alkoholizm męża i mój romans ze starszym facetem - Netkobiety.pl

Nom, jest jeden. Rozwieźć się i żyć razem. Proste i logiczne.

Przecież nigdy nie będziesz pewna, takie decyzje weryfikuje czas. Kto ma lepiej wiedzieć od ciebie czy twoje decyzje są słuszne i zgodne z twoimi wartościami?  Jeśli kierujesz się emocjami i zauroczeniem to nie jest dobry czas na podejmowanie decyzji, ponieważ jak się domyślam jesteś rozgoryczona. Poukładaj najpierw obecne życie, po to aby to nowe miało większą wartość.
Życzę ci samych słusznych decyzji.

tak rozwiodłabym się ale boję się że dzieci mnie znienawidzą a czy dam sobie rady sama bo w grę wchodzą dzieci co dla nich jest dobre nie chodzi już o mnie tylko o dzieci czy one nie będą mnie oceniać zle że jak tatuś alkoholik to mama rzuca się w ramiona innego co robić która droga lepsza ja chce dla nich jak najlepiej wiem że ten facet będzie dla nich dobry ale czy one go zaakceptują  tego się naprawdę boję moje dzieci mają 13 i 11 lat wiec są w trudnym wieku pomimo tego że mój mąż pije to one go na swój sposób kochają chodz czasem też mają go dość nie ma dnia żeby nie był pijany po pracy kupuje 8-10 piw i zasiada do ucztowania one nie zapraszają rówieśników do siebie bo się wstydzą ale czasem z nimi rozmawiam o tej sytuacji w domu to one odpowiadają że to ich ojciec i jak odejdziemy to się zapije na śmierć a on nie chce się leczyć co robić co wybrać jak przekonać dzieci że będzie nam lepiej

uwazam ze jesli nie kochasz tego faceta, jesli nie chcesz z nim zyc to najlepiej bedzie jak spakujesz sie i wyprowadzisz, wynajmiesz mieszkanie i  zaczniesz samodzielne zycie.
opanujesz nowa zeczywistosc, wejdz w nowa sytulacje, uspokoj dziec, mysle ze to zajeloby pare miesiecy, pozniej rozowd i za jakis rok pokazesz tego faceta.
wtedy bedziesz pewniejsza zwiazku, dzieci nie uznaja tego faceta za rozpad twego malznestwa a dzieci zrozumieja ze bez alkoholika jest lepiej.
tylko czy to nie jest tak ze ty chcesz teraz juz wszytsko?

tak nawiasem mowiac, uwazam ze jakbys byla zdecydowana to byc juz odeszla.
a gdyby byla taka sytulacja ze odeszlas od meza, rozwiodla sie i okazalo sie ze tamten afcet nie odejdzie od zony, lub nie okazal by sie taki super, nie wyszlo by wam razem to czy bys nie zalowala ze odeszlas od meza?????????

ja znam też wiele przypadków związków ze starszym mężczyzną i nie zawsze się to dobrze kończyło .ja osobiście żyję z alkoholikiem już 10 przeszło lat i też przechodziłam piekło lecz powiem szczerze że nigdy nie przyszło mi do głowy żadne zdrady żadni mężczyżni nigdy nigdy i wiem że różnie się potoczy  moje życie może i w przyszłości nie będę z moim mężem ale nigdy nie zwiążę się z nikim ponieważ wystarczająco w życiu ucierpiałam i użyłam w tym małżeństwie zawsze na początku jest miło dobrze a potem się zmienia wszystko nie chcę nigdy już przechodzić tego samego nie chcę by jakiś facet był nie daj boże zły dla dzieci bił je  i co wtedy powiedziałam sobie że wolę zjeść suchy kawałek chleba i być sama z dziećmi niż przechodzić  to samo ale to jest tylko moje zdanie a ty oczywiście zrobisz jak uważasz .życzę powodzenia

powracam po parunastu miesiącach na to forum moje życie dalej tkwi w martwym punkcie dalej żyję z alkoholikiem bo nie potrafię od niego odejść ciągle mnie owinia że pije a ja już nie mam siły wcześniej mnie winił bo były dzieci małe potem miałam wypadek operacja kręgosłupa i choroba która ciągnie się do dzisiaj zaczeło brakować pieniędzy bo coraz więcej pije więc znalazłam pracę raz w miesiącu wyjeżdzam na dwa tygodnie do pracy sprzątającej bo muszę dorabiać i jest żle bo dzieci zostawiam teściowej a jemu nie ma kto usługiwać i znów problem owszem dalej jestem z moim facetem dzieci go znają i są zachwycone nim wynaja nam mieszkanie i czeka na nas kiedy się zdecyduję odejść od męża dzieci dały mi warunek że jak go nie zostawię to one przenoszą się do mojej siostry bo nie mogą wytrzymać tych awantur i poniżania mnie co mam robić jak od niego odejść jak ciągle mam wyżuty sumienia które on we mnie wmawia i szantażuje że sobie coś zrobi.Pomóżcie dobrą radą błagam może ktoś był w takiej sytuacji jak jak i wie jak to zrobić

Witaj,

Zgadzam się, idź na spotkanie z terapeutą, to przede wszystkim. Najprawdopodobniej jesteś współuzależniona, dlatego tak trudno odejść z takiego związku. Wiem, bo przerabiałam.

Kiedy sobie uporządkujesz swój świat wewnątrz będziesz mogła podjąć dobrą decyzję.

Przede wszystkim ważna jesteś Ty.

Nie myśl o tym w ten sposób. Nie szukaj wymówki. Strach jest naturalny a tym bardziej w twojej sytuacji. Wszystko może wydawać się przerażające. Nie skupiaj się na tym.

Twoje zadanie na dziś to umówić się z terapeutą. Poszukaj Punktu Interwencji Kryzysowej, PCPRu, nie będziesz musiała płacić za wizyty. O reszcie na razie nie myśl, krok pierwszy to terapeuta.
Daj znać czy się umówiłaś.

Pozdrawiam ciepło,

Myslisz,ze dzieci beda Ci wdzieczne za takie dziecinstwo?Z wlasnego doswiadczenia wiem,ze gdy moja mama zadecydowala o odejsciu bylam przerazona ale i tak do teraz nie potrafie jej wybaczyc,ze musialam na te wszystkie kłotnie,patrzec.Przemoc i policja w naszym domu to bylo wrecz normalne.
Nie rozumiem Twoich obaw.Moze byc jeszcze gorzej?Pomysl...sprobuj poukladac sobie wszystko w glowie...jest strach przed nieznanym to oczywiste ale nigdy nie przekonasz sie jak nie zaryzykujesz.Nie zaslaniaj sie tez ciagle dziecmi...