Jak w horrorze - Netkobiety.pl

Napisz cos więcej, rozumiem, że chodzi o chłopaka, partnera?..

od 4 lat jestem w drugim związku małżeńskim.Pierwszy mąż zmarł.Obecny jest agresywny,choć na początku taki nie był.Najgorsze jest to,że nie robi awantur pod wpływem alkoholu lecz na trzeźwo z zimną satysfakcją o byle głupstwo.np.zapytałam ostatnio o film który oglądał w necie,( wcześniej pytałam czy miał lektora i zaprzeczył) drugiego dnia nadal oglądał więc zapytałam cyt." skoro nie ma lektora to co z tego filmu rozumiesz" odpowiedział że film ma lektora.A gdy stwierdziłam że po co mnie okłamujesz w tak błahej sprawie,wówczas się wściekł i zaczął mnie wyzywać od najgorszych,rzucał we mnie czym popadnie.Chcę jemu pomóc tylko że nie wiem jak.Proponowałam aby poszedł do specjalisty lecz mąż twierdzi że nie jest (...) i że to ja powinnam się leczyć.:(   Takie sytuacje zdarzają się coraz częściej.Inny przykład:podczas rozmowy nagle wyskakuje z pretensją że ja z niego drwię,choć to nie jest prawda.Nie pozwoli wytłumaczyć że się myli ,nie dopuszcza mnie do słowa.Krzyczy i wyzywa,że mnie zabije,a epitety którymi mnie raczy są straszne.Wstyd powtarzać...co robić jak żyć...Staram się jemu schodzić z drogi.I tylko wówczas jest dobrze,gdy całkowicie jemu ulegam,nie mam własnego zdania i nie zabieram głosu.Wówczas jest kochany,miły i uprzejmy.Czy takie zachowanie jest normalne?

czy na poczatku zwiazku tez byl taki?

Tylko że ja nie mam dokąd odejść gdyż mieszkamy u mnie w domu.A zapowiedział mi że w razie gdybym zechciała się z nim rozwieść,to go stąd nie wyrzucę bo jest tu zameldowany i nie da mi na życie.cyt."będziesz sobie musiała na d... zarobić żeby przeżyć" i koło się zamyka.Ja mam cukrzycę typu 2.To znaczy że biorę insulinę w zastrzykach.Więc zmęczenie nie wchodzi w grę bo cukier mi tak nisko opada,że mam drżenie wewnętrzne.Tym samym praca odpada.No i o stałych porach muszę brać tą insulinę 2x dziennie.Ostatnio byłam w szpitalu bo miałam 360 cukru we krwi to b.dużo.Wiem że powinnam to zakończyć lecz skoro miałby nadal ze mną mieszkać to niczego nie zmieni.Mam doła tak wielkiego że aż strach.Różne myśli przychodzą mi do głowy.Na codzień jestem spokojnym człowiekiem lecz przez takie z jego strony traktowanie mnie,zaczynam dochodzić do wniosku że to ze mną coś jest nie tak.Przekonał do siebie moją córkę i ojca.Dla nich jest miły uprzejmy i wmówił im że to ja robię awantury.I chyba jemu uwierzyli... a ja nadal pozostaję sama ze swoim problemem.Gdyby żyła moja matka...ona wiedziałaby co zrobić i wzięła by moją stronę a tak...

No proszę cię - jesteś JUŻ DAWNO dorosłą kobietą... nie szukaj takich wymówek.
Do awantur i kłótni faktycznie potrzeba dwojga - nagraj więc, tak jak radzi Wielokropek i nie będzie wątpliwości, KTO co wyprawia...

TO prawda. Na pewno jest sposob aby pozbyć się takiego osobnika. Potrzebny tylko dobry prawnik. To co że jest zameldowany. Jesteś ofiarą przemocy, musisz tylko mieć na to dowody.