Niezrozumiałe rozstanie,2 lata związku. - Netkobiety.pl

nie dziwię się,że 20latek może mieć dylematy,czy np jestem TA JEDYNA,sama czasem mam dziwne myśli....ale związku z nim bym nie przekreśliła....
a jeśli chodzi o niego-facet,któremu dziewczyny same podawały się na tacy,więc moze miec kazda w kazdej chwili...sęk w tym,ze jeszcze niedawno chciał tylko mnie....a teraz KOCHA,MARTWI SIE ,ALE CHCE ODPOCZĄĆ(plus łzy i panika).nie wiem juz co robic,kazdej z nas wydaje sie,ze zna swojego faceta,a tu  taka niespodziana dla calej rodziny..,że nie zdradził WIEM,ale co teraz zrobi,to juz nie.jestem prawie pewna,ze go dopadły przemyslenia,ze to koniec wolnosci i spanikował.Wypowie sie ktos jeszcze?Przeciez nikt nie mowil tu,ze slub,ze razem na zawsze,ale POKI CO bylo bardzo dobrze....

btw ostatnio pojawiały się takie dziwne sprawy-matka pytająca,czy my tak na powaznie te 2 lata, babcia (lat ponad 90) mówiąca,ze zamiast mnie ZWODZIC,powinien sie oswiadczyc....ja wiem,smieszne,moglo go przerazic,zmusic do przemyslen,taka presja na 20latkow, mlodych, wolnych,szkajacych wlasnej drogi...ale miejsce na milosc chyba mozna znalezc? takie zwykle,codzienne szczescie,na razie bez dalekosieznych planow.... dlatego tak boli....

Dziewczyno chcesz Go przywiązac w w ieku 20 lat węzłem małżenskim  ?? mijesce na miłość zawsze jest ,ale nie karz składac deklaracji młodemu chlopakowi , ktory dopiero wchodzi w życie i nie wie jeszzce co i jak ?/ a wykształcenie ? a jkaies realizacje siebie , chociazby wypady z kumplami ,i inne przyjemnosci ?? jasne obarcz Go dziecmi , praca na dwa etaty ,zżeby was utrzymac i gwarantuje Ci ,że za 5 lat juz bedzie u boku innej..

wrecz mowilam,zeby cos zaczal robic,bo tak jak napisalam w 1 poscie-dziwnie zamknal sie w domu,odseparowal od kumpli,a ja probowalam go namowic,zeby sie do nich odezwal.stad zaniepokojenie-dziwna zmiana w jego zachowaniu,w stosunku do nich,a ostatecznie tez do mnie.

hmm ogólnie dziwna sytuacja, wydaje mi się, że raczej nie miał powodów żeby przestraszyć się odpowiedzialności i tego że to taki poważny związek "na zawsze" przecież nie dawałaś mu takiego poczucia.Raczej pisałaś że to wręcz on wspominał temat dzieci i ślubu, spróbuj się jakoś dowiedzieć czy na pewno nikogo nie poznał, może np zrobił coś głupiego a że Cię kocha, boi się do tego przyznać. Dziwne jest to że nie próbuje się nawet skontaktować.

i na pewno zdaje sobie sprawe,co przezywam.ile mnie kosztuje rozstanie..jednak jak sam nie jest pewny,co dalej,to chyba przerwa jest dobrym sposobem na przemyslenie,skoro przy mnie myslec nie mogl...jak kocha,to wroci.jak nie,to gówniarz.wolalabym jednak,zeby to sie dobrze skonczylo.. wiem tez,ze zakochanie i te cholerne motyle mijaja po pewnym czasie, po 2 latach to nie ta sama intensywnosc,co kiedys,jednak zostaje jakas stabilnosc i prawdziwa milosc,prawda?a jesli on sie tego przestraszyl,i jego uczucie'jest inne niz kiedys' (stad to jego mniej szczescia...)bo zakochanie troche przeszlo,to mu wspolczuje, nic nie trwa wiecznie,moze cale zycie bawic sie w zakochania albo zrozumiec,ze z ta jedna konkretna   kobieta chce cos budowac i o cos dbac...kurde,myslenie mnie zabija

tylko ze on sam nie nazwal tego przerwa,a rozstaniem.ja juz nic nie zdzialam-przeciez nie bede sie narzucac komus,kto mowi,ze nie chce ze mna byc,prawda?....nie wiem kurcze...gdybym znala PRAWDZIWY powod,moze bym cos wymyslila?ale ja nie wiem co znaczy 'wypalenie,mniej szczescia'.wypalenie brzmi dla mnie jak'nie kocham cie',to po co mowil,ze kocha,ze martwi sie? chyba nie dla swietego spokoju,prosilam go o szczerosc...brak mi wiary w happy and,a tak bardzo bym tego chciala...niedlugo nasza rocznica,moze wtedy cos go ruszy...

Dokładnie, wszystko zależy od tego jaki jest prawdziwy powód tego rozstania, masz rację nie narzucaj się. on i tak wie jak przez to cierpisz, jeśli Cię kocha to na pewno go to poruszy.

jesli jest to niedojrzale uczucie to wlasnie przez takie pierdoly moze sie wypalic

Wydaje mi się(a to tylko moje skromne zdanie) że musiało się coś stać, jeżeli wcześniej wszystko się układało to nie zostawiłby Cię ot tak do tego płacząc przy tym. To że coś się wypaliło to dla mnie średnie wytłumaczenie. Jeżeli się odezwie to postaraj się to z nim jakoś wyjaśnić, w końcu byliście razem te 2 lata.

