W moim małżeństwie dzieje się źle i oddaliliśmy się od siebie - Netkobiety.pl

Zuza, jesteś ofiarą przemocy. Godząc się na to krzywdzisz siebie i krzywdzisz swoją córkę.
A przecież jesteś niezależna. Pracujesz, masz swoje pieniądze. Masz też wsparcie ze strony rodziców.
Nie ma żadnego powodu, żebyś tkwiła w tym piekle dłużej.
Wyobraź sobie co musi czuć i przeżywać twoje dziecko! To nieprawda, że mała nic nie rozumie. Ona jest przerażona. I całkowicie od Was zależna. Boi się, próbuje uciec choćby pod stół lub schować się pod namiot... Biedne dziecko.

Zrob coś z tym, zostaw męża, wróć z dzieckiem do rodziców. Ona potrzebuje spokoju. I Ty też tego potrzebujesz. Twoje ciało daje Ci sygnały, że tkwisz w czymś co Cię niszczy.
Nie warto dłużej cierpieć.

Pewnie mieszkali z rodzicami lub tesciami a teraz osobno.

Pamietam rozmowę z dziewczyna która była w podobnej sytuacji do Twojej tylko,że jej ojciec pił.Jako 5 cio letnia dziewczynka słysząc awantury,pijanego ojca i krzyki płakała,schowana pod kołdra i modliła się żeby jej ojciec umarł,żeby zapanowała w domu cisza i spokój.
Dzisiaj dorosła kobieta nienawidzi swojego ojca ma niską samoocenę,jest po kilku próbach samobójczych,bardzo wrazliwa często izoluje się od ludzi...

Jesli chcesz oszczedzić tego dziecku to nie czekaj na nic skoro Twój mąż nawet twierdzi,że bez Was osiągnoł by więcej to na co czekać.Mpżesz to miec nawet jako dowód w sądzie plus znęcanie się psychiczne nad Tobą.

Nie masz co marnowac sobie i dziecku życia z kimś takim.Poradz się prawnika i napewno otrzymasz wsparcie,nawet w MOPSIE otrzymasz darmową poradę prawnika.Walcz o szczęście dla dziecka i siebie w tym chorym świecie.

Czytając Twój post aż mnie zagotowało!!!
Jak możesz oddawać mężowi swoje ciężko zarobione pieniądze, a później prosić się o jakiś głupi drobiazg,który i tak Ci wypomni. Dziewczyno masz dziecko, pracę, wsparcie rodziców- pogoń drania i zacznij życie od nowa.Po co marnować najpiękniejsze lata swojego życia przy takim człowieku..?Czy myślisz,że takie traktowanie przez męża, to jest dowód jego miłości..?Po co tkwisz w takim związku i narażasz swoje dziecko na taki stres...? Zacznij myśleć o sobie, o dziecku i o tym co może Cię jeszcze dobrego spotkać. Głowa do góry i zacznij działać...

   Powodzenia!

Dziewczyny mają rację - odejdź jak najszybciej. Zarabiasz, masz swoje pieniążki, jesteś niezależna, nie potrzebny Ci taki despota i tyran. Ale najpierw ponagrywaj go na dyktafon lub telefon - by w przypadku rozwodu nie zwalał winy na ciebie, a płacił na dziecko alimenty.
Pozdrawiam.

Już próbowałam postawić na swoim i nie oddawać mu swojej pensji,ale zawsze kończy się to szantażem.Mówi mi wtedy ze jak nie dam mu pieniędzy to wszystkie rachunki będziemy płacić po połowie.Ale ja nie mogę sobie na to pozwolić,ponieważ nie zarabiam wiele i jak oddałabym mu cześć pieniędzy to zostanie mi tylko na benzynę żeby dojechać do pracy lub na jedzenie.Więc dlatego się na to godzę.Jest mi z tym ciężko bo jestem całkowicie od niego zależna.Wiem że muszę coś z tym zrobić,ale widzę jak moja córka jest za nim choć się go boi wtedy jak krzyczy.Chociaż ostatnio powiedziała mi że jej domek jest u babci (mojej mamy)bo tam jest szczęśliwa.On zawsze zarzuca mi że córka jest dla mnie najważniejsza,ale przecież ona jest jeszcze mała i to w końcu ja tylko się nią zajmuję mąż nie robi przy niej nic,zresztą nigdy nie robił.

