Potrzebuję rady na temat związku... - Netkobiety.pl

Ani nie zostawiaj ani nie stawiaj ultimatum!

Pomimo tego że jesteś w związku jesteście parą on nie jest Twoja wlasnością, A Ty jego.
Miłość i przyjażń się nie wyklucza istnieje obok, podstwą związku jest zaufanie i szczerośc. mówiłaś mu że jest Ci cięzko z tą sytuacja? Że Cie to boli? podziel sie wątpliwosciami i zobacz co ci odpowie a nie od razu zrywaj albo zabraniaj to najkrótsza droga żebyś go odstraszyłą od siebie.
Pamiętaj miłość wymaga poświecen i jakiegoś wzajemnego dopasowania się na tyle na ile to jest możliwe.

"Poza tym przez to, że byłam jego przyjaciółka a teraz jesteśmy razem to przestałam wierzyć w taką przyjaźń i mam wrażenie, że pewnego dnia on przyjdzie i powie mi, ze był u niej, napili się i tak wyszło, że poszedł z nią do łózka albo, że ona jednak znaczy dla niego o wiele więcej niż myślał do tej pory. Trochę podobnie było ze mną. On był wtedy wolny i miał do tego prawo jednak we mnie jest przez to mnóstwo obaw..."
Tutaj akurat z autopsji wiesz, że przyjaźń damsko-męska nie istnieje więc się obawiasz że z Nim i z Jego przyjaciółka może być tak samo.

Tutaj nie ma jednoznacznej rady, albo mu zaufasz albo zatrujesz i zamęczysz siebie a także i jego.

Obawiasz się że go stracisz bo Ci zależy to zrozumiałe ale pamietaj jeśli jemu również zależy na Tobie, to ona pozostanie tylko przyjaciółka chociażby nie wiem jak go czarowała i bajerowała

"On powiedział, że gdybym kazała mu wybrać wybrałby mnie ale byłby bardzo nieszczęśliwy."

wiesz jaka jest moja definicja miłości? "pragnienie szczęścia dla kochanej osoby" oczywiście w granicach normy:) i wydaje mi się że to że on ma dobrą koleżanke, przyjaciółke jest do zniesienia można się z tym pogodzić.

Obserwuj co się będzie działo, bądź czujna ale nie popadaj w jakąś paranoje:)

Dzięki, macie racje. Nie powinnam popadać w paranoję. ja jestem ogólnie bardzo zaborcza i mam problem nie tylko z tym, że ona istnieje. Jak się niedawno okazało jest też inny i inny i jak zawsze ja jestem winna.   Ja już nie wiem czy ja po prostu jestem taka straszną osobą czy co? Co się dzieje, że nie daje mu spokojnie żyć. Ciągłe kłótnie, obrażanie się i wypowiadanie raniących słów nie pomaga. Boję się, że zrujnuje mu życie i zniszczę wszystko na czym mu tak bardzo zależy. Może ja zwyczajnie nie nadaje się do związku?

Czasem już tak mam a w zasadzie zawsze, że staram się panować i dominować ale myślę, że lepiej byłoby gdybym kupiła sobie psa niż robiła to ukochanej osobie. Bo facet jest na prawdę bardzo dobry...

Co jest ze mną nie tak, że nie umiem tego zmienić???

A co tu jest do "umienia"?
Co trzeba umieć, by nie gnoić swego partnera?
Co trzeba umieć, by uznać, że ma identyczne prawa?
Co trzeba umieć, by nie traktować drugiej osoby z pogardą?
Co trzeba umieć, by nie uważać siebie za pępek świata?

Tak.
Jesteś despotyczna.
Jesteś władcza.
Jesteś zapatrzona w siebie.

I nie nabieram się na tę biedną, maleńką, która boi się, że skrzywdzi drugą (podobno kochaną) osobę; która boi się, że zrujnuje jej życie. Jeśli jest to prawdą, to... przestań. Przestań ranić, przestań krzywdzić, przestań rujnować.
I mam dla Ciebie złą (?) wiadomość. On jest z Tobą, bo taką podjął decyzję. I gdy będzie miał dość takiego go traktowania, podejmie decyzję o rozstaniu. On nie musi być z Tobą i, pewnie, nie będzie wbrew sobie.