Żeby to było takie łatwe kierowanie się rozumem, odkochanie się na pstryknięcie palca, nie byłoby tego forum. Ale niestety serce zna racje, których rozum nie zna... I tak to już niestety było, jest i będzie. Będziemy wylewać hektolitry łez, zadawać tysiące pytań "dlaczego ja?". Krzyczeć, opadać bez sił, obwiniać się, załamywać... W imię czego? Chyba nieszczęśliwej miłości. Życie daje nam po tyłku, nie jest tak kolorowo, jak byśmy chcieli. Wszystko dzieje się po coś...

mata hari,znasz faceta,ktory nigdy nie miał rozterek....? nie wierze,ze taki istnieje, kazdy czlowiek czasem wątpi,nie ma w zyciu nic pewnego...coz,jego pieprzony wybor,mam nadzieje,ze bedzie zalował.zeby tylko nie za pozno.

Zastosuj się do tego - metoda 34 kroków przeznaczona co prawda dla małżeństw w kryzysie:
1. Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2. Nie dzwoń często.
3. Nie podkreślaj pozytywnych elementów związku.
4. Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5. Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6. Nie proś o pomoc członków rodziny.
7. Nie proś o wsparcie duchowe  - z tym bym trochę polemizował jeśli ktoś Nas faktycznie i szczerze wspiera.
8. Nie kupuj prezentów.
9. Nie planuj wspólnych spotkań.
10. Nie szpieguj jej. To cię zniszczy. Jeżeli chcesz to zrobić dla spokoju umysłu, wynajmij profesjonalistę.
11. Nie mów ?Kocham Cię?.
12. Zachowuj się tak, jakby w twoim życiu wszystko było w porządku.
13. Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14. Nie siedź i nie czekaj na żonę ? bądź aktywny, rób coś, idź do kina, wyjdź z przyjaciółmi, itp.
15. Będąc w kontakcie z nią (jeżeli to ty zazwyczaj rozpoczynasz rozmowę) postaraj się mówić jak najmniej.
16. Jeżeli zawsze pytasz, co robiła w ciągu dnia twoja żona, PRZESTAŃ PYTAĆ.
17. Musisz sprawić, że twój partner zauważy w tobie zmianę i zda sobie sprawę, że jesteś gotowa żyć dalej, z nim lub bez niego.
18. Nie bądź opryskliwy czy oziębły ? po prostu zachowuj dystans i obserwuj, czy twój partner zauważy i, co ważniejsze, zda sobie sprawę, co traci.
19. Bez względu na to jak się DZIŚ czujesz, pokazuj jej jedynie zadowolenie i szczęście. Niech widzi osobę, z którą chciałby być.
20. Unikaj wszelkich pytań dotyczących związku do chwili, gdy Ona zechce o tym rozmawiać (co może potrwać jakiś czas).
21. Nigdy nie trać kontroli nad sobą.
22. Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23. Nie rozmawiaj o uczuciach (to tylko wzmacnia te uczucia).
24. Bądź cierpliwy.
25. Słuchaj tego, co naprawdę mówi do ciebie ona.
26. Naucz się wycofać w chwili, kiedy chcesz zacząć mówić.
27. Dbaj o siebie (ćwicz, śpij, śmiej się i skoncentruj się na pozostałych elementach swojego życia).
28. Bądź silny i pewny siebie; naucz się mówić cicho i spokojnie.
29. Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić to twoje wszystkie KONSEKWENTNE działania będą mówiły więcej, niż jakiekolwiek słowa.
30. Nie pokazuj rozpaczy i zagubienia nawet w sytuacji, gdy cierpisz najbardziej i jesteś zagubiony.
31. Rozmawiając z nią, nie koncentruj się na sobie.
32. Nie wierz w nic, co słyszysz i w mniej niż 50% tego, co widzisz. Ona będzie wszystko negowała, ponieważ jest zraniona i przestraszona.
33. Nie poddawaj się bez względu na to, jak jest ciężko i jak źle się czujesz.
34. Nie schodź z raz obranej drogi.

Nie ujawniaj się Jej z tą metodą, że ją znasz... bo jak dobrze je poczytasz i zrozumiesz, to one są skierowane na Ciebie i zmiany w Tobie a nie do Niego czy też o Nim. Poza tym te pkt nie są po to by przełamać niechęć partnerki/partnera do ratowania związku, tylko o pokazanie Twojego szacunku do samego siebie, kreowania nowego, lepszego 'ja'.

Remedium na lepsze jutro to udany i pełen uśmiechu dzień dzisiaj

ktoś miał podobną sytuację i może coś dodać? trochę się męczę...pewnie dlatego,ze nie wychodzilam z domu,bo przygotowywalam sie na zajecia...i dopadaja mnie smutne rozmyslania ,jak tak sama siedze:(

na pewno przestań dzwonić i prosić-to chyba podstawowa rada forumowiczek.Ty już dość zrobiłaś.Im bardziej się będziesz narzucać,tym bardziej go zniechęcisz.Ja też z tej rady korzystam(sama na to wpadłam!:)),widziałam jaki był zawiedziony jak powiedziałam,że w związku z tym,iż mnie zostawia, kontakt uważam za zerwany.Niech się zamknie sam w pustym domu i myśli.
Tylko,że ja po ponad 2 tygodniach coraz częściej myślę,że już bym mu tego nie wybaczyła...trzymaj się Nina,jesteśmy na podobnym etapie,ale przejdziemy przez to...:)