Rozstanie z rozsądku, czy słuszne? - Netkobiety.pl

Raczej nieczęsto udzielam się na tego typu forach, ale potrzebuje się wygadać...
Otóż dwa miesiące temu, rozstałam się z mężczyzną, którego kochałam i kocham bardzo mocno. Była to decyzja podjęta w gniewie. Ale od dawna się nam nie układało. Chodziło głównie o to, że ciężko znosiłam jego całonocne wyjścia z kumplami. Wiem, że czasem każdy potrzebuje trochę swobody, ale on robił o tak, że często czułam się zraniona. Często gęsto bez uprzedzenia tak, że nie miałam szansy zaplanować sobie wieczoru tylko siedziałam sama i zastanawiałam się co się z nim dzieje, czasami zdarzyło mu się mówić, że wróci a wracał rano albo o innych dowolnych porach. Często nie szanował tego, że się o niego martwie i nie spie po nocach. a potem muszę isc do pracy w takim stanie. Czasem zapraszał swoich kolegów do nas do mieszkania i mimo szczerych chęci ok 3 w nocy potrafiłam się stawć bardzo dlatych kolegów czy tam nawet braci bardzo nie miła. Zwyczajnie z rozzalenia ze ktos nie przejmuje sie tym ze zaraz musze wstac do pracy. Wielokrotnie mój ex potrafił zerwać się w nocy np od wspolnego wieczora i wychpdzic pić na umor z sasiadem. Wiele bylo roznych sytuacji. Niby mam raczej pewność, że mnie nie zdradzał, albo chce taką mieć.. Ale te wyjscia przelewały czae goryczy przez trzy lata naszego związku. Po kolejnej takiej imprezie, kiedy ni z tego ni z owego poinformowal mnie ze wychodzi, i wrocil rano narąbany jak ruski plecak, stwierdzilam ze koniec tego. Mój żal był tak wielki, że postanowiłam się rozstać. Ale najpierw chciałam pokazac mu jak to jest. Codziennie spotykałam sie przez tydzien z jakas kolezanka na piwo, wracałam ok 1, 2 w nocy i kładłam się spac. Wiedzialam, że tego nie zniesie. po ok  takim moim powrocie, wywalił mi wszystko z torebki i zaczął grzebac w telefonie, żeby sie przekonac ze spotykam sie w tym czasie z jakims facetem. Niestety niczego nie mógł znalezc... powiedzial, ze lepiej bedzie jak sie rozstaniemy bo on juz tego nie wytrzyma. Nie pomyslal nawet ze sam wielkrotnie stawial mnie w gorszych sytuacjach swoimi wyjsciami i piciem. Byłam na to przygotowana i pogodzona z decyzją. Zabrałam swoje rzeczy i wyprowadziłam się. Mineły dwa miesiące, a ja potwornie za nim tęsknie. Błagał zebym wrociła. Ale tylko na smsach się skonczyło. Powiedzial tez ze czeka az zdecyduje sie do niego wrocic. ale powiedzial tez ze w strachu pred samotnoscia, znalazł sobie współokatorkę i zaczął się tez umawiac z dziewczynami. Tydzien temu mielismy ostatni kontakt i powiedzial ze mam sie nie odzywac poki nie zechce wrocic. Teraz zżera mnie smutek. mysle o tych dziewczynach z którymi się spotyka. Myśle czy dobrzezrobiłam rozstając się z nim mimo tego, że go kocham. POwiedzcie mi czy ja przesadzam? Jesli ktos tak bardzo lubi się bawic to powinno mu się na to pozwalac? czy za duzo wymagałam? teraz juz nie wiem co robic. Mysle ze to ostatni dzwonek, ze on zaraz moze poznac kogos kto pozwoli mu o mnie zapomniec. Ale z drugiej strony gdyby mu naprawde zalezało, nie skonczylo by się tylko na kilku smsach z jego strony i ultimatum, ze mam sie nie odzywac poki niezmienie zdania. Powiedzcie mi proszę co robić, co o tym myslec. czy moja decyzja byla słuszna?