Pytasz, czy nie nadajesz się do związku?
Z takim swym myśleniem o sobie, o partnerze, o wzajemnych relacjach nie nadajesz się do związku dwojga dojrzałych ludzi. To, co TY tworzysz, jest związkiem toksycznym. Możesz jednak zacząć budować związek partnerski. Możesz. Wystarczy, że podejmiesz taką decyzję. Oby nie za późno.

Po pierwsze przejdzie ale NIE SAMO!! Musisz zrozumiec swój bład swoje zachowanie, samo nic sie nie dzieje:)
Po drugie z tym sprawdzaniem to mnie powaliłaś! NIE RÓB TEGO!!! powtarzam zaufanie, zaufanie i jeszcze raz zaufanie!!!
Nie ma takiej możliwości żebys go zaakceptowała w 100% zeby byl chodzacym idealem bo nie ma takich ludzi, nawet w najlepszych związkach ludzie sie kłócą, wscikaja na siebie i jednej i drugiej stronie cos tam nei pasuje i to jest normalne, zdrowe.
Z miłościa jak z masłem zeby bylo świeże czasem trzeba troche chłodu no ale bez jaj, Ty przesadzasz.
Kochasz Go? to zrob to dla Niego dla Was, dla siebie!! i bedzie ok:) ale ZACZNIJ nad tym pracowac bo chlopak ucieknie z tej smyczy gdzie pieprz rosnie

Wyjść masz pare:
bądź sobie singlem (tego chyba nie chcesz bo go kochasz)
kłoć się dalej( zameczysz jego siebie i caly ten związek)
albo zmien sie chyba najlepsza opcja...
miłość wymaga poświęcen ale warto!!!

Co masz zrobić?
Zacznij widzieć kogokolwiek poza sobą.
Przestań innych ludzi używać.

To, że ktoś z Twej rodziny postępował niezbyt dobrze, nie jest żadnym usprawiedliwieniem dla Ciebie. Podejmujesz swoje decyzje.

Jest na to jedna rada.
Buduj swoje życie w oparciu o siebie. Nie uzależniaj swego życia i swego szczęścia od kogokolwiek. Twój chłopak ma być towarzyszem Twego życia, partnerem. Ty - jego towarzyszką, partnerką, nie zaś bluszczem owijającym się wokół niego i traktującym go jako podporę, bez obecności której zginiesz.
Zobacz rzeczywistość. Zobacz, że stoisz na własnych nogach.

Wiem Pedra85, że on w końcu będzie miał dość. Postaram się dzięki waszym radom to zmienić. ja nie jestem złą osobą czy bezduszną. Ja po prostu panicznie boję się, że dam się skrzywdzić, ponownie pozwolę sobie na słabość, zły i wielomiesięczne załamanie. Byłam już w takim stanie. Przez mojego ojca i panika mnie ogarnia jeśli pomyślę sobie, że gdy mu zaufam a on mnie zrani, oszuka, zdradzi czy przestanie kochać to zrujnuje mój świat i znów moje życie przewróci się do góry nogami a ja będę je mozolnie i bardzo drętwo przekręcała i ustawiała od nowa. Skoro najbliższa osoba, ojciec, była wstanie zadać taki cios to tym bardziej będzie w stanie go zadać mężczyzna. A ja jestem gdzieś tak w środku bardzo kruchą i delikatną osobą tyle, że staram się tego nie okazywać i staram się być silna aby więcej nie musieć wychodzić z takiego stanu gdzie każdego dnia po wstaniu z łóżka jedyne co widać to pustka. teraz moje życie jest barwne, kolorowe a ja jestem i zawsze byłam bardzo wesołą i pozytywnie nastawioną do życia osobą.

Muszę przestać NIE dopuszczać do siebie ludzi.

Tak, muszę tę wesołą, dobrą i czułą dziewczynę wyciągnąć przed tą która stara się panować i dominować aby tylko nie dać się krzywdzić, bo to nie jest dobre. I racja, nie mogę wszystkich mierzyć jedną radą...

To jeszcze jedno.

Nie musisz, nie powinnaś, nie trzeba.

Chcesz, wybierasz, decydujesz, możesz.

Jesteś mądrą osobą, czasem tylko głupio postępujesz.
A kto nie?

Prawdziwa miłość daje wolność. Odetniesz go od przyjaciółki i co Ci z tego przyjdzie? Skąd będziesz wiedzieć, że on potajemnie jej nie spotka? Jeśli dasz mu wolność, a on będzie z Tobą, to znaczy, że jest z Tobą bo tak chce, a nie dlatego że musi.

