szefowa w ciąży a ja chce odejść - Netkobiety.pl

Najbardziej martwię sie tym, ze klientki sa zapisane a ona nie bedzie miala jak ich zrobic ani przeprowadzić rekrutacji zeby przyjąć nowa dziewczynę. Po za tym boję sie momentu kiedy bede miala z szefem rozmawiac, boje sie ze mi powie że robię im świństwo w najgorszym momencie.

Jest to pewien dylemat, jasne, ale jednak o sobie powinnaś myśleć przede wszystkim. A gdybyś wylądowała w szpitalu to też zastanawiałabyś się kto zajmie się klientkami pod Twoją nieobecność i je "zrobi"? Od myślenia o tym jest szefowa.
Jeśli już masz wielkie wyrzuty sumienia to może spróbuj umówić się w nowej pracy, że zaczniesz na przykład za dwa tygodnie, szefostwo będzie mialo trochę czasu żeby sytuację ogarnąć.
A jeżeli powiedzą Ci, że robisz im świństwo w najgorszym momencie to będzie bardzo z ich strony nie fair, to prawie jak szantaż.

Wiem o okresie wypowiedzenia, ogólnie w miarę dobrze znam prawo pracy. Druga praca ma byc w biurze rachunkowym również przy kadrach, wiec muszę byc w miarę na bieżąco . Bardziej chodzi tu o moralne rozterki bo ogólne swoje prawa i obowiązki znam.

Ale macie rację. W czwartek mam kolejna ostatnia rozmowę. Jak dobrze pójdzie to nie bede sie zastanawiać zwłaszcza ze na rynku jest ciezko i kolejna okazja szybko moze sie nie trafić

Miałam podobną sytuację. Tylko od drugiej strony. Byłam w ciąży, podwładna exa pojechała na urlop nad morze, puścili ją (wspólnicy) na tydzień, choć im nie pasowało, no ale niech dziewczyna w sezonie się nacieszy słońcem. Powiedziała, że jak będzie fajnie, to tam zostanie na drugi tydzień. Powiedzieli że absolutnie nie, bo widzi chyba jaka jest sytuacja i że gdy nie wróci o czasie, może nie przychodzić wcale, bo potraktują to jak porzucenie pracy. Nigdy nie powiedziałam jej złego słowa, lubiłam ją. Wyjechała. Nie wróciła. Ex musiał na zmianę ze wspólnikiem (który miał jeszcze inną pracę) sprzedawać w sklepie, musiał też robić zaopatrzenie jak zwykle. A ja miałam w domu noworodka. Była okropnie zaskoczona, gdy ją zwolnili.

Gdyby osoba, którą chcę zatrudnić, powiedziała mi: chętnie, ale mam okres wypowiedzenia taki i nie skrócę go (albo wręcz: ale chcę dopracować do...), bo moja szefowa właśnie urodziła i byłoby nie fair, gdybym teraz ją zostawiła - jej akcje u mnie bardzo by wzrosły. Byłabym skłonna poczekać. Liczyłabym, że taki pracownik nie zostawi i mnie z dnia na dzień. A to ważne. Przykład z chorobą jest chybiony. Choroba albo wypadek nie zależą całkowicie od nas. Przynajmniej nie zawsze.

Dwie kobiety odeszły ode mnie (gdy już zatrudniałam sama) - u mnie praca była po południu a chciały mieć jakieś życie rodzinne. Obie zawiadomiły mnie z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, żebym zdążyła na ich miejsce kogoś zatrudnić i wyszkolić i żeby mogły jeszcze pomóc w wyszkoleniu następcy. Obie też zadeklarowały pomoc w razie nagłej sytuacji. I jedną o taką pomoc poprosiłam. Gdy potem poszłam jej zapłacić była szczerze zdumiona: ależ ja nie pracowałam, ja tylko pomogłam. Odpowiedziałam: ok, więc ja ci nie płacę, tylko daję prezent a że nie wiem co wolisz, to sobie sama wybierzesz. Przesłodzone? Ale prawdziwe. Gdyśmy się żegnały, uściskałyśmy się. Gdyby dziś stanęła w drzwiach i powiedziała, że potrzebuje pomocy, rozłożyłabym łóżko i zwolniła miejsce w szafie. Przyjaciółka? Nie, pracownica, 20 lat młodsza.