Zuza pierwsze kroki jakie powinnaś wykonać to iść do  poradni  psychologicznej   jeżeli masz jakieś wątpliwości  i  się boisz lub z różnych powodów nie możesz tam iść zadzwoń na niebieską linie lub tel zaufania tam na pewno ktoś ci pomoże . musisz nabrać wiary w siebie pozbyć się strachu .   Nie tkwij w tym związku niszczysz siebie i dziecko jesteś w sytuacji komfortowej miała byś gdzie mieszkać, sama na siebie zarabiasz to tylko twój  mąż wmówił ci że bez niego nie dasz sobie rady a ty w to uwierzyłaś ale to nie jest tak najprawdopodobniej jest typowym tyranem on uwielbia się pastwić nad innymi osobami wtedy czuje się silny .   
ZNĘCANIE SIĘ NAD RODZINĄ
JEST PRZESTĘPSTWEM (art.207 k.k.)

"trzymam się dla mojej córki" mam nadzieję, że nie jesteś z nim ze względu na dziecko bo to jest złe rozwiązanie. Jednym rozsądnym rozwiązaniem w tej sytuacji o której piszesz jest rozstanie i jeśli się kiedyś na to zdecydujesz to wtedy odczujesz wewnętrzny spokój i staniesz się a raczej poczujesz się wartościową Kobietą ponieważ przypuszczam, że w takich sytuacjach (podczas kłótni i wypominań) czujesz się "gorsza", niewartościowa?

Nie męcz siebie i dziecka - rozważ rozstanie bo przyszłość z takim człowiekiem nie ma sensu. Taka osoba się nie zmieni. On czuje się dobrze w tym co robi może nawet sprawia mu to przyjemność.... ?

Bardzo Samotny może Ty się ogarnij! Chyba nie wiesz, czym jest przemoc psychiczna? Mój partner też mnie nie bił - byłam za to upokarzana, wyzywana i maltretowana psychicznie do tego stopnia, że miałam myśli samobójcze. Zatem... idąc Twoim tokiem rozumowania, powinnam w tej chwili być ze swoim partnerem, ojcem dwójki moich dzieci, bo przecież to co mi się przytrafiło było jedynie zwykłą kłótnią - przecież mnie nie bił i nie miałam powodów do rozbijania rodziny. Niestety Bardzo Samotny muszę Cię zmartwić rozbiłam rodzinę, odeszłam i zaczynam wszystko od nowa, ale Ty tego nie zrozumiesz, bo dla Ciebie przemoc psychiczna jest jedynie kłótnią.

tak się akurat składa że jestem z takiej rodziny w której była przemoc fizyczna oraz psychiczna....

Ja bylam w podobnej sytuacji i tez to ciagnelam z roznych wzgledow a przede wszystkim z tego zeby utrzymac rodzine bo przeciez to jest ten ojciec biologiczny i po 5 latach odeszlam ale zanim to zrobilam to bylo to dla mnie kolo bez wyjscia mozna powiedziec ze udalo mi sie odejsc i tak jak ci radza wrocilam do rodzicow.W moim przypadku nie bylo przemocy fizycznej chociaz dwa razy sie zdarzylo,tylko psychiczna i jedyne teraz czego zaluje to to ze nie zdecydowalam sie odejsc od niego od razu tylko ciagnelam to dajac sobie nadzieje ze moze bedzie lepiej ze sie zmieni itp ale powiem ci ze jak od niego odeszlam to przychodzil na kolanach i najgorszym bledem by bylo jakbym do niego postanowila wrocic.Nigdy do niego nie wrocilam i nie wroce i tak jak ty piszesz on tez nie interesowal sie dziecmi i tak jest do teraz.Jestem teraz szczesliwa matka dwojki dzieci pracuje,zajmuje sie domem i robie praktycznie wszystko skoro ja dalam sobie rade to ty tez dasz.Nie warto byc z takim czlowiekiem dla dobra twojej coreczki.Ja to zrobilam dla dobra moich dzieci mala ma prawie 6lat a wtedy miala gdzies ponad 3latka i itak duzo pamieta to nie prawda ze dzieci nie rozumieja moje drugie dziecko ma 2,5 roczku i rozumie wszystko!Najwazniejsze zebys pamietala ze nie jestes sama masz przeciez rodzine ktora ci pomoze a to zaden wstyd nie ty jedyna jestes w takiej sytuacji,a juz wogole nie powinnas dawac mu pieniedzy czy nie powinno byc odwrotnie?Nie daj soba manipulowac ani zastraszac badz silna dla dziecka!i zastanow sie czy chcesz miec takie zycie razem z twoja coreczka!