Czy lepiej mieć ptaszka w klatce i bać się że jak zapomnisz drzwiczek zamknąć to odfrunie? A może lepiej mieć ptaszka wolnego, który zawsze wraca do otwartego gniazdka?

Nieprawda, że mówienie jest zawsze dobre. Czasem lepiej nie mówić, jeśli już słowa mają skrzywdzić...

Sam22

jasne, że lepiej mieć ptaszka wolnego. Dlatego postanowiłam, że muszę mu zaufać bo tylko wtedy nasz związek nie będzie toksyczny tylko partnerski i tylko wtedy będę mogła ja sama czuć się w nim spełniona. Potrzebne mi tylko zaufanie ale tego chyba trzeba się nauczyć... Postaram się. A jemu dam spokój bo przecież, kocham tego człowieka i chcę dla niego najlepiej a nie najgorzej...

hmmm jestem bałaganiarą jestem zaborcza, bywam zazdrosna i tysiące innych usprawiedliwień na charakter nad którym trzeba pracować.
Bo prawda jest taka że jak robi sie bajzel na około to jest sie leniwym by posprzatać,
Jestem zaborcza bo nie otrafie panować nad sobą i daje sobie przyzwolenie na takie zachowanie
Jestem zazdrosna nie ufam drugiej ososbie.

Jeśli mu nie ufasz to odejdź bo ciągłe podejrzewanie nie ma sensu i na tym zwiazku nie zbudujesz.

Może ona tez nie ma przyjaciół tylko nie pisze na forum a twój facet służy jej radą.
Może częściej by spędzał czas z tobą jak byś go nie chciała zdominować a starała się zrozumieć, dać też sobie coś powiedzieć.

"Może nie nadaje sie do zwiazków" - tak najłatwiej powiedzieć i czekać aż ktoś ci powie nie martw się jakoś to będzie to nie twoja wina...
Mozę faktycznie się nie nadajesz do związków bo związku nie kupujesz w supermarkecie i nie masz na to paragonu że jest twój.

Czego twój facet nie lubi w Tobie i co dla niego zmieniłaś?
Zrezygnowałabyś z przyjaciółki jak by twój facet twierdził że ma na ciebie zły wpływ?
Z przyjaciela bo mogłabyś go z nim zdradzić chociaż nie masz na to ochoty?

Mery90

Tak, ja własnie tak mam. Do póki nie przekroczyłam tej magicznej 18 to ojciec był w moim życiu tyle, że był w nim bardzo ważną osobą. Rozmawialiśmy, dużo, często i on bardzo wiele mnie nauczył. Mieszkałam razem z rodzicami którzy są razem i cieszyłam się jego obecnością... I pewnego dnia zaczęło się, potem było już coraz gorzej, potem nawet doszło do rękoczynów, słowa niewybaczalne padły z jego ust i w ten sposób ja straciłam ojca... A teraz nie chcę go już znać...

Jednak moje myślenie szło tokiem, że skoro najbliższy człowiek, ojciec, który wychował, karmił, przebierał, mył, uczył jeździć na rowerze i całe życie był obok dając to co Ci potrzeba, był w stanie tak łatwo nagle przestać istnieć, zdradził, przestał kochać to co dopiero zwykły mężczyzna???

I moja panika tak narastała, narastała, ja się oddalałam, stałam się zaborcza i upierdliwa. Jednak myślę, że po wczorajszej rozmowie zrozumiałam gdzie popełniłam błąd i wiem, że trzeba było zmienić ten głupi tok myślenia. Ojciec był, już go nie ma ale ukochany nadal jest i choć wcale nie musi jak musiał ojciec, on znosi moje głupie zagrywki, upierdliwą naturę i ciężki charakter. Spędzamy ze sobą dość dużo czasu. Pracujemy, uczymy się a mimo to dwa, trzy razy w tygodniu się spotykamy minimum a do tego codziennie dzwonimy do siebie, piszemy czy widzimy się na skype... Mamy dobry kontakt ze sobą i ja to muszę docenić bo spieprzyć sprawę jest łatwo... A co do zaufania... Dziewczyny i chłopaki:) Pracuję nad tym. To nie potrwa dzień lub dwa ale staram się i mam nadzieję, że w końcu zaufam na tyle by móc spokojnie cieszyć się związkiem a nie uciekać...:)

Pozdrowionka dla wszystkich