Asiu, jesteś dobrym człowiekiem. Nie rezygnuj ze swoich zasad. Gdy będziesz tak uczciwa jak jesteś, wkrótce będziesz pracować na własny rachunek - jeśli tylko zechcesz. Albo będziesz bardzo cenioną i wysoko opłacaną pracownicą. Znałam chłopaka, który miał 22 lata i był prawą ręką szefa. Szef zostawiał go z całą firmą i wyjeżdżał na urlop. Oczywiście finansowo wyglądał dużo lepiej od swoich rówieśników, którzy mieli podejście: za 5 trzecia bierz kapotę, żegnaj szefa i robotę.

Wiesz mialam ostatnio taka sytuację, szefowa dość nagle poszła do szpitala, zostały klientki zapisane wiec musiałam siedzieć 12 godz przez tydzień. Po tym tygodniu musiałam załatwić ważna sprawę w dziekanacie ale spóznilabym sie pół godz do pracy. Poprosiłam szefa zeby tak mogło byc. Odpowiedź: ale Asiu, masz w tym miesiącu tyle i tyle godz do wyrobienia, ja nie wiem czy dasz radę, wiec przyjdz normalnie do pracy dziekanat załatwisz kiedy indziej, chyba ze naprawde musisz (powiedziane tak ze lepiej sie jednak nie spozniac). To nic ze jak trzeba było to zostałam. Teraz tez sa niezadowoleni ze jestem w pracy 8 godz a nie zawsze chce zostać dłużej dla klientów.

Dodam jeszcze ze ten pierwszy miesiąc września zanim szefowa poszła do szpitala to pracowałam 6 godz bo ona wchodziła na gabinet ze swoimi klientami, ja nie mialam nic do gadania ze chce swoje 8 odbebnić, wiec jak robiłam te dwunastki to dzięki temu mam miesięczne godz wyrobione, ale wolałabym miec jasno określony grafik a nie najpierw robić mniej a pozniej niewiadomo kiedy każą zostać dłużej.

Teraz jestem pod klientki w pracy, chciałam sie zapisać na jakies zajęcia z tańca i miec dwa dni stałe godzinowo. Stałe a nie wychodzić o 15 np. Juz były fochy ze nie bede mogla w te dni dostosować sie no klienta..

asiu z Twoich opisów wynika, że aktualna firma/ pracodawca wymaga, ale nic nie daje w zamian.
Co do umówionych Klientek - myślę, że jak nie będą jednak miały zabiegu kosmetycznego w umówionym terminie tylko późniejszym to nic im się wielkiego nie stanie.

Zatem jest to tylko i wyłącznie Twoja decyzja czy chcesz w nowej firmie powiedzieć, że nie chcesz próbować skracać okresu wypowiedzenia w poprzedniej, ponieważ z racji obecnej sytuacji nie chcesz zostawiać pracodawcy na lodzie czy też jednak chcesz tę współpracę jak najszybciej zakończyć. Wiadomo, że gdybym była pracodawcą to patrzyłabym na takie postępowanie przychylnie, ponieważ daje mi to jakąś szansę, że jeśli to ode mnie będziesz chciała odejść to wówczas też nie zrobisz tego z dnia na dzień. Z drugiej strony mam też jednak świadomość, że niektóre firmy potrzebują ludzi od zaraz. I wybierają tych kandydatów którzy spełniają to kryterium. Czy w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej poruszany był temat Twojej dyspozycyjności? Co wówczas mówiłaś? (ważne by w miarę trzymać się danego słowa).

Najważniejsze wg mnie jest to abyś ostatecznie postąpiła zgodnie z własnym sumieniem.

Asiu, mylisz dwie rzeczy. Firma upada, jeśli nie dostosuje się do klienta. Na tym polega wolny rynek (gdyby panie w dziekanacie nie żyły z dotacji państwowych, a wyłącznie z Twojego czesnego, dostosowałyby godziny pracy do studentów). Jeśli pracownik nie pracuje w godzinach, które odpowiadają klientom, nie jest potrzebny. Po co pracownik w godzinach gdy nie ma klientów? Wymagania szefów w tym względzie nie są żadną złośliwością tylko koniecznością.

