Problemy ze zdrowiem męża - jak bezboleśnie zmienić kuchnię? - Netkobiety.pl

Możesz smażyć mięso , ale na patelni ledwie zwilżonej olejem rzepakowym.

Panierowane warzywa?
Przecież niczym nie będą niemal się różniły od kotletów schabowych? Przecież w popularnych schaboszczakach najbardziej zdradliwym jest panierka i smażenie na dużej ilości tłuszczu. Czy pod spodem będzie schab (najchudszy rodzaj wieprzowiny), czy warzywo - nie ma wielkiego znaczenia.

Zamiast smażyć mięso możesz je dusić (jest wyborne w smaku), możesz grillować, możesz piec.

A gdybyś zamiast biedakowi zabierać - dołożyła? Warzyw, owoców i nienasyconych tłuszczów. Możesz wypróbować na mężu łyżkę oliwy z oliwek codziennie rano na czczo. I tłuste ryby morskie w dużych ilościach.

Z zamienników - proponuję TROCHĘ zdrowiej. Czyli np. gołąbki zamiast kotleta. Zamiast frytek - gotowane ziemniaki. Mięso, jak napisała Wielokropek, duszone, pieczone, grillowane (gotowane jest paskudne ). Kiedy robisz bigos - mniej tłuszczu i mięsa do niego dodaj - drastycznej różnicy w smaku nie ma.

Zamiast majonezu - jogurt wymieszany z odrobiną majonezu. Praktycznie w ogóle się w smaku nie różni, tyle, że nie do wszystkiego da się zastosować.

Dużo, dużo przypraw powinno załatwić sprawę mniejszej ilości soli. Zresztą - do małosolnej diety chyba łatwiej się przyzwyczaić niż do zielska zamiast mięska

O taka?

Chyba Twój małżonek jest duży i wie, że coś ze swoimi upodobaniami żywnościowymi musi zmienić. A że mężczyźni zazwyczaj są bardzo strachliwi, więc te przecudne wyniki pomiaru ciśnienia powinny podziałać wystarczająco na jego wyobraźnię. Trzeba więc przemówić mu do rozumu, wykorzystując wyniki badań

Pokaż mu jak powinna wyglądać optymalna dieta w jego przypadku i zaserwuj talerz zieleniny z odrobiną oliwy A potem powiedz jaka jesteś dla niego dobra i mu mięska nie odbierzesz. A że kompromis być musi, więc z patelni dostanie tylko kotleta a ziemniaki musi nauczyć się jeść z...koperkiem

Jak przemycić warzywa?
Spróbuj ugotować je na parze i podać takie jeszcze trochę chrupiące (al dente), w żadnym razie rozgotowane na papkę - ona, nawet dla mnie maniaczki warzywnej, jest niestrawną. O tej porze roku zajadam się (odchudzam się pod okiem dietetyka, mam nadciśnienie): pomidorami, ogórkami kwaszonymi, kapustą kwaszoną.

Prosta do przyrządzenia sałatka warzywna to: pomidory pokrojone w grubą kostkę, podobnie skrojony ogórek kwaszony, trochę cebuli (też w kostkę), odrobina oliwy, soli i pieprzu.

Kolejna surówka: niezbyt drobno pokrojona kapusta pekińska, jabłko, ogórek kwaszony, sok z cytryny, sól, pieprz, oliwa.

Wszystko jest zabójstwem, jeśli je się w ilościach przemysłowych.

Jeden ogórek kwaszony lub dwa zjedzone raz czy dwa w tygodniu, nie spowodują wizyty na ostrym dyżurze. Poza tym ogórek kwaszony ogórkowi kwaszonemu nie jest równy; kupiony w sklepie ma faktycznie więcej soli niż ten własnoręcznie ukwaszony w domu.

Idąc na pierwsze spotkanie z dietetykiem myślałam, że znam zasady zdrowego żywienia.
Okazało się, że miałam rację - myślałam.

Pierwsze sprostowanie mego myślenia dotyczyło systematyczności posiłków.
Dowiedziałam się, że mam jeść co 2,5-3 godziny, a pierwszym posiłkiem ma być spore śniadanie zjedzone najdalej w pół godziny po otwarciu oczu. To jest pierwszy krok na drodze do zrzucenia kilogramów.

Drugi krok - wprowadzenie wyłącznie pieczywa razowego (ale nie tego, które razowe pieczywo udaje).

Trzeci - odpowiednie proporcje węglowodanów, białek, tłuszczu.

