..ale tylko dostanie wypłatę i potrafi wydać kupę kasy na pierdoły ;/ nic nie myśli o życiu. Chciałabym z nim wyjechać za pracą..do dużego miasta, za granicę..obojętnie. Nic nie dociera, dalej tak woli sobie kuśtykać. Czy to jest domena dzisiejszych czasów, że ludzie wydają więcej niż zarabiają i myślą "co będzie to będzie"? Mam 25 lat, szukam pracy, mieszkam z rodzicami i nie wiem jak mam wpłynąć na mojego mężczyznę 
Ostatnimi czasy coś próbuję na niego wpłynąć, ale mam wrażenie, że oddala się ode mnie i wyjezdza z dziwnymi tekstami w stylu "to sobie jedź do Warszawy i tam szukaj pracy" (takie to mało partnerskie)
- Calesi
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
- NiobeXXX
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Twój chłopak jest jak jego samochód, może i fajny ale problemów z nim sporo.
On w ten zwiazek nie jest zbyt mocno zaangażowany (w nic chyba nie jest mocno zaangażowany) i nie wiem dlaczego ty miałabyś go wlec za sobą . Niech "parkuje" tam gdzie mu sie podoba i niech stoi ( widocznie nie przeszkadza mu stagnacja w jakiej sie znalazł) a ty jedź swją trasą.
- ania91
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Jejku dziewczyno przeraziłaś mnie 
czy Ty nie masz na głowie innych zmartwień niż niż niańczenie 30 letniego dziecka ? Musisz zadać sobie sprawę, że on się już pewnie nigdy nie zmieni, albo zmieni, gdy życie go kopnie w 4-litery. Jeżeli jesteś gotowa na posiadanie partnera, na którego nie możesz liczyć i który w przyszłości, gdy Ty np. stracisz pracę nie będzie w stanie Cię wesprzeć to radzę ciągnąć to dalej jeżeli jednak jest inaczej, to porozmawiaj z nim, jak to nie pomoże, to może poszukaj kogoś bardziej odpowiedzialnego
- Calesi
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
Dzięki za odpowiedzi. Nie jestem typem dziewczyny, która kocha "bezgranicznie". Wiem, że on to duże dziecko, ale nie mogę powiedzieć, że nie bierze mnie na poważnie (na swój sposób). Podejrzewam, że zawsze taki był i chyba się nie zmieni. On chyba potrzebuje dziewczyny, która go nieźle "przygwoździ", a ja to sama tak pierdoła 
myślę, że dam mu jeszcze trochę czasu na ogarnięcie (może zażądam jego wypłaty i będę mu wydzielać 
). Aż w końcu fuknę...i pewnie na tym się skończy nasza znajomość
- Cassiopea
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Calesi, będziesz mu wydzielać kieszonkowe? Naprawdę chcesz żyć z facetem, którego trzeba pilnować na każdym kroku? A za kilka lat? Będziesz się sama borykać z kredytem hipotecznym i wykarmieniem dzieci, bo on nie będzie miał czasu na "przyziemne sprawy"?
Po dwóch postach ciężko się zorientować czy ktoś kogoś bierze na poważnie, ale jeśli facet nie ma parcia na to, żeby ci zaimponować, bardziej dba o swoje samochody niż o waszą przyszłość, a na propozycję wyjazdu za pracą każe ci jechać samej, to jak dla mnie nie traktuje cię poważnie. Można mieć swoje pasje, ale trzeba mieć też umiar...
Heh, powiem ci szczerze, że ci współczuję, ale i podziwiam. Ja nie wytrzymałabym z facetem, który ma 30 lat i w głowie same przyjemności
- Calesi
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
No niestety, jeżeli miałabym z nim być, zamieszkać i cokolwiek planować...to jego wypłatka, a raczej lwia część lądowałaby do mnie. Jestem racjonalna i oszczędna,a on...tak jak wyżej. Pewnie jakbym tak nie zrobiła, to wyglądałoby to tak, że trzeba zapłacić rachunki, a on już na nie nie ma (na zrzutę) i płacę ja..:/ ale w sumie co tu gdybać, przerażające jest to, że znam multum takich mężczyzn (chłopaków koleżanek itp.) i oni zawsze jednogłośnie krzyczą NIGDY NIE WZIĄŁBYM PIENIĘDZY OD SWOJEJ DZIEWCZYNY.
Co do tej powagi wobec mnie, to może faktycznie..przypomniała mi się pewna historia. Mój luby przez pół roku jeździł moim autem (dałam mu dobrowolnie, bo sama się dygałam jeździć). Ale w końcu auto sprzedałam, a teraz mój chłopak planuje mi kupić auto..nie wiem po co, bo wie, że ja się boje jeździć. Ale zapytałam go czy zamiast auta nie może mi kupić biżuterii? odparł: "biżuterii sam nie założę, a Twoim autem pojeżdżę" ojjj się nabuzowałam, jutro będzie awantura i baaaaardzo poważna rozmowa......
