On starszy, wspólna praca, związek w ukryciu, 3problemy + Uczucie - Netkobiety.pl

na moje oko to facetowi jest po prostu wygodnie. Ma młodszą fajną babkę, z która miło spędza czas ale nie chce ogłaszać tego światu bo to by już wtedy przerodziło się w poważny związek,a poważny związek to poważne zobowiązania i odpowiedzialność.A po co, skoro tak jest miło? Tak samo wygląda sytuacja z mieszkaniem.On mimo, iż wiele od ciebie starszy mieszka nadal z mamą....popraw mnie jeśli się mylę, ale wydaje mi się, że gdyby tylko chciał mógłby zamieszkać z tobą, ale znowu po co? Przecież u mamusi ma tak dobrze, mamusia wypierze, mamusia posprząta, mamusia ugotuje i się nie czepia.
Co do słów po twojej domniemanej ciąży...hm wiesz łatwo jest coś takiego powiedzieć jak okazuje się,że ciąży jednak nie ma. Jak dla mnie to żaden wyznacznik jego uczuć do ciebie.
Kochasz go więc to dla ciebie ciężkie ale zastanów się ,czy istnieje realna szansa, że on kiedykolwiek przedstawi cię swojej rodzinie i znajomym jako swoją kobietę?

Jestem świadoma tego, że jemu po prostu jest tak wygodnie, bo u mamuni to u mamuni wiadomo, jestem świadoma, że faceci mówią piękne słówka zgrabnie łącząc je w zdania wywołujące ochy i achy u kobiet, Zachaczając o zdanie " to jest moja kobieta " to niejednokrotnie wypowiadał to zdanie ( wspominałam o wąskim gronie osób no ale to zaledwie może z 15 osób )i robił to z głową uniesioną do góry.
Tak męczy mnie to wszystko okropnie wręcz, zaczyna boleć, rozważałam sabotaż może ja zacznę mówić ( co będzie to będzie ), rozważałam opcję nawet chamską sądzę że nie powinnam nawet pisać o tym, że przyszło mi do głowy "może złapię go na dziecko" w moim przypadku chyba bardziej potrzebuję maleństwa niż jego samego tak czasem sądzę (czym się strułeś tym się lecz).
Mam opinię twwardo stąpającej po ziemi nie bojącej się osoby, a są chwile kiedy to wszystko wraca ze zdwojoną siłą, brak stabilizacji, strata maleństwa,
Niby mam na kim polegać mam JEGO ale GO nie mam...

Czy trafiłam na kogoś kto potrafi powiedzieć komuś prosto w oczy " nie ujawnimy się nie dam zrobić Ci krzywdy zobacz jak będą gadać O Ten WyrWał młodą du..pę ! , mogliśmy to zatrzymać jakoś powinienem zamknąć to uczucie w sobie, to ja do tego dopuściłem, ty widzisz to w takich kolorowych barwach, zaufaj mi jestem starszy troche więcej przeżyłem"

Z jednej strony prawi komplementy, mówi że kocha, z dumą przedstawia mnie jako swoją kobietę (znajomy ma znajomego i ten znajomy ma jeszcze jednego, żeby czsem nikt tam z pracy się nie trafił)
A z drugiej strony tkwi na etapie gościa któremu dobrze za piecem w domu............

Troche  to dziwne   musze przyznac że  mezczyźni sa na ogół   dumni ze  udało  i im się  jak  to napisałaś "wyrwac młodą du..."
   W sumie to klasyczny przypadek mamisynka  ma Ugotowane  , posprzątane  i wyprane  na dodatek  znalazł sobie teraz   taką  młodą  z którą sie  spotyka kiedy ma ochte   Kurcze  same przyjemności   jednak niektórzy  faceci potrafia sie ustawić
   A  ty  masz  pecha  zaangazowałąś sie  uczuciowo   myslisz powaznei  o zyciu a tu taki  numer  Z jednej strony  dobrze by było  postawić   faceta pod murem i spytac sie co  i jak   Ale  wymuszone deklaracje   czy  obietnice są mało warte
   Powinnas się kiedyś  zaśmiać   że  wychodzi na to ze skoro on jest taki niesmiały  to bedziesz musiała się mu oświadczyc
  A  tak swoją drogą  to ile on ma  lat ??