dobra przepraszam za zabranie głosu,nikomu nie życzę tego co mnie spotkało

Ciekawe jest też: niedozwolony link

Nie mogę zgłosić męża do żadnej instytucji.a broń Boże na policję bo będzie jeszcze gożej.Nie wiem do czego by się posunoł,ale na pwno by wyżucił mnie z domu. Kiedyś powiedział ze zrobi wszystko zeby odebrac mi córkę,pózniej sie tego wyparł. Najgorsze jest to że wini za wszystko mnie,a konkretnie to ze z nim nie sypiam. Wiem ze to jest potrzebne w związku,ale ja nie mogę się przemuc bo to nic nie zmieni miedzy nami. Już nie raz tak było. Wczoraj znowu była awantura z tego powodu.Czuję do niego niechęc,ale jak mu o tym powiedzałam to stwierdził że jestem nienormalna i powinnam się leczyć .Kazda nasza rozmowa  w taki sposó się konczy.

Zuza,

Ja wiem, że się boisz, że sobie nie dasz rady ale on właśnie chce żebyś tak myślała. Szantażuje Cię, żeby Cię zastraszyć... a wiesz dlaczego? Dlatego, że nie ma nic lepszego, by manipulować człowiekiem, jak strach. On chce mieć władzę nad Tobą. Nie myśl tak jak on Ci każe myśleć. Spójrz na posty osób, które też mają takie doświadczenia...

Spójrz na to od tej strony - to już nie jest zwykła codzienna walka o związanie końca z końcem, o jako-taki poziom życia, to nie walka o dom, nie o relacje rodzinne - teraz to jest walka o ŻYCIE Twoje i córki. Boisz się, że Twój mąż Cię zniszczy, ale jeżeli nic nie zrobisz teraz, to on Cię zniszczy napewno. Nie być może. Napewno. To tylko kwestia czasu.

Ja wiem, że to wszystko takie strasznie trudne - nikt nie chciałby się znaleźć w twojej sytuacji. Bardzo Ci wpółczuję. Naprawdę.

A co z Twoimi rodzicami? Jak Ci się z nimi układa? Czy boisz się z jakichś względów wrócić do nich?
Jeżeli chodzi o wstyd, czy coś takiego, to zastanów się... Kiedy jest kataklizm i żywioł zabiera cały dobytek to mimo wszystko nie jest dobry moment na myślenie o rzeczach, kredytach i innych takich sprawach, po prostu dlatego, że trzeba ratować życie. Rozumiesz co mam na myśli?

Nie wiem, jak to jest być samotną matką z dzieckiem, ale tak sobie myślę, że wszystko lepsze niż to co teraz obie przeżywacie i jeszcze bardziej to co Was czeka w przyszłości z takim tyranem. Może są też jakieś możliwości - jakaś pomoc społeczna czy coś... no ja sam nie mam takich doświadczeń - może napisze ktoś kto się w tym orientuje.
Będzie ciężko, ale pomyśl - jak będziesz patrzeć na dorastającą córkę, potem na swoje wnuczki, będziesz wdzięczna sobie za ten wysiłek.
I nie daj się zastraszyć, on jest silny Twoim strachem. Bądź wolna.

Trzymaj się Ciepło

Pamiętam jak mój ojciec mówił mamie, że ją zniszczy, że odbierze jej Nas (mnie i brata). Kiedyś tkwiliśmy po uszy w długach, teraz mama wychodzi ,,na prostą" ale niekóre długi są niespłacone ( uległy przedawnieniu) ojciec szantażował że zadzwoni do komornika (czy gdzieś tam) i poinformuje że mama jest w stanie spłacić dawne długi i że zabiorą jej mieszkanie. Właśnie przez te wszystkie szantaże mama nie robiła nic bo się bała. A teraz? Teraz żałuje że zgotowała swoim dzieciom koszmarne dzieciństwo, że ,,nie uporządkowała" życia rodzinne wiele lat wcześniej. Dlatego pomyśl o córeczce... Dla Niej bądź silna. Nie pozwól że kiedyś w przyszłości dziecko miało do Ciebie żal za to jakie dzieciństwo miało. Małe dzieci wbrew pozorom dużo bardziej przeżywają i pamiętają...