Rozumiem, że wolałabyś mieć grafik i stałe wolne dni. Szefowie też mogą to rozumieć, ale jeśli nie mogą Ci czegoś dać, to nie dadzą. To nie szykana.

Druga sprawa. Jeśli ktoś zachowuje się wobec mnie nie fair, jeśli nawet jest podłą świnią, czy to powód, żebym ja się zniżała do jego poziomu? To tylko powód, żeby zrezygnować z kontaktów - co właśnie chcesz zrobić. Ale czy nie lepiej być w porządku? Gdy na koniec pokazujesz, że byłaś fair tylko gdy Ci zależało, a tak w ogóle to masz w d... zasady, komu robisz krzywdę? Oni i tak uważają że świat jest obrzydliwy (mają ZUS, US, PIP, sanepid i inne instytucje, które tylko czekają żeby dokopać, mają grymaśnych klientów i konkurencję). Jeśli liczą na Ciebie to znaczy, ze cenią Cię wysoko. Także Twoją moralność.

Nie daj sobie powiedzieć, że jest fair, gdy lekceważysz innych. Może jest to zgodne z prawem, ale czy z Twoim sumieniem? Nie daj uśpić swojego sumienia. Trzymaj wysokie standardy, byś mogła zawsze wysoko nosić głowę.

Aśka nie ma się nad czym zastanawiać. Zabieraj swoje zabawki i wybywaj. Nie zastanaiwaj się nad swoją obecną szefową. Jeśli ktoś nie potrafi docenić pracy innych to niech się buja. To jest jej interes i jej sprawa kto będzie pracowal zamiast Ciebie. Zupełnie nie rozumiem dlaczego masz skrupuły. Czas pomyśleć o sobie Głowa do góry

Gdyby to była branża w której chciałabym zostać to na pewno też dawałabym z siebie jeszcze więcej.

jutro o 10 ostateczna rozmowa- trzymajcie kciuki

Bedziemy trzymac
Artemida jedyne co mamy to twoje slowa na to szalone powodzenie
Na tej podstawie ciezko wyciagac jakiekolwiek wnioski

No to wszystko jasne, nie pomyliłem się co do ciebie. Teraz widać skąd te wszystkie rady inteligentne inaczej i zgorzknienie maskowane z coraz większym trudem.

Zrobili jeszcze jedną rozmowę, jeszcze jeden etap.. Do 15tego bedzie juz postanowione. Moze to i lepiej bo praca od listopada wiec moze ta obecna szefowa zdąży wrócić  i nie bedzie problemów z odejściem.

Czy jeżeli po cesarce doszło do zakażenia organizmu to długo bedzie leżeć w szpitalu? Właśnie sie dowiedziałam a osobiście wolałabym zeby wyszła jak najwcześniej..

nawet po samej cesarce ciażko dojść do siebie w miarę szybko,a ty chcesz aby ona po zakażeniu  w listopadzie obsługiwała klientki,powodzenia
a tak co do postu czym ty sie przejmujesz?zwalniasz sie i tyle

asia871, Jeżeli masz możliwość rozwoju w firmie która Ci odpowiada, to korzystaj z szansy. Nie warto rezygnować ze swoich marzeń, zwłaszcza dla ludzi którzy są Ci obcy i do tego ciągle krytykowali Twoją prace. Dotrzymaj warunków umowy, a potem idź swoja drogą, każdy normalny pracodawca zrozumie, ze chcesz się rozwijać. Nie ma w tym żadnej nieuczciwości, normalna kolej rzeczy. Pracodawcy sobie poradzą, w końcu powinni liczyć się z takimi możliwościami i podchodzić profesjonalnie do sprawy.

Praca na pełen etat to nie jest wyczyn moja droga. Też mam pracę na każdym rogu na pełen etat tylko co z tego jak jakoś, póki nie muszę, nie mam ochoty się zaharowywać na 2 etaty (praca, dzienne studia) za marne 1500 brutto...
Nie sztuką jest pracować i się zapracować. Sztuką w dzisiejszych czasach jest zarabiać pieniądze.

Dostałam pracę. Teraz czeka mnie składanie wypowiedzenia. Muszę to zrobic do konca tygodnia...

Dzięki zastanawiam sie teraz jak to najlagodniej zrobic.