Czy jestem niesprawiedliwa? - Netkobiety.pl

Kobieta musi mieć zapewnione bezpieczeństwo. Facet dzieci nie rodzi, więc musi zapracować na utrzymanie rodziny. Taka jest moja logika i wcale Ci się nie dziwię, że tak myślisz. Fajnie jest się kochać, ale przez życie trzeba jakoś przejść, więc facet też powinien mieć coś do zaoferowania. Nie chodzi o pałace, dużo pieniędzy, ale o zupełnie podstawowe rzeczy -- możliwość pracy, utrzymania rodziny.

Zawsze wyłaziłem ze skóry, żeby było na wszystko, więc doskonale Cię rozumiem. To taki tradycyjny podział ról w związku.
Podobno, że idą zmiany, ale nie jestem pewien czy aby ma lepsze

Mimo to tak patrze po sobie i zastanawiam się co by było gdym pewnego dnia popadł w jakąś stagnację albo podupadł na zdrowiu, czy jedno i drugie a moja małżonka doszła do wniosku, że jestem dla niej ciężarem. Wszystko możliwe.

A jednak to trudne.

Jest tu inny temat, gdzie autorka została skrytykowana, za podejście materialistyczne. Ja także odnoszę się do jej podejścia krytycznie.
Chcę jednak byś wiedziała, bo może potrzebujesz to usłyszeć, że Twoje podejście jest normalne.
Rozumiem o co Ci chodzi. 30 latek na ciasnym pokoju? hm , na Twoim miejscu też miałabym wątpliwości.

Dziękuję Wam Wszystkim za odpowiedzi:) Wcześniej chyba powinnam wspomnieć, że facet rzucił dla mnie wszystko (był singlem;)).. i przeniósł się z rodzinnego miasta, stąd  pojawił się ten ciasny pokój, pokonał w konkursie o pracę kilkunastu kandydatów- niestety płaca nie idzie w parze z pełnioną funkcją i odpowiedzialnością. Narzeka, lecz nic nie zmienia, twierdzi, że praca jest ciekawa i rozwija go, jednak pieniądze są głodowe. Z jednej strony  ma zacięcie...pomysły na siebie, jednak oceniając przez pryzmat lęków boję się, że za jego gadaniem nie idzie działanie, że będzie stał w miejscu, zostanie na tym pokoju.  Kiedy wyjaśniłam jemu swoje wątpliwości, zarzucił mi materializm, że powinniśmy razem coś osiągnąć, że chcę żyć w dobrobycie-co mnie najeżyło, nie zamierzam już starać się za dwoje, chciałabym aby on pokazał mi, że jest w stanie o Nas zadbać. Nie jestem księżniczką, której należą się złote góry, potrafię zakasać rękawy, wszystko co mam osiągnęłam własnymi rękoma, jednak teraz jakoś zaparłam się i stwierdziłam, że już nie wyjdę przed szereg. Zastanawiam się, czy nasze podejście do życia nie jest dwubiegunowe: on być może ma skromne potrzeby, ja chciałabym żyć na wyższej stopie.Dotychczas mówił, że nie ma mieszkania ponieważ z racji wykonywanej pracy przebywał w różnych częściach Polski, nie miał motywacji i powodu, aby osiąść.Wątpliwości są zasługą również mojej rodziny która twierdzi, iż facet w jego wieku powinien mieć już poukładane życie, obawiają się, iż spotkałam kolejnego cyt:" nieudacznika i obiboka".

Po doświadczeniach z mężem nie dziwię Ci się, że tak do tego podchodzisz.
Być może Twoje postrzeganie zmieniło się, bo zaczęłaś już planować waszą przyszłość... a on najwyraźniej nie jest na to gotowy.

Według mnie idzie, tylko Ty za bardzo się boisz.
I może trochę Twoje lęki wyolbrzymiają wrażenie, że on nic nie robi.
Dopiero zmienił pracę, wiadomo - na dzień dobry nie dostanie "dyrektorskiej" pensji. Ważne, że lubi pracę i, co najważniejsze, rozwija się w niej.
Przeprowadził się dla Ciebie, ale nie do Ciebie. Gdyby był wygodnicki, leń i nieudacznik, pchałby się do Ciebie.

Czy już planujecie ślub?