Czwarty - do codziennej kawy dodawanie mleka maks.2% zamiast śmietanki z cukrem.

Piąty - oderwanie czterech liter od krzesła/fotela i zadbanie o codzienny, systematyczny ruch.

Ale wszystko, jak zauważyła luc, zaczyna się od głowy. Własnej.

Dlatego napisałam o zmianach we własnej głowie. Tą głową miała być głowa męża BabyOsiadłej, nie jej.

Razowe pieczywo, jak nazwa wskazuje, zrobione jest z razowej mąki, (zwykle jest to typ 2000), czyli takiej z pełnego przemiału, czyli są w niej zawarte wszystkie zdrowe rzeczy. Jeśli te zdrowe rzeczy zostaną usunięte, to otrzymujemy mąkę białą, z której wypiekane jest tzw. białe pieczywo, znacznie mniej wartościowe.

Ciocia Wiki umieściła takie zdania:

Dziewczyny, jesteście świetne.
Myślę, że możesz też tutaj poszperać, bo na netkobietach też jest dużo fajnych, nie bardzo kalorycznych przepisów.
Wszystko jest kwestią przyzwyczajenia Np ja kiedyś nie wyobrażałam sobie herbaty bez cukru, a teraz bez problemu Choć oczywiście ja też czasem się na coś skuszę
Nie smakuję mi za to takie typowe pieczywo razowe, dlatego jem bułki żytnie Też dosyć zdrowe, a jak dla mnie dobre. Ja kiedyś jadałam purpeminkiel- dla mnie niedobre

A ja proponuję tłuszcz i mięsko.

Jak się dobrze przyjrzymy, co organizmowi potrzebne, to zobaczymy:
1. Białko - budulec. Ok.1g na 1kg wagi ciała na dobę (lub mniej, nawet 0,5g na 1kg wagi ciała, jeśli o dobrym składzie aminokwasowym, więcej jeśli skład niedobrany dla nas).
2. Energia. I tu mamy wybór. Węglowodany (prawie) konieczne - energia dla mózgu, ok. 50g na dobę. Tłuszcze konieczne - zawierające NNKT - łyżka. Reszta energii może pochodzić z węglowodanów lub tłuszczów - do wyboru, do koloru (może też z białek, ale to bez sensu, bo można sobie uszkodzić nerki).

I teraz: dietetycy upierają się przy węglowodanach, przeważnie jemy jedno i drugie (co stanowi mieszankę  zabójczą i tuczącą niemożebnie), a dr Kwaśniewski proponuje tłuszcze.

Argumenty przemawiające za węglowodanami mnie nie przekonują. Cukry najpierw niszczą zęby, potem wywołują cukrzycę, nieustanne wahania poziomu glukozy we krwi odpowiadają za nasze - zmienne - nastroje. Tłuszcze tych wad nie mają. Wpadają do krwi, krążą sobie i dają czystą energię.

Ludzie się boją tłuszczów nie wiadomo dlaczego - na tłustej diecie z małą ilością węglowodanów nie tyje się: nie da się zjeść dużo tłuszczów, przypomnijcie sobie, że jak się opchamy bitą śmietaną, to na skwareczki nie chcemy nawet patrzeć. Ale landrynkę, truskawkę - zawsze. Mała przerwa i znów.

Węglowodany we krwi = wyrzut insuliny. Insulina = głód. Dojadamy, węglowodany trafiają do krwi. I tak w kółko.

Na tłustej diecie nie ma wahań poziomu cukru, nie ma głodu co chwilę, nie ma czegoś takiego, że po obiedzie łaknie się deseru. Zauważyłam, że ochota na "słodkie", często nie jest ochotą na słodkie, tylko na tłuste (bo dlaczego nie chcę po obiedzie landrynki, tylko ciastko z kremem? Dlaczego śmietanowiec? Dlaczego bitą śmietanę albo tłuste lody, a nie lizak czy sorbety?).

Nigdy bym nie zaczęła tłustej diety, gdyby nie zaproponowano 14 dni. Tylko 14. Ale bez odstępstw.

Latami byłam wegetarianką, wcześniej z kiełbasy wydłubywałam "tłuściochy". Chude mięsko, bo chude dobre. Guzik tam dobre. Marzłam, tyłam, byłam nerwowa. Podobnie na diecie wegetariańskiej. Teraz mi ciepło, chudnę i jestem spokojna jak nigdy wcześniej.

Podobno ludzie z grupą krwi A mogą być wegetarianami i im to nie szkodzi. Ja nie mam A.