LeeBee używałam tego argumentu wielokrotnie odpowiedź zawsze ta sama " tu wychodzi różnica wieku, to nie jest takie proste, miałem już taką sytuację spowinowacono mnie z kimś z kim nigdy nie byłem, nic przyjemnego, ludzie to świnie, oni nas zniszczą" i w koło macieju... kiedy narobiłam zamieszania że albo rozstajemy się albo zczynamy żyć wytrącona na moment z równowagi  powiedziałam " albo ktoś jest pewny uczuć do kogoś i tego kogoś kocha albo nie" ,,,, nastąpił miesiąc bólu smsów telefonów zapewniających i takich typu " nie chcę Cię stracić" "Kur,,, zostanę sam, ja naprawdę zostanę sam" " jaki ja jestem głupi" Gdy nadszedł dzień spotkania w celu porozumienia, rozwiązania sporów, usłyszałam "Kocham Cię, ale nie możemy naprawdę nie możemy, ja nie chcę Cię skrzywdzić"... W związku z tym przystałam na jego "zobaczymy co będzię niech się toczy pomału" I od nowa jest to samo... Kocham go to fakt, ale z dnia na dzień z miesiąca na miesiąc jest mi trudniej... Tym bardziej że kiedy mamy wolne on przychodzi zostaje do rana, robimy wiele ciekawych rzeczy rozmawiamy na miliony różnych tematów które nigdy się nie wyczerpują ii z racji tego że już świta kończymy ową dyskuję, rano budzę się mam śniadanie do łóżka kawę, wymarzony poranek każdej kobiety....

Czuję się jak by ktoś karmił mnie codziennie potężną dawką nadzieji, fikcji, i do tego wpajał do głowy zdania " dobrze mi z Tobą"

Nie ma żadnych zobowiązań, żony, kochanki i innych jakiś. Ten związek od początku na tym gruncie jest zdrowy mówimy sobie wszystko ufamy sobie.

Uważam, że można i że jak dwie osóbki się kochają to tak naprawdę nic ich nie rozdzieli, "krok po kroku wyjdźcie do świata" drogi Samie ja cały czas do tego dążę chcę tego.
Nie mam zamiaru wyjść na ulicę i wykrzyczeć całemu światu, chcę jechać na zakupy do tesco, bo płyn do płukania się skończył, chcę kupić wspólnie z nim składniki na jego unikalną jajecznicę lub zapiekanki. chcę przejść się do parku w niedzielę.

Wracając do Twojego wyluzowania: nasz związek od początku jest wyluzowany żadnych kłótni wszystko się układa jak w bajce za wyjątkiem tego że nikt praktycznie o tym nie wie. Cyt. jego wypowiedź z wczoraj " Ejj wiesz co Ola chodź się pokłócimy co ? Może pójdę zrobić herbatę i Ci osłodzę, a Ty zrobisz awanturę bo przecież nie słodzisz, i jeszcze weźmiesz sobie tupniesz nogą na koniec ?? "

To już też mówiłam, "mam w d. co będą mówić ludzie jestem świadoma że zmieszają nas z błotem, ale wiem czego chcę, i wiem że wytrzymam" to są dokładnie moje słowa odpowiedź "Ty myślisz że wszystko jest takie proste, wychodzi tutuaj różnica wieku"

On po prostu idzie w zaparte " nie zmienię zdania nie dam Cię skrzywdzić"

Trouble maker masz adekwatny nick tego też próbowałam wszystko na nic... Może znajdzie się wyjście z tej sytuacji może trzeba spojrzeć na tę sprawę z innej całkiem strony? Nie wiem.

Chcę ułożyć sobie życie oczywiście nie po trupach i nie  na siłę.
Nie mogę odgonić się od obrazów wspólnej przyszłości, może to już choroba z mojej strony.. Nie wiem
Doszukuję winy w sobie, może gdybym była starsza to wszystko było by o wiele prostsze.. Nie wiem
Może zbyt mocno okazuję emocje, które żywię do niego... Nie wiem
Ale on mimo tego, że jest facetem okazuje uczucia, od pewnego momentu oczywiście nic łatwo nie przyszło...

Jedno jest pewne, nie zakochałam się, ja kocham owego osobnika...

Jeżeli drodzy forumowicze przyjdzie wam coś do głowy coś co mogłoby nam pomóc to proszę o odpowiedź, a tymczasem parę spraw, praca, i wieczór z nim...

Dużo rozmawialiśmy o przeszłości mojej, jego. Owszem miał dwa poważne związki średnio po 5 lat łącznie ze wspólnym mieszkaniem. Nie było różnicy wieku, łączącej pracy... Za każdym razem źle trafił, a teraz zdaża mu się powiedzieć, że jestem wspaniałą kobietą pod względem tworzenia z kimś związku ( nie traktujcie tego jako komplement czy próbę oczarowania, to wnioski jego przemyślane na wskroś)

Nie wiem czy pisałam, że jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi, nie owijamy niczego w bawełne, nie łatwimy niewygodnych tematów poprzez kogoś. Nasz związek opiera się na rozmowach, dyskusjach. Niestety kwestia poruszana w tym temacie jest dla nas nie do przeskoczenia...

kurczę to ja już nie wiem....myślę i myślę i jedyne co mi do mojej łepetyny przychodzi to rozmowa. Mówisz, że dużo i szczerze rozmawiacie. Poproś go by cię zrozumiał, że nie chcesz z niego rezygnować ale tez nie zniesiesz takiej sytuacji dalej..powiedz,że nie chcesz naciskać, nie chcesz żeby to było tak odrazu ale żeby sobie to wszystko jeszcze raz przemyślał. A jak już to nie pomoże to może daj mu do przeczytania ten wątek co? niech zobaczy jakie rady dają Ci ludzie, niech na to spojrzy oczami twoimi i naszymi;)

ah i miłego wieczoru

No to masz takie "bingo" w tym wszystkim -- ludzie, pewnie w szczególności twoja rodzina, będą Ci odradzać związek ze starszym o 14 lat mężczyzną. Niestety nie mam tutaj ani doświadczenia, ani znajomości. Zapytaj innych. Tutaj twój facet ma rację -- inni będą Tobie odradzać.

Jedyne co mogę powiedzieć, to w wieku 50 lat Ty dalej będziesz chciała fikać, a on będzie miał 64 i niekoniecznie twoje fikalstwo będzie mu odpowiadać.

And the question iiiiiiiiiiiissssssssssss: jeśli on się boi z tym ujawnić, to kiedy planuje to zrobić?

Powtórzę dla lepszego zrozumienia:    pytanie brzmi "kiedy".

I jeszcze dodam: nie chodzi o ogłoszenia na mieście, o deklaracje przy stole wigilijnym... chodzi o podejmowanie małych kroków -- np. wyjście do Tesco po płyn do naczyń.

widzisz po prostu myślimy podobnie....

jak mi wpadnie coś oryginalnego do głowy to oczywiście się podzielę;)

A jemu co mogą odradzać? Że go zdradzisz?

Wygląda na to, że robicie wszystko dobrze. Nic więcej nie jestem w stanie powiedzieć. Rok czasu to bardzo krótko.

a co to on mały chłopiec jest podatny na sugestie i i odradzania innych? Chyba powinno być tak, że jak cię kocha i zdecydował się z tobą być to raczej opinia kolegów nic w tym temacie nie powinna zmieniać.

Totalne chece! Dlaczego chcecie tak formalizować? Przecież to widać, że dwie "osoby mają się ku sobie"... maślane oczka, czerwone uszy . Naprawdę po Was nie widać w pracy? Nie podchodzicie do siebie? Nie wychodzicie razem? Nie przyjeżdzacie razem? Chcecie wziąć tę trójkę i ogłosić?

"A co zrobię gdy zaczną odradzać?" -- no trzeba wysłuchać argumentów i kierować się swoim rozumem

Ludzie chorują na raka, zdradzają się, mają chore dzieci, tracą pracę, przychodzi komornik, nie odzywają się do siebie, nie kochają się. Nie macie tych problemów. Nie stwarzajcie sztucznych... a raczej on niech nie tworzy problemów. Wiem, że tak samo myślisz. Może trzeba go bardziej pociągnąć za język, może o czymś nie wiesz. Ja się pogubiłem w twojej sytuacji chyba...

Ola chyba wiem co czujesz. Współczuję Ci tej sytuacji, ale takie jest dorosłe życie. Zrezygnujecie z tej pracy i co wtedy? Będziecie żyć "owocami miłości"? Jak zabraknie środków do życia, to w związku będzie prawdopodobnie jeszcze gorzej. Twój partner na pewno chce być z Tobą, ale chyba bardziej zdaje sobie z tego sprawę i jest bardziej przewidujący. Spróbuj z nim porozmawiać i powiedzieć, że Cię to boli i że tak dłużej nie chcesz. Może uda wam się wspólnie znaleźć jakieś kompromisowe rozwiązanie tej sytuacji.

Droga koleżanko czytaj uważnie : prosiłam tłumaczyłam chciałam kompromisu...
nie chcemy zrezygnować z  pracy ja chcę po prostu normalnego związku, spacerów, wypadów do restauracjii, itp.
mówisz takie jest dorosłe życie, poczytaj moje wypociny, a zapewne wykreślisz to zdanie ze swojej wypowiedzi...