Witaj Zuza,
  Jest wiele osób, które chcą ci  pomóc. Ja też się z nimi zgadzam, jesteś młoda i myślisz, że "jakoś się ułoży", ale to jakoś  nie oznacza lepiej.... Może to pesymizm, ale mam duże doświadczenie życiowe i małżeńskie i wiem jak się potoczyły losy znanych mi osób, które  podporządkowały się mężowi, żyją w  niezadowoleniu i ciągłym żalu, że przegrały  swoje życie.
  Ja też mam  problemy ( o których już pisałam) i w pierwszych latach małżeństwa nie miałam takich problemów jak  Twoje, ale były inne moim zdaniem błache..... tak mi się  wydawało, a z czasem  one się nasilają i coeaz więcej widzimy wad w drugim człowieku.  Miłość jest ślepa.........
pozdrawiam, przemyśl co możesz zmienić, może małymi krokami coś  można  zrobić?

A co za różnica - ważne, że utrudnia to życie najbliższym. Jemu pewni nie przeszkadza, więc nie widzi potrzeby zmian. Może warto by zastanowić się nad tematem przy pomocy psychologa?

Moja Matka przez wiele lat żyła z takim człowiekiem, który ją poniżał i bił .Jak się to zaczeło to byłam o 2 lata starsza od Twojej córki.Wyzywał ją ,mnie  i moje rodzeństwo.Tkwiła w tym związku i my przymusowo również przez 8 lat.Teraz mam 18 lat  i ogromny żal że nie zakończyła tego wcześniej bo dużo na tym ucierpiałam.Tego się nie da zapomnieć a jedyne emocje jakie mi się przypominaja to strach, i ogromna bezsilość.Zrób to dla swojej córki i odejdz od niego bo nie warto w tym tkwić.

Czesc Zuza,

powiem Ci z wlasnego doswiadczenia ze brak seksu w malzenstwie sprzyja nerwowosci. I moze on byc zly z tego powodu. I jesli macie finansowo nie najlepiej to troche to moze pomoc rozladowac napiecie. Jednak ani troche nie tlumaczy to jego zachowania. Nie powinien krzyczec na Ciebie a juz na pewno Cie bic. Na 100% takie cos ma wplyw na dziecko ile by nie mialo lat. Nawet noworodek mimo iz nie rozumie wyczuwa atmosfere czy jest cieplo i milo czy odwrotnie. Powinnas na spokojnie porozmawiac z mezem. Jesli sie da starac sie poprawic wasz stosunek i do bliskosci, uczuc i seksu.
Jesli nie uwazam (to tylko moje zdanie) ze powinnas sie wyprowadzic do rodzicow. Moze jak Ciebie nie bedzie przy nim zrozumie co straci na zawsze jesli sie nie zmieni. To ze finansowo nie powodzi Wam sie nie znaczy ze tak bedzie zawsze. Ja tez mialem podobnie wiele lat temu ( mialem dlugi). Obecnie finansowo jestem spelniony jesli tak moge powiedziec. Ale po co komus majatek jesli sie nie ma z kim nim dzielic ? Wlasnie fajnie jest sie razem dorabiac. Ale nie w sposob w jaki robi to Twoj maz. Awantury nic nie pomoga. Moze pomyslcie nad zmiana pracy. Nie oboje i nie na raz. Tak zeby to zrobic bezpiecznie bez ryzyka ze zostaniecie bez dochodu. W zyciu trzeba isc do przodu. Mozna isc na latwizne a mozna tez walczyc i powidziec sobie po latach ze warto bylo, ale oczywiscie nie za wszelka cene (czytaj. bicie i ponizania) tego nie mozna akceptowac.

Ancia to jest wlasnie taki typ,a ja jestem słaba psychicznie i on to wykozystuje. Ale nie daje rady juz tak zyc. Miałam zamiar odejsc teraz przed swietami,ale nie mam odwagi i sumienia zostawic go samego na swieta. Choc codziennie pytał sie czy podjelam jakas decyzje bo on umowił sie ze pojdzie do kolegi na wigilje. Normanie jak bezdomny. Ma przeciez rodzicow no i babcie o ktorej wczesniej nie wspomnialam  i ktora  na domiar zlego mieszka z nami,albo raczej my znia,bo mieszkanie nalezy do niej . Nikomu nie zycze takiej babci.Dzieci  i wnuki sie od niej odwrocily. Nikt do niej nie przychodzi.Nigdy bym nie pomyslala ze babcia,a przedewszystkim matka,  moze tak zle zyczyc swoim najblizszym. Dlatego miedzy innymi sa miedzy nami klotnie,bo  moj maz jest za nia,nie przesadze jesli stwierdze ze bardziej niz za mna i swoja corka. Babcia nie przebiera w slowach,mowi to co slina na jezyk przyniesie. Maz tlumaczy mi ze to starosc (ma 86lat),ale to nie ptrawda,ona zawsze taka byla,tak powiedziala mi to moja tesciowa,a jej corka. Nie chce zeby tych ich klotni,a sa naprawde ostre, sluchala moja corka. Nie wiem,moze powinnam dostac duzego kopa zeby postanowic na swoim i odejsc . Najgorsze jest to ze za wszysko wini mnie ,nawet jak kloci sie z babcia to mowi ze to  moja wina.

Zuza czytając to co piszesz, to jakbym czytała o sobie.

Byłam z chlopakiem, który też był nadpobudliwy, ciagle się wydzierał i nie umieliśmy ze sobą rozmawiać. Każda rozmowa kończyła się kłótnią. Jak on miał problem i chciałam go pocieszyć, porozmawiac, poszukać wyjścia z syt, to cokolwiek bym nie zaproponowała było glupie. z czasem było tylko gorzej, więcej kłotni, zaniedbanie naszego związku i wieczny stres, jakby się tu odezwać zeby znowu nie było klotni.
początkowo szukalam winy w sobie. z czasem jednak doszłam do wniosku, że przez to sie dzieje przestaje go kochać. Nie mogłam sobie pozwolić na takie traktowanie, i żadna kobieta nie powinna ! Odeszłam oczywiście w wielkiej kłótni, awanturze i wyzwiskach.

Kochana znajdź w sobie siłe i odejdz ! Będziesz dużo szczęsliwsza sama, zyjac bez stresu. początki zawsze są trudne,ale wierze ze po paru miesiącach sama dojdziesz do wniosku że dobrze zrobiłaś. Ja tez nie mialam łatwo, musialam wynająć mieszkanie bo nie mialam dokąd pujść i jakoś żyje. Ty masz mame i na pewno ona Ci pomoże. Zbierz się na odwagę, on się nie zmieni. Myślę, ze dałaś już mu wiele szans na poprawe, a teraz trzeba iść na przód.

Witaj, co u Ciebie,jak rozwiazujesz swój problem Zuza ? Dodam,że jestem po podobnych przeżyciach. Pozdrawiam

Dzięki Rusi! ;)
Czy może ktoś wie,jak to wygląda ze strony prawnej?
Otóż chodzi o to że postanowiłam wyprowadzić się od mojego męża ( nistety dopiero teraz,ale musiałam "dostać nieźle po głowie"zeby się ocknąc) i mam problem z przedszkolem,tzn.chcę zapisac córkę do innego przedszkola,tam gdzie bedziemy mieszkac.Tylko ze jestesmy zameldowane nadal z moim męzem i ojcem mojej corki.Moj mąz stwarza problemy,nie chce podstęplowac w pracy dokumentow, a tym bardziej zgodzic sie na wymeldowanie mnie i corki.Powiedział ze mam dowozic ją do obecnego przedszkola. Nie mogę sobie na to pozwolic,bo wydam wtedy 1000 zł na benzyne,co w innym wypatku pojdzie mi jedna piąta tej kwoty. Proszę mi poradzić,czy mogę sama wymeldować dziecko i siebie bez jego zgody.Acha i jeszcze chce zabrac mi samochod jak sie wyprowadze,wiec sami widzicie ze nie mam wyjscia jak tylko sie  wynieść  i wymeldowac,bo do drugiego przedszkola mogę isc na piechote.

Dziękuję Metaksa,ale zostaje jeszcze problem z przedszkolem. Czytałam na jakimś forum że ojciec dziecka musi też wyrazić zgodę na zmianę placówki. Jeśli chodzi o samochód,to nie należy on do mojego męża tylko do jego ojca. Teść dał mi go żebym miała czym dojeżdżać do pracy i wozić dziecko do przedszkola. Sądze że jak będę musiała go oddać to i tak zostanie sprzedany bo teść ma drugi,a jeśli mój mąż powie że tak ma być